The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
   Christe, pastórum caput atque princeps, géstiens huius celebráre festum, débitas sacro pia turba psallit cármine laudes.
  pro papa:
  Quas oves déderas, ovíle orbis ut totus fíeret sacrátum, hic tuo nutu pósitus suprémo cúlmine rexit.
  pro episcopo:
  Strénuum bello púgilem supérni chrísmatis pleno tuus unxit intus Spíritus dono, posuítque sanctam páscere gentem.
  pro presbytero:
  Hunc tibi eléctum fáciens minístrum ac sacerdótem sócians, dedísti dux ut astaret pópulo fidélis ac bonus altor.
   Hic gregis ductor fuit atque forma, lux erat cæco, mísero levámen, próvidus cunctis pater omnibúsque ómnia factus.
   Christe, qui sanctis méritam corónam reddis in cælis, dócili magístrum fac sequi vita, similíque tandem fine potíri.
   Æqua laus summum célebret Paréntem teque, Salvátor, pie rex, per ævum; Spíritus Sancti résonet per omnem glória mundum.
  Ant. 1. Misericórdia et véritas * obviavérunt sibi, iustítia et pax osculátæ sunt.
  Ant. 1. Mercy and truth met, justice and peace embraced.
  Psalmus 88 (89), 2-38
Psalm 88 (89), 2-38
  Misericordiæ Domini super domum David
The Lord's mercies upon the house of David.
  Deus ex semine David secundum promissionem eduxit Salvatorem Iesum (Act 13, 22. 23).
God, according to His promise, brought forth a Savior, Jesus, from the race of David.
  I
I
  Misericórdias Dómini in ætérnum cantábo, * in generatiónem et generatiónem annuntiábo veritátem tuam in ore meo.
  I will sing the mercies of the Lord for ever; from generation to generation my mouth will declare Thy truth.
  Quóniam dixísti: «In ætérnum misericórdia ædificábitur», * in cælis firmábitur véritas tua.
  For Thou hast said, "Mercy will be raised up like an everlasting building in heaven; Thy truth will be firmly established there.
  «Dispósui testaméntum elécto meo, * iurávi David servo meo:
  I have entered into a covenant with My chosen ones; I swore this oath to David My servant:
  Usque in ætérnum confirmábo semen tuum * et ædificábo in generatiónem et generatiónem sedem tuam».
  I will preserve thy seed forevermore, and I will establish thy throne for all generations.
  Confitebúntur cæli mirabília tua, Dómine, * étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum.
  Heaven will declare Thy wonders, Lord, and Thy truth in the assembly of the saints.
  Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino, * símilis erit Dómino in fíliis Dei?
  For who in heaven will be equal unto the Lord? and who will be like God amongst the sons of God?
  Deus, metuéndus in consílio sanctórum, * magnus et terríbilis super omnes, qui in circúitu eius sunt.
  God, who is glorified in the assembly of the saints, is greater and more formidable than all those around Him.
  Dómine Deus virtútum, quis símilis tibi? * Potens es, Dómine, et véritas tua in circúitu tuo.
  Lord, God of hosts, who is like Thou? Thou art mighty, Lord, and Thy truth surrounds Thou.
  Tu domináris supérbiæ maris, * elatiónes flúctuum eius tu mítigas.
  Thou dominate the mightiness of the sea, and thou calm the movement of its waves.
  Tu conculcásti sicut vulnerátum Rahab, * in bráchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos.
  Thou hast humbled the proud as a wounded man; Thou hast, by the strength of Thy arm, scattered Thy enemies.
  Tui sunt cæli, et tua est terra, * orbem terræ et plenitúdinem eius tu fundásti.
  Thine are the heavens, and thine the earth; it is Thou who founded the universe and all that it contains;
  Aquilónem et austrum tu creásti, * Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt.
  Thou created the aquilon and the sea. Tabor and Hermon rejoice at Thy Name;
  Tibi bráchium cum poténtia; * firma est manus tua, et exaltáta déxtera tua.
  Thy arm is armed with power. Let Thy hand be firm, and let Thy right hand be lifted up.
  Iustítia et iudícium firmaméntum sedis tuæ. * Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam.
  Justice and equity are the support of Thy throne. Mercy and truth will walk before Thy face.
  Beátus pópulus, qui scit iubilatiónem. * Dómine, in lúmine vultus tui ambulábunt
  Happy are the people who know joyful acclamations. Lord, they will walk in the light of Thy countenance;
  et in nómine tuo exsultábunt tota die * et in iustítia tua exaltabúntur,
  they will rejoice all day long in Thy Name, and they will be exalted by Thy righteousness.
  quóniam decor virtútis eórum tu es, * et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum.
  For Thou art the glory of their strength, and it is on Thy goodness that our power will rise.
  Quia Dómini est scutum nostrum, * et Sancti Israel rex noster.
  For it is the Lord who sustains us; it is the Holy One of Israel, our King.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Misericórdia et véritas * obviavérunt sibi, iustítia et pax osculátæ sunt.
  Ant. Mercy and truth met, justice and peace embraced.
  Ant. 2. Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.
  Ant. 2. The Son of God was born of the descendants of David according unto the flesh.
  II
II
  Tunc locútus es in visióne sanctis tuis et dixísti: «Pósui adiutórium in poténte * et exaltávi eléctum de plebe.
  Then Thou spakest in a vision to Thy saints, and Thou saidst, I have helped a mighty man, and I have raised up the one I have chosen from amongst My people.
  Invéni David servum meum; * óleo sancto meo unxi eum.
  I have found David My servant; I anointed him with My holy oil.
  Manus enim mea firma erit cum eo, * et bráchium meum confortábit eum.
  For My hand will assist him, and My arm will strengthen him.
  Nihil profíciet inimícus in eo, * et fílius iniquitátis non ópprimet eum.
  The enemy will never have the advantage over him, and the son of iniquity will not be able to harm him.
  Et concídam a fácie ipsíus inimícos eius * et odiéntes eum percútiam.
  And I will cut his enemies in pieces before him, and I will put to flight those who hate him.
  Et véritas mea et misericórdia mea cum ipso, * et in nómine meo exaltábitur cornu eius.
  My truth and My mercy will be with him, and through My Name his power will rise.
  Et ponam super mare manum eius * et super flúmina déxteram eius.
  And I will stretch out his hand over the sea, and his right hand over the rivers.
  Ipse invocábit me: “Pater meus es tu, * Deus meus et refúgium salútis meæ”.
  He shall call upon Me: Thou art my Father, my God, and the author of my salvation.
  Et ego primogénitum ponam illum, * excélsum præ régibus terræ.
  And I will make him the firstborn, the highest of the kings of the earth.
  In ætérnum servábo illi misericórdiam meam * et testaméntum meum fidéle ipsi.
  I will preserve My mercy for him forevermore, and My covenant with him will be inviolable.
  Et ponam in sǽculum sǽculi semen eius * et thronum eius sicut dies cæli.
  And I will make his seed endure for all ages, and his throne as well as the heavens.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Fílius Dei factus est ex sémine David secúndum carnem.
  Ant. The Son of God was born of the descendants of David according unto the flesh.
  Ant. 3. Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.
  Ant. 3. I swore once to David: his descendants will live forevermore...
  III
III
  Si autem derelíquerint fílii eius legem meam * et in iudíciis meis non ambuláverint,
  That if his children forsake My law, and do not walk in My precepts;
  si iustificatiónes meas profanáverint * et mandáta mea non custodíerint,
  if they break My ordinances, and do not keep My commandments:
  visitábo in virga delíctum eórum * et in verbéribus iniquitátem eórum.
  I will visit their iniquities with the rod, and their sins with blows;
  Misericórdiam autem meam non avértam ab eo, * neque méntiar in veritáte mea.
  but I will not withdraw My mercy from him, nor will I betray My truth.
  Non profanábo testaméntum meum * et, quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita.
  And I will not break My covenant, nor will I make the words that come from My lips vain.
  Semel iurávi in sancto meo: * David non méntiar.
  I once swore by My holiness, and I will not lie to David:
  Semen eius in ætérnum manébit, * et thronus eius sicut sol in conspéctu meo
  His seed will abide forevermore, and his throne will be like the sun in My presence,
  et sicut luna firmus stabit in ætérnum * et testis in cælo fidélis».
  and as the moon that will endure forevermore, and the Witness who is in heaven is faithful.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Semel iurávi David servo meo: Semen eius in ætérnum manébit.
  Ant. I swore once to David: his descendants will live forevermore...
  In primo nocturno, anno II )
  De Actibus Apostolórum 27, 1-20
  Ut iudicátum est navigáre nos in Itáliam, tradidérunt et Paulum et quosdam álios vinctos centurióni nómine Iúlio, cohórtis Augústæ. Ascendéntes autem navem Hadramytténam, incipiéntem navigáre circa Asiæ loca, sustúlimus, perseveránte nobíscum Aristárcho Macédone Thessalonicénsi; sequénti autem die devénimus Sidónem, et humáne tractans Iúlius Paulum permísit ad amícos ire et curam sui ágere. Et inde cum sustulissémus, subnavigávimus Cypro, proptérea quod essent venti contrárii, et pélagus Cilíciæ et Pamphýliæ navigántes vénimus Myram quæ est Lýciæ. Et ibi invéniens centúrio navem Alexandrínam navigántem in Itáliam transpósuit nos in eam.
  
  Et cum multis diébus tarde navigarémus et vix devenissémus contra Cnidum, prohibénte nos vento, subnavigávimus Cretæ secúndum Salmónem, et vix iuxta eam navigántes vénimus in locum quendam, qui vocátur Boni Portus, cui iuxta erat cívitas Lasa.
  
  Multo témpore perácto, et cum iam non esset tuta navigátio, eo quod et ieiúnium iam præterísset, monébat Paulus dicens eis: «Viri, vídeo quóniam cum iniúria et multo damno non solum óneris et navis sed étiam animárum nostrárum íncipit esse navigátio.»
  
  Centúrio autem gubernatóri et naucléro magis credébat quam his, quæ a Paulo dicebántur. Et cum aptus portus non esset ad hiemándum, plúrimi statuérunt consílium enavigáre inde, si quo modo possent deveniéntes Phœnícen hiemáre, portum Cretæ respiciéntem ad áfricum et ad caurum. Aspiránte autem austro, æstimántes propósitum se tenére, cum sustulíssent, própius legébant Cretam. Non post multum autem misit se contra ipsam ventus typhónicus, qui vocátur euroáquilo; cumque arrépta esset navis et non posset conári in ventum, data nave flátibus, ferebámur. Insulam autem quandam decurréntes, quæ vocátur Cauda, potúimus vix obtinére scapham, qua subláta, adiutóriis utebántur accingéntes navem; et timéntes, ne in Syrtim incíderent, submísso vase, sic ferebántur. Válide autem nobis tempestáte iactátis, sequénti die iactum fecérunt et tértia die suis mánibus armaménta navis proiecérunt. Neque sole autem neque sidéribus apparéntibus per plures dies, et tempestáte non exígua imminénte, iam auferebátur spes omnis salútis nostræ.
  
  r. Ascéndens Christus in altum, allelúia, captívam duxit captivitátem; * Dedit dona homínibus, allelúia, allelúia. v. Ascéndit Deus in iubilatióne, et Dóminus in voce tubæ. * Dedit. v. Glória Patri. * Dedit.
  
  In secundo nocturno, anno II )
  Ex Constitutióne dogmática Lumen Géntium Concílii Vaticáni secúndi de Ecclésia (Nn. 4.12)
  Opere consummáto quod Pater Fílio commísit in terra faciéndum, missus est Spíritus Sanctus die Pentecóstes, ut Ecclésiam iúgiter sanctificáret, atque ita credéntes per Christum in uno Spíritu accéssum habérent ad Patrem. Ipse est Spíritus vitæ seu fons aquæ saliéntis in vitam ætérnam, per quem Pater hómines, peccáto mórtuos, vivíficat, donec eórum mortália córpora in Christo resúscitet.
  
  Spíritus in Ecclésia et in córdibus fidélium tamquam in templo hábitat, in eísque orat et testimónium adoptiónis filiórum reddit. Ecclésiam, quam in omnem veritátem indúcit, et in communióne et ministratióne uníficat, divérsis donis hierárchicis et charismáticis ínstruit ac dírigit, et frúctibus suis adórnat. Virtúte Evangélii iuvenéscere facit Ecclésiam eámque perpétuo rénovat et ad consummátam cum Sponso suo uniónem perdúcit. Nam Spíritus et Sponsa ad Dóminum Iesum dicunt: Veni! Sic appáret univérsa Ecclésia sícuti de unitáte Patris et Fílii et Spíritus Sancti plebs adunáta.
  
  Univérsitas fidélium qui unctiónem habent a Sancto in credéndo falli nequit, atque hanc suam peculiárem proprietátem mediánte supernaturáli sensu fídei totíus pópuli maniféstat, cum ab epíscopis usque ad extrémos láicos fidéles universálem suum consénsum de rebus fídei et morum éxhibet. Illo enim sensu fídei, qui a Spíritu veritátis excitátur et sustentátur, pópulus Dei sub ductu sacri magistérii, cui fidéliter óbsequens, iam non verbum hóminum, sed vere áccipit verbum Dei, semel tráditæ sanctis fídei indefectibíliter adhret, recto iudício in eam profúndius pénetrat eámque in vita plénius ápplicat.
  
  r. Non relínquam vos órphanos, allelúia; vado et vénio ad vos; * Et gaudébit cor vestrum, allelúia, allelúia. v. Si enim non abíero, Paráclitus non véniet ad vos; si autem abíero, mittam vobis eum. * Et gaudébit. v. Glória Patri. * Et gaudébit.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut