Ps 129,1-2. 3-4ab. 4c-6. 7-8
De profúndis clamávi ad te, Dómine, exáudi vocem meam. Fiant aures tuæ intendéntes in vocem deprecatiónis meæ.
Si iniquitátes observáveris, Dómine, Dómine, quis sustinébit? Quia apud te propitiátio est, ut timeámus te.
Sustínui te, Dómine, sustínuit ánima mea in verbo eius; sperávit ánima mea in Dómino magis quam custódes auróram.
quia apud Dóminum misericórdia, et copiósa apud eum redémptio. Et ipse rédimet Israel ex ómnibus iniquitátibus eius.