v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Primo diérum ómnium, quo mundus exstat cónditus vel quo resúrgens cónditor nos, morte victa, líberat.
Pulsis procul torpóribus, surgámus omnes ócius, et nocte quærámus pium, sicut Prophétam nóvimus.
Nostras preces ut áudiat suámque dextram porrígat, et hic piátos sórdibus reddat polórum sédibus,
Ut, quique sacratíssimo huius diéi témpore horis quiétis psállimus, donis beátis múneret.
Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
Vel:
Hymnus
Dies ætásque céteris octáva splendet sánctior in te quam, Iesu, cónsecras, primítiæ surgéntium.
Tu tibi nostras ánimas nunc primo conresúscita; tibi consúrgant córpora secúnda morte líbera.
Tibíque mox in núbibus, Christe, ferámur óbviam tecum victúri pérpetim: tu vita, resurréctio.
Cuius vidéntes fáciem, configurémur glóriæ; te cognoscámus sicut es, lux vera et suávitas.
Regnum, cum Patri tráditos, plenos septéno chrísmate, in temet nos lætíficas, consúmmet sancta Trínitas. Amen.
Ant. 1. Lignum vitæ in cruce Dómini manifestátum est.
Ant. 1. The tree of life is manifested in the Lord's cross.
Psalmus 1
Psalm 1
De Duabus hominum viis
The two ways of man
Beati qui, sperantes in crucem, in aquam descenderunt (Ex auctore quodam II sæculi).
Blessed are those who, hoping in the cross, go down into the water (from a 2nd century author)
Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum † et in via peccatórum non stetit * et in convéntu derisórum non sedit,
Blessed is the man who hath not walked in the counsel of the ungodly, nor stood in the way of sinners, nor sat in the chair of pestilence:
sed in lege Dómini volúntas eíus, * et in lege eíus meditátur die ac nocte.
But his will is in the law of the Lord, and on his law he shall meditate day and night.
Et erit tamquam lignum plantátum secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo;
And he shall be like a tree which is planted near the running waters, which shall bring forth its fruit, in due season.
et fólium eíus non défluet, * et ómnia, quæcúmque fáciet, prosperabúntur.
And his leaf shall not fall off: and all whatsoever he shall do shall prosper.
Non sic ímpii, non sic, * sed tamquam pulvis, quem proícit ventus.
Not so the wicked, not so: but like the dust, which the wind driveth from the face of the earth.
Ídeo non consúrgent ímpii in iudício, * neque peccatóres in concílio iustórum.
Therefore the wicked shall not rise again in judgment: nor sinners in the council of the just.
Quóniam novit Dóminus viam iustórum, * et iter impiórum períbit.
For the Lord knoweth the way of the just: and the way of the wicked shall perish.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Lignum vitæ in cruce Dómini manifestátum est.
Ant. The tree of life is manifested in the Lord's cross.
Psalmus 2
Psalm 2
Messias rex et victor
Messiah, King and victorious
Convenerunt ver adversus puerum tuum Iesum, quem unxisti (Act 4,27)
They have truly banded together against Him whom You anointed (Acts 4:27).
Quare fremuérunt gentes, * et pópuli meditáti sunt inánia?
Why have the Gentiles raged, and the people devised vain things?
Astitérunt reges terræ, † et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum et advérsus christum eíus:
The kings of the earth stood up, and the princes met together, against the Lord, and against his Christ.
“Dirumpámus víncula eórum * et proiciámus a nobis íugum ipsórum!”
Let us break their bonds asunder: and let us cast away their yoke from us.
Qui hábitat in cælis, irridébit eos, * Dóminus subsannábit eos.
He that dwelleth in heaven shall laugh at them: and the Lord shall deride them.
Tunc loquétur ad eos in ira sua * et in furóre suo conturbábit eos:
Then shall he speak to them in his anger, and trouble them in his rage.
“Ego autem constítui regem meum * super Sion, montem sanctum meum!”
But I am appointed king by him over Sion his holy mountain, preaching his commandment.
Prædicábo decrétum eíus. † Dóminus dixit ad me: “Fílius meus es tu; * ego hódie génui te.
The Lord hath said to me: Thou art my son, this day have I begotten thee.
Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam * et possessiónem tuam términos terræ.
Ask of me, and I will give thee the Gentiles for thy inheritance, and the utmost parts of the earth for thy possession.
Reges eos in virga férrea * et tamquam vas fíguli confrínges eos.”
Thou shalt rule them with a rod of iron, and shalt break them in pieces like a potter’s vessel.
Et nunc, reges, intellégite; * erudímini, qui iudicátis terram.
And now, O ye kings, understand: receive instruction, you that judge the earth.
Servíte Dómino in timóre * et exsultáte ei cum tremóre.
Serve ye the Lord with fear: and rejoice unto him with trembling.
Apprehéndite disciplínam, † ne quando irascátur, et pereátis de via, * cum exárserit in brevi ira eíus.
Embrace discipline, lest at any time the Lord be angry, and you perish from the just way.
Beáti omnes, * qui confídunt in eo.
When his wrath shall be kindled in a short time, blessed are all they that trust in him.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. 3. Tu, Dómine, protéctor meus, et exáltans caput meum.
Ant. 3.
Psalmus 3
Psalm 3
Dominus protector meus
The Lord is my protector
Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).
He lay down and fell asleep, and He rose again because the Lord sustained Him.
Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,
O Lord, why are they multiplied that afflict me? * Many are they who rise up against me.
multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».
Many say to my soul: * “There is no salvation for him in his God.”
Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.
But thou, O Lord, art my protector, * my glory, and the lifter up of my head.
Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.
I have cried to the Lord with my voice, * and he hath heard me from his holy mountain.
Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
I have slept and have taken my rest, * and I have risen up, because the Lord hath protected me.
Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;
I will not fear thousands of the people that surround me. * Arise, O Lord; save me, O my God.
quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.
For thou hast struck all them who are my adversaries without cause; * thou hast broken the teeth of sinners.
Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Salvation is of the Lord, * and thy blessing is upon thy people.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Tu, Dómine, protéctor meus, et exáltans caput meum.
Ant.
In primo nocturno, anno I)
De libro Isaíæ prophétæ 6, 1-13
In anno, quo mórtuus est rex Ozías, vidi Dóminum sedéntem super sólium excélsum et elevátum; et fímbriæ eius replébant templum. Séraphim stabant iuxta eum; sex alæ uni et sex alæ álteri: duábus velábat fáciem suam et duábus velábat pedes suos et duábus volábat. Et clamábat alter ad álterum et dicébat: "Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus exercítuum; plena est omnis terra glória eius."
Et commóta sunt superliminária cárdinum a voce clamántis, et domus repléta est fumo. Et dixi: "Væ mihi, quia périi! Quia vir pollútus lábiis ego sum et in médio pópuli pollúta lábia habéntis ego hábito et regem, Dóminum exercítuum, vidi óculis meis." Et volávit ad me unus de séraphim, et in manu eius cálculus, quem fórcipe túlerat de altári, et tétigit os meum et dixit: "Ecce tétigit hoc lábia tua, et auferétur iníquitas tua, et peccátum tuum mundábitur."
Et audívi vocem Dómini dicéntis: "Quem mittam? Et quis ibit nobis?" Et dixi: "Ecce ego, mitte me." Et dixit: "Vade, et dices pópulo huic: "Audiéntes audíte et nolíte intellégere, et vidéntes vidéte et nolíte cognóscere". Pingue redde cor pópuli huius et aures eius ággrava et óculos eius excæca, ne forte vídeat óculis suis et áuribus suis áudiat et corde suo intéllegat et convertátur et sanétur."
Et dixi: "Usquequo, Dómine?" Et dixit: "Donec desoléntur civitátes absque habitatóre, et domus sine hómine, et terra relinquátur desérta." Et longe addúcet Dóminus hómines, et magna erit desolátio in médio terræ; et adhuc in ea decimátio, et rursus excisióni tradétur sicut terebínthus et sicut quercus, in quibus deiéctis manébit áliquid stábile. Semen sanctum erit id quod stéterit in ea.
r. Sustinúimus pacem et non venit, quæsívimus bona et ecce turbátio; cognóvimus, Dómine, peccáta nostra, * Non in perpétuum obliviscáris nos. v. Peccávimus cum pátribus nostris, iniúste égimus, iniquitátem fécimus. * Non in perpétuum. v. Glória Patri. * Non in perpétuum.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis (Sermo 1 in Calendis novembris, 1-2: EC 5, 304-305)
Sublímis quædam vísio prophético nobis sermóne descríbitur: Vidi, inquit, Dóminum sedéntem super sólium excélsum et elevátum. Magnum spectáculum, fratres, et beáti óculi qui vidérunt. Quis non toto desidério concupíscat tantæ maiestátis glóriam contemplári? Hoc quippe sanctórum ómnium únicum semper desidérium fuit. Ipse est enim in quem desíderant ángeli prospícere, quem vidére vita ætérna.
Sed áliam, fratres, áudio prophétæ eiúsdem, et eiúsdem Dómini longe dissímilem visiónem. Síquidem Isaías iste est, qui álio in loco sic lóquitur: Vídimus eum, et non erat spécies neque decor; et æstimávimus eum tamquam leprósum. Multifárie ergo multísque modis non solum locútus in prophétis, sed et visus est a prophétis.
Agnóvit eum David minorátum ab ángelis; Ieremías étiam vidit in terris cum homínibus conversántem; Isaías modo super sólium excélsum, modo non solum infra ángelos aut inter hómines, sed tamquam leprósum se vidísse testátur, id est non in carne tantum, sed in similitúdine carnis peccáti. Tu quoque, si desíderas vidére sublímem, húmilem prius Iesum vidére curáto. Intuére prius exaltátum in desérto serpéntem, si vidére desíderas Regem in sólio residéntem.
Ista te humíliet vísio, ut illa exáltet humiliátum. Réprimat et sanet ista tumórem tuum, ut illa répleat et sátiet desidérium tuum. Exinanítum vides? Non sit otiósa vísio, quia exaltátum otióse vidére non póteris. Símilis eris illi, cum víderis eum sícuti est; esto et nunc símilis ei, videns eum sicut propter te factus est. Si enim ne in humilitáte quidem similitúdinem eius ábnuis, certa tibi sublimitátis quoque similitúdo debétur. Numquam ille sócium tribulatiónis a communióne glóriæ patiétur arcéri. Hoc enim iter quo ostendátur et nobis idem ipse, qui est salutáre Dei, sane non iam sine spécie et decóre, sed in claritáte tanta, ut maiéstas eius répleat orbem terrárum.
r. Iurávi, dicit Dóminus, ut ultra iam non iráscar super terram. * Montes enim et colles suscípiant iustítiam meam, et testaméntum pacis erit in Ierúsalem. v. Iuxta est salus mea, ut véniat; et iustítia mea, ut revelétur. * Montes. v. Glória Patri. * Montes.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
