v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Terréna cessent órgana, cor ǽstuans Cæcíliæ cæléste fundit cánticum Deóque totum iúbilat.
Dum nuptiáli nóbilis domus resúltat gáudio, hæc sola tristis cándido gemit colúmba péctore:
O Christe mi dulcíssime, cui me sacrávit cáritas, serva pudóris íntegram avérte labem córpore.
Ovis leónem sédula agnum facit mitíssimum; hic fonte lotus mýstico, cælo repénte mílitat.
Solvit Tibúrtium soror erróris a calígine; factóque fratris ásseclæ ad astra pandit sémitam.
Te sponse, Iesu, vírginum, beáta laudent ágmina; Patríque cumParáclito par sit per ævum glória.
Ant. 1. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. 1. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Psalmus 17 (18), 31-51
Psalm 17:31-51
Gratiarum actio
Thanksgiving
Si Deus pro nobis, quis contra nos? (Rom 8, 31).
If God is for us, who will be against us?
IV
IV
Deus, impollúta via eius, † elóquia Dómini igne examináta; * protéctor est ómnium sperántium in se.
As for my God, his way is undefiled: the words of the Lord are fire tried: he is the protector of all that trust in him.
Quóniam quis Deus præter Dóminum? * Aut quæ munítio præter Deum nostrum?
For who is God but the Lord? or who is God but our God?
Deus, qui præcínxit me virtúte * et pósuit immaculátam viam meam;
God, who hath girt me with strength; and made my way blameless.
qui perfécit pedes meos tamquam cervórum * et super excélsa státuit me;
Who hath made my feet like the feet of harts: and who setteth me upon high places.
qui docet manus meas ad prœlium, * et tendunt arcum æreum bráchia mea.
Who teacheth my hands to war: and thou hast made my arms like a brazen bow.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Ant. 2. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. 2. May Thy right hand, Lord, seize me.
V
V
Et dedísti mihi scutum salútis tuæ, † et déxtera tua suscépit me, * et exaudítio tua magnificávit me.
And thou hast given me the protection of thy salvation: and thy right hand hath held me up: And thy discipline hath corrected me unto the end: and thy discipline, the same shall teach me.
Dilatásti gressus meos subtus me, * et non sunt infirmáta vestígia mea.
Thou hast enlarged my steps under me; and my feet are not weakened.
Persequébar inimícos meos et comprehendébam illos * et non convertébar, donec defícerent.
I will pursue after my enemies, and overtake them: and I will not turn again till they are consumed.
Confringébam illos, nec póterant stare, * cadébant subtus pedes meos.
I will break them, and they shall not be able to stand: they shall fall under my feet.
Et præcinxísti me virtúte ad bellum * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
And thou hast girded me with strength unto battle; and hast subdued under me them that rose up against me.
Et inimícos meos dedísti mihi dorsum * et odiéntes me disperdidísti.
And thou hast made my enemies turn their back upon me, and hast destroyed them that hated me.
Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret, * ad Dóminum, nec exaudívit eos.
They cried, but there was none to save them, to the Lord: but he heard them not.
Et commínui eos ut púlverem ante fáciem venti, * ut lutum plateárum contrívi eos.
And I shall beat them as small as the dust before the wind; I shall bring them to nought, like the dirt in the streets.
Eripuísti me de contradictiónibus pópuli, * constituísti me in caput géntium.
Thou wilt deliver me from the contradictions of the people: thou wilt make me head of the Gentiles.
Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi, * in audítu auris obœdívit mihi.
A people, which I knew not, hath served me: at the hearing of the ear they have obeyed me.
Fílii aliéni blandíti sunt mihi, † fílii aliéni inveteráti sunt, * contremuérunt in ábditis suis.
The children that are strangers have lied to me, strange children have faded away, and have halted from their paths.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. May Thy right hand, Lord, seize me.
Ant. 3. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. 3. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
VI
VI
Vivit Dóminus et benedíctus Adiútor meus, * et exaltétur Deus salútis meæ.
The Lord liveth, and blessed be my God, and let the God of my salvation be exalted:
Deus qui das vindíctas mihi † et subdis pópulos sub me, * liberátor meus de inimícis meis iracúndis;
O God, who avengest me, and subduest the people under me, my deliverer from my enemies.
et ab insurgéntibus in me exáltas me, * a viro iníquo éripis me.
And thou wilt lift me up above them that rise up against me: from the unjust man thou wilt deliver me.
Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine, * et nómini tuo psalmum dicam,
Therefore will I give glory to thee, O Lord, among the nations, and I will sing a psalm to thy name.
magníficans salútes regis sui † et fáciens misericórdiam christo suo, * David et sémini eius usque in sæculum.
Giving great deliverance to his king, and shewing mercy to David his anointed: and to his seed for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
In primo nocturno, anno I)
De libro Ezechiélis prophétæ 24, 15-27
Factum est verbum Dómini ad me dicens: "Fili hóminis, ecce tollo a te delícias oculórum tuórum in plaga, et non planges neque plorábis, neque fluent lácrimæ tuæ. Ingemísce tacens, mortuórum luctum non fácies, coróna tua circumligáta sit tibi, et calceaménta tua pones in pédibus tuis nec amíctu ora velábis nec cibos lugéntium cómedes." Locútus sum ergo ad pópulum mane, et mórtua est uxor mea véspere; fecíque mane, sicut præcéperat mihi.
Et dixit ad me pópulus: "Quare non índicas nobis quid ista signíficent quæ tu facis?" Et dixi ad eos: "Sermo Dómini factus est ad me dicens: Lóquere dómui Israel: Hæc dicit Dóminus Deus: Ecce ego pólluam sanctuárium meum, supérbiam róboris vestri et delícias oculórum vestrórum et sollicitúdinem ánimæ vestræ. Fílii vestri et fíliæ, quas reliquístis, gládio cadent. Et faciétis sicut feci: ora amíctu non velábitis et cibos lugéntium non comedétis, corónas habébitis in capítibus vestris et calceaménta in pédibus, non plangétis neque flébitis, sed tabescétis in iniquitátibus vestris, et unusquísque gemet ad fratrem suum. Erítque Ezéchiel vobis in porténtum: iuxta ómnia, quæ fecit, faciétis, cum vénerit istud, et sciétis quia ego Dóminus Deus."
"Et tu, fili hóminis, ecce in die quo tollam ab eis fortitúdinem eórum et gáudium magnificéntiæ et delícias oculórum eórum et desidérium ánimæ eórum, fílios et fílias eórum; in die illa, cum vénerit fúgiens ad te ut annúntiet tibi, in die, inquam, illa aperiétur os tuum cum eo qui fúgit; et loquéris et non silébis ultra erísque eis in porténtum, et scient quia ego Dóminus."
r. Quáttuor animália ibant et revertebántur in similitúdinem fulgúris coruscántis; et erat in médio splendor ignis, * Et de igne fulgur egrédiens. v. Erat autem quasi vísio discúrrens in médio quáttuor animálium. * Et de igne. v. Glória Patri. * Et de igne.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Commentário Orígenis presbýteri in Matthæum (Lib. 14, 1: PG 13, 1182-1190)
Dico vobis quia, si duo ex vobis consénserint super terram, de omni re quamcúmque petíerint, fiet illis. Symphóniæ vocábulum músicis præcípue vocum concéntibus tribúitur. Et sunt quidem in músicis soni sonis álii cónsoni, álii díssoni. Quod si super terram consentiéntes vidére velis, eos vide qui hæc audiérunt: Ut cohæreátis eádem mente et eádem senténtia, et illud affectárunt: Omnium credéntium erat cor unum et ánima una, qui tales eváserant (si quidem inter plures tale quid reperíri possit) ut ne mínima quidem inter illos exsísteret dissénsio, quemádmodum decachórdi psaltérii chordárum nulla ínvicem discrepántia est.
Consumit enim dissénsus, sicut cóngregat consénsus, et sepárat Iesum qui in médio consentiéntium sibi solúmmodo invénitur. Et próprie quidem in duóbus istis genéribus fit consénsus; in fide, sicut ait Apóstolus: Ut sitis perfécti in eódem sensu, id est secúndum éadem dógmata; et in eádem senténtia, id est ut simíliter converséntur. Ideo dicit: Si duo vestrum convénerint super terram de omni re, quidquid petíerint, fiet eis a Patre Iesu qui in cælis est. Quotiescúmque a Patre qui in cælis est postuláta quælibet non impetrántur, duos illic super terram non consensísse perspícuum est; et ista est causa, propter quam non exáudimur orántes, quia non conséntimus nobis per ómnia super terram, neque dógmate, neque conversatióne.
Adhuc autem, si corpus simus Christi, et pósuit Deus singula membra in córpore, ut idípsum sápiant membra, et conséntiant, et sollícita sint, et patiénte membro uno compatiántur ómnia, et gloricáto congáudeant ómnia, debémus in nobis músicum istum serváre concéntum. Sicut enim in músicis nisi fúerit conveniéntia vocum, non deléctat audiéntem; sic et Ecclésia nisi consénsum habúerit, non delectátur Deus in ea, nec audit voces eórum. Consentiámus ergo, ut congregátis nobis in nómine Iesu, sit Iesus in médio nostrum, Verbum scílicet Dei et sapiéntia et virtus ipsíus
r. Dómine Iesu Christe, pastor bone, seminátor casti consílii, súscipe séminum fructus quos in Cæcília seminásti. * Cæcília, fámula tua, quasi ovis tibi argumentósa desérvit. v. Nam sponsum, quem quasi leónem ferócem accépit, ad te quasi agnum mansuetíssimum destinávit. * Cæcília. v. Glória Patri. * Cæcília.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
