v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Nox atra rerum cóntegit terræ colóres ómnium: nos confiténtes póscimus te, iuste iudex córdium,
The dusky veil of night hath laid The varied hues of earth in shade; Before Thee, righteous Judge of all, We contrite in confession fall.
Ut áuferas piácula sordésque mentis ábluas, donésque, Christe, grátiam ut arceántur crímina.
Take far away our load of sin, Our soiled minds make clean within: Thy sov’reign grace, O Christ, impart, From all offence to guard our heart.
Mens, ecce, torpet ímpia, quam culpa mordet nóxia; obscúra gestit tóllere et te, Redémptor, quǽrere.
For lo! our mind is dull and cold, Envenomed by sin’s baneful hold: Fain would it now the darkness flee, And seek, Redeemer, unto Thee.
Repélle tu calíginem intrínsecus quam máxime, ut in beáto gáudeat se collocári lúmine.
Far from it drive the shades of night, Its inmost darkness put to flight; Till in the daylight of the Blest It joys to find itself at rest.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sæcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Vel:
Or:
Hymnus
Christe, precámur ádnuas orántibus servis tuis, iníquitas hæc sǽculi ne nostram captívet fidem.
Non cogitémus ímpie, invideámus némini, læsi non reddámus vicem, vincámus in bono malum.
Absit nostris e córdibus ira, dolus, supérbia; absístat avarítia, malórum radix ómnium.
Consérvet pacis fœdera non simuláta cáritas; sit illibáta cástitas credulitáte pérpeti.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. 1. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Psalmus 17 (18), 31-51
Psalm 17:31-51
Gratiarum actio
Thanksgiving
Si Deus pro nobis, quis contra nos? (Rom 8, 31).
If God is for us, who will be against us?
IV
IV
Deus, impollúta via eius, † elóquia Dómini igne examináta; * protéctor est ómnium sperántium in se.
As for my God, his way is undefiled: the words of the Lord are fire tried: he is the protector of all that trust in him.
Quóniam quis Deus præter Dóminum? * Aut quæ munítio præter Deum nostrum?
For who is God but the Lord? or who is God but our God?
Deus, qui præcínxit me virtúte * et pósuit immaculátam viam meam;
God, who hath girt me with strength; and made my way blameless.
qui perfécit pedes meos tamquam cervórum * et super excélsa státuit me;
Who hath made my feet like the feet of harts: and who setteth me upon high places.
qui docet manus meas ad prœlium, * et tendunt arcum æreum bráchia mea.
Who teacheth my hands to war: and thou hast made my arms like a brazen bow.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
Ant. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
Ant. 2. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. 2. May Thy right hand, Lord, seize me.
V
V
Et dedísti mihi scutum salútis tuæ, † et déxtera tua suscépit me, * et exaudítio tua magnificávit me.
And thou hast given me the protection of thy salvation: and thy right hand hath held me up: And thy discipline hath corrected me unto the end: and thy discipline, the same shall teach me.
Dilatásti gressus meos subtus me, * et non sunt infirmáta vestígia mea.
Thou hast enlarged my steps under me; and my feet are not weakened.
Persequébar inimícos meos et comprehendébam illos * et non convertébar, donec defícerent.
I will pursue after my enemies, and overtake them: and I will not turn again till they are consumed.
Confringébam illos, nec póterant stare, * cadébant subtus pedes meos.
I will break them, and they shall not be able to stand: they shall fall under my feet.
Et præcinxísti me virtúte ad bellum * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
And thou hast girded me with strength unto battle; and hast subdued under me them that rose up against me.
Et inimícos meos dedísti mihi dorsum * et odiéntes me disperdidísti.
And thou hast made my enemies turn their back upon me, and hast destroyed them that hated me.
Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret, * ad Dóminum, nec exaudívit eos.
They cried, but there was none to save them, to the Lord: but he heard them not.
Et commínui eos ut púlverem ante fáciem venti, * ut lutum plateárum contrívi eos.
And I shall beat them as small as the dust before the wind; I shall bring them to nought, like the dirt in the streets.
Eripuísti me de contradictiónibus pópuli, * constituísti me in caput géntium.
Thou wilt deliver me from the contradictions of the people: thou wilt make me head of the Gentiles.
Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi, * in audítu auris obœdívit mihi.
A people, which I knew not, hath served me: at the hearing of the ear they have obeyed me.
Fílii aliéni blandíti sunt mihi, † fílii aliéni inveteráti sunt, * contremuérunt in ábditis suis.
The children that are strangers have lied to me, strange children have faded away, and have halted from their paths.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
Ant. May Thy right hand, Lord, seize me.
Ant. 3. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. 3. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
VI
VI
Vivit Dóminus et benedíctus Adiútor meus, * et exaltétur Deus salútis meæ.
The Lord liveth, and blessed be my God, and let the God of my salvation be exalted:
Deus qui das vindíctas mihi † et subdis pópulos sub me, * liberátor meus de inimícis meis iracúndis;
O God, who avengest me, and subduest the people under me, my deliverer from my enemies.
et ab insurgéntibus in me exáltas me, * a viro iníquo éripis me.
And thou wilt lift me up above them that rise up against me: from the unjust man thou wilt deliver me.
Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine, * et nómini tuo psalmum dicam,
Therefore will I give glory to thee, O Lord, among the nations, and I will sing a psalm to thy name.
magníficans salútes regis sui † et fáciens misericórdiam christo suo, * David et sémini eius usque in sæculum.
Giving great deliverance to his king, and shewing mercy to David his anointed: and to his seed for ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
Ant. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
In primo nocturno, anno II
De libro Thobis 6, 2-13a
Proféctus est puer Thobías et ángelus cum illo; et canis éxiit cum illo et secútus est eos. Et abiérunt ambo, et comprehéndit illos prima nox; et mansérunt super flumen Tigrin. Et descéndit puer laváre pedes in flumen, et exsíliens piscis de aqua magnus volébat gluttíre pedem púeri, et exclamávit. Et ait illi ángelus: "Comprehénde et tene!" Et comprehéndit puer piscem et edúxit illum in terram. Et dixit ángelus illi: "Exíntera hunc piscem et tolle fel et cor et iecur illíus et repóne ea tecum et interánea próice. Sunt enim fel et cor et iecur eius ad medicaméntum utília."
Et exínterans puer piscem illum collégit fel, cor et iecur; et piscem assávit et manducávit et relíquit ex illo salítum. Et abiérunt ambo páriter, donec appropinquárent ad Médiam. Et tunc interrogávit puer ángelum et dixit ei: "Azaría frater, quod remédium est in corde et iécore piscis et in felle?" Et dixit illi: "Cor et iecur piscis fúmiga coram viro aut mulíere qui occúrsum dæmónii aut spíritus nequíssimi habet, et fúgiet ab illo omnis occúrsus, et ne máneant cum illo in ætérnum. Et fel ad inungéndos óculos hóminis in quos ascendérunt albúgines, ad flandum in ipsis super albúgines, et ad sanitátem pervéniunt." Et postquam intrávit in Médiam et iam appropinquábat ad Ecbátana, dixit Ráphael púero: "Thobía frater!" Et dixit ei: "Ecce ego."
Dixit Ráphael ad Thobíam: "In eis, quæ sunt Ragúel, hac nocte manére nos opórtet. Et homo est propínquus tuus et habet fíliam nómine Saram, sed neque másculum neque fíliam áliam præter Saram solam habet, et tu próximus es illíus præ ómnibus homínibus, ut possídeas eam; et iustum est ut possídeas quæ sunt patri eius. Et hæc puélla sápiens et fortis et bona valde, et pater ipsíus díligit illam."
Et dixit: "Iustum est ut accípias illam. Et audi me, frater, et loquar de puélla hac nocte, ut accipiámus illam tibi uxórem et, cum revérsi fuérimus ex Rages, faciémus núptias eius. Scio autem quóniam Ráguel non potest denegáre illam tibi."
r. Benedícite Deum cæli, et coram ómnibus vivéntibus confitémini ei, * Quia fecit nobíscum misericórdiam suam. v. Tempus est ut revértar ad eum qui me misit; vos autem benedícite Deum, * Quia fecit. v. Glória Patri. * Quia fecit.
In secundo nocturno, anno II
Ex Enarratiónibus sancti Augustíni epíscopi in psalmos (En. in ps. 85, 4: CCL 39, 1179)
Custódi ánimam meam, quóniam sanctus sum. Hoc vero: quóniam sanctus sum, néscio utrum potúerit forte álius dícere, nisi ille qui sine peccáto erat in hoc mundo; peccatórum ómnium non commíssor, sed dimíssor. Agnóscimus vocem dicéntis: Quóniam sanctus sum, custódi ánimam meam, útique in illa forma servi, quam assúmpserat. Ibi enim caro, ibi et ánima. Neque enim, ut nonnúlli dixérunt, caro sola erat et Verbum; sed et caro, et ánima, et Verbum; et totum hoc unus Fílius Dei, unus Christus, unus Salvátor; in forma Dei æquális Patri, in forma servi caput Ecclésiæ.
Ergo quóniam sanctus sum cum áudio, vocem eius agnósco; et hic séparo meam? Certe inseparabíliter a córpore suo lóquitur, cum sic lóquitur. Et audébo ego dícere: Quóniam sanctus sum? Si sanctus tamquam sanctíficans, et nullo sanctificánte índigens, supérbus et mendax; si autem sanctus sanctificátus, secúndum id quod dictum est: Sancti estóte, quia et Ego Sanctus sum, áudeat et corpus Christi, áudeat et unus ille homo clamans a fínibus terræ, cum cápite suo, et sub cápite suo dícere: Quóniam sanctus sum.
Accépit enim grátiam sanctitátis, grátiam baptísmi et remissiónis peccatórum. Et hæc quidem fuístis, ait Apóstolus, enúmerans multa peccáta, et lévia et grávia, et usitáta et horribília: Et hæc quidem fuístis; sed ablúti estis, sed sanctificáti estis. Si ergo sanctificátos dicit, dicat et unusquísque fidélium: Sanctus sum. Non est ista supérbia eláti, sed conféssio non ingráti.
r. Tempus est ut revértar ad eum qui me misit; vos autem benedícite Deum, * Et enarráte ómnia mirabília eius. v. Benedícite Deum cæli, et coram ómnibus vivéntibus confitémini ei, * Et enarráte. v. Glória Patri. * Et enarráte.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
