2026-09-26 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, vel: Beatæ Mariæ Virginis in Sabbato

Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.

Hymnus

Quem terra, pontus, ǽthera colunt, adórant, prǽdicant trinam regéntem máchinam, claustrum Maríæ báiulat.

Cui luna, sol et ómniadesérviunt per témpora,perfúsa cæli grátiagestant puéllæ víscera.

Beáta mater múnere,cuius, supérnus ártifex,mundum pugíllo cóntinens,ventris sub arca clausus est.

Beáta cæli núntio,fecúnda Sancto Spíritu,desiderátus géntibuscuius per alvum fusus est.

Iesu, tibi sit glória,qui natus es de Vírgine,cum Patre et almo Spíritu,in sempitérna sǽcula. Amen.

Jesus, to Thee be glory given, Whom erst the Virgin-Mother bore, With Father and with Holy Ghost, Through endless ages evermore.

annotation:E;
%%
(c4) SPE(h)ret(ggo) *() Is(f)ra(g)el(h) in(ixi>) Dó(g)mi(ixi)no.(h) (::) E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h) (::)

Ant. 1. Speret * Israel in Dómino.

Ant. 1. Hope, Israel, in the Lord.

Psalmus 130 (131)

Psalm 130 (131)

Quasi parvuli fiducia in Domino collocata

Childlike trust in the Lord

Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).

Learn from Me that I am gentle and humble of heart (Mt 11:29).

Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,

O Lord, my heart is not exalted: nor are my eyes lofty.

neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.

Neither have I walked in great matters, nor in wonderful things above me.

Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;

If I was not humbly minded, but exalted my soul:

sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.

As a child that is weaned is towards his mother, so reward in my soul.

Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.

Let Israel hope in the Lord, from henceforth now and for ever.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
annotation:E;
%%
(c4) a/. Spe(h)ret(ggo) () Is(f)ra(g)el(h) in(ixi>) Dó(g)mi(ixi)no.(h)
(::)

Ant. Speret Israel in Dómino.

Ant. Hope, Israel, in the Lord.

annotation: E;
%%
(c4) ET(h) om(h>)nis(g) *() man(g)su(f)e(g)tú(h)di(ixi)nis(g) e(ixi)ius.(h) (::) E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h) (::)

Ant. 2. Et omnis * mansuetúdinis eius.

Ant. 2. And all His mercies.

Psalmus 131 (132)

Psalm 131 (132)

Divina promissa domui David data

Divine promise given to the house of David.

Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).

The Lord God gave David his father's throne (Lk 1:32).

Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,

Keep in remembrance, O Lord, David, and all his meekness,

quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:

for he swore this oath unto the Lord, this vow unto the Mighty One of Jacob:

Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,

"I will not enter the tent where I dwell, nor will I climb on the bed where I rest;

non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,

I will not give sleep to my eyes, nor drowsiness to my eyelids,

donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.

until such time as I have found a place for the Lord, a dwelling place for the Mighty One of Jacob. »

Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.

Behold, we heard, that [the ark] is in Ephrata; we found it in the fields of Jaar.

Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -

Let us go to His tent, let us worship the stool of His feet.

Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.

Arise, Lord, in Thy rest, Thou and the ark of Thy majesty!

Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.

Let thy priests be clothed with righteousness, and let thy saints shout for joy.

Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.

For David's sake, thy servant, do not reject the face of him whom thou hast anointed.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Et(h) om(h>)nis(g) () man(g)su(f)e(g)tú(h)di(ixi)nis(g) e(ixi)ius.(h)
(::)

Ant. Et omnis mansuetúdinis eius.

Ant. And all His mercies.

annotation: 7c;
%%
(c3) HÆC(i) ré(ig)qui(i)es(j) me(i)a(i) *() in(i) sǽ(gh)cu(ih)lum(f) sǽ(e)cu(e)li,(e) (:) hic(g) ha(g)bi(h)tá(fh)bo,(gf) (,) quó(e)ni(f)am(f) e(f)lé(h)gi(gf) e(e)am.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gh) (::)

Ant. 3. Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi, hic habitábo, quóniam elégi eam.

Ant. 3. This is my resting place for ever and ever: here I will dwell, for I have chosen it.

Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:

The Lord swore the truth to David, and He shall not depart from it:

«De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.

I will set up on thy throne the fruit of thy womb.

Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,

If thy children keep My covenant and the precepts that I will teach them,

fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».

and their sons will sit on thy throne forevermore.

Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:

For the Lord has chosen Zion; He chose her for His home.

«Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.

This is the place of My rest forevermore; I will dwell there, for I have desired it.

Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.

By blessing I will bless his provisions; I will fill his poor with bread.

Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.

I will clothe his priests with salvation, and his saints will rejoice with exultation.

Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.

There I will cause the power of David to sprout; I will prepare a lamp for him whom I have anointed.

Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».

I will put His enemies to shame; but My Holiness will bloom his diadem.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Hæc(i) ré(ig)qui(i)es(j) me(i)a(i) () in(i) sǽ(gh)cu(ih)lum(f) sǽ(e)cu(e)li,(e) (:) hic(g) ha(g)bi(h)tá(fh)bo,(gf) (,) quó(e)ni(f)am(f) e(f)lé(h)gi(gf) e(e)am.(e)
(::)

Ant. Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi, hic habitábo, quóniam elégi eam.

Ant. This is my resting place for ever and ever: here I will dwell, for I have chosen it.

v. Fecit mihi magna qui potens est. (T.P. allelúia.) r. Misericórdia eius a progénie in progénies timéntibus eum. (T. P. allelúia)

In primo nocturno, anno II

De libro Thobis 10, 7c. 13; 11, 1-15a

Cum consummáti sunt quattuórdecim dies nuptiárum quos iuráverat Ráguel fácere fíliæ suæ, éxiit ad illum Thobías et dixit: "Dimítte me. Scio enim quia pater meus et mater mea non credunt se adhuc visúros me. Nunc ítaque peto, pater, ut dimíttas me, et eam ad patrem meum; iam tibi indicávi quómodo illum relíquerim." Et discéssit Thobías a Ráguel gaudens et benedícens Dóminum cæli et terræ, regem ómnium, quia diréxerat viam eius. Et benedíxit Ráguel et Ednæ uxóri eius et dixit eis: "Fiat mihi honoráre vos tamquam paréntes meos ómnibus diébus vitæ vestræ."

Et abiérunt viam suam et pervenérunt Charran, quæ est contra Ninéven. Tunc dixit Ráphael: "Scis quómodo dereliquérimus patrem tuum. Præcedámus uxórem tuam et præparémus domum, dum véniunt." Et processérunt ambo páriter. Et dixit illi: "Tolle tecum fel." Et ábiit cum illis canis ex eis, qui sequebántur eum et Thobíam. Et Anna sedébat circumspíciens viam fílii sui. Et cognóvit illum veniéntem et dixit patri eius: "Ecce fílius tuus venit, et homo qui cum illo íerat." Et Ráphael dixit Thobíæ ántequam appropinquáret patri: "Scio quia óculi eius aperiéntur. Aspérge fel piscis in óculis eius; et détrahet medicaméntum et decoriábit albúgines de óculis eius. Et respíciet pater tuus et vidébit lumen." Et occúrrit ei Anna et írruit collo fílii sui et dixit illi: "Fili, vídeo te; ámodo móriar!" Et lacrimáta est. Et surréxit Thobi et offendébat pédibus et egréssus est ad óstium átrii. Et occúrrit illi Thobías, et fel piscis in manu sua, et insufflávit in óculis illíus et apprehéndit illum et dixit: "Forti ánimo esto, pater!" Et iniécit medicaméntum super eum et impósuit. Et decoriávit duábus mánibus suis albúgines ab ángulis oculórum illíus.

Videns Thobi fílium suum írruit collo eius et lacrimátus est et dixit ei: "Vídeo te, fili, lumen oculórum meórum!" Et dixit: "Benedíctus Deus, et benedíctum nomen illíus magnum, et benedícti omnes sancti ángeli eius in ómnia sæcula, quóniam ipse flagellávit me, et ecce ego vídeo Thobíam fílium meum!"

r. Tempus est ut revértar ad eum qui me misit; vos autem benedícite Deum, * Et enarráte ómnia mirabília eius. v. Benedícite Deum cæli, et coram ómnibus vivéntibus confitémini ei, * Et enarráte. v. Glória Patri. * Et enarráte.

In secundo nocturno, anno II

Ex Sermónibus Ioánnis Tauler presbýteri (Sermo in festo Purificationis: ed. Lugdunensis 1558, t. 2, 41-42. 44)

Maríæ uti sanctíssimam imitári vitam debeámus, præsens explicábit cóncio, quandóquidem éadem hæc beatíssima Virgo, omnis fuit grátiæ et virtútum plena, speculúmque et exémplar totíus sanctitátis. Quámdiu enim in hac vita dégeret, tam perfécto cum amóre in Deum in íntimum ánimæ suæ templum se recépit atque introvérsa fuit, ut extra Deum nullam pénitus dilígeret creatúram. Nec ulla umquam cordi eius imágo illápsa fuit, quæ in amórem illíus erga Deum áliquid afférret médii.

Sed íntegro ac indiffécto Deum prosequebátur amóre, et in Deo creáta ómnia diligébat. Recipiebátque se cum univérsis víribus suis in intérius fundum suum, in quo divína latet imágo, atque ibi in íntimo ánimæ suæ morabátur templo, trahens atque minans in ipsum cunctas vires suas, et adórans illic únicum Dóminum Deum suum in spíritu et veritáte. Cognoscébat autem et fatebátur digne se Deum laudáre non posse. Itaque petébat atque poscébat ut ille intra se laudáret et magnificáret semetípsum. Fundum et interióra illíus prorsus deifórmia erant, ita ut si quis cor illíus fuísset intúitus, vidísset illic Deum in omni claritáte sua, vidísset ítidem processiónem Fílii et Spíritus Sancti essentiáliter. Nec enim vel brevíssimo témporis puncto umquam cor illíus extra Deum sese extrovértit.

Memória illíus in símplicem erat erécta lucem, supráque sensuáles omnes incidéntias in spíritus unitáte stabilíta. Intelléctus quadam perfundebátur claritáte, in qua fácile virtútes omnes, modos, exercítia, et ábdita Scripturárum distíncte dídicit, agnóvit, intelléxit. Volúntas devotíssimo flagrábat æstu quiéti amóris, per quem supra creáta ómnia rapiebátur. In hac autem mentis elevatióne supra modos, supráque distinctiónem, pósita erat; atque hic divínum in siléntio capiébat susúrrum; spiritúsque illíus supra omnem própriæ actiónis virtútem, superessentiáli perfundebátur fonte. Quiescébat hic prætérea supra ómnia in Deo, ubi et semetípsam per imménsi compléxum amóris, in vastíssima pérdidit calígine divinitátis; Deóque sine médio uniebátur, unus cum illo effécta spíritus.

r. Sicut præcéssit Tobíæ Ráphael ángelus ad præparándam viam, ita comitétur nobíscum, * Et dispónat iter nostrum cum pace et gáudio. v. Angelus qui fuit cum Tobía, ipse comitétur nobíscum, * Et dispónat. v. Glória Patri. * Et dispónat.

Orémus.

Concéde, miséricors Deus, fragilitáti nostræ præsídium; ut, qui sanctæ Dei Genetrícis memóriam ágimus; intercessiónis eius auxílio, a nostris iniquitátibus resurgámus. Per Dóminum.

%%
(c4) BE(g)ne(g)di(e)cá(fe)mus(d) Dó(fhg)mi(fg)no.(g) r/.(::) De(ge/fe)o(d) grá(fhg)ti(fg)as.(g) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.

The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.