v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ætérne sol, qui lúmine creáta comples ómnia, supréma lux et méntium, te corda nostra cóncinunt.
Tuo fovénte Spíritu, hic viva luminária fulsére, per quæ sæculis patent salútis sémitæ.
Quod verba missa cælitus, natíva mens quod éxhibet, per hos minístros grátiæ novo nitóre cláruit.
Horum corónæ párticeps, doctrína honéstus lúcida, hic vir beátus splénduit quem prædicámus láudibus.
Ipso favénte, quǽsumus, nobis, Deus, percúrrere da veritátis trámitem, possímus ut te cónsequi.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Quam bonus Israel Deus his, qui recto sunt corde.
Ant. 1. How good God is to Israel, unto the upright in heart!
Psalmus 72
Psalm 72
Cur iustus vexetur
Reason why the righteous are harassed
Beatus est, qui non fuerit scandalizatus in me (Mt 11,6).
Blessed is the one for whom I will not be an occasion for scandal.
I
I
Quam bonus rectis est Deus, * Deus his, qui mundo sunt corde!
How good God is to those who are pure in heart!
Mei autem pæne moti sunt pedes, * pæne effúsi sunt gressus mei,
My feet were almost shaken, my steps almost reversed,
quia zelávi super gloriántes, * pacem peccatórum videns.
forasmuch as I have envied the wicked, when I behold the peace of sinners.
Quia non sunt eis impediménta, * sanus et pinguis est venter eórum.
For death seems to forget them, and their wounds do not last.
In labóre mortálium non sunt * et cum homínibus non flagellántur.
They have no share in the labor of mortals, and they are not smitten like other men.
Ídeo quasi torques est eis supérbia, * et tamquam induméntum opéruit eos violéntia.
Wherefore pride has seized them; they are covered with their iniquity and ungodliness.
Prodit quasi ex ádipe iníquitas eórum, * erúmpunt cogitatiónes cordis.
Iniquity comes out as from their fat; they have abandoned themselves unto the passions of their hearts.
Subsannavérunt et locúti sunt nequítiam, * iniquitátem ab excélso locúti sunt.
Their thoughts and words have been naught but malice; they have uttered iniquity loudly.
Posuérunt in cælo os suum, * et lingua eórum transívit in terra.
They opened their mouths against Heaven, and their tongues roamed the earth.
Ídeo in alto sedent, * et aquæ plenæ non pervénient ad eos.
Et dixérunt: “Quómodo scit Deus, * et si est sciéntia in Excélso?”
And they said, How does God know? * And does the Most High know about it?
Ecce ipsi peccatóres et abundántes in sǽculo * multiplicavérunt divítias.
Behold at those sinners who abound in everything in this world: they have acquired new riches.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Quam bonus Israel Deus his, qui recto sunt corde.
Ant. How good God is to Israel, unto the upright in heart!
Ant. 2. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
Ant. 2. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
II
II
Et dixi: “Ergo sine causa mundávi cor meum * et lavi in innocéntia manus meas;
And I said, In vain did I purify my heart, and washed my hands amongst the innocent,
et fui flagellátus tota die, * et castigátio mea in matutínis.”
since I have been afflicted all day, and chastened in the morning.
Si dixíssem: “Lóquar ut illi”, * ecce generatiónem filiórum tuórum prodidíssem.
If I had said, "I will speak in this sense," I would have condemned the race of Thy children.
Et cogitábam, ut cognóscerem hoc; * labor erat in óculis meis,
I thought of penetrating this secret; the difficulty was great before me,
donec intrávi in sanctuárium Dei * et intelléxi novíssima eórum.
until such time as such time as I had entered the sanctuary of God, and understood what their end would be.
Verúmtamen in lúbrico posuísti eos, * deiecísti eos in ruínas.
Verily, these are snares that Thou hast set before them; Thou overthrew them just as they were rising.
Quómodo facti sunt in desolatiónem! * Súbito defecérunt, periérunt præ horróre.
How did they fall into desolation? They disappeared suddenly; they have perished forasmuch as of their iniquity.
Velut sómnium evigilántis, Dómine, * surgens imáginem ipsórum contémnes.
Like the dream of those who awaken, O Lord, Thou shalt reduce their image to naught in Thy city.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
Ant. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
Ant. 3. Qui elóngant se a te, períbunt; mihi autem adhærére Deo bonum est.
Ant. 3. Those who turn away from Thou shalt perish; but for me, clinging to God is my good.
III
III
Quia exacerbátum est cor meum, * et renes mei compúncti sunt;
Forasmuch as my heart has been inflamed, and my loins have been altered,
et ego insípiens factus sum et nescívi: * ut iuméntum factus sum apud te.
I have been reduced to nothingness, and plunged into ignorance.
Ego autem semper tecum; * tenuísti manum déxteram meam.
I have become before Thou as a beast of burden, and yet I am evermore with Thou.
In consílio tuo dedúces me * et póstea cum glória suscípies me.
Thou held my right hand, and led me according to Thy will, and received me with glory.
Quis enim mihi est in cælo? * Et tecum nihil vólui super terram.
For what is there for me in Heaven? and what have I desired from Thou on earth?
Defécit caro mea et cor meum; * Deus cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum.
My flesh and my heart have failed, O God, who is the God of my heart, and my portion for eternity.
Quia ecce, qui elóngant se a te, períbunt; * perdidísti omnes, qui fornicántur abs te.
For behold, those who depart from thee will perish; Thou hast resolved to destroy all those who prostitute themselves by distancing themselves from Thou.
Mihi autem adhærére Deo bonum est, * pónere in Dómino Deo spem meam,
As for me, it is my happiness to cleave to God, to put my hope in the Lord God;
ut annúntiem omnes operatiónes tuas * in portis fíliæ Sion.
to publish all Thy praises at the gates of the daughter of Zion.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Qui elóngant se a te, períbunt; mihi autem adhærére Deo bonum est.
Ant. Those who turn away from Thou shalt perish; but for me, clinging to God is my good.
In primo nocturno, anno I
De Epístula beáti Pauli apóstoli ad Ephésios
Fratres: Ego áudiens fidem vestram, quæ est in Dómino Iesu, et dilectiónem in omnes sanctos, non cesso grátias agens pro vobis memóriam fáciens in oratiónibus meis. Deus Dómini nostri Iesu Christi, Pater glóriæ, det vobis Spíritum sapiéntiæ et revelatiónis in agnitióne eius, illuminátos óculos cordis vestri, ut sciátis quæ sit spes vocatiónis eius, quæ divítiæ glóriæ hereditátis eius in sanctis et quæ sit superéminens magnitúdo virtútis eius in nos, qui crédimus, secúndum operatiónem poténtiæ virtútis eius, quam operátus est in Christo, súscitans illum a mórtuis et constítuens ad déxteram suam in cæléstibus supra omnem principátum et potestátem et virtútem et dominatiónem et omne nomen, quod nominátur non solum in hoc sæculo sed et in futúro.
Et ómnia subiécit sub pédibus eius, et ipsum dedit caput supra ómnia ecclésiæ, quæ est corpus ipsíus, plenitúdo eius, qui ómnia in ómnibus adimplétur.
r. Benedícam Dómino in omni témpore, * Semper laus eius in ore meo. v. In Dómino laudábitur ánima mea, áudiant mansuéti et læténtur. * Semper. v. Glória Patri. * Semper.
In secundo nocturno, anno I
Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis super Cántica canticórum (Sermo 84, 5-6: EC 2, 305)
Quæsívi, ait sponsa, quem díligit ánima mea. Nempe huc te próvocat anticipántis benígnitas illíus qui te et prior quæsívit et prior diléxit. Mínime prorsus, nisi prius quæsíta, quæreres, sicut nec dilígeres, nisi dilécta prius. Non in una tantum benedictióne, sed in duábus prævénta es, dilectióne et quæsitióne. Diléctio causa quæsitiónis, quæsítio fructus dilectiónis est, est et certitúdo. Dilécta es, ne ad supplícium pótius quæsítam suspíceris; quæsíta es, ne frustra diléctam conqueráris. Utraque tam amíca compérta suávitas et ausum dedit, et verecúndiam dépulit, et réditum persuásit, et movit afféctum. Hinc zelus, hinc ardor iste quæréndi quem díligit ánima tua, quia profécto nec non quæsíta quærere póteras, nec non quærere quæsíta nunc potes.
Sed noli oblivísci unde huc véneris. Et ut in me pótius transfigúrem quæ dicúntur, id enim tútius: "Tune es, o ánima mea, quæ relícto viro tuo prióre, cum quo tibi bene fúerat, primam fidem írritam fecísti, iens post amatóres tuos? Et nunc quoad líbuit fornicáta cum illis forte et contémpta ab illis, audes ímpudens et frontósa velle revérti ad illum, quem supérba contempsísti? Quid? Digna látebris quæris lucem, et curris ad sponsum, dígnior plagis quam ósculis? Mirum si non pro sponso iúdicem offéndas."
Felix, qui ad hæc ánimam suam respondéntem audíerit: "Non tímeo, quia amo, quod non amáta omníno non fácerem. Itaque étiam amor. "Nihil diléctæ timéndum. Páveant quæ non amant. Quidni assídue inimicítias suspicéntur? Ego vero amans, amári me dubitáre non possum, non plus quam amáre. Nec possum veréri vultum, cuius sensi afféctum. In quo? In eo quod talem non modo quæsívit, sed et affécit, fecítque certam perínde de quæsitu. Quidni respóndeam in quæsitu, cui in afféctu respóndeo? Numquid irascétur quæsitus, qui étiam contémptus dissimulávit? Quin immo non repéllet requiréntem, qui et contemnéntem réquirit. Benígnus est spíritus Verbi, et benígna núntiat mihi, íntimans et suádens de Verbi zelo desiderióque, quod útique sibi non potest esse abscónditum. Scrutátur alta Dei, cónscius eárum, quas cógitat, cogitatiónes pacis, et non afflictiónis. Quidni ánimer ad quæréndum expérta cleméntiam, persuása de pace?"
r. Cibávit illum Dóminus pane vitæ et intelléctus, et aqua sapiéntiæ salutáris potávit illum, * Et exaltávit eum apud próximos suos. v. In médio ecclésiæ apéruit os eius, et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus. * Et exaltávit. v. Glória Patri. * Et exaltávit.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.