v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Nocte surgéntes vigilémus omnes, semper in psalmis meditémur atque víribus totis Dómino canámus dúlciter hymnos,
Ut, pio regi páriter canéntes, cum suis sanctis mereámur aulam íngredi cæli, simul et beátam dúcere vitam.
Præstet hoc nobis Déitas beáta Patris ac Nati, paritérque Sancti Spíritus, cuius résonat per omnem glória mundum. Amen.
Vel:
Hymnus
Ad preces nostras deitátis aures, Deus, inclína pietáte sola; súpplicum vota súscipe, precámur fámuli tui.
Réspice clemens sólio de sancto vultu seréno, lámpadas illústra ólei nostri, ténebras depélle péctore cunctas.
Crímina laxa pietáte multa, áblue sordes, víncula disrúmpe, parce peccátis, réleva iacéntes déxtera tua.
Glória sit ætérno Patri, sit tibi semper, Genitóris Nate, cum quo per cuncta Spíritus æquális sæcula regnat. Amen.
Dignos nos fac, rex óptime, futúri regni glória,. ut mereámur láudibus ætérnis te concínere. Amen.
Ant. 1. Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.
Ant. 1.
Psalmus 36
Sors malorum et iustorum
Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Mt 5,5)
I
Noli æmulári in malignántibus * neque zeláveris faciéntes iniquitátem,
quóniam tamquam fenum velóciter aréscent * et quemádmodum herba virens décident.
Spera in Dómino et fac bonitátem, * et inhabitábis terram et pascéris in fide.
Delectáre in Dómino, * et dabit tibi petitiónes cordis tui.
Commítte Dómino viam tuam et spera in eo, * et ipse fáciet;
et edúcet quasi lumen iustítiam tuam * et iudícium tuum tamquam merídiem.
Quiésce in Dómino et exspécta eum; † noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua, * in hómine, qui mólitur insídias.
Désine ab ira et derelínque furórem, * noli æmulári, quod vertit ad malum,
quóniam qui malignántur, exterminabúntur, * sustinéntes autem Dóminum ipsi hereditábunt terram.
Et adhuc pusíllum et non erit peccátor, * et quæres locum eíus et non invénies.
Mansuéti autem hereditábunt terram * et delectabúntur in multitúdine pacis.
Insidiábitur peccátor iústo * et stridébit super eum déntibus suis.
Dóminus autem irridébit eum, * quóniam próspicit quod véniet dies eíus.
Gládium evaginavérunt peccatóres, * intendérunt arcum suum,
ut deíciant páuperem et ínopem, * ut trucídent recte ambulántes in via.
Gládius eórum intrábit in corda ipsórum, * et arcus eórum confringétur.
Mélius est módicum iústo * super divítias peccatórum multas,
quóniam bráchia peccatórum conteréntur, * confírmat autem iústos Dóminus.
Novit Dóminus dies immaculatórum, * et heréditas eórum in ætérnum erit.
Non confundéntur in témpore malo * et in diébus famis saturabúntur.
Quia peccatóres períbunt, † inimíci vero Dómini ut decor campórum defícient, * quemádmodum fumus defícient.
Mutuátur peccátor et non solvet, * iústus autem miserétur et tríbuet.
Quia benedícti eíus hereditábunt terram, * maledícti autem eíus exterminabúntur.
A Dómino gressus hóminis confirmántur, * et viam eíus volet.
Cum cecíderit, non collidétur, * quia Dóminus susténtat manum eíus.
Iúnior fui et sénui † et non vidi iústum derelíctum * nec semen eíus quærens panem.
Tota die miserétur et cómmodat, * et semen illíus in benedictióne erit.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Commítte Dómino viam tuam, et ipse fáciet.
Ant.
Ant. 2. Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.
Ant. 2.
II
Declína a malo et fac bonum, * et inhabitábis in sǽculum sǽculi,
quia Dóminus amat iudícium * et non derelínquet sanctos suos.
Iniústi in ætérnum disperíbunt, * et semen impiórum exterminábitur.
Iústi autem hereditábunt terram * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.
Os iústi meditábitur sapiéntiam, * et lingua eíus loquétur iudícium;
lex Dei eíus in corde ipsíus, * et non vacillábunt gressus eíus.
Consíderat peccátor iústum * et quærit mortificáre eum;
Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus eíus * nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.
Exspécta Dóminum et custódi viam eíus, † et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; * cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.
Vidi ímpium superexaltátum * et elevátum sicut cedrum viréntem;
et transívi, et ecce non erat, * et quæsívi eum, et non est invéntus.
Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, * quóniam est postéritas hómini pacífico.
Iniústi autem disperíbunt simul, * postéritas impiórum exterminábitur.
Salus autem iustórum a Dómino, * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos † et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, * quia speravérunt in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Declína a malo et fac bonum; confírmat iustos Dóminus.
Ant.
Ant. 3. Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.
Ant. 3.
III
Os iusti meditábitur sapiéntiam, * et lingua eius loquétur iudícium;
lex Dei eius in corde ipsíus, * et non vacillábunt gressus eius.
Consíderat peccátor iustum * et quærit mortificáre eum;
Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus eius, * nec damnábit eum, cum iudicábitur illi.
Exspécta Dóminum et custódi viam eius, et exaltábit te, ut hereditáte cápias terram; * cum exterminabúntur peccatóres, vidébis.
Vidi ímpium superexaltátum * et elevátum sicut cedrum viréntem;
et transívit, et ecce non erat, * et quæsívi eum, et non est invéntus.
Obsérva innocéntiam et vide æquitátem, * quóniam est postéritas hómini pacífico.
Iniústi autem disperíbunt simul, * postéritas impiórum exterminábitur.
Salus autem iustórum a Dómino, * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
Et adiuvábit eos Dóminus et liberábit eos et éruet eos a peccatóribus et salvábit eos, * quia speravérunt in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Exspécta Dóminum, et custódi viam eius.
Ant.
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Dixit Dóminus ad Abram: " Egrédere de terra tua et de cognatióne tua et de domo patris tui in terram, quam monstrábo tibi. Faciámque te in gentem magnam et benedícam tibi et magnificábo nomen tuum, erísque in benedictiónem. Benedícam benedicéntibus tibi et maledicéntibus tibi maledícam, atque in te benedicéntur univérsæ cognatiónes terræ! "
Egréssus est ítaque Abram, sicut præcéperat ei Dóminus, et ivit cum eo Lot. Septuagínta quinque annórum erat Abram, cum egrederétur de Charran. Tulítque Sárai uxórem suam et Lot fílium fratris sui universámque substántiam, quam acquisíverant, et ánimas quas fécerant in Charran, et egréssi sunt, ut irent in terram Chánaan; et venérunt in terram Chánaan. Pertransívit Abram terram usque ad locum Sichem, usque ad Quercum Moreh. Chananus autem tunc erat in terra. Appáruit autem Dóminus Abram et dixit ei: " Sémini tuo dabo terram hanc. " Qui ædificávit ibi altáre Dómino qui apparúerat ei. Et inde transgrédiens ad montem, qui erat contra oriéntem Bethel, teténdit ibi tabernáculum suum ab occidénte habens Bethel et ab oriénte Hai; ædificávit quoque ibi altáre Dómino et invocávit nomen Dómini. Perrexítque Abram de mansióne in mansiónem usque ad Nageb.
Abram autem erat dives valde in pecóribus, argénto et auro. Et proféctus est de mansióne in mansiónem a Nageb in Bethel usque ad locum, ubi prius fíxerat tabernáculum inter Bethel et Hai, in loco altáris quod fécerat prius, et invocávit ibi nomen Dómini.
r. Crédidit Abraham Deo, et reputátum est ei ad iustítiam; * Et ídeo amícus Dei appellátus est. v. Fuit autem iustus coram Dómino, et ambulávit in viis eius; * Et ídeo. v. Glória Patri. * Et ídeo.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Cæsárii Arelaténsis epíscopi (Sermo 81, 1: CCL 103, 333-334)
Audívimus Dóminum beáto Abrahæ dicéntem: Egrédere de terra tua et de cognatióne tua et de domo patris tui. Omnia enim, fratres caríssimi, quæ in Véteri Testaménto conscrípta sunt, novi testaménti typum et imáginem prætulérunt, sicut Apóstolus dicit: Omnia enim in figúra contingébant illis; scripta sunt autem propter nos, in quos finis sæculórum devénit. Si ergo propter nos scripta sunt, quod tunc in Abraham corporáliter légimus factum, si sancte et iuste vívimus, spiritáliter in nobis vidémus implétum: Egrédere, inquit Dóminus, de terra tua et de cognatióne tua et de domo patris tui.
Hæc ómnia, fratres, per sacraméntum baptísmi in nobis et crédimus et sentímus impléri. Terra nostra caro nostra est; bene de terra nostra egrédimur, quando carnáles consuetúdines deseréntes Christi vestígiis inhærémus. Quasi non tibi vidétur felíciter de terra sua, id est de se ipso égredi, qui de supérbo effícitur húmilis, pátiens ex iracúndo, castus ex luxurióso, largus ex cúpido, benígnus ex ínvido, plácidus ex cruénto? Vere, fratres, felíciter de terra sua egréditur, qui pro Dei amóre táliter commutátur. Dénique étiam in collocutióne priváta ita loqui consuévimus ut, si áliquis malus homo súbito bona ópera cœperit exercére, dicámus de illo: " Exiit iste de se. "
Et vere bene de se exísse dícitur, qui repudiátis vítiis virtútibus delectátur. Egrédere, inquit Dóminus, de terra tua. Terra nostra, id est, caro nostra ante baptísmum terra moriéntium fuit, per baptísmum facta est terra vivéntium. Ipsa est illa terra de qua psalmísta commémorat dicens: Credo vidére bona Dómini in terra vivéntium. Terra ergo vivéntium et non moriéntium, id est virtútum et non vitiórum, ut dixi, per baptísmum facti sumus: si tamen post accéptum baptísmum ad vitiórum non revértimur volutábrum, si póstea quam terra vivéntium facti sumus, ópera mortis obnóxia et luxuriósa non fácimus.
r. Dum staret Abraham ad ílicem Mambre, vidit tres púeros: * Tres vidit et unum adorávit. v. Dómine, si invéni grátiam in óculis tuis, transíte et requiéscite in loco isto. * Tres vidit. v. Glória Patri. * .Tres vidit
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
