2026-04-30 : Antiphonale Romanum, Ad Nonam, Feria V

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

Hymnus

annotation: 8;
%%
(c4) HÆC(g) ho(h)ra,(g) quæ(h) res(i)plén(j)du(h)it(i) (,)
cru(i)cís(i)que(j) sol(h)vit(g) nú(h)bi(j)la,(ijwkJI) (;)
mun(h)dum(i) te(j)né(k)bris(i) é(j)xu(j)ens,(i) (,)
red(h)dens(i) se(j)ré(i)na(j) lú(i)mi(h)na.(g) (::)
Hæc(g) ho(h)ra,(g) qua(h) re(i)sú(j)sci(h)tans(i) (,)
Ie(i)sus(i) se(j)púl(h)cris(g) cór(h)po(j)ra,(ijwkJI) (;)
pro(h)dí(i)re(j) mor(k)tis(i) lí(j)be(j)ra(i) (,)
ius(h)sit(i) re(j)fú(i)so(j) spí(i)ri(h)tu.(g) (::)
No(g)vá(h)ta(g) sæ(h)cla(i) cré(j)di(h)mus(i) (,)
mor(i)tis(i) so(j)lú(h)tis(g) lé(h)gi(j)bus,(ijwkJI) (;)
vi(h)tæ(i) be(j)á(k)tæ(i) mú(j)ne(j)ra(i) (,)
cur(h)sum(i) pe(j)rén(i)nem(j) cúr(i)re(h)re.(g) (::)
Ie(g)su,(h) ti(g)bi(h) sit(i) gló(j)ri(h)a,(i) (,)
qui(i) mor(i)te(j) vi(h)cta(g) prǽ(h)ni(j)tes,(ijwkJI) (;)
cum(h) Pa(i)tr<i>e</i>() et(j) al(k)mo(i) Spí(j)ri(j)tu,(i) (,)
in(h) sem(i)pi(j)tér(i)na(j) sǽ(i)cu(h)la.(g) (::) A(ghg)men.(fg) (::)

Hæc hora, quæ resplénduit crucísque solvit núbila, mundum tenébris éxuens, reddens seréna lúmina.

Hæc hora, qua resúscitans Iesus sepúlcris córpora, prodíre mortis líbera iussit refúso spíritu.

Nováta sæcla crédimus mortis solútis légibus, vitæ beátæ múnera cursum perénnem cúrrere.

Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prænites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.

Ant. Allelúia, allelúia, allelúia.

Ant.

Psalmus 118 (119), 153-160

XX (Res)

Vide humiliatiónem meam et éripe me, * quia legem tuam non sum oblítus.

Iúdica causam meam et rédime me; * propter elóquium tuum vivífica me.

Longe a peccatóribus salus, * quia iustificatiónes tuas non exquisiérunt.

Misericórdiæ tuæ multæ, Dómine; * secúndum iudícia tua vivífica me.

Multi, qui persequúntur me et tríbulant me; * a testimóniis tuis non declinávi.

Vidi prævaricántes, et tæduit me, * quia elóquia tua non custodiérunt.

Vide quóniam mandáta tua diléxi, Dómine; * secúndum misericórdiam tuam vivífica me.

Princípium verbórum tuórum véritas, * in ætérnum ómnia iudícia iustítiæ tuæ.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 127 (128)

Pax domestica in Domino

«Benedicat te Dominus ex Sion», id est: ex Ecclesia sua (Arnobius).

Beátus omnis, qui timet Dóminum, * qui ámbulat in viis eius.

Labóres mánuum tuárum manducábis, * beátus es, et bene tibi erit.

Uxor tua sicut vitis fructífera * in latéribus domus tuæ;

fílii tui sicut novéllæ olivárum * in circúitu mensæ tuæ.

Ecce sic benedicétur homo, * qui timet Dóminum.

Benedícat tibi Dóminus ex Sion, * et vídeas bona Ierúsalem ómnibus diébus vitæ tuæ;

et vídeas fílios filiórum tuórum. * Pax super Israel!

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Psalmus 128 (129)

Populi afflicti renovata fiducia

Ecclesia loquitur de iis quæ tolerat (S. Augustinus).

Sæpe expugnavérunt me a iuventúte mea, * dicat nunc Israel,

sæpe expugnavérunt me a iuventúte mea, * étenim non potuérunt advérsum me.

Supra dorsum meum aravérunt aratóres, * prolongavérunt sulcos suos.

Dóminus autem iustus * concídit cervíces peccatórum.

Confundántur et convertántur retrórsum * omnes, qui odérunt Sion.

Fiant sicut fenum tectórum * quod, priúsquam evellátur, exáruit;

de quo non implévit manum suam, qui metit, * et sinum suum, qui manípulos cólligit.

Et non dixérunt, qui præteríbant: † «Benedíctio Dómini super vos, * benedícimus vobis in nómine Dómini».

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Allelúia, allelúia, allelúia.

Ant.

Lectio brevis (Cf. Col 1, 12-14)

Grátias agámus Patri, qui idóneos nos fecit in partem sortis sanctórum in lúmine; qui erípuit nos de potestáte tenebrárum et tránstulit in regnum Fílii dilectiónis suæ, in quo habémus redemptiónem, remissiónem peccatórum.

v. Cognovérunt discípuli Dóminum, allelúia. r. In fractióne panis, allelúia.

Orémus.

Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.

Deus, qui humánam natúram supra primæ oríginis réparas dignitátem, † réspice ad pietátis tuæ ineffábile sacraméntum, * ut, quos regeneratiónis mystério dignátus es innováre, in his dona tuæ perpétuæ grátiæ benedictionísque consérves. Per Dóminum.

Si præest sacerdos vel diaconus :

Dóminus vobíscum.

r. Et cum spíritu tuo.

Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.

r. Amen.

Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.

Et si fit dimissio, sequitur invitatio:

%%
(c3) BE(h)ne(h)di(h)cá(h)mus(h) Dó(f)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(h)o(h) grá(f)ti(ef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:

Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.