Le monde attend que l'Eglise redevienne une société de louange

   v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
   
   r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
   
   Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
Hymnus
En acétum, fel, arúndo, sputa, clavi, láncea; mite corpus perforátur, sanguis, unda prófluit; terra, pontus, astra, mundus quo lavántur flúmine!
Crux fidélis, inter omnes arbor una nóbilis! Nulla talem silva profert flore, fronde, gérmine. Dulce lignum, dulci clavo dulce pondus sústinens!
Flecte ramos, arbor alta, tensa laxa víscera, et rigor lentéscat ille quem dedit natívitas, ut supérni membra regis miti tendas stípite.
Sola digna tu fuísti ferre sæcli prétium, atque portum præparáre nauta mundo náufrago, quem sacer cruor perúnxit fusus Agni córpore.
Æqua Patri Filióque, ínclito Paráclito, sempitérna sit beátæ Trinitáti glória, cuius alma nos redémit atque servat grátia. Amen.
   Ant. 1. Turba multa, quæ convénerat ad diem festum, clamábat Dómino: Benedíctus qui venit in nómine Dómini, hosánna in excélsis.
   Ant. 1.
Psalmus 117 (118)
Vox iubilationis et salutis
Hic est lapis qui reprobatus est a vobis ædificatoribus, qui factus est in caput anguli (Act 4, 11).
   Confitémini Dómino, quóniam bonus, * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
   
   Dicat nunc Israel, quóniam bonus, * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
   
   Dicat nunc domus Aaron, * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
   
   Dicant nunc, qui timent Dóminum, * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
   
   De tribulatióne invocávi Dóminum, * et exaudívit me edúcens in latitúdinem Dóminus.
   
   Dóminus mecum, * non timébo, quid fáciat mihi homo.
   
   Dóminus mecum adiútor meus, * et ego despíciam inimícos meos.
   
   Bonum est confúgere ad Dóminum * quam confídere in hómine.
   
   Bonum est confúgere ad Dóminum * quam confídere in princípibus.
   
   Omnes gentes circuiérunt me, * et in nómine Dómini excídi eos.
   
   Circumdántes circumdedérunt me, * et in nómine Dómini excídi eos.
   
   Circumdedérunt me sicut apes et exarsérunt sicut ignis in spinis, * et in nómine Dómini excídi eos.
   
   Impelléntes impulérunt me, ut cáderem, * et Dóminus adiúvit me.
   
   Fortitúdo mea et laus mea Dóminus * et factus est mihi in salútem.
   
   Vox iubilatiónis et salútis * in tabernáculis iustórum:
   
   «Déxtera Dómini fecit virtútem! Déxtera Dómini exaltávit me; * déxtera Dómini fecit virtútem!».
   
   Non móriar, sed vivam * et narrábo ópera Dómini.
   
   Castígans castigávit me Dóminus * et morti non trádidit me.
   
   Aperíte mihi portas iustítiæ; * ingréssus in eas confitébor Dómino.
   
   Hæc porta Dómini; * iusti intrábunt in eam.
   
   Confitébor tibi, quóniam exaudísti me * et factus es mihi in salútem.
   
   Lápidem, quem reprobavérunt ædificántes, * hic factus est in caput ánguli;
   
   a Dómino factum est istud * et est mirábile in óculis nostris.
   
   Hæc est dies, quam fecit Dóminus: * exsultémus et lætémur in ea.
   
   O Dómine, salvum me fac; * o Dómine, da prosperitátem!
   
   Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. * Benedícimus vobis de domo Dómini.
   
   Deus Dóminus et illúxit nobis. * Instrúite sollemnitátem in ramis condénsis usque ad córnua altáris.
   
   Deus meus es tu, et confitébor tibi, * Deus meus, et exaltábo te.
   
   Confitémini Dómino, quóniam bonus, * quóniam in sǽculum misericórdia eius.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Turba multa, quæ convénerat ad diem festum, clamábat Dómino: Benedíctus qui venit in nómine Dómini, hosánna in excélsis.
   Ant.
   Ant. 2. Cum ángelis et púeris fidéles inveniámur, triumphatóri mortis clamántes: Hosánna in excélsis.
   Ant. 2.
Canticum (Dan 3, 52-57)
Omnis creatura laudet Dominum
Creator... est benedictus in sæcula (Rom 1, 25).
   Benedíctus es, Dómine Deus patrum nostrórum, * et laudábilis et superexaltátus in sǽcula;
   
   et benedíctum nomen glóriæ tuæ sanctum * et superlaudábile et superexaltátum in sǽcula.
   
   Benedíctus es in templo sanctæ glóriæ tuæ * et superlaudábilis et supergloriósus in sǽcula.
   
   Benedíctus es in throno regni tui * et superlaudábilis et superexaltátus in sǽcula.
   
   Benedíctus es, qui intuéris abyssos sedens super chérubim, * et laudábilis et superexaltátus in sǽcula.
   
   Benedíctus es in firmaménto cæli * et laudábilis et gloriósus in sǽcula.
   
   Benedícite, ómnia ópera Dómini, Dómino, * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Cum ángelis et púeris fidéles inveniámur, triumphatóri mortis clamántes: Hosánna in excélsis.
   Ant.
   Ant. 3. Benedíctus qui venit in nómine Dómini, allelúia.
   Ant. 3.
Psalmus 150
Laudate Dominum
Psallite spiritu, psallite et mente, hoc est: glorificate Deum et anima et corpore vestro (Hesychius).
   Laudáte Dóminum in sanctuário eius, * laudáte eum in firmaménto virtútis eius.
   
   Laudáte eum in magnálibus eius, * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis eius.
   
   Laudáte eum in sono tubæ, * laudáte eum in psaltério et cíthara,
   
   laudáte eum in tympano et choro, * laudáte eum in chordis et órgano,
   
   laudáte eum in cymbalis benesonántibus, laudáte eum in cymbalis iubilatiónis: * omne quod spirat, laudet Dóminum.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Benedíctus qui venit in nómine Dómini, allelúia.
   Ant.
Lectio brevis (Zac 9, 9)
   Exsúlta satis, fília Sion; iúbila, fília Ierúsalem. Ecce rex tuus venit tibi iustus et salvátor ipse, pauper et sedens super ásinum et super pullum fílium ásinæ.
   
Responsorium breve
   r. Redemísti nos, Dómine, * In sánguine tuo. Redemísti. v. Ex omni tribu et lingua et pópulo et natióne. * In sánguine tuo. Glória Patri. Redemísti.
   
   Ant. Fulgéntibus palmis prostérnimur adveniénti Dómino; huic omnes occurrámus cum hymnis et cánticis, glorificántes et dicéntes: Benedíctus Dóminus.
   Ant.
Canticum Evangelicum Lc 1, 68-79
De Messia eiusque præcursore
   Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israel, * quia visitávit et fecit redemptiónem plebi suæ
   
   et eréxit cornu salútis nobis * in domo David púeri sui,
   
   sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius,
   
   salútem ex inimícis nostris * et de manu ómnium, qui odérunt nos;
   
   ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris * et memorári testaménti sui sancti,
   
   iusiurándum, quod iurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis,
   
   ut sine timóre, de manu inimicórum liberáti, * serviámus illi
   
   in sanctitáte et iustítia coram ipso * ómnibus diébus nostris.
   
   Et tu, puer, prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias eius,
   
   ad dandam sciéntiam salútis plebi eius * in remissiónem peccatórum eórum,
   
   per víscera misericórdiæ Dei nostri, * in quibus visitábit nos óriens ex alto,
   
   illumináre his, qui in ténebris et in umbra mortis sedent, * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
   
   Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
   
   Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
   
   Ant. Fulgéntibus palmis prostérnimur adveniénti Dómino; huic omnes occurrámus cum hymnis et cánticis, glorificántes et dicéntes: Benedíctus Dóminus.
   Ant.
Preces
   Christum adorémus quem, Ierúsalem ingrediéntem, regem et messíam turbæ acclamavérunt. Ipsi confiteámur lætántes:
   
Benedíctus qui venit in nómine Dómini!
   Hosánna tibi, Fílio David et regi sæculórum,
   
    hosánna tibi, triumphatóri mortis et inférni.
   
   Qui Ierúsalem ascendísti ad passiónem subeúndam, ut intráres in glóriam,
   
    perduc Ecclésiam tuam in Pascha æternitátis.
   
   Qui crucem tuam árborem vitæ constituísti,
   
    fructus eiúsdem baptísmate renátis largíre.
   
   Qui, Salvátor noster, peccatóres salvos fácere venísti,
   
    in regnum tuum credéntes, sperántes amantésque perdúcere dignéris.
   
Pater noster
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificétur nomen tuum;
advéniat regnum tuum;
fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra.
Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie;
et dimítte nobis débita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris;
et ne nos indúcas in tentatiónem;
sed líbera nos a malo.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
   Omnípotens sempitérne Deus, qui humáno géneri, ad imitándum humilitátis exémplum, Salvatórem nostrum carnem súmere et crucem subíre fecísti: concéde propítius; ut et patiéntiæ ipsíus habére documénta * et resurrectiónis consórtia mereámur. Per Dóminum.
   
   Dóminus vobíscum.
   
   r. Et cum spíritu tuo.
   
   Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
   
   r. Amen.
   
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
   v. Ite in pace. r. Deo grátias.
   
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
    Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
   
Retour en haut