v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Rex glorióse mártyrum, coróna confiténtium, qui respuéntes térrea perdúcis ad cæléstia,
Aurem benígnam prótinus appóne nostris vócibus; tropæa sacra pángimus, ignósce quod delíquimus.
Tu vincis in martyribus parcéndo confessóribus; tu vince nostra crímina donándo indulgéntiam.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
Ant. 1. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
Psalmus 30 (31), 2-17. 20-25
Psalm 30
Afflicti supplicatio cum fiducia
Supplication of the afflicted with confidence
Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Lc 23, 46).
Father, into Your hands I commend My spirit (Lk 23:46)
I
I
In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum; * in iustítia tua líbera me.
I have hoped in Thou, Lord; that I should never be confounded; in Thy righteousness, deliver me.
Inclína ad me aurem tuam, * accélera, ut éruas me.
Incline thy ear unto me; Make haste to deliver me. Be me a protective God and a house of refuge, * that Thou may save me.
Esto mihi in rupem præsídii et in domum munítam, * ut salvum me fácias.
For Thou art my strength and refuge, and for Thy Name's sake Thou shalt lead me and feed me.
Quóniam fortitúdo mea et refúgium meum es tu * et propter nomen tuum dedúces me et pasces me.
Thou shalt rescue me from this snare that they have hidden against me, for Thou art my protector.
Edúces me de láqueo, quem abscondérunt mihi, * quóniam tu es fortitúdo mea.
I commend my soul into Thy hands; Thou hast redeemed me, Lord, God of truth.
In manus tuas comméndo spíritum meum; * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.
Thou hate those who cling without any fruit to vain things.
Odísti observántes vanitátes supervácuas, * ego autem in Dómino sperávi.
As for me, I have put my hope in the Lord. I will leap for joy and gladness in Thy mercy.
Exsultábo et lætábor in misericórdia tua, * quóniam respexísti humilitátem meam;
For Thou hast looked upon my humbled state; Thou hast saved my soul from anguish.
agnovísti necessitátes ánimæ meæ, nec conclusísti me in mánibus inimíci; * statuísti in loco spatióso pedes meos.
And Thou didst not deliver me into the hands of the enemy; Thou put my feet out to sea.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
Ant. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
Ant. 2. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Ant. 2. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
II
II
Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor; conturbátus est in mæróre óculus meus, * ánima mea et venter meus.
Have mercy on me, Lord, for I am very afflicted; my eye, my soul, and my bowels are troubled with anger.
Quóniam defécit in dolóre vita mea * et anni mei in gemítibus;
For my life is consumed in pain, and my years in groaning.
infirmáta est in paupertáte virtus mea, * et ossa mea contabuérunt.
My strength has been weakened by poverty, and my bones are shaken.
Apud omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde et timor notis meis: * qui vidébant me foras, fugiébant a me.
More than all my enemies, I have become an object of reproach, especially to my neighbors, and the terror of those who know me.
Oblivióni a corde datus sum tamquam mórtuus; * factus sum tamquam vas pérditum.
Those who saw me outside fled from me. I have been forgotten by hearts, like a dead man.
Quóniam audívi vituperatiónem multórum: * horror in circúitu;
I have been like a broken vessel; for I have heard the insulting words of those who live around.
in eo dum convenírent simul advérsum me, * auférre ánimam meam consiliáti sunt.
When they gathered together against me, they held a council to take my life.
Ego autem in te sperávi, Dómine; dixi: «Deus meus es tu, * in mánibus tuis sortes meæ».
But I have hoped in Thee, Lord. I said, "Thou art my God;
Eripe me de manu inimicórum meórum * et a persequéntibus me;
my destinies are in Thy hands. Snatch me from the hand of my enemies and persecutors.
illústra fáciem tuam super servum tuum, * salvum me fac in misericórdia tua.
Let Thy face shine on Thy servant; save me by Thy mercy.
[Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te; * erubéscant ímpii et obmutéscant in inférno.
[Lord, let me not be confounded, for I have called upon Thou. Let the ungodly be ashamed and led into hell; let deceitful lips become dumb,
Muta fiant lábia dolósa, † quæ loquúntur advérsus iústum protérva * in supérbia et in abusióne.]
they who pronounce iniquity against the righteous, with pride and insolence.]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Ant. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
Ant. 3. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Ant. 3. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
III
III
Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.
How great, O Lord, is the abundance of Thy meekness, which Thou hast set up for those who fear Thou!
Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.
Thou exercise it against those who hope in Thou, in the sight of the children of men.
Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum;
Thou shalt hide them in the secret of Thy face, safe from the tumult of men.
próteges eos in tabernáculo * a contradictióne linguárum.
Thou shalt protect them in Thy tabernacle from tongues that attack them.
Benedíctus Dóminus, * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.
Blessed be the Lord, for He hath shown His mercy unto me in a fortified city.
Ego autem dixi in trepidatióne mea: * «Præcísus sum a conspéctu oculórum tuórum».
As for me, I said in the transport of my spirit: I have been rejected from before Thy eyes.
Verúmtamen exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.
That is wherefore Thou heardest the voice of my prayer when I cried out to Thou.
Dilígite Dóminum, omnes sancti eius: fidéles consérvat Dóminus * et retríbuit abundánter faciéntibus supérbiam.
Love the Lord, all of thee His saints; for the Lord will seek the truth, and He shall punish widely those who give themselves up to pride.
Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.
Be courageous, and let thy hearts be strengthened, all thou who hope in the Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Ant. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
In primo nocturno, anno II
De libro Iudith 5, 1-3a. 5a. 6-15. 17-21
Renuntiátum est Holoférni príncipi milítiæ virtútis Assýriæ quóniam fílii Israel præparáverant se ad pugnam et tránsitus montánæ conclúserant et muris cínxerant omnem vérticem montis excélsi et posúerant in campis offendícula. Et irátus est iracúndia valde et convocávit omnes príncipes Moab et duces Ammon et omnes magistrátus maritímæ et dixit eis: "Renuntiáte mihi, fílii Chánaan: Quis est iste pópulus qui sedet in montánis?"
Et dixit ad eum Achior dux filiórum Ammon: "Pópulus hic est ex progénie Chaldæórum et inhabitavérunt primum in Mesopotámia, quóniam noluérunt sequi deos patrum suórum qui fuérunt in terra Chaldæórum præclári. Et declinavérunt de via paréntum suórum et adoravérunt Deum cæli, Deum quem cognovérunt; et eiecérunt eos a fácie deórum suórum et fugérunt in Mesopotámiam et inhabitavérunt ibi dies multos. Et dixit Deus eórum, ut éxirent de peregrinatióne ipsórum et irent in terram Chánaan. Et inhabitavérunt ibi et repléti sunt auro et argénto et pecóribus multis valde. Et descendérunt in Ægýptum - cooperúerat enim fames fáciem terræ Chánaan - et commoráti sunt ibi, úsquedum enutríti sunt et facti sunt ibi in multitúdinem magnam, nec erat númerus géneris eórum. Et insurrexérunt super eos Ægýptii et circumvenérunt eos in luto et látere, humiliavérunt eos et posuérunt eos in servos. Et clamavérunt ad Deum suum, et percússit totam terram Ægýpti plagis, in quibus non erat medícina, et eiecérunt eos Ægýptii a fácie sua. Et exsiccávit Deus Rubrum mare ante eos et edúxit eos in viam Sínai et Cadesbárne. Et eiecérunt omnes inhabitántes in éremo et habitavérunt in terra Amorræórum et omnes Hesebonítas exstirpavérunt in virtúte sua. Et transeúntes Iordánem possedérunt totam montánam."
"Et, úsquedum non peccárent in conspéctu Dei sui, erant cum ipsis bona, quia Deus ódiens iniquitátem cum ipsis est. Sed, cum recessérunt a via quam disposúerat illis, extermináti sunt in bellis multis multum valde et cáptivi ducti sunt in terram non suam, et templum Dei eórum devénit ad solum, et civitátes eórum comprehénsæ sunt ab adversáriis. Et nunc reverténtes ad Deum suum ascendérunt a dispersióne, qua dispérsi fúerant, et possedérunt Ierúsalem, ubi sanctuárium eórum est, et inhabitavérunt in montána, quia erat desérta."
"Nunc, dominátor dómine, síquidem est ignorántia in pópulo isto, et peccant in Deum suum, inspiciémus quóniam est in illis offendículum hoc et ascendémus et expugnábimus eos; si autem non est iníquitas in ipsa gente, tránseat dóminus meus, ne forte prótegat eos Dóminus eórum et Deus eórum, et érimus in impropérium coram omni terra."
r. Tribulatiónes civitátum audívimus quas passæ sunt, et defécimus; timor et hebetúdo mentis cécidit super nos et super líberos nostros; ipsi montes nolunt recípere fugam nostram; * Dómine, miserére. v. Peccávimus cum pátribus nostris, iniúste égimus, iniquitátem fécimus. * Dómine. v. Glória Patri. * Dómine.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis (Sermo 102 de divérsis: EC 6, 369-370)
Est ad Deum quidam redeúndi modus primi hóminis cásui oppósitus. Adam quippe in paradíso pósitus, primo pérdidit circumspectiónem Dei. Secúndo pérdidit iustítiam, quando uxóris voci plus quam divínæ obœdívit. Iustítia enim est virtus quæ sua cuíque reddit. Tértio amísit iudícium, cum, post peccátum corréctus, oblíque per mulíerem retórsit própriam culpam in auctórem, dicens: Múlier quam dedísti mihi sóciam, dedit mihi de ligno, et comédi.
Eísdem ergo virtútum grádibus redeúdum est hómini in exsílio pósito, quibus privátus expélli méruit de paradíso. Primum ítaque faciéndum est iudícium, deínde exercénda iustítia, tandem circumspéctio adhibénda. Et iudícium quidem nobis, ut nosípsos iudicémus et accusémus, iustítiam próximo, circumspectiónem debémus Deo. Hanc redeúndi viam osténdit nobis Michæas prophéta, dicens: Indicábo tibi, o homo, quid sit bonum et quid Deus requírat a te: útique fácere iudícium, et dilígere misericórdiam, et ambuláre sollícite cum Deo tuo. Hanc salútis viam testátur Apóstolus Christum docuísse, dicens: Appáruit grátia Dei Salvatóris nostri ómnibus homínibus, erúdiens nos ut abnegántes impietátem et sæculária desidéria, sóbrie, et iuste, et pie vivámus in hoc sæculo. Sóbrie scílicet quantum ad nos, iuste ad próximum, pie ad Deum.
In multis áliis Scriptúræ sacræ locis, si hic ordo viæ et institútio vitæ quærátur, potest inveníri, ut illud: Beátus vir qui in sapiéntia morábitur, et qui in iustítia meditábitur, et in sensu cogitábit circumspectiónem Dei. Morátur quippe in sapiéntia, et sápiens est qui semetípsum hic semper diiúdicat, ut ætérnum Dei iudícium evádat. Si enim, ait Apóstolus, nosmetípsos diudicarémus, non útique iudicarémur. Sápiens est, non secúndum sapiéntiam huius sæculi, sed secúndum illam quæ trahítur de occúltis, per quam útique miro Dei ópere ágitur, ut elécti quique tunsiónibus et pressúris hic attríti, in ædifício veri Salomónis sine sónitu mállei póstmodum construántur.
r. Dominátor, Dómine cælórum et terræ, Creátor aquárum, Rex univérsæ creatúræ, * Exáudi oratiónem servórum tuórum. v. Tu, Dómine, cui humílium semper et mansuetórum plácuit deprecátio, * Exáudi. v. Glória Patri. * Exáudi.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
