%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
Hymnus
Quem terra, pontus, ǽthera colunt, adórant, prǽdicant trinam regéntem máchinam, claustrum Maríæ báiulat.
Cui luna, sol et ómniadesérviunt per témpora,perfúsa cæli grátiagestant puéllæ víscera.
Beáta mater múnere,cuius, supérnus ártifex,mundum pugíllo cóntinens,ventris sub arca clausus est.
Beáta cæli núntio,fecúnda Sancto Spíritu,desiderátus géntibuscuius per alvum fusus est.
Iesu, tibi sit glória,qui natus es de Vírgine,cum Patre et almo Spíritu,in sempitérna sǽcula. Amen.
Ant. 1. Quis ascéndet aut quis stabit in monte sancto Dei? Innocens mánibus et mundo corde. (T. P. allelúia).
Ant. 1.
Psalmus 23 (24)
Domini in templum adventus
Christo apertæ sunt portæ cæli propter carnalem eius assumptionem (S. Irenæus).
Dómini est terra et plenitúdo eius, * orbis terrárum et qui hábitant in eo.
Quia ipse super mária fundávit eum * et super flúmina firmávit eum.
Quis ascéndet in montem Dómini, * aut quis stabit in loco sancto eius?
Innocens mánibus et mundo corde, † qui non levávit ad vana ánimam suam, * nec iurávit in dolum.
Hic accípiet benedictiónem a Dómino * et iustificatiónem a Deo salutári suo.
Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Iacob.
Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.
Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus fortis et potens, Dóminus potens in prœlio.
Attóllite, portæ, cápita vestra, † et elevámini, portæ æternáles, * et introíbit rex glóriæ.
Quis est iste rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est rex glóriæ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Quis ascéndet aut quis stabit in monte sancto Dei? Innocens mánibus et mundo corde. (T. P. allelúia).
Ant.
Ant. 2. Sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus. (T. P. allelúia).
Ant. 2.
Psalmus 45 (46)
Deus refugium et virtus
Vocabunt nomen eius Emmanuel, quod est interpretatum Nobiscum Deus (Mt 1, 23).
Deus est nobis refúgium et virtus, * adiutórium in tribulatiónibus invéntus est nimis.
Proptérea non timébimus, dum turbábitur terra, * et transferéntur montes in cor maris.
Fremant et intuméscant aquæ eius, * conturbéntur montes in elatióne eius.
Flúminis rivi lætíficant civitátem Dei, * sancta tabernácula Altíssimi.
Deus in médio eius, non commovébitur; * adiuvábit eam Deus mane dilúculo.
Fremuérunt gentes, commóta sunt regna; * dedit vocem suam, liquefácta est terra.
Dóminus virtútum nobíscum, * refúgium nobis Deus Iacob.
Veníte et vidéte ópera Dómini, * quæ pósuit prodígia super terram.
Auferet bella usque ad finem terræ, † arcum cónteret et confrínget arma * et scuta combúret igne.
Vacáte et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in géntibus et exaltábor in terra.
Dóminus virtútum nobíscum, * refúgium nobis Deus Iacob.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus. (T. P. allelúia).
Ant.
Ant. 3. Gloriósa dicta sunt de te, Virgo María. (T. P. allelúia).
Ant. 3.
Psalmus 86 (87)
Ierusalem omnium gentium mater
Illa quæ sursum est Ierusalem, libera est, quæ est mater nostra (Gal 4, 26).
Fundaménta eius in móntibus sanctis; † díligit Dóminus portas Sion * super ómnia tabernácula Iacob.
Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei!
Memor ero Rahab et Babylónis inter sciéntes me; † ecce Philistæa et Tyrus cum Æthiópia: * hi nati sunt illic.
Et de Sion dicétur: «Hic et ille natus est in ea; * et ipse firmávit eam Altíssimus».
Dóminus réferet in librum populórum: * «Hi nati sunt illic».
Et cantant sicut choros ducéntes: * «Omnes fontes mei in te».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Gloriósa dicta sunt de te, Virgo María. (T. P. allelúia).
Ant.
v. Fecit mihi magna qui potens est. (T.P. allelúia.) r. Misericórdia eius a progénie in progénies timéntibus eum. (T. P. allelúia)
In primo nocturno, anno II )
De Actibus Apostolórum 14, 8 - 15, 4
Quidam vir in Lystris infírmus pédibus sedébat, claudus ex útero matris suæ, qui numquam ambuláverat. Hic audívit Paulum loquéntem; qui intúitus eum et videns quia habéret fidem ut salvus fíeret, dixit magna voce: «Surge super pedes tuos rectus!» Et exsilívit et ambulábat. Turbæ autem cum vidíssent, quod fécerat Paulus, levavérunt vocem suam lycaónice dicéntes: «Dii símiles facti homínibus descendérunt ad nos!» Et vocábant Bárnabam Iovem, Paulum vero Mercúrium, quóniam ipse erat dux verbi.
Sacérdos quoque templi Iovis quod erat ante civitátem, tauros et corónas ad iánuas áfferens cum pópulis, volébat sacrificáre. Quod ubi audiérunt apóstoli Bárnabas et Paulus, conscíssis túnicis suis, exsiliérunt in turbam clamántes et dicéntes: «Viri, quid hæc fácitis? Et nos mortáles sumus símiles vobis hómines, evangelizántes vobis ab his vanis convérti ad Deum vivum qui fecit cælum et terram et mare et ómnia quæ in eis sunt. Qui in prætéritis generatiónibus permísit omnes gentes ambuláre in viis suis; et quidem non sine testimónio semetípsum réliquit benefáciens, de cælo dans vobis plúvias et témpora fructífera, implens cibo et lætítia corda vestra.» Et hæc dicéntes vix sedavérunt turbas, ne sibi immolárent. Supervenérunt autem ab Antiochía et Icónio Iudæi et persuásis turbis lapidantésque Paulum trahébant extra civitátem æstimántes eum mórtuum esse. Circumdántibus autem eum discípulis, surgens intrávit civitátem. Et póstera die proféctus est cum Bárnaba in Derben.
Cum Bárnabas et Paulus evangelizássent civitáti Derben et docuíssent multos, revérsi sunt Lystram et Icónium et Antiochíam confirmántes ánimas discipulórum, exhortántes, ut permanérent in fide, et quóniam per multas tribulatiónes opórtet nos intráre in regnum Dei. Et cum ordinássent illis per síngulas ecclésias presbýteros et orássent cum ieiunatiónibus, commendavérunt eos Dómino in quem credíderant.
Transeuntésque Pisídiam venérunt Pamphýliam, et loquéntes in Perge verbum descendérunt in Attáliam. Et inde navigavérunt Antiochíam, unde erant tráditi grátiæ Dei in opus quod complevérunt. Cum autem veníssent et congregássent ecclésiam, rettulérunt quanta fecísset Deus cum illis et quia aperuísset géntibus óstium fídei.
Moráti sunt autem tempus non módicum cum discípulis. Et quidam descendéntes de Iuda docébant fratres: «Nisi circumcidámini secúndum morem Móysis, non potéstis salvi fíeri.» Facta autem seditióne et conquisitióne non mínima Paulo et Bárnabæ advérsum illos, statuérunt ut ascénderent Paulus et Bárnabas et quidam álii ex illis ad apóstolos et presbýteros in Ierúsalem super hac quæstióne. Illi ígitur dedúcti ab ecclésia pertransiébant Phœnícen et Samaríam narrántes conversiónem géntium et faciébant gáudium magnum ómnibus frátribus. Cum autem veníssent Hierosólymam, suscépti sunt ab ecclésia et apóstolis et presbýteris et annuntiavérunt quanta Deus fecísset cum illis.
r. Narrábo nomen tuum frátribus meis, allelúia; * In médio ecclésiæ laudábo te, allelúia, allelúia. v. Qui timétis Dóminum, laudáte eum; univérsum semen Iacob, magnificáte eum. * In médio. v. Glória Patri. * In médio.
In secundo nocturno, anno II )
Ex Epístula sancti Cleméntis papæ Primi ad Corínthios (Nn. 36, 1-2; 37-38: Funk 1, 145-149)
Hæc est via, dilécti, in qua salútem nostram invénimus, Iesum Christum, oblatiónum nostrárum pontíficem, infirmitátis nostræ patrónum et auxiliatórem. Per hunc cælórum altitúdinem aspícimus; per hunc vultum eius immaculátum et excélsum speculámur; per hunc óculi cordis nostri apérti sunt; per hunc insípiens et obscuráta mens nostra in lucem effloréscit; per hunc vóluit Dóminus nos immortálem cognitiónem gustáre, qui maiestátis Dei splendor exsístens, tanto maior est ángelis quanto excelléntius nomen sortítus est.
Militémus ígitur, viri fratres, ómnibus víribus sub inculpátis eius præcéptis. Considerémus mílites qui sub dúcibus nostris merent, quam ordináte, quam obœdiénter, quam submísse imperáta exsequántur. Non omnes sunt præfécti neque chiliárchæ neque centuriónes neque quinquagenárii et sic deínceps; unusquísque vero in suo órdine et statióne, quæ a rege et dúcibus imperántur, péragit. Magni sine parvis et parvi sine magnis consístere néqueunt; mixti sunt omnes, et inde utílitas.
Exémplo nobis sit corpus nostrum. Caput sine pédibus nihil est, prout neque pedes sine cápite; mínima autem córporis nostri membra univérso córpori necessária et utília sunt; immo cuncta conspírant et una se subíciunt, ut salvum sit totum corpus. Servétur ítaque totum corpus nostrum in Christo Iesu, et unusquísque próximo suo se subíciat iuxta grátiæ donum ipsi assignátum. Fortis patrocinétur imbecíllem, imbecíllis fortem revereátur; dives páuperi largiátur, pauper Deum laudet, quod ei déderit, per quem eius inópia suppleátur. Sápiens non in verbis, sed in bonis opéribus sapiéntiam suam maniféstet; húmilis non sibi testimónium ferat, sed ab áltero sibi ferri sinat. Qui carne castus est, ne gloriétur, cum sciat álium esse qui continéntiæ donum ipsi tríbuat.
r. In ecclésiis benedícite Deo, allelúia, * Dómino de fóntibus Israel, allelúia, allelúia, allelúia. v. Cantáte Dómino cánticum novum, cantáte Dómino, omnis terra. * Dómino. v. Glória Patri. * Dómino.
Orémus.
Concéde nos fámulos tuos, quǽsumus, Dómine Deus, perpétua mentis et córporis sanitáte gaudére, et, gloriósa beátæ Maríæ semper Vírginis intercessióne, a præsénti liberári tristítia, et ætérna pérfrui lætítia. Per Dóminum.
%%
(c4) BE(g)ne(g)di(e)cá(fe)mus(d) Dó(fhg)mi(fg)no.(g) r/.(::) De(ge/fe)o(d) grá(fhg)ti(fg)as.(g) (::)
(c4) BE(g)ne(g)di(e)cá(fe)mus(d) Dó(fhg)mi(fg)no.(g) r/.(::) De(ge/fe)o(d) grá(fhg)ti(fg)as.(g) (::)
v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
