The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Ipsum nunc nobis tempus est quo voce evangélica ventúrus sponsus créditur, regni cæléstis cónditor.
  Occúrrunt sanctæ vírgines óbviam tunc advéntui, gestántes claras lámpadas, magno lætántes gáudio.
  Stultæ vero quæ rémanent exstínctas habent lámpadas, frustra pulsántes iánuam, clausa iam regni régia.
  Nunc vigilémus sóbrii gestántes mentes spléndidas, ut veniénti Dómino digni currámus óbviam.
  Dignos nos fac, rex óptime, futúri regni glória,. ut mereámur láudibus ætérnis te concínere. Amen.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Vita sanctórum, via, spes salúsque, Christe, largítor probitátis atque cónditor pacis, tibi voce, sensu pángimus hymnum:
O Christ, the life of the Saints: the way and hope of salvation, the giver of uprightness and author of peace, to you with voice and mind we sing a hymn.
  Cuius est virtus manifésta totum quod pii possunt, quod habent, quod ore, corde vel factis cúpiunt, amóris igne flagrántes.
Your power has been revealed: all that the holy can do, possess, desire in word, heart or deed, burning with the fire of love.
  Témporum pacem, fídei tenórem, lánguidis curam veniámque lapsis, ómnibus præsta páriter beátæ múnera vitæ.
Grant peace in our day, faith preserved, health to the sick, and pardon for the fallen and to all together the gifts of a blessed life.
  Æqua laus summum célebret Paréntem teque, Salvátor, pie rex, per ævum; Spíritus Sancti résonet per omnem glória mundum. Amen.
May equal praise honor the Father supreme, and you, O Savior, holy King, through the ages and may the glory of the Holy Spirit resound throughout the world. Amen.
  Ant. 1. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
  Ant. 1. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
  Psalmus 30 (31), 2-17. 20-25
Psalm 30
  Afflicti supplicatio cum fiducia
Supplication of the afflicted with confidence
  Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Lc 23, 46).
Father, into Your hands I commend My spirit (Lk 23:46)
  I
I
  In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum; * in iustítia tua líbera me.
  I have hoped in Thou, Lord; that I should never be confounded; in Thy righteousness, deliver me.
  Inclína ad me aurem tuam, * accélera, ut éruas me.
  Incline thy ear unto me; Make haste to deliver me. Be me a protective God and a house of refuge, * that Thou may save me.
  Esto mihi in rupem præsídii et in domum munítam, * ut salvum me fácias.
  For Thou art my strength and refuge, and for Thy Name's sake Thou shalt lead me and feed me.
  Quóniam fortitúdo mea et refúgium meum es tu * et propter nomen tuum dedúces me et pasces me.
  Thou shalt rescue me from this snare that they have hidden against me, for Thou art my protector.
  Edúces me de láqueo, quem abscondérunt mihi, * quóniam tu es fortitúdo mea.
  I commend my soul into Thy hands; Thou hast redeemed me, Lord, God of truth.
  In manus tuas comméndo spíritum meum; * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.
  Thou hate those who cling without any fruit to vain things.
  Odísti observántes vanitátes supervácuas, * ego autem in Dómino sperávi.
  As for me, I have put my hope in the Lord. I will leap for joy and gladness in Thy mercy.
  Exsultábo et lætábor in misericórdia tua, * quóniam respexísti humilitátem meam;
  For Thou hast looked upon my humbled state; Thou hast saved my soul from anguish.
  agnovísti necessitátes ánimæ meæ, nec conclusísti me in mánibus inimíci; * statuísti in loco spatióso pedes meos.
  And Thou didst not deliver me into the hands of the enemy; Thou put my feet out to sea.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
  Ant. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
  Ant. 2. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
  Ant. 2. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
  II
II
  Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor; conturbátus est in mæróre óculus meus, * ánima mea et venter meus.
  Have mercy on me, Lord, for I am very afflicted; my eye, my soul, and my bowels are troubled with anger.
  Quóniam defécit in dolóre vita mea * et anni mei in gemítibus;
  For my life is consumed in pain, and my years in groaning.
  infirmáta est in paupertáte virtus mea, * et ossa mea contabuérunt.
  My strength has been weakened by poverty, and my bones are shaken.
  Apud omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde et timor notis meis: * qui vidébant me foras, fugiébant a me.
  More than all my enemies, I have become an object of reproach, especially to my neighbors, and the terror of those who know me.
  Oblivióni a corde datus sum tamquam mórtuus; * factus sum tamquam vas pérditum.
  Those who saw me outside fled from me. I have been forgotten by hearts, like a dead man.
  Quóniam audívi vituperatiónem multórum: * horror in circúitu;
  I have been like a broken vessel; for I have heard the insulting words of those who live around.
  in eo dum convenírent simul advérsum me, * auférre ánimam meam consiliáti sunt.
  When they gathered together against me, they held a council to take my life.
  Ego autem in te sperávi, Dómine; dixi: «Deus meus es tu, * in mánibus tuis sortes meæ».
  But I have hoped in Thee, Lord. I said, "Thou art my God;
  Eripe me de manu inimicórum meórum * et a persequéntibus me;
  my destinies are in Thy hands. Snatch me from the hand of my enemies and persecutors.
  illústra fáciem tuam super servum tuum, * salvum me fac in misericórdia tua.
  Let Thy face shine on Thy servant; save me by Thy mercy.
  [Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te; * erubéscant ímpii et obmutéscant in inférno.
  [Lord, let me not be confounded, for I have called upon Thou. Let the ungodly be ashamed and led into hell; let deceitful lips become dumb,
  Muta fiant lábia dolósa, quæ loquúntur advérsus iústum protérva * in supérbia et in abusióne.]
  they who pronounce iniquity against the righteous, with pride and insolence.]
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
  Ant. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
  Ant. 3. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
  Ant. 3. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
  III
III
  Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.
  How great, O Lord, is the abundance of Thy meekness, which Thou hast set up for those who fear Thou!
  Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.
  Thou exercise it against those who hope in Thou, in the sight of the children of men.
  Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum;
  Thou shalt hide them in the secret of Thy face, safe from the tumult of men.
  próteges eos in tabernáculo * a contradictióne linguárum.
  Thou shalt protect them in Thy tabernacle from tongues that attack them.
  Benedíctus Dóminus, * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.
  Blessed be the Lord, for He hath shown His mercy unto me in a fortified city.
  Ego autem dixi in trepidatióne mea: * «Præcísus sum a conspéctu oculórum tuórum».
  As for me, I said in the transport of my spirit: I have been rejected from before Thy eyes.
  Verúmtamen exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.
  That is wherefore Thou heardest the voice of my prayer when I cried out to Thou.
  Dilígite Dóminum, omnes sancti eius: fidéles consérvat Dóminus * et retríbuit abundánter faciéntibus supérbiam.
  Love the Lord, all of thee His saints; for the Lord will seek the truth, and He shall punish widely those who give themselves up to pride.
  Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.
  Be courageous, and let thy hearts be strengthened, all thou who hope in the Lord.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
  Ant. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
  In primo nocturno, anno II
  De libro Proverbiórum
  Fili mi, ne obliviscáris legis meæ, et præcépta mea cor tuum custódiat; longitúdinem enim diérum et annos vitæ et pacem appónent tibi. Misericórdia et véritas te non déserant; circúmda eas gútturi tuo et descríbe in tábulis cordis tui, et invénies grátiam et succéssum bonum coram Deo et homínibus.
  
  Habe fidúciam in Dómino ex toto corde tuo et ne innitáris prudéntiæ tuæ. In ómnibus viis tuis cógita illum, et ipse díriget gressus tuos. Ne sis sápiens apud temetípsum; time Dóminum et recéde a malo. Sánitas quippe erit umbilíco tuo, et irrigátio óssibus tuis.
  
  Honóra Dóminum de tua substántia et de primítiis ómnium frugum tuárum, et implebúntur hórrea tua fruménto, et vino torculária tua redundábunt. Disciplínam Dómini, fili mi, ne abícias nec aspérneris, cum ab eo corríperis: quem enim díligit, Dóminus córripit et quasi pater in fílio cómplacet sibi.
  
  Beátus homo qui invénit sapiéntiam et qui áffluit prudéntia: mélior est acquisítio eius negotiatióne argénti, et auro primo fructus eius. Pretiósior est cunctis gemmis, et ómnia pretiósa tua huic non valent comparári; longitúdo diérum in déxtera eius, et in sinístra illíus divítiæ et glória. Viæ eius viæ pulchræ, et omnes sémitæ illíus pacíficæ. Lignum vitæ est his qui apprehénderint eam; et qui tenúerit eam, beátus. Dóminus sapiéntia fundávit terram, stabilívit cælos prudéntia; sapiéntia illíus erupérunt abýssi, et nubes rorem stillant.
  
   
   
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Tractátu Orígenis presbýteri De princípiis (Lib. 1, 2: SC 252, 110-114 )
  Primo illud nos scire opórtet, quod ália est in Christo deitátis eius natúra, quod est unigénitus Fílius Patris, et ália humána natúra, quam in novíssimis tempóribus pro dispensatióne suscépit. Propter quod vidéndum primo est quid sit unigénitus Fílius Dei, qui multis quidem et divérsis nomínibus pro rebus vel opiniónibus appellántium nuncupátur. Sapiéntia namque dícitur. Dícitur autem et primogénitus. Nec tamen álius est primogénitus per natúram quam sapiéntia, sed unus atque idem est. Dénique et apóstolus Paulus dicit: Christus Dei virtus et Dei Sapiéntia.
  
  Nemo tamen putet áliquid nos insubstantívum dícere, cum eum Dei Sapiéntiam nominámus; id est, ut exémpli causa fínxerim, quod eum non velut ánimal quoddam sápiens, sed rem áliquam quæ sapiéntes effíciat, intellegámus, præbéntem se et méntibus inseréntem eórum qui capáces virtútum eius atque intellegéntiæ fiunt. Si ergo semel recte recéptum est, unigénitum Fílium Dei Sapiéntiam eius esse substantiáliter subsisténtem, néscio si iam ultra evagári sensus noster débeat ad suspicándum, ne forte ipsa substántia eius corpóreum áliquid hábeat, cum omne quod corpóreum est, vel hábitu vel colóre vel magnitúdine designétur.
  
  Nos semper Deum Patrem nóvimus unigéniti Fílii sui, ex ipso quidem nati et quod est ab ipso trahéntis, sine ullo tamen inítio, non solum eo, quod alíquibus témporum spátiis distíngui potest, sed ne ullo quidem, quod sola apud semetípsam mens intuéri solet et nudo, ut ita díxerim, intelléctu atque ánimo conspicári. In hac ipsa ergo Sapiéntiæ subsisténtia quia omnis virtus ac deformátio futúræ ínerat creatúræ, vel eórum quæ principáliter exsístunt vel eórum quæ áccidunt consequénter, virtúte præsciéntiæ præformáta atque dispósita: pro his ipsis, quæ in ipsa Sapiéntia velut descríptæ ac præfigurátæ fúerant, creatúris se ipsam per Salomónem dicit creátam esse Sapiéntia inítium viárum Dei, cóntinens scílicet in semetípsa univérsæ creatúræ vel inítia vel ratiónes vel spécies.
  
  r. Habe fidúciam in Dómino ex toto corde tuo, et ne innitáris prudéntiæ tuæ. * In ómnibus viis tuis cógita illum, et ipse díriget gressus tuos. v. Fili mi, ne obliviscáris legem meam, et præcépta mea custódiat cor tuum. * In. v. Glória Patri. * In.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut