v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
O sator rerum, reparátor ævi, Christe, rex regum, metuénde censor, tu preces nostras paritérque laudes súscipe clemens.
Noctis en cursu tibi vota laudum pángimus; præsta tibi sint ut apta, nosque concéntu réfove perénni, lúminis auctor.
Æqua laus summum célebret Paréntem
teque, Salvátor, pie rex, per ævum;
Spíritus Sancti résonet per omnem
glória mundum. Amen.
teque, Salvátor, pie rex, per ævum;
Spíritus Sancti résonet per omnem
glória mundum. Amen.
Vel:
Or:
Hymnus
Christe, lux vera, bónitas et vita, gáudium mundi, píetas imménsa, qui nos a morte vívido salvásti sánguine tuo,
Insere tuum, pétimus, amórem méntibus nostris, fídei refúnde lumen ætérnum, caritátis auge dilectiónem.
Procul a nobis pérfidus absístat Satan, a tuis víribus confráctus; Sanctus assístat Spíritus, a tua sede demíssus.
Glória Deo sit ætérno Patri, sit tibi semper, Genitóris Nate, cum quo per cuncta Spíritus æquális sǽcula regnat. Amen.
Ant. 1. Ipsi intra nos gémimus, exspectántes redemptiónem córporis nostri.
Ant. 1.
Psalmus 38 (39)
Psalm 38
Ægrotantis deprecatio
The cripple's supplication
Vanitati creatura subiecta est... propter eum qui subiecit eam in spe (Rom 8, 20).
Creation has been subjected to vanity ... because of him who subjected it in hope.
I
I
Dixi: «Custódiam vias meas, * ut non delínquam in lingua mea;
I said, I will watch over my ways, so that I sin not with my tongue.
ponam ori meo custódiam, * donec consístit peccátor advérsum me».
I put a guard to my mouth, whilst the sinner rose before me.
Tacens obmútui et sílui absque ullo bono, * et dolor meus renovátus est.
I have been silent, and I have humbled myself, and I have refrained from saying even good things; and my pain was renewed.
Concáluit cor meum intra me, * et in meditatióne mea exársit ignis.
My heart was warmed within me, and whilst I was meditating, a fire was ignited.
Locútus sum in lingua mea: * «Notum fac mihi, Dómine, finem meum;
The word came on my tongue, "Let me know my end, O Lord,
et númerum diérum meórum quis est, * ut sciam quam brevis sit vita mea».
and what is the number of my days, so that I may know how little I have left.
Ecce paucórum palmórum fecísti dies meos, * et spátium vitæ meæ tamquam níhilum ante te.
Behold, Thou hast subjected my days to a limited measure, and my being is like nothingness before Thou.
Etenim univérsa vánitas omnis homo constitútus est. * Etenim ut imágo pertránsit homo.
Yes, every living man is naught but vanity.Yes, man passes by like a phantom,
Étenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ipsi intra nos gémimus, exspectántes redemptiónem córporis nostri.
Ant.
Ant. 2. Exáudi oratiónem meam, Dómine; pércipe lácrimas meas.
Ant. 2.
Etenim vánitas est et concitátur; * thesaurízat et ignórat quis congregábit ea.
and it is in vain that he torments himself. He is hoarding treasures, and he doth not know for whom he hath heaped them up.
II
II
Et nunc quæ est exspectátio mea, Dómine? * Spes mea apud te est.
And now what is my expectation? Isn't that the Lord? My hope is in Thou.
Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me, * oppróbrium insipiénti ne ponas me.
Deliver me from all my iniquities. Thou hast repaid me the reproach of the fool.
Obmútui et non apériam os meum, * quóniam tu fecísti.
I was silent, and I did not open my mouth, forasmuch as Thou didst it
Amove a me plagas tuas: * ab ictu manus tuæ ego deféci.
Turn away from me Thy blows, under the power of Thy hand, I fainted, when Thou tookest me back
In increpatiónibus, propter iniquitátem, corripuisti hominem, † et tabéscere fecísti sicut tínea desiderabília eius. * Etenim vánitas omnis homo.
Thou hast punished man forasmuch as of his iniquity. And Thou hast dried up his soul like a spider. Yes, it is in vain that every man is anxious.
Exáudi oratiónem meam, Dómine, * et clamórem meum áuribus pércipe.
Hearken, O Lord, my prayer and my supplication;
Ad lácrimas meas ne obsurdéscas, † quóniam ádvena ego sum apud te, * peregrínus sicut omnes patres mei.
Be attentive to my tears. Do not be silent, for I am a stranger and a traveler with Thou, like all my fathers.
Avértere a me, ut refrígerer, * priúsquam ábeam et non sim ámplius.
Give me some rest, that I may be refreshed before I go away and disappear."
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exáudi oratiónem meam, Dómine; pércipe lácrimas meas.
Ant.
Ant. 3. Ego autem sperávi in misericórdia Dei in ætérnum.
Ant. 3.
Psalmus 51
Psalm 51
Contra calumniatorem
Against slanderers
Qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor 1,31).
Let him who glories glory in the Lord
Quid gloriáris in malítia, * qui potens es iniquitáte?
Wherefore do thou glory in evil, thou who are valiant in committing iniquity?
Tota die insídias cogitásti; * lingua tua sicut novácula acúta, qui facis dolum.
All day long thy tongue has meditated on injustice; Like a sharp razor, thou practice deception.
Dilexísti malítiam super benignitátem, † mendácium magis quam loqui æquitátem. * Dilexísti ómnia verba perditiónis, lingua dolósa.
Thou hast loved malice more than goodness, iniquity more than words of righteousness. Thou hast loved all the words of ruin, O deceitful tongue.
Proptérea Deus déstruet te in finem; † evéllet te et emigrábit te de tabernáculo * et radícem tuam de terra vivéntium.
Wherefore God will destroy thou forevermore; He shall pluck thou out of thy tent and take thou out of thy tent, and He shall take away thy root from the land of the living.
Vidébunt iústi et timébunt * et super eum ridébunt:
The righteous will behold it, and will fear; and they will laugh at him, saying:
“Ecce homo, qui non pósuit Deum refúgium suum, † sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum * et præváluit in insídiis suis.”
Here is the man who did not take God for his protector, but who trusted in the multitude of his riches, and who took advantage of his vanity.
Ego autem sicut virens olíva in domo Dei. † Sperávi in misericórdia Dei * in ætérnum et in sǽculum sǽculi.
But I am like a fertile olive tree in the house of God. * I hope in God's mercy forevermore and ever.
Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti; † et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est; * in conspéctu sanctórum tuórum
I will praise Thee endlessly, forasmuch as Thou hast done this; and I will wait for Thy Name, forasmuch as it is good, in the presence of Thy saints.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ego autem sperávi in misericórdia Dei in ætérnum.
Ant.
In primo nocturno, anno II
Incipit Epístula secúnda beáti Pauli apóstoli ad Timótheum
Paulus apóstolus Christi Iesu per voluntátem Dei secúndum promissiónem vitæ, quæ est in Christo Iesu, Timótheo caríssimo fílio: grátia, misericórdia, pax a Deo Patre et Christo Iesu Dómino nostro. Grátias ago Deo, cui sérvio a progenitóribus in consciéntia pura, quod sine intermissióne hábeo tui memóriam in oratiónibus meis nocte ac die desíderans te vidére, memor lacrimárum tuárum, ut gaúdio ímplear, recordatiónem accípiens eius fídei, quæ est in te non ficta, quæ et habitávit primum in ávia tua Lóide et matre tua Euníce, certus sum autem quod et in te. Propter quam causam admóneo te, ut resúscites donatiónem Dei, quæ est in te per impositiónem mánuum meárum; non enim dedit nobis Deus Spíritum timóris sed virtútis et dilectiónis et sobrietátis.
Noli erubéscere testimónium Dómini nostri neque me vinctum eius, sed collabóra evangélio secúndum virtútem Dei, qui nos salvos fecit et vocávit vocatióne sancta, non secúndum ópera nostra sed secúndum propósitum suum et grátiam, quæ data est nobis in Christo Iesu ante témpora sæculária, manifestáta autem nunc per illustratiónem salvatóris nostri Iesu Christi, qui destrúxit quidem mortem, illuminávit autem vitam et incorruptiónem per evangélium, in quo pósitus sum ego prædicátor et apóstolus et doctor.
Ob quam causam étiam hæc pátior, sed non confúndor; scio enim, cui crédidi, et certus sum quia potens est depósitum meum serváre in illum diem. Formam habe sanórum verbórum, quæ a me audísti, in fide et dilectióne, quæ sunt in Christo Iesu; bonum depósitum custódi per Spíritum Sanctum, qui hábitat in nobis. Scis hoc quod avérsi sunt a me omnes, qui in Asia sunt, ex quibus est Phýgelus et Hermógenes. Det misericórdiam Dóminus Onesíphori dómui, quia sæpe me refrigerávit et caténam meam non erúbuit, sed cum Romam venísset, sollícite me quæsívit et invénit - det illi Dóminus inveníre misericórdiam a Dómino in illa die - et quanta Ephesi ministrávit, mélius tu nosti.
r. Deus, in te sperávi, Dómine, non confúndar in ætérnum. * In tua iustítia líbera me et éripe me. v. Esto mihi in Deum protectórem et in locum munítum, ut salvum me fácias. * In tua iustítia. v. Glória Patri. * In tua iustítia.
In secundo nocturno, anno II
Ex Homilíis sancti Ioánnis Chrysóstomi epíscopi in Epístulam secúndam ad Timótheum (Hom. 2, 2-3: PG 62, 610)
An ignóras quid sit sacérdos? Angelus Dómini est. Num ille quæ sua sunt dicit? Si illum déspicis, non eum, sed Deum qui ipsum ordinávit, déspicis. Et úndenam probátur, ínquies, quod Deus ipsum ordináverit? Igitur, si tu hanc non hábeas opiniónem, spes tua inánis facta est. Nam si Deus per ipsum nihil operátur, neque lavácrum habes, neque mystériis partícipas, neque benedictiónibus frúeris, ergo christiánus non es.
"Quid ergo, ínquies? An omnes Deus órdinat, étiam indígnos?" Non omnes Deus órdinat, sed per omnes operátur, etiámsi illi indígni sint, ut pópulus salvus fiat. Si enim per ásinam, per Bálaam sceléstum hóminem, in plebis grátiam locútus est, multo magis per sacerdótem. Quid enim non facit Deus pro salúte nostra? Quid non lóquitur? Per quem non operátur? Si per Iudam operátus est, et per eos qui prophetábant, quibus dicit: Non novi vos, discédite a me qui operámini iniquitátem; et álii dmones eiciébant, multo magis per sacerdótes operábitur.
Nam si præpositórum vitam examináre vellémus, ipsi doctórum ordinatóres futúri essémus, et ómnia sursum deórsum vérgerent; sursum pedes, deórsum caput. Audi Paulum dicéntem: Mihi autem pro mínimo est ut a vobis iúdicer, aut ab humáno die; et rursum: Tu quid iúdicas fratrem tuum? Si fratrem non opórtet iudicáre, multo minus sacerdótem. Nam si quidem hoc præcépit Deus, recte facis; immo peccas non faciéndo; sin contra, ne áudeas, neve supra scámmata exsilíre conéris. Si dogma pervérsum hábeat, etiámsi ángelus sit, ne illi obséquere; si vera docet, noli vitæ sed verbis atténdere. Habes Paulum et verbis et opéribus te moderántem.
r. Repleátur os meum laude ut hymnum dicam glóriæ tuæ, tota die magnificéntiæ tuæ. Noli me proícere in témpore senectútis; * Cum defécerit virtus mea, Deus, ne derelínquas me. v. Gaudébunt lábia mea, cum cantávero tibi, et ánima mea, quam redemísti. * Cum. v. Glória Patri. * Cum.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
