v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Te Patrem summum genitúmque Verbum
Flamen ac Sanctum Dóminum faténtur
únicum, quotquot paradísi amœ́nus
hortus adúnat.
 
Quam modis miris, Trias alma, vivas
pércipit nemo, tamen usque in ævum
cǽlites vultu sátias, alácri
voce canéntes.
 
Te canunt mundi statuísse molem,
Lúmine ætérno régere univérsa,
ígnibus celsi refovére Amóris
corda tuórum.
 
Mente permísti súperum catérvis,
iam choris illis sociámus hymnos,
qui tua optámus fore sempitérna
pace beáti. Amen.
Ant. 1. Adésto, unus Deus omnípotens, Pater, Fílius et Spíritus Sanctus.
Ant. 1. Be present with us, Almighty God, Father, Son and Holy Spirit.
Psalmus 8
Psalm 8
Maiestas Domini et dignitas hominis
Majesty of the Lord, and dignity of man
Omnia subiecit sub pedibus eius, et ipsum dedit caput supra omnia Ecclesiæ (Eph 1, 22).
God subjected everything to Him, and, placing Him above all, made Him the head of the Church (Eph 1:22).
Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra,
O Lord, our Lord, how admirable is thy name in the whole earth!
quóniam eleváta est magnificéntia tua * super cælos.
For thy magnificence is elevated above the heavens.
Ex ore infántium et lactántium † perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.
Out of the mouth of infants and of sucklings thou hast perfected praise, because of thy enemies, that thou mayst destroy the enemy and the avenger.
Quando vídeo cælos tuos, ópera digitórum tuórum, * lunam et stellas, quæ tu fundásti,
For I will behold thy heavens, the works of thy fingers: the moon and the stars which thou hast founded.
quid est homo, quod memor es eius, * aut fílius hóminis quóniam vísitas eum?
What is man, that thou art mindful of him? or the son of man that thou visitest him?
Minuísti eum paulo minus ab ángelis, † glória et honóre coronásti eum * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
Thou hast made him a little less than the angels, thou hast crowned him with glory and honour: and hast set him over the works of thy hands.
Omnia subiecísti sub pédibus eius, † oves et boves univérsas, * ínsuper et pécora campi,
Thou hast subjected all things under his feet, all sheep and oxen: moreover the beasts also of the fields.
vólucres cæli et pisces maris, * quæcúmque perámbulant sémitas maris.
The birds of the air, and the fishes of the sea, that pass through the paths of the sea.
Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
O Lord, our Lord, how admirable is thy name in all the earth!
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Adésto, unus Deus omnípotens, Pater, Fílius et Spíritus Sanctus.
Ant. Be present with us, Almighty God, Father, Son and Holy Spirit.
Ant. 2. Cáritas Pater est, grátia Fílius, communicátio Spíritus Sanctus, o beáta Trínitas.
Ant. 2. The Father is charity, the Son is grace, the Holy Spirit is communion, O blessed Trinity!
Psalmus 32 (33)
Psalm 32 (33)
Laus Domini providentis
Praise the Lord in His providence
Omnia per ipsum facta sunt (Io 1, 3).
Everything is made by Him (Io 1, 3).
I
I
Exsultáte, iusti, in Dómino; * rectos decet collaudátio.
Righteous, rejoice in the Lord; To upright men befits praise.
Confitémini Dómino in cíthara, * in psaltério decem chordárum psállite illi.
Praise the Lord with the harp, sing Him on the ten-stringed lute.
Cantáte ei cánticum novum, * bene psállite ei in vociferatióne,
Sing to His glory a new song; Artfully unite thy instruments and voices.
quia rectum est verbum Dómini, * et ómnia ópera eius in fide.
For the word of the Lord is right, and all His works are done in faithfulness.
Díligit iustítiam et iudícium; * misericórdia Dómini plena est terra.
He loveth justice and righteousness; the earth is filled with the goodness of the Lord.
Verbo Dómini cæli facti sunt, * et spíritu oris eius omnis virtus eórum.
By the word of the Lord the heavens were made, and all their host by the breath of His mouth.
Cóngregans sicut in utre aquas maris, * ponens in thesáuris abyssos.
He gathers together as in a heap the waters of the sea; He puts the waves of the abyss in reservoirs.
Tímeat Dóminum omnis terra, * a fácie autem eius formídent omnes inhabitántes orbem.
May the whole earth fear the Lord! Let all the inhabitants of the universe tremble before Him
Quóniam ipse dixit, et facta sunt, * ipse mandávit, et creáta sunt.
For He said, and all things were done; He commanded, and everything existed.
Dóminus díssipat consília géntium, * írritas facit cogitatiónes populórum.
The Lord overturns the designs of the nations; It reduces to naught the thoughts of the people.
Consílium autem Dómini in ætérnum manet, * cogitatiónes cordis eius in generatióne et generatiónem.
But the purposes of the Lord endure forevermore, and the thoughts of his heart in all generations.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Cáritas Pater est, grátia Fílius, communicátio Spíritus Sanctus, o beáta Trínitas.
Ant. The Father is charity, the Son is grace, the Holy Spirit is communion, O blessed Trinity!
Ant. 3. Verax est Pater, véritas Fílius, véritas Spíritus, o beáta Trínitas.
Ant. 3. The Father is true, the Son is truth, the Spirit is truth, O blessed Trinity.
II
II
Beáta gens, cui Dóminus est Deus, * pópulus, quem elégit in hereditátem sibi.
De cælo respéxit Dóminus, * vidit omnes fílios hóminum.
From heaven the Lord looks, He seeth all the children of men;
De loco habitáculi sui respéxit * super omnes, qui hábitant terram,
From the place of His dwelling place, He watches all the inhabitants of the earth,
qui finxit singillátim corda eórum, * qui intéllegit ómnia ópera eórum.
He who forms the hearts of them all, who is attentive to all their actions.
Non salvátur rex per multam virtútem, * et gigas non liberábitur in multitúdine virtútis suæ.
It is not the number of soldiers that gives the king victory, it is not a great force that makes the warrior triumph.
Fallax equus ad salútem, * in abundántia autem virtútis suæ non salvábit.
The horse is powerless to procure salvation, and all its vigor does not assure deliverance.
Ecce óculi Dómini super metuéntes eum, * in eos, qui sperant super misericórdia eius,
The eye of the Lord is on those who fear Him, on those who hope in His goodness,
ut éruat a morte ánimas eórum * et alat eos in fame.
To deliver their souls from death, and to make them live in the time of famine.
Anima nostra sústinet Dóminum, * quóniam adiútor et protéctor noster est;
Our soul awaits the Lord with confidence; He is our help and our shield;
quia in eo lætábitur cor nostrum, * et in nómine sancto eius sperávimus.
For in Him our heart rejoices, for in His holy Name we put our trust.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
Lord, may Thy grace be upon us, as we hope in Thou!
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Verax est Pater, véritas Fílius, véritas Spíritus, o beáta Trínitas.
Ant. The Father is true, the Son is truth, the Spirit is truth, O blessed Trinity.
v. Verbo Dómini cæli firmáti sunt. r. Et Spíritu oris eius omnis virtus eórum.
v. By the word of the Lord, the heavens were created. r. And by the breath of His mouth, all their power.
In primo nocturno, utroque anno
De Epístula prima beáti Pauli apóstoli ad Corínthios
Ego, cum veníssem ad vos, fratres, veni non per sublimitátem sermónis aut sapiéntiæ annúntians vobis mystérium Dei. Non enim iudicávi scire me áliquid inter vos nisi Iesum Christum et hunc crucifíxum. Et ego in infirmitáte et timóre et tremóre multo fui apud vos, et sermo meus et prædicátio mea non in persuasibílibus sapiéntiæ verbis, sed in ostensióne Spíritus et virtútis, ut fides vestra non sit in sapiéntia hóminum sed in virtúte Dei.
Sapiéntiam autem lóquimur inter perféctos, sapiéntiam vero non huius sæculi neque príncipum huius sæculi, qui destruúntur, sed lóquimur Dei sapiéntiam in mystério, quæ abscóndita est, quam prædestinávit Deus ante sæcula in glóriam nostram, quam nemo príncipum huius sæculi cognóvit; si enim cognovíssent, numquam Dóminum glóriæ crucifixíssent. Sed sicut scriptum est: Quod óculus non vidit, nec auris audívit, nec in cor hóminis ascéndit, quæ præparávit Deus his, qui díligunt illum.
Nobis autem revelávit Deus per Spíritum; Spíritus enim ómnia scrutátur, étiam profúnda Dei. Quis enim scit hóminum, quæ sint hóminis, nisi spíritus hóminis, qui in ipso est? Ita et, quæ Dei sunt, nemo cognóvit nisi Spíritus Dei. Nos autem non spíritum mundi accépimus, sed Spíritum, qui ex Deo est, ut sciámus, quæ a Deo donáta sunt nobis; quæ et lóquimur non in doctis humánæ sapiéntiæ, sed in doctis Spíritus verbis, spiritálibus spiritália comparántes.
Animális autem homo non pércipit, quæ sunt Spíritus Dei, stultítia enim sunt illi, et non potest intellégere, quia spiritáliter examinántur; spiritális autem iúdicat ómnia, et ipse a némine iudicátur. Quis enim cognóvit sensum Dómini, qui ínstruat eum? Nos autem sensum Christi habémus.
r. Magnus Dóminus et magna virtus eius, * Et sapiéntiæ eius non est númerus. v. Magnus Dóminus et laudábilis nimis, et magnitúdinis eius non est finis. * Et. v. Glória Patri. * Et.
In secundo nocturno, anno II
Ex Tractátu sancti Basílii Magni epíscopi De Spíritu Sancto (Cap. 18, 46-47: PG 32, 151-154)
Quemádmodum Fílius glorificátur a Patre qui ait: Et glorificávi, et íterum glorificábo: sic glorificátur Spíritus per consórtium quod habet cum Patre et Fílio, et per Unigéniti testimónium, dicéntis: Omne peccátum et blasphémia remittétur vobis homínibus, sed in Spíritum blasphémia non remittétur. Cum autem per vim illuminatrícem inténdimus óculos in pulchritúdinem imáginis Dei invisíbilis, perque hanc subvéhimur ad pulchérrimum spectáculum archétypi; ibi vidélicet adest inseparabíliter cognitiónis Spíritus, vim imáginis speculatívam in seípso éxhibens iis qui veritátis contemplatióne delectántur; non foris osténdens, sed in seípso indúcens ad agnitiónem.
Quemádmodum enim nemo novit Patrem nisi Fílius: sic nullus potest dícere: " Dóminum Iesum ", nisi in Spíritu Sancto. Non enim dictum est: " Per Spíritum ", sed: In Spíritu; et Spíritus est Deus; et qui adórant eum, in Spíritu et veritáte opórtet adoráre; sicut scriptum est: In lúmine tuo vidébimus lumen; hoc est, in illustratióne Spíritus, lumen verum quod illúminat omnem hóminem veniéntem in mundum.
Itaque in seípso osténdit Unigéniti glóriam, et veris adoratóribus in seípso Dei cognitiónem præbet. Proínde via ad Dei cognitiónem est ab uno Spíritu, per unum Fílium ad unum Patrem. Ac rursus, natíva bónitas et naturális sanctimónia et regális dígnitas ex Patre per Unigénitum ad Spíritum permánat. Ad hunc modum et hypóstases profitémur, nec pium monárchiæ dogma labefactátur.
Ceterum qui subnumeratiónem ponunt, dicéntes primum, secúndum ac tértium, sciant sese deórum multitúdinem, iuxta géntium errórem, in illibátam christianórum theológiam indúcere. Ad nihil enim áliud tendit subnumeratiónis dolósa invéntio, quam ut profiteámur Deum primum, secúndum ac tértium. Sed nobis súfficit a Dómino præscríptus ordo, quem qui confúndet non minus peccábit quam peccat istórum impíetas.
r. Te Deum Patrem ingénitum, te Fílium unigénitum, te Spíritum Sanctum Paráclitum, sanctam et indivíduam Trinitátem toto corde et ore confitémur, laudámus atque benedícimus: * Tibi glória in sæcula. v. Quóniam magnus es tu et fáciens mirabília, tu es Deus solus: * Tibi. v. Glória Patri. * Tibi.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.