The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Lætáre, cælum, désuper, appláude, tellus ac mare: Christus resúrgens post crucem vitam dedit mortálibus.
  Iam tempus accéptum redit, dies salútis cérnitur, quo mundus Agni sánguine refúlsit a calígine.
  Mors illa, mortis pássio, est críminis remíssio; illæ ́ sa virtus pérmanet, victus dedit victóriam.
  Nostræ fuit gustus spei hic, ut fidéles créderent se posse post resúrgere, vitam beátam súmere.
  Nunc ergo pascha cándidum causa bonórum tálium colámus omnes strénue tanto repléti múnere.
  Esto perénne méntibus paschále, Iesu, gáudium, et nos renátos grátiæ tuis triúmphis ággrega.
Lord Jesus, grant unto our souls Eternal paschal joy, we pray, And grant a share in victory To those reborn by grace today.
  Iesu, tibi sit glória, qui morte victa prǽnites, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sǽcula. Amen.
All glory, Jesus, be to you, The conqueror whom we adore, The Father and the Spirit blest Who reign with you for evermore.
  Ant. 1. Misericórdia et véritas * obviavérunt sibi, iustítia et pax osculátæ sunt.
  Ant. 1. Mercy and truth met, justice and peace embraced.
  Psalmus 88 (89), 2-38
Psalm 88 (89), 2-38
  Misericordiæ Domini super domum David
The Lord's mercies upon the house of David.
  Deus ex semine David secundum promissionem eduxit Salvatorem Iesum (Act 13, 22. 23).
God, according to His promise, brought forth a Savior, Jesus, from the race of David.
  I
I
  Misericórdias Dómini in ætérnum cantábo, * in generatiónem et generatiónem annuntiábo veritátem tuam in ore meo.
  I will sing the mercies of the Lord for ever; from generation to generation my mouth will declare Thy truth.
  Quóniam dixísti: «In ætérnum misericórdia ædificábitur», * in cælis firmábitur véritas tua.
  For Thou hast said, "Mercy will be raised up like an everlasting building in heaven; Thy truth will be firmly established there.
  «Dispósui testaméntum elécto meo, * iurávi David servo meo:
  I have entered into a covenant with My chosen ones; I swore this oath to David My servant:
  Usque in ætérnum confirmábo semen tuum * et ædificábo in generatiónem et generatiónem sedem tuam».
  I will preserve thy seed forevermore, and I will establish thy throne for all generations.
  Confitebúntur cæli mirabília tua, Dómine, * étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum.
  Heaven will declare Thy wonders, Lord, and Thy truth in the assembly of the saints.
  Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino, * símilis erit Dómino in fíliis Dei?
  For who in heaven will be equal unto the Lord? and who will be like God amongst the sons of God?
  Deus, metuéndus in consílio sanctórum, * magnus et terríbilis super omnes, qui in circúitu eius sunt.
  God, who is glorified in the assembly of the saints, is greater and more formidable than all those around Him.
  Dómine Deus virtútum, quis símilis tibi? * Potens es, Dómine, et véritas tua in circúitu tuo.
  Lord, God of hosts, who is like Thou? Thou art mighty, Lord, and Thy truth surrounds Thou.
  Tu domináris supérbiæ maris, * elatiónes flúctuum eius tu mítigas.
  Thou dominate the mightiness of the sea, and thou calm the movement of its waves.
  Tu conculcásti sicut vulnerátum Rahab, * in bráchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos.
  Thou hast humbled the proud as a wounded man; Thou hast, by the strength of Thy arm, scattered Thy enemies.
  Tui sunt cæli, et tua est terra, * orbem terræ et plenitúdinem eius tu fundásti.
  Thine are the heavens, and thine the earth; it is Thou who founded the universe and all that it contains;
  Aquilónem et austrum tu creásti, * Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt.
  Thou created the aquilon and the sea. Tabor and Hermon rejoice at Thy Name;
  Tibi bráchium cum poténtia; * firma est manus tua, et exaltáta déxtera tua.
  Thy arm is armed with power. Let Thy hand be firm, and let Thy right hand be lifted up.
  Iustítia et iudícium firmaméntum sedis tuæ. * Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam.
  Justice and equity are the support of Thy throne. Mercy and truth will walk before Thy face.
  Beátus pópulus, qui scit iubilatiónem. * Dómine, in lúmine vultus tui ambulábunt
  Happy are the people who know joyful acclamations. Lord, they will walk in the light of Thy countenance;
  et in nómine tuo exsultábunt tota die * et in iustítia tua exaltabúntur,
  they will rejoice all day long in Thy Name, and they will be exalted by Thy righteousness.
  quóniam decor virtútis eórum tu es, * et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum.
  For Thou art the glory of their strength, and it is on Thy goodness that our power will rise.
  Quia Dómini est scutum nostrum, * et Sancti Israel rex noster.
  For it is the Lord who sustains us; it is the Holy One of Israel, our King.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Misericórdia et véritas * obviavérunt sibi, iustítia et pax osculátæ sunt.
  Ant. Mercy and truth met, justice and peace embraced.
  Ant. 2. Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.
  Ant. 2. The Son of God was born of the descendants of David according unto the flesh.
  II
II
  Tunc locútus es in visióne sanctis tuis et dixísti: «Pósui adiutórium in poténte * et exaltávi eléctum de plebe.
  Then Thou spakest in a vision to Thy saints, and Thou saidst, I have helped a mighty man, and I have raised up the one I have chosen from amongst My people.
  Invéni David servum meum; * óleo sancto meo unxi eum.
  I have found David My servant; I anointed him with My holy oil.
  Manus enim mea firma erit cum eo, * et bráchium meum confortábit eum.
  For My hand will assist him, and My arm will strengthen him.
  Nihil profíciet inimícus in eo, * et fílius iniquitátis non ópprimet eum.
  The enemy will never have the advantage over him, and the son of iniquity will not be able to harm him.
  Et concídam a fácie ipsíus inimícos eius * et odiéntes eum percútiam.
  And I will cut his enemies in pieces before him, and I will put to flight those who hate him.
  Et véritas mea et misericórdia mea cum ipso, * et in nómine meo exaltábitur cornu eius.
  My truth and My mercy will be with him, and through My Name his power will rise.
  Et ponam super mare manum eius * et super flúmina déxteram eius.
  And I will stretch out his hand over the sea, and his right hand over the rivers.
  Ipse invocábit me: “Pater meus es tu, * Deus meus et refúgium salútis meæ”.
  He shall call upon Me: Thou art my Father, my God, and the author of my salvation.
  Et ego primogénitum ponam illum, * excélsum præ régibus terræ.
  And I will make him the firstborn, the highest of the kings of the earth.
  In ætérnum servábo illi misericórdiam meam * et testaméntum meum fidéle ipsi.
  I will preserve My mercy for him forevermore, and My covenant with him will be inviolable.
  Et ponam in sǽculum sǽculi semen eius * et thronum eius sicut dies cæli.
  And I will make his seed endure for all ages, and his throne as well as the heavens.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.
  Ant. The Son of God was born of the descendants of David according unto the flesh.
  Ant. 3. Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.
  Ant. 3. I swore once to David: his descendants will live forevermore...
  III
III
  Si autem derelíquerint fílii eius legem meam * et in iudíciis meis non ambuláverint,
  That if his children forsake My law, and do not walk in My precepts;
  si iustificatiónes meas profanáverint * et mandáta mea non custodíerint,
  if they break My ordinances, and do not keep My commandments:
  visitábo in virga delíctum eórum * et in verbéribus iniquitátem eórum.
  I will visit their iniquities with the rod, and their sins with blows;
  Misericórdiam autem meam non avértam ab eo, * neque méntiar in veritáte mea.
  but I will not withdraw My mercy from him, nor will I betray My truth.
  Non profanábo testaméntum meum * et, quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita.
  And I will not break My covenant, nor will I make the words that come from My lips vain.
  Semel iurávi in sancto meo: * David non méntiar.
  I once swore by My holiness, and I will not lie to David:
  Semen eius in ætérnum manébit, * et thronus eius sicut sol in conspéctu meo
  His seed will abide forevermore, and his throne will be like the sun in My presence,
  et sicut luna firmus stabit in ætérnum * et testis in cælo fidélis».
  and as the moon that will endure forevermore, and the Witness who is in heaven is faithful.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.
  Ant. I swore once to David: his descendants will live forevermore...
  In primo nocturno, anno II
  De Actibus Apostolórum
  Cum impleréntur autem dies multi, consílium fecérunt Iudæi, ut Saulum interfícerent; notæ autem factæ sunt ei insídiæ eórum. Custodiébant autem et portas die ac nocte, ut eum interfícerent; accipiéntes autem discípuli eius nocte per murum dimisérunt eum submitténtes in sporta.
  
  Cum venísset Saulus in Ierúsalem, tentábat iúngere se discípulis; et omnes timébant eum, non credéntes quia esset discípulus. Bárnabas autem apprehénsum illum duxit ad apóstolos et narrávit illis quómodo in via vidísset Dóminum, et quia locútus est ei, et quómodo in Damásco fiduciáliter égerit in nómine Iesu. Et erat cum illis intrans et éxiens in Ierúsalem, fiduciáliter agens in nómine Dómini.
  
  Loquebátur quoque et disputábat cum Græcis; illi autem quærébant occídere eum. Quod cum cognovíssent, fratres deduxérunt eum Cæsaréam et dimisérunt Tarsum. Ecclésia quidem per totam Iudæam et Galil am et Samaríam habébat pacem, ædificabátur et ambulábat in timóre Dómini et consolatióne Sancti Spíritus crescébat. Factum est autem Petrum, dum pertransíret univérsos, deveníre et ad sanctos qui habitábant Lyddæ. Invénit autem ibi hóminem quendam nómine Ænéam ab annis octo iacéntem in grabáto, qui erat paralýticus. Et ait illi Petrus: " Ænéa, sanat te Iesus Christus; surge et sterne tibi. " Et contínuo surréxit. Et vidérunt illum omnes qui inhabitábant Lyddam et Saron, qui convérsi sunt ad Dóminum.
  
  In Ioppe autem erat quædam discípula nómine Tabítha, quæ interpretáta dícitur Dorcas; hæc erat plena opéribus bonis et eleemósynis quas faciébat. Factum est autem in diébus illis ut infirmáta morerétur; quam cum lavíssent posuérunt in cenáculo. Cum autem prope esset Lydda ab Ioppe, discípuli audiéntes quia Petrus esset in ea, misérunt duos viros ad eum rogántes: " Ne pigritéris veníre usque ad nos! " Exsúrgens autem Petrus venit cum illis; et cum advenísset, duxérunt illum in cenáculum et circumstetérunt illum omnes víduæ flentes et ostendéntes túnicas et vestes quas faciébat Dorcas, cum esset cum illis. Eiéctis autem ómnibus foras Petrus, et ponens génua orávit et convérsus ad corpus dixit: " Tabítha, surge! " At illa apéruit óculos suos et, viso Petro, resédit. Dans autem illi manum eréxit eam et, cum vocásset sanctos et víduas exhíbuit eam vivam. Notum autem factum est per univérsam Ioppen, et credidérunt multi in Dómino. Factum est autem ut dies multos morarétur in Ioppe apud quendam Simónem coriárium.
  
  r. Audívi vocem de cælo tamquam vocem tonítrui magni, allelúia: * Regnábit Deus noster in ætérnum, allelúia, quia facta est salus et virtus et potéstas Christi eius, allelúia, allelúia. v. Vidi ángelum Dei volántem per médium cæli, voce magna clamántem et dicéntem: * Regnábit. v. Glória Patri. * Regnábit.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Tractátibus sancti Gaudéntii Brixiénsis epíscopi (Tract. 2: CSEL 68, 30-32)
  Sacrifícium cæléste a Christo institútum vere est hereditárium munus Testaménti eius Novi, quod nobis ea nocte qua tradebátur crucifigéndus, tamquam pignus suæ præséntiæ derelíquit. Hoc illud est viáticum nostri itíneris, quo in hac via vitæ álimur ac nutrímur, donec ad ipsum pergámus de hoc sæculo recedéntes; unde dicébat idem Dóminus: Nisi manducavéritis meam carnem et bibéritis meum sánguinem, non habébitis vitam in vobis ipsis.
  
  Vóluit enim benefícia sua permanére apud nos, vóluit ánimas pretióso sánguine suo redémptas, semper sanctificári per imáginem própriæ passiónis; et ídeo discípulis fidélibus mandat, quos primos et Ecclésiæ suæ constítuit sacerdótes, ut indesinénter ista vitæ ætérnæ mystéria exercérent, quæ necésse est a cunctis sacerdótibus per síngulas totíus orbis Ecclésias celebrári, úsquequo íterum Christus de cælis advéniat, quo et ipsi sacerdótes et omnes páriter fidélium pópuli, exémplar passiónis Christi ante óculos habéntes cotídie, et geréntes in mánibus, ore étiam suméntes ac péctore, redemptiónis nostræ indelébilem memóriam teneámus.
  
  Quóniam panem de multis trítici granis in póllinem redáctis per aquam cónfici et per ignem necésse est consummári, rationabíliter in eo figúra accípitur córporis Christi, quem nóvimus ex multitúdine totíus humáni géneris unum esse corpus efféctum et per ignem Sancti Spíritus consummátum. Simíliter et sánguinis eius vinum ex plúribus ácinis víneæ ab ipso plantátæ colléctum in torculári crucis exprímitur, et per capácia vasa fidéli corde suméntium própria virtúte fervéscit.
  
  r. Et incípiens a Móyse et ómnibus prophétis, * Interpretabátur illis Scriptúras quæ de ipso erant, allelúia. v. O stulti et tardi corde ad credéndum in ómnibus quæ locúti sunt prophétæ! * Interpretabátur. v. Glória Patri. * Interpretabátur.
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut