The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria IV 2 Iulii 2025, Hebdomada XIII per annum,
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Rerum creátor óptime rectórque noster, réspice; nos a quiéte nóxia mersos sopóre líbera.
Who madest all and dost control, Lord, with Thy touch divine, Cast out the slumbers of the soul, The rest that is not Thine.
  Te, sancte Christe, póscimus; ignósce tu crimínibus, ad confiténdum súrgimus morásque noctis rúmpimus.
Look down, Eternal Holiness, And wash the sins away, Of those, who, rising to confess, Outstrip the lingering day.
  Mentes manúsque tóllimus, Prophéta sicut nóctibus nobis geréndum præcipit Paulúsque gestis cénsuit.
Our hearts and hands by night, O Lord, We lift them in our need; As holy Psalmists give the word, And holy Paul the deed.
  Vides malum quod géssimus; occúlta nostra pándimus, preces geméntes fúndimus; dimítte quod peccávimus.
Each sin to Thee of years gone by, Each hidden stain lies bare; We shrink not from Thine awful eye, But pray that Thou wouldst spare.
  Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Scientiárum Dómino, sit tibi iubilátio, qui nostra vides íntima tuáque foves grátia.
  Qui bonum, pastor óptime, dum servas, quæris pérditum, in páscuis ubérrimis nos iunge piis grégibus,
  Ne terror iræ iúdicis nos hædis iungat réprobis, sed simus temet iúdice oves ætérnæ páscuæ.
  Tibi, Redémptor, glória, honor, virtus, victória, regnánti super ómnia per sæculórum sǽcula. Amen.
  Ant. 1. Díligam te, Dómine, virtus mea.
  Ant. 1. I love thee, Lord, my strength.
  Psalmus 17 (18), 2-30
Psalm 17 (18), 2-30
  Gratiarum actio pro salute et victoria
  Thanksgiving for salvation and victory.
  In illa hora factus est terræmotus magnus (Apc 11, 13).
In that hour there was a great earthquake (Rev 11:13).
  I
I
  Díligam te, Dómine, fortitúdo mea. * Dómine, firmaméntum meum et refúgium meum et liberátor meus;
  I will love Thou, Lord, my strength. Lord, my firmament, my refuge and my deliverer.
  Deus meus, adiútor meus, et sperábo in eum; * protéctor meus et cornu salútis meæ et suscéptor meus.
  My God is my helper, and I will hope in Him. He is my protector, and the horn of my salvation, and my defender.
  Laudábilem invocábo Dóminum * et ab inimícis meis salvus ero.
  I will call upon the Lord in praise of Him, and I will be delivered from my enemies.
  Circumdedérunt me fluctus mortis, * et torréntes Bélial conturbavérunt me;
  The waves of death have encircled me, and the torrents of Belial have afflicted me,
  funes inférni circumdedérunt me, * præoccupavérunt me láquei mortis.
  The pains of death have surrounded me, and the torrents of iniquity have filled me with trouble.
  In tribulatióne mea invocávi Dóminum * et ad Deum meum clamávi;
  In my affliction I called on the Lord, and cried out to my God.
  exaudívit de templo suo vocem meam, * et clamor meus in conspéctu eius introívit in aures eius.
  And from His holy temple He heard my voice; and my cry penetrated into His presence even to His ears.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Díligam te, Dómine, virtus mea.
  Ant. I love thee, Lord, my strength.
  Ant. 2. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
  Ant. 2. The Lord gave me salvation, forasmuch as He was pleased with me.
  II
II
  Commóta est et contrémuit terra; fundaménta móntium concússa sunt et commóta sunt, * quóniam irátus est.
  The earth shook and trembled: the foundations of the mountains were troubled and were moved, because he was angry with them.
  Ascéndit fumus de náribus eius, et ignis de ore eius dévorans; * carbónes succénsi processérunt ab eo.
  There went up a smoke in his wrath: and a fire flamed from his face: coals were kindled by it.
  Inclinávit cælos et descéndit, * et calígo sub pédibus eius.
  He bowed the heavens, and came down: and darkness was under his feet.
  Et ascéndit super cherub et volávit, * ferebátur super pennas ventórum.
  And he ascended upon the cherubim, and he flew; he flew upon the wings of the winds.
  Et pósuit ténebras latíbulum suum, in circúitu eius tabernáculum eius, * tenebrósa aqua, nubes áeris.
  And he made darkness his covert, his pavilion round about him: dark waters in the clouds of the air.
  Præ fulgóre in conspéctu eius nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
  At the brightness that was before him the clouds passed, hail and coals of fire.
  Et intónuit de cælo Dóminus, et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
  And the Lord thundered from heaven, and the highest gave his voice: hail and coals of fire.
  Et misit sagíttas suas et dissipávit eos, * fúlgura iecit et conturbávit eos.
  And he sent forth his arrows, and he scattered them: he multiplied lightnings, and troubled them.
  Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum
  16 Then the fountains of waters appeared, and the foundations of the world were discovered:
  ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
  At thy rebuke, O Lord, at the blast of the spirit of thy wrath.
  Misit de summo et accépit me * et assúmpsit me de aquis multis;
  He sent from on high, and took me: and received me out of many waters.
  erípuit me de inimícis meis fortíssimis et ab his, qui odérunt me, * quóniam confortáti sunt super me.
  He delivered me from my strongest enemies, and from them that hated me: for they were too strong for me.
  Oppugnavérunt me in die afflictiónis meæ, * et factus est Dóminus fulciméntum meum;
  They prevented me in the day of my affliction: and the Lord became my protector.
  et edúxit me in latitúdinem, * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
  And he brought me forth into a large place: he saved me, because he was well pleased with me.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
  Ant. The Lord gave me salvation, forasmuch as He was pleased with me.
  Ant. 3. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
  Ant. 3. Thou, Lord, make my torch shine; light my darkness
  III
III
  Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum reddet mihi,
  And the Lord will reward me according to my justice; and will repay me according to the cleanness of my hands:
  quia custodívi vias Dómini * nec ímpie recéssi a Deo meo.
  Because I have kept the ways of the Lord; and have not done wickedly against my God.
  Quóniam ómnia iudícia eius in conspéctu meo, * et iustítias eius non réppuli a me;
  For all his judgments are in my sight: and his justices I have not put away from me.
  et fui immaculátus cum eo * et observávi me ab iniquitáte.
  And I shall be spotless with him: and shall keep myself from my iniquity.
  Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum eius.
  And the Lord will reward me according to my justice; and according to the cleanness of my hands before his eyes.
  Cum sancto sanctus eris * et cum viro innocénte ínnocens eris
  With the holy, thou wilt be holy; and with the innocent man thou wilt be innocent.
  et cum elécto eléctus eris * et cum pervérso cállidus eris.
  And with the elect thou wilt be elect: and with the perverse thou wilt be perverted.
  Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies * et óculos superbórum humiliábis.
  For thou wilt save the humble people; but wilt bring down the eyes of the proud.
  Quóniam tu accéndis lucérnam meam, Dómine; * Deus meus illúminat ténebras meas.
  For thou lightest my lamp, O Lord: O my God enlighten my darkness.
  Quóniam in te aggrédiar hóstium turmas * et in Deo meo transíliam murum.
  For by thee I shall be delivered from temptation; and through my God I shall go over a wall.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
  Ant. Thou, Lord, make my torch shine; light my darkness
  In primo nocturno, anno I
  De libro primo Samuélis
  In diébus illis: Ascéndit Naas Ammonítes et pugnáre cœpit advérsum Iabes Gálaad. Dixerúntque omnes viri Iabes ad Naas: "Habéto nos fœderátos, et serviémus tibi." Et respóndit ad eos Naas Ammonítes: "In hoc fériam vobíscum fœdus, ut éruam ómnium vestrum óculos dextros ponámque vos oppróbrium in univérso Israel." Et dixérunt ad eum senióres Iabes: "Concéde nobis septem dies, ut mittámus núntios in univérsos términos Israel; et, si non fúerit qui deféndat nos, egrediémur ad te." Venérunt ergo núntii in Gábaa Saulis et locúti sunt verba audiénte pópulo; et levávit omnis pópulus vocem suam et flevit.
  
  Et ecce Saul veniébat sequens boves de agro et ait: "Quid habet pópulus quod plorat?" Et narravérunt ei verba virórum Iabes. Et insilívit spíritus Dómini in Saul, cum audísset verba hæc; et irátus est furor eius nimis. Et assúmens par boum concídit in frusta misítque in omnes términos Israel per manum nuntiórum dicens: "Quicúmque non exíerit secutúsque fúerit Saul et Sámuel, sic fiet bobus eius." Invásit ergo timor Dómini pópulum, et egréssi sunt quasi vir unus. Et recénsuit eos in Bezec: fuerúntque filiórum Israel trecénta mília; virórum autem Iudæ trigínta mília. Et dixit núntiis qui vénerant: "Sic dicétis viris qui sunt in Iabes Gálaad: Cras erit vobis salus, cum incalúerit sol." Venérunt ergo núntii et annuntiavérunt viris Iabes, qui lætáti sunt et dixérunt: "Mane exíbimus ad vos, et faciétis nobis omne quod placúerit vobis."
  
  Et factum est, cum venísset dies crástinus, constítuit Saul pópulum in tres partes; et ingréssi sunt média castra in vigília matutína et percussérunt Ammon, usque dum incalésceret dies. Réliqui autem dispérsi sunt, ita ut non relinqueréntur in eis duo páriter. Et ait pópulus ad Sámuel: "Quis est iste qui dixit: "Saul num regnábit super nos?" Date viros, et interficiémus eos."
  
  Ait Saul: "Non occidétur quisquam in die hac, quia hódie fecit Dóminus salútem in Israel." Dixit autem Sámuel ad pópulum: "Veníte, et eámus in Gálgala et innovémus ibi regnum." Et perréxit omnis pópulus in Gálgala, et fecérunt ibi regem Saul coram Dómino in Gálgala; et immolavérunt ibi víctimas pacíficas coram Dómino. Et lætátus est ibi Saul et cuncti viri Israel nimis.
  
  r. Pósui adiutórium super poténtem, et exaltávi eléctum de plebe mea; * Manus enim mea auxiliábitur ei. v. Invéni David servum meum, óleo sancto meo unxi eum. * Manus enim. v. Glória Patri. * Manus enim.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Tractátu sancti Irenæi epíscopi Advérsus hæreses (Lib. 5, 28-29: SC 153, 360-364)
  Plasmátus in inítio homo per manus Dei, hoc est Fílii et Spíritus, fit secúndum imáginem et similitúdinem Dei, páleis quidem abiéctis, quæ sunt apostásia, fruménto autem in hórreum assúmpto, quod est hi qui ad Deum fidem fructíficant. Et proptérea tribulátio necessária est his qui salvántur, ut, quodámmodo contríti et attenuáti et conspérsi per patiéntiam Verbo Dei et igníti, apti sint ad convívium Regis. Quemádmodum quidam dixit de nostris, propter martýrium in Deum adiudicátus ad béstias, quóniam "fruméntum sum Christi, et per dentes bestiárum molor, ut mundus panis Dei invéniar."
  
  Causas autem reddídimus propter quas passus est Deus hæc ita fíeri, et osténdimus quóniam ómnia quæ sunt tália pro eo qui salvátur hómine facta sunt, illud quod est sui arbítrii et suæ potestátis maturántia ad immortalitátem et aptabiliórem eum ad ætérnam subiectiónem Deo præparántia. Et propter hoc condítio insúmitur hómini: non enim homo propter illam, sed condítio facta est propter hóminem.
  
  Gentes autem quæ et ipsæ non allevavérunt óculos suos ad cælum neque grátias egérunt Factóri suo neque lumen veritátis vidére voluérunt, sed, sicut mures cæci, abscónditæ sunt in profúndo insipiéntiæ, iuste sermo ut stillicídium de cado et sicut moméntum statéræ et sicut nihil deputávit, in tantum útiles et aptábiles iustis, quantum utilitátis præstat stípula ad trítici augméntum, et pálea eius in ustiónem ad operatiónem auri. Et proptérea, cum in fine repénte hinc Ecclésia assumétur, erit, inquit, tribulátio qualis non est facta ab inítio neque fiet: novíssimus enim agon hic iustórum, in quo vincéntes coronántur incorruptélam.
  
  r. Dómine, prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis; * Posuísti in cápite eius corónam de lápide pretióso. v. Vitam pétiit a te, et tribuísti ei longitúdinem diérum in sæculum sæculi. * Posuísti. v. Glória Patri. * Posuísti.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut