2029-07-16 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, vel: B. Mariæ Virginis de Monte Carmelo

Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.

Hymnus

Quem terra, pontus, ǽthera colunt, adórant, prǽdicant trinam regéntem máchinam, claustrum Maríæ báiulat.

Cui luna, sol et ómniadesérviunt per témpora,perfúsa cæli grátiagestant puéllæ víscera.

Beáta mater múnere,cuius, supérnus ártifex,mundum pugíllo cóntinens,ventris sub arca clausus est.

Beáta cæli núntio,fecúnda Sancto Spíritu,desiderátus géntibuscuius per alvum fusus est.

Iesu, tibi sit glória,qui natus es de Vírgine,cum Patre et almo Spíritu,in sempitérna sǽcula. Amen.

Jesus, to Thee be glory given, Whom erst the Virgin-Mother bore, With Father and with Holy Ghost, Through endless ages evermore.

annotation: 8g2;

%%
(c3) DE(h)us(hg) de(fe)ó(f)rum,(e_d~) *(,) Dó(e)mi(f)nus(g') lo(f)cú(f)tus(de) est.(e.) (::)
E(h) u(h) o(g) u(h) a(f) e.(e.) (::)

Ant. 1. Deus deórum, * Dóminus locútus est.

Ant. 1. The God of gods, the Lord has spoken.

Et non repetitur in psalmo.

Psalmus 49 (50)

Psalm 49 (50)

Vera in Dominum pietas

Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).

Deus deórum Dóminus locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.

The God of gods, the Lord has spoken, and He hath called the earth from sunrise to sunset.

Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:

From Zion appears the radiance of His beauty. God will come visibly; * He, our God, and He shall not be silent.

ignis consúmens est in conspéctu eius * et in circúitu eius tempéstas válida.

Fire will be kindled in His presence, and a violent storm will surround Him.

Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:

He shall call heaven and earth from on high, to discern His people.

«Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício».

Gather before Him His saints, who seal His covenant with sacrifices.

Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, * quóniam Deus iudex est.

And the heavens will declare His righteousness, for God is the judge.

Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?

Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;

Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.

et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».

Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;

%%
(c3) a/. De(h)us(hg) de(fe)ó(f)rum,(e_d~) (,) Dó(e)mi(f)nus(g') lo(f)cú(f)tus(de) est.(e.)
(::)

Ant. Deus deórum, Dóminus locútus est.

Ant. The God of gods, the Lord has spoken.

annotation: E;
%%
(c4) IM(h)mo(h)la(g) De(h)o(gg) *(,) sa(f)cri(g)fí(h)ci(ixi)um(g) lau(ixi)dis.(h) (::)
E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h) (::)

Ant. 2. Immola Deo sacrifícium laudis.

Ant. 2. Immolate a sacrifice of praise to God.

«Audi, pópulus meus, et loquar; † Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus ego sum.

Hearken, My people, and I will speak; Israel, and I will bear witness unto thee. I am God, thy God.

Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.

It is not for thy sacrifices that I will rebuke thou, for thy burnt offerings are evermore before Me.

Non accípiam de domo tua vítulos, * neque de grégibus tuis hircos.

I will not take the calves of thy house, nor the goats of thy flocks;

Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.

for all the beasts of the forest are mine, as well as the animals of the mountains, and the oxen.

Cognóvi ómnia volatília cæli, * et, quod movétur in agro, meum est.

I know all the birds of the air, and the beauty of the field is in My presence.

Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.

If I am hungry, I will not tell thee; for the universe is mine, with all that is in it.

Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?

Will I eat the flesh of the bulls? or shall I drink the blood of the goats?

Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;

Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.

et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».

Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Im(h)mo(h)la(g) De(h)o(gg) (,) sa(f)cri(g)fí(h)ci(ixi)um(g) lau(ixi)dis.(h)
(::)

Ant. Immola Deo sacrifícium laudis.

Ant. Immolate a sacrifice of praise to God.

annotation: 7c;
%%
(c3) DI(i)xi(g) in(h)í(iji)quis:(h) *(,) no(f)lí(h)te(g) lo(ef)qui(e) ad(gh)vér(g)sus(f) De(ef)um(cd) in(ed)i(df)qui(f)tá(e)tem.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gh) (::)

Ant. 3. Dixi iníquis: nólite advérsus Deum iniquitátem.

Ant. 3.

III

Peccatóri autem dixit Deus: † «Quare tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?

But God said unto the sinner, Wherefore do thou list My statutes, and wherefore do thou hast My covenant constantly in thy mouth?

Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.

Thou who hate discipline, and who have cast My words behind thou.

Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.

If thou sawest a thief, thou ranst with him, and thou put thy share with the adulterers.

Os tuum dimittébas ad malítiam, * et língua tua concinnábat dolos.

Thy mouth was filled with malice, and thy tongue plotted fraud.

Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.

Thou wouldst sit down to speak against thy brother, and thou wouldst set traps against thy mother's son.

Hæc fecísti, et tácui. † Existimásti quod eram tui símilis. * Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.

This is what thou didst, and I was silent. Thou ungodly believed that I would be like thou. I will rebuke thou, and I will put everything before thy eyes.

Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.

Understand these things, thou who forget God; lest He tear apart, and no one can deliver.

Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, † et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei».

The sacrifice of praise is that which will honor Me, and this is the way by which I will show man the salvation of God.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Di(i)xi(g) in(h)í(iji)quis:(h) (,) no(f)lí(h)te(g) lo(ef)qui(e) ad(gh)vér(g)sus(f) De(ef)um(cd) in(ed)i(df)qui(f)tá(e)tem.(e)
(::)

Ant. Dixi iníquis: nólite advérsus Deum iniquitátem.

Ant.

v. Fecit mihi magna qui potens est. (T.P. allelúia.) r. Misericórdia eius a progénie in progénies timéntibus eum. (T. P. allelúia)

In primo nocturno, anno I

De libro secúndo Samuélis

Consúluit David Dóminum dicens: "Num ascéndam in unam de civitátibus Iudæ?" Et ait Dóminus ad eum: "Ascénde." Dixítque David: "Quo ascéndam?" Et respóndit ei: "In Hebron." Ascéndit ergo David et duæ uxóres eius, Achínoam Iezrahelítes et Abígail uxor Nabal de Carmel; sed et viros, qui erant cum eo, duxit David síngulos cum domo sua, et mansérunt in óppidis Hebron. Venerúntque viri Iudæ et unxérunt ibi David, ut regnáret super domum Iudæ.

Nuntiátum est David quod viri Iabes Gálaad sepelíssent Saul. Misit ergo David núntios ad viros Iabes Gálaad dixítque ad eos: "Benedícti vos Dómino, qui fecístis misericórdiam hanc cum dómino vestro Saul et sepelístis eum. Et nunc fáciat quidem vobis Dóminus misericórdiam et veritátem; sed et ego reddam vobis simíliter bonum, eo quod fecéritis istud. Nunc autem conforténtur manus vestræ et estóte fortes; licet enim mórtuus sit dóminus vester Saul, tamen me unxit domus Iudæ in regem sibi."

Abner autem fílius Ner princeps exércitus Saul tulit Isbaal fílium Saul et duxit eum in Mahánaim regémque constítuit super Gálaad et super Aser et super Iézrahel et super Ephraim et super Béniamin et super Israel univérsum. Quadragínta annórum erat Isbaal fílius Saul, cum regnáre cœpísset super Israel, et duóbus annis regnávit; sola autem domus Iudæ sequebátur David. Et fuit númerus diérum, quos commorátus est David ímperans in Hebron super domum Iudæ, septem annórum et sex ménsium. Facta est ergo longa concertátio inter domum Saul et inter domum David: David semper invaléscens, domus autem Saul decréscens cotídie.

In primo nocturno, anno II

De libro Iob

Factum est, cum quadam die veníssent fílii Dei, ut starent coram Dómino, venit quoque Satan inter eos, ut staret in conspéctu eius. Dixit Dóminus ad Satan: "Unde venis?" Qui respóndens ait: "Circuívi terram et perambulávi eam." Et dixit Dóminus ad Satan: "Numquid considerásti servum meum Iob, quod non sit ei símilis in terra, vir simplex et rectus ac timens Deum et recédens a malo et adhuc rétinens innocéntiam? Tu autem commovísti me advérsus eum, ut afflígerem eum frustra." Cui respóndens Satan ait: "Pellem pro pelle et cuncta, quæ habet, homo dabit pro ánima sua. Alióquin mitte manum tuam et tange os eius et carnem; et tunc vidébis si in fáciem benedícet tibi." Dixit ergo Dóminus ad Satan: "Ecce, in manu tua est; verúmtamen ánimam illíus serva."

Egréssus Satan a fácie Dómini, percússit Iob úlcere péssimo a planta pedis usque ad vérticem eius. Qui testa sániem radébat, sedens in sterquilínio. Dixit autem illi uxor sua: "Adhuc tu pérmanes in simplicitáte tua? Bénedic Deo et mórere." Qui ait ad illam: "Quasi una de stultis muliéribus locúta es! Si bona suscépimus de manu Dei, mala quare non suscipiámus?" In ómnibus his non peccávit Iob lábiis suis.

Igitur, audiéntes tres amíci Iob omne malum quod accidísset ei, venérunt sínguli de loco suo, Elíphaz Themanítes et Baldad Suhítes et Sophar Naamathítes. Condíxerant enim, ut páriter veniéntes visitárent eum et consolaréntur. Cumque elevássent procul óculos suos, non cognovérunt eum et exclamántes ploravérunt; scissísque véstibus, sparsérunt púlverem super caput suum in cælum. Et sedérunt cum eo in terra septem diébus et septem nóctibus, et nemo loquebátur ei verbum; vidébant enim dolórem esse veheméntem.

r. Si bona suscépimus de manu Dómini, mala autem quare non sustineámus? * Dóminus dedit, Dóminus ábstulit; sicut Dómino plácuit, ita factum est; sit nomen Dómini benedíctum. v. In ómnibus his non peccávit Iob lábiis suis, neque stultum quid contra Deum locútus est. * Dóminus dedit. v. Glória Patri. * Dóminus dedit.

In secundo nocturno, anno I

Ex Sermónibus sancti Leónis Magni papæ (Sermo 21, 1-2: SC 22, 70-72)

Virgo régia davídicæ stirpis elígitur, quæ sacro gravidánda fetu, divínam humanámque prolem prius concíperet mente quam córpore. Et ne supérni ignára consílii ad inusitátos pavéret efféctus, quod in ea operándum erat a Spíritu Sancto, collóquio discit angélico. Nec damnum credit pudóris, Dei génetrix mox futúra. Cur enim de conceptiónis novitáte despéret, cui efficiéntia de Altíssimi virtúte promíttitur? Confirmátur credéntis fides étiam præeúntis attestatióne miráculi, donatúrque Elísabeth inopináta fecúnditas; ut qui concéptum déderat stérili, datúrus non dubitarétur et vírgini.

Verbum ígitur Dei Deus, Fílius Dei, qui in princípio erat apud Deum, per quem facta sunt ómnia et sine quo factum est nihil, propter liberándum ab ætérna morte hóminem, factus est homo; ita se ad susceptiónem humilitátis nostræ sine diminutióne suæ maiestátis inclínans, ut manens quod erat, assuménsque quod non erat, veram servi formam ei formæ in qua Deo Patri est æquális uníret, et tanto fœdere natúram utrámque conséreret, ut nec inferiórem consúmeret glorificátio, nec superiórem minúeret assúmptio.

Salva ígitur proprietáte utriúsque substántiæ et in unam cœúnte persónam, suscípitur a maiestáte humílitas, a virtúte infírmitas, ab æternitáte mortálitas; et ad dependéndum nostræ conditiónis débitum, natúra inviolábilis natúræ est uníta passíbili, Deúsque verus et homo verus, in unitátem Dómini temperátur; ut quod nostris remédiis congruébat, unus atque idem Dei hominúmque mediátor et mori posset ex uno et resúrgere posset ex áltero. Mérito ígitur virgíneæ integritáti nihil corruptiónis íntulit partus salútis; quia custódia fuit pudóris, edítio veritátis.

r. Diffúsa est grátia in lábiis tuis, * Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum. v. Specie tua et pulchritúdine tua intende, próspere procéde et regna. * Proptérea. v. Glória Patri. * Proptérea.

Orémus.

Adiuvet nos, quǽsumus, Dómine, gloriósæ Vírginis Maríæ intercéssio veneránda, † ut, eius muníti præsídiis, ad montem, qui Christus est, perveníre valeámus. Qui tecum.

Please help us, Lord, to intercede with the glorious Virgin Mary, so that, protected by her help, we may be able to reach the mountain that is Christ.

%%
(c4) BE(g)ne(g)di(e)cá(fe)mus(d) Dó(fhg)mi(fg)no.(g) r/.(::) De(ge/fe)o(d) grá(fhg)ti(fg)as.(g) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.

The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.