The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Sabbato 29 Septembris 2029, Hebdomada XXV per annum,
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Festíva vos, archángeli, hæc nostra tollunt cántica, quos in supérna cúria insígnit ingens glória.
  Tu nos, cohórtis cælicæ invícte princeps, Míchæl, dextra corúsca róbora Deíque serva grátiæ.
  Qui núntius deléctus es mysteriórum máximus, nos lucis usque, Gábriel, fac diligámus sémitas.
  Nobis adésto, Ráphæl, ac pátriam peténtibus morbos repélle córporum, affer salútem méntium.
  Vosque angelórum cándida nos adiuvétis ágmina, possímus ut consórtio vestro beáti pérfrui.
  Summo Parénti et Fílio honor sit ac Paráclito, quos vester uno prædicat concéntus hymno pérpetim. Amen.
  Ant. 1. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
  Ant. 1. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
  Psalmus 130 (131)
Psalm 130 (131)
  Quasi parvuli fiducia in Domino collocata
Childlike trust in the Lord
  Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).
Learn from Me that I am gentle and humble of heart (Mt 11:29).
  Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,
  O Lord, my heart is not exalted: nor are my eyes lofty.
  neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.
  Neither have I walked in great matters, nor in wonderful things above me.
  Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;
  If I was not humbly minded, but exalted my soul:
  sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.
  As a child that is weaned is towards his mother, so reward in my soul.
  Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
  Let Israel hope in the Lord, from henceforth now and for ever.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
  Ant. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
  Ant. 2. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
  Ant. 2. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
  Psalmus 131 (132)
Psalm 131 (132)
  Divina promissa domui David data
Divine promise given to the house of David.
  Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).
The Lord God gave David his father's throne (Lk 1:32).
  I
I
  Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,
  Keep in remembrance, O Lord, David, and all his meekness,
  quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:
  for he swore this oath unto the Lord, this vow unto the Mighty One of Jacob:
  Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,
  "I will not enter the tent where I dwell, nor will I climb on the bed where I rest;
  non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,
  I will not give sleep to my eyes, nor drowsiness to my eyelids,
  donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.
  until such time as I have found a place for the Lord, a dwelling place for the Mighty One of Jacob. »
  Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.
  Behold, we heard, that [the ark] is in Ephrata; we found it in the fields of Jaar.
  Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -
  Let us go to His tent, let us worship the stool of His feet.
  Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.
  Arise, Lord, in Thy rest, Thou and the ark of Thy majesty!
  Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.
  Let thy priests be clothed with righteousness, and let thy saints shout for joy.
  Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.
  For David's sake, thy servant, do not reject the face of him whom thou hast anointed.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
  Ant. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
  Ant. 3. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
  Ant. 3. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
  II
II
  Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:
  The Lord swore the truth to David, and He shall not depart from it:
  «De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.
  I will set up on thy throne the fruit of thy womb.
  Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,
  If thy children keep My covenant and the precepts that I will teach them,
  fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».
  and their sons will sit on thy throne forevermore.
  Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:
  For the Lord has chosen Zion; He chose her for His home.
  «Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.
  This is the place of My rest forevermore; I will dwell there, for I have desired it.
  Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.
  By blessing I will bless his provisions; I will fill his poor with bread.
  Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
  I will clothe his priests with salvation, and his saints will rejoice with exultation.
  Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.
  There I will cause the power of David to sprout; I will prepare a lamp for him whom I have anointed.
  Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».
  I will put His enemies to shame; but My Holiness will bloom his diadem.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
  Ant. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
  In primo nocturno, utroque anno
  De libro Apocalýpsis beáti Ioánnis apóstoli
   Signum magnum appáruit in cælo: múlier amícta sole, et luna sub pédibus eius, et super caput eius coróna stellárum duódecim; et in útero habens, et clamat partúriens et cruciátur, ut páriat. Et visum est áliud signum in cælo: et ecce draco rufus magnus, habens cápita septem et córnua decem, et super cápita sua septem diadémata; et cauda eius trahit tértiam partem stellárum cæli et misit eas in terram. Et draco stetit ante mulíerem, quæ erat paritúra, ut, cum peperísset, fílium eius devoráret. Et péperit fílium, másculum, qui rectúrus est omnes gentes in virga férrea; et raptus est fílius eius ad Deum et ad thronum eius. Et múlier fugit in desértum, ubi habet locum parátum a Deo, ut ibi pascant illam diébus mille ducéntis sexagínta.
  
   Et factum est prœlium in cælo, Míchael et ángeli eius, ut prœliaréntur cum dracóne. Et draco pugnávit et ángeli eius, et non váluit, neque locus invéntus est eórum ámplius in cælo. Et proiéctus est draco ille magnus, serpens antíquus, qui vocátur Diábolus et Sátanas, qui sedúcit univérsum orbem; proiéctus est in terram, et ángeli eius cum illo proiécti sunt.
  
   Et audívi vocem magnam in cælo dicéntem: "Nunc facta est salus et virtus et regnum Dei nostri et potéstas Christi eius, quia proiéctus est accusátor fratrum nostrórum, qui accusábat illos ante conspéctum Dei nostri die ac nocte. Et ipsi vicérunt illum propter sánguinem Agni et propter verbum testimónii sui; et non dilexérunt ánimam suam usque ad mortem. Proptérea lætámini, cæli et qui habitátis in eis. Væ terræ et mari, quia descéndit Diábolus ad vos habens iram magnam, sciens quod módicum tempus habet!"
  
   Et postquam vidit draco quod proiéctus est in terram, persecútus est mulíerem, quæ péperit másculum. Et datæ sunt mulíeri duæ alæ áquilæ magnæ, ut voláret in desértum in locum suum, ubi álitur per tempus et témpora et dimídium témporis a fácie serpéntis. Et misit serpens ex ore suo post mulíerem aquam tamquam flumen, ut eam fáceret trahi a flúmine. Et adiúvit terra mulíerem, et apéruit terra os suum et absórbuit flumen, quod misit draco de ore suo. Et irátus est draco in mulíerem et ábiit fácere prœlium cum réliquis de sémine eius, qui custódiunt mandáta Dei et habent testimónium Iesu.
  
  r. Hic est Míchael archángelus, princeps milítiæ angelórum, cuius honor præstat benefícia populórum, * Et orátio perdúcit ad regna cælórum. v. Angeli, archángeli, throni et dominatiónes, principátus et potestátes, virtútes cælórum. * Et orátio. v. Glória Pátri. * Et orátio.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Libris Morálium sancti Gregórii Magni papæ (Lib. 2, 9-10: SC 32,187-188)
   Quia spiritáli natúræ ex corpórea oppositióne nihil obstat; lóquitur Deus ad ángelos sanctos eo ipso quo eórum córdibus occúlta sua invisibília osténtat; ut quidquid ágere débeant, in ipsa contemplatióne veritátis legant, et velut quædam præcépta vocis sint ipsa gáudia contemplatiónis. Quasi enim audiéntibus dícitur quod vidéntibus inspirátur.
  
   Unde cum eórum córdibus Deus contra humánam supérbiam animadversiónem ultiónis infúnderet, dixit: Veníte, descendámus et confundámus ibi linguam eórum. Dícitur eis qui adhærent: Veníte, quia nimírum hoc ipsum numquam a divína contemplatióne decréscere, in divína contemplatióne semper accréscere est; et numquam corde recédere, quasi quodam stábili motu est semper veníre. Quibus et dicit: Descendámus et confundámus linguam eórum. Ascéndunt ángeli, in eo quod creatórem conspíciunt; descéndunt ángeli, in eo quod creatúram sese in illícitis erigéntem exámine districtiónis premunt. Dícere ergo Dei est: Descendámus et confundámus linguam eórum, in seípso eis hoc quod recte agátur osténdere, et per vim intérnæ visiónis eórum méntibus exhibénda iudícia occúltis mótibus inspiráre.
  
   Aliter loquúntur ángeli ad Deum, sicut et per Ioánnis Apocalýpsim dicunt: Dignus est Agnus, qui occísus est, accípere virtútem et divinitátem et sapiéntiam. Vox namque angelórum est in laude conditóris, ipsa admirátio íntimæ contemplatiónis. Virtútis divínæ mirácula obstupuísse, dixísse est: quia excitátus cum reveréntia motus cordis, magnus est ad aures incircumscrípti Spíritus clamor vocis.
  
   Quæ vox se quasi per distíncta verba éxplicat, dum sese per innúmeros modos admiratiónis format. Deus ergo ángelis lóquitur, cum eis volúntas eius íntima vidénda manifestátur. Angeli autem loquúntur Dómino, cum per hoc quod super semetípsos respíciunt, in motum admiratiónis surgunt.
  
  r. In témpore illo consúrget Míchael, qui stat pro fíliis vestris; * Et véniet tempus quale non fuit ex eo, ex quo gentes esse cœpérunt, usque ad tempus illud. v. In témpore illo salvábitur pópulus tuus omnis qui invéntus fúerit scriptus in libro vitæ. * Et véniet. v. Glória Pátri. * Et véniet.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut