v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Rerum creátor óptime rectórque noster, réspice; nos a quiéte nóxia mersos sopóre líbera.
Who madest all and dost control, Lord, with Thy touch divine, Cast out the slumbers of the soul, The rest that is not Thine.
Te, sancte Christe, póscimus; ignósce tu crimínibus, ad confiténdum súrgimus morásque noctis rúmpimus.
Look down, Eternal Holiness, And wash the sins away, Of those, who, rising to confess, Outstrip the lingering day.
Mentes manúsque tóllimus, Prophéta sicut nóctibus nobis geréndum præcipit Paulúsque gestis cénsuit.
Our hearts and hands by night, O Lord, We lift them in our need; As holy Psalmists give the word, And holy Paul the deed.
Vides malum quod géssimus; occúlta nostra pándimus, preces geméntes fúndimus; dimítte quod peccávimus.
Each sin to Thee of years gone by, Each hidden stain lies bare; We shrink not from Thine awful eye, But pray that Thou wouldst spare.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Vel:
Or:
Hymnus
Scientiárum Dómino, sit tibi iubilátio, qui nostra vides íntima tuáque foves grátia.
Qui bonum, pastor óptime, dum servas, quæris pérditum, in páscuis ubérrimis nos iunge piis grégibus,
Ne terror iræ iúdicis nos hædis iungat réprobis, sed simus temet iúdice oves ætérnæ páscuæ.
Tibi, Redémptor, glória, honor, virtus, victória, regnánti super ómnia per sæculórum sǽcula. Amen.
Ant. 1. Díligam te, Dómine, virtus mea.
Ant. 1. I love thee, Lord, my strength.
Psalmus 17 (18), 2-30
Psalm 17 (18), 2-30
Gratiarum actio pro salute et victoria
Thanksgiving for salvation and victory.
In illa hora factus est terræmotus magnus (Apc 11, 13).
In that hour there was a great earthquake (Rev 11:13).
I
I
Díligam te, Dómine, fortitúdo mea. * Dómine, firmaméntum meum et refúgium meum et liberátor meus;
I will love Thou, Lord, my strength. Lord, my firmament, my refuge and my deliverer.
Deus meus, adiútor meus, et sperábo in eum; * protéctor meus et cornu salútis meæ et suscéptor meus.
My God is my helper, and I will hope in Him. He is my protector, and the horn of my salvation, and my defender.
Laudábilem invocábo Dóminum * et ab inimícis meis salvus ero.
I will call upon the Lord in praise of Him, and I will be delivered from my enemies.
Circumdedérunt me fluctus mortis, * et torréntes Bélial conturbavérunt me;
The waves of death have encircled me, and the torrents of Belial have afflicted me,
funes inférni circumdedérunt me, * præoccupavérunt me láquei mortis.
The pains of death have surrounded me, and the torrents of iniquity have filled me with trouble.
In tribulatióne mea invocávi Dóminum * et ad Deum meum clamávi;
In my affliction I called on the Lord, and cried out to my God.
exaudívit de templo suo vocem meam, * et clamor meus in conspéctu eius introívit in aures eius.
And from His holy temple He heard my voice; and my cry penetrated into His presence even to His ears.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Díligam te, Dómine, virtus mea.
Ant. I love thee, Lord, my strength.
Ant. 2. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
Ant. 2. The Lord gave me salvation, forasmuch as He was pleased with me.
II
II
Commóta est et contrémuit terra; † fundaménta móntium concússa sunt et commóta sunt, * quóniam irátus est.
The earth shook and trembled: the foundations of the mountains were troubled and were moved, because he was angry with them.
Ascéndit fumus de náribus eius, † et ignis de ore eius dévorans; * carbónes succénsi processérunt ab eo.
There went up a smoke in his wrath: and a fire flamed from his face: coals were kindled by it.
Inclinávit cælos et descéndit, * et calígo sub pédibus eius.
He bowed the heavens, and came down: and darkness was under his feet.
Et ascéndit super cherub et volávit, * ferebátur super pennas ventórum.
And he ascended upon the cherubim, and he flew; he flew upon the wings of the winds.
Et pósuit ténebras latíbulum suum, † in circúitu eius tabernáculum eius, * tenebrósa aqua, nubes áeris.
And he made darkness his covert, his pavilion round about him: dark waters in the clouds of the air.
Præ fulgóre in conspéctu eius nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
At the brightness that was before him the clouds passed, hail and coals of fire.
Et intónuit de cælo Dóminus, † et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
And the Lord thundered from heaven, and the highest gave his voice: hail and coals of fire.
Et misit sagíttas suas et dissipávit eos, * fúlgura iecit et conturbávit eos.
And he sent forth his arrows, and he scattered them: he multiplied lightnings, and troubled them.
Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum
16 Then the fountains of waters appeared, and the foundations of the world were discovered:
ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
At thy rebuke, O Lord, at the blast of the spirit of thy wrath.
Misit de summo et accépit me * et assúmpsit me de aquis multis;
He sent from on high, and took me: and received me out of many waters.
erípuit me de inimícis meis fortíssimis † et ab his, qui odérunt me, * quóniam confortáti sunt super me.
He delivered me from my strongest enemies, and from them that hated me: for they were too strong for me.
Oppugnavérunt me in die afflictiónis meæ, * et factus est Dóminus fulciméntum meum;
They prevented me in the day of my affliction: and the Lord became my protector.
et edúxit me in latitúdinem, * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
And he brought me forth into a large place: he saved me, because he was well pleased with me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvum me fecit Dóminus, quóniam vóluit me.
Ant. The Lord gave me salvation, forasmuch as He was pleased with me.
Ant. 3. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
Ant. 3. Thou, Lord, make my torch shine; light my darkness
III
III
Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum reddet mihi,
And the Lord will reward me according to my justice; and will repay me according to the cleanness of my hands:
quia custodívi vias Dómini * nec ímpie recéssi a Deo meo.
Because I have kept the ways of the Lord; and have not done wickedly against my God.
Quóniam ómnia iudícia eius in conspéctu meo, * et iustítias eius non réppuli a me;
For all his judgments are in my sight: and his justices I have not put away from me.
et fui immaculátus cum eo * et observávi me ab iniquitáte.
And I shall be spotless with him: and shall keep myself from my iniquity.
Et retríbuet mihi Dóminus secúndum iustítiam meam * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum eius.
And the Lord will reward me according to my justice; and according to the cleanness of my hands before his eyes.
Cum sancto sanctus eris * et cum viro innocénte ínnocens eris
With the holy, thou wilt be holy; and with the innocent man thou wilt be innocent.
et cum elécto eléctus eris * et cum pervérso cállidus eris.
And with the elect thou wilt be elect: and with the perverse thou wilt be perverted.
Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies * et óculos superbórum humiliábis.
For thou wilt save the humble people; but wilt bring down the eyes of the proud.
Quóniam tu accéndis lucérnam meam, Dómine; * Deus meus illúminat ténebras meas.
For thou lightest my lamp, O Lord: O my God enlighten my darkness.
Quóniam in te aggrédiar hóstium turmas * et in Deo meo transíliam murum.
For by thee I shall be delivered from temptation; and through my God I shall go over a wall.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Tu, Dómine, accénde lucérnam meam; illuminábis ténebras meas.
Ant. Thou, Lord, make my torch shine; light my darkness
In primo nocturno, anno II
Incipit Epístula prima beáti Pauli apóstoli ad Timótheum
Paulus apóstolus Christi Iesu secúndum præcéptum Dei salvatóris nostri et Christi Iesu spei nostræ, Timótheo germáno fílio in fide: grátia, misericórdia, pax a Deo Patre et Christo Iesu Dómino nostro. Sicut rogávi te, ut remanéres Ephesi, cum irem in Macedóniam, ut præcíperes quibúsdam, ne áliter docérent neque inténderent fábulis et genealógiis interminátis, quæ quæstiónes præstant magis quam dispensatiónem Dei, quæ est in fide; finis autem præcépti est cáritas de corde puro et consciéntia bona et fide non ficta, a quibus quidam aberrántes convérsi sunt in vanilóquium, voléntes esse legis doctóres, non intellegéntes neque quæ loquúntur neque de quibus affírmant.
Scimus autem quia bona est lex, si quis ea legítime utátur, sciens hoc quia iusto lex non est pósita, sed iniústis et non subiéctis, ímpiis et peccatóribus, scelerátis et contaminátis, patricídis et matricídis, homicídis, fornicáriis, masculórum concubitóribus, plagiáriis, mendácibus, periúris, et si quid áliud sanæ doctrínæ adversátur, secúndum evangélium glóriæ beáti Dei, quod créditum est mihi. Grátiam hábeo ei, qui me confortávit, Christo Iesu Dómino nostro, quia fidélem me existimávit ponens in ministério, qui prius fui blasphémus et persecútor et contumeliósus; sed misericórdiam consecútus sum, quia ignórans feci in incredulitáte, superabundávit autem grátia Dómini nostri cum fide et dilectióne, quæ sunt in Christo Iesu.
Fidélis sermo et omni acceptióne dignus: Christus Iesus venit in mundum peccatóres salvos fácere; quorum primus ego sum, sed ídeo misericórdiam consecútus sum, ut in me primo osténderet Christus Iesus omnem longanimitátem, ad informatiónem eórum, qui creditúri sunt illi in vitam ætérnam. Regi autem sæculórum, incorruptíbili, invisíbili, soli Deo honor et glória in sæcula sæculórum. Amen.
Hoc præcéptum comméndo tibi, fili Timóthee, secúndum præcedéntes super te prophetías, ut mílites in illis bonam milítiam habens fidem et bonam consciéntiam, quam quidam repelléntes circa fidem naufragavérunt; ex quibus est Hymenus et Alexánder, quos trádidi Sátanæ, ut discant non blasphemáre.
r. Deo subiécta esto, ánima mea, quóniam ab ipso patiéntia mea; * Quia ipse Deus meus. v. In Deo salutáre meum et glória mea; Deus auxílii mei, et spes mea in Deo est. * Quia. v. Glória Patri. * Quia.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus auctóris anónymi sæculi noni (Sermo 4, 4-6: SC 161, 172-174)
Nemo vestrum, caríssimi, secúrus sit quia baptizátus est, quia sicut non omnes qui in stádio currunt accípiunt bravíum, id est munus, sed ille qui prius curréndo pérvenit, ita non omnes qui habent fidem salvántur, sed illi tantum qui in bono quod inchoavérunt ópere persevérant. Et sicut ille qui advérsus álterum pugnat ab ómnibus se ábstinet, ita et vos ab ómnibus vítiis abstinére debétis, ut diábolum, vestrum persecutórem, superáre possítis. Míseri hómines cum perículis vitæ suæ et imménsis labóribus sérviunt regi terréno pro benefício cito transitúro et peritúro; quare vos non serviátis regi cælésti pro regni beatitúdine? Iam quia per fidem ad víneam, id est sanctæ Ecclésiæ unitátem vocáti estis a Dómino, ita vívite, ita conversámini, ut denárium, id est regni cæléstis felicitátem, Deo largiénte, accípere valeátis.
Nemo despéret de magnitúdine peccatórum suórum, dicéndo: "Multa sunt peccáta mea, in quibus usque ad senectútem et decrépitam ætátem perseverávi, iam promeréri non pótero indulgéntiam, máxime quia peccáta me dimisérunt, non ego illa." Absit ut talis de Dei misericórdia despéret, quia álii prima hora, álii tértia, álii sexta, álii nona, álii undécima ad Dei vocántur víneam, id est álii in puerítia, álii in adulescéntia, álii in iuventúte, álii in senectúte, álii in decrépita ætáte ad Dei servítium pertrahúntur.
Et sicut nullus desperáre debet in quacúmque ætáte sit, si ad Deum convérti volúerit, ita nullus pro sola fide secúrus esse debet, sed pótius pertiméscere hoc quod dícitur: Multi enim sunt vocáti, pauci vero elécti. Quod vocáti sumus per fidem, nóvimus, sed si sumus elécti, nescímus. Tanto ergo debet unusquísque humílior esse, quanto si sit eléctus ignórat.
r. Repleátur os meum laude ut hymnum dicam glóriæ tuæ, tota die magnificéntiæ tuæ. Noli me proícere in témpore senectútis; * Cum defécerit virtus mea, Deus, ne derelínquas me. v. Gaudébunt lábia mea, cum cantávero tibi, et ánima mea, quam redemísti. * Cum. v. Glória Patri. * Cum.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.