v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Hymnus
Iam, Christe, sol iustítiæ, mentis dehíscant ténebræ, virtútum ut lux rédeat, terris diem cum réparas.
Dans tempus acceptábile et pænitens cor tríbue, convértat ut benígnitas quos longa suffert píetas;
Quiddámque pæniténtiæ da ferre, quo fit démptio, maióre tuo múnere, culpárum quamvis grándium.
Dies venit, dies tua, per quam reflórent ómnia; lætémur in hac ut tuæ per hanc redúcti grátiæ.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Quando véniam et apparébo ante fáciem Dómini?
Ant. 1.
Psalmus 41 (42)
Desiderium Domini et templi eius
Qui sitit, veniat; qui vult, accipiat aquam vitæ (Ap 22, 17).
Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum, * ita desíderat ánima mea ad te, Deus.
Sitívit ánima mea ad Deum, Deum vivum; * quando véniam et apparébo ante fáciem Dei?
Fuérunt mihi lácrimæ meæ panis die ac nocte, * dum dícitur mihi quotídie: «Ubi est Deus tuus?».
Hæc recordátus sum et effúdi in me ánimam meam; † quóniam transíbam in locum tabernáculi admirábilis * usque ad domum Dei,
in voce exsultatiónis et confessiónis, * multitúdinis festa celebrántis.
Quare tristis es, ánima mea, * et quare conturbáris in me?
Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, * salutáre vultus mei et Deus meus.
In meípso ánima mea contristáta est; † proptérea memor ero tui * de terra Iordánis et Hermónim, de monte Misar.
Abyssus abyssum ínvocat in voce cataractárum tuárum; * omnes gúrgites tui et fluctus tui super me transiérunt.
In die mandávit Dóminus misericórdiam suam, † et nocte cánticum eius apud me est: * orátio ad Deum vitæ meæ.
Dicam Deo: * «Suscéptor meus es.
Quare oblítus es mei, et quare contristátus incédo, * dum afflígit me inimícus?».
Dum confringúntur ossa mea, † exprobravérunt mihi, qui tríbulant me, * dum dicunt mihi quotídie: «Ubi est Deus tuus?».
Quare tristis es, ánima mea, * et quare conturbáris in me?
Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, * salutáre vultus mei et Deus meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Quando véniam et apparébo ante fáciem Dómini?
Ant.
Ant. 2. Osténde nobis, Dómine, lucem miseratiónum tuárum.
Ant. 2.
Canticum (Sir 36, 1-7. 13-16)
Supplicatio pro sancta civitate Ierusalem
Hæc est vita æterna, ut cognoscant te solum verum Deum et, quem misisti, Iesum Christum (Io 17, 3).
Miserére nostri, Deus ómnium, et réspice nos * et osténde nobis lucem miseratiónum tuárum;
et immítte timórem tuum super gentes, * quæ non exquisiérunt te,
ut cognóscant quia non est Deus nisi tu, * et enárrent magnália tua.
Alleva manum tuam super gentes aliénas, * ut vídeant poténtiam tuam.
Sicut enim in conspéctu eórum sanctificátus es in nobis * sic in conspéctu nostro mágnificáberis in eis,
ut cognóscant, sicut et nos cognóvimus, * quóniam non est Deus præter te, Dómine.
Innova signa et ítera mirabília, * glorífica manum et firma bráchium dextrum.
Cóngrega omnes tribus Iacob, * et hereditábis eos sicut ab inítio.
Miserére plebi tuæ, super quam invocátum est nomen tuum, * et Israel, quem coæquásti primogénito tuo.
Miserére civitáti sanctificatiónis tuæ, * Ierúsalem, loco requiéi tuæ.
Reple Sion maiestáte tua * et glória tua templum tuum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Osténde nobis, Dómine, lucem miseratiónum tuárum.
Ant.
Ant. 3. Benedíctus es, Dómine, in firmaménto cæli.
Ant. 3.
Psalmus 18 (19) A
Laus Domini rerum conditoris
Visitabit nos Oriens ex alto... ad dirigendos pedes nostros in viam pacis (Lc 1, 78. 79).
Cæli enárrant glóriam Dei, * et ópera mánuum eius annúntiat firmaméntum.
Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam.
Non sunt loquélæ neque sermónes, * quorum non intellegántur voces:
in omnem terram exívit sonus eórum * et in fines orbis terræ verba eórum.
Soli pósuit tabernáculum in eis, † et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo, * exsultávit ut gigas ad curréndam viam.
A fínibus cælórum egréssio eius†et occúrsus eius usque ad fines eórum, * nec est, quod se abscóndat a calóre eius.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Benedíctus es, Dómine, in firmaménto cæli.
Ant.
Lectio brevis (Ex 19, 4-6a)
Vos ipsi vidístis quómodo portáverim vos super alas aquilárum et addúxerim ad me. Si ergo audiéritis vocem meam et custodiéritis pactum meum, éritis mihi in pecúlium de cunctis pópulis, mea est enim omnis terra. Et vos éritis mihi regnum sacerdótum et gens sancta.
Responsorium breve
r. Ipse liberábit me * De láqueo venántium. Ipse. v. Et a verbo malígno. * De láqueo venántium. Glória Patri. Ipse.
Ant. Estóte misericórdes, sicut et Pater vester miséricors est, dicit Dóminus.
Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Estóte misericórdes, sicut et Pater vester miséricors est, dicit Dóminus.
Ant.
Preces
Benedicámus Deo Patri, qui nobis largítur ut hoc quadragesimáli die sacrifícium laudis ei offerámus.
Eum deprecémur, invocántes:
Eum deprecémur, invocántes:
Cæléstibus, Dómine, nos ínstrue disciplínis.
Omnípotens et miséricors Deus, concéde nobis spíritum oratiónis et pæniténtiæ,
— ut caritáte tui et hóminum ardeámus.
Da nos tibi cooperári, ut ómnia instauréntur in Christo,
— atque iustítia et pax in terris abúndent.
Íntimam totíus creatúræ natúram et prétium áperi nobis,
— ut, te celebrántes, eam in cármine laudis nobis consociémus.
Ignósce nobis, qui Christi tui præséntiam in paupéribus, míseris et moléstis ignorávimus,
— nec vériti sumus Fílium tuum in his frátribus nostris.
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Deus, qui ob animárum medélam castigáre córpora præcepísti, † concéde, ut ab ómnibus possímus abstinére peccátis, * et corda nostra pietátis tuæ váleant exercére mandáta. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
v. Ite in pace. r. Deo grátias.
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
