The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
annotation: 4;
%%
(c4) SOM(d)no(e) re(f)fé(g)ctis(eg) ár(f)tu(e)bus,(f'_) (,)
spre(d)to(e) cu(f)bí(g)li,(eg) súr(f)gi(e)mus:(ded.) (;)
no(e)bis,(c) Pa(e)ter,(gh) ca(hi)nén(h)ti(g)bus(h'_) (,)
a(f)dés(h)se(h) te(g) de(ef)pó(g)sci(f)mus.(e.) (::)
2.
Te(d) lin(e)gua(f) pri(g)mum(eg) cón(f)ci(e)nat,(f'_) (,)
te(d) men(e)tis(f) ar(g)dor(eg) ám(f)bi(e)at,(ded.) (;)
ut(e) á(c)ctu(e)um(gh) se(hi)quén(h)ti(g)um(h'_) (,)
tu,(f) san(h)cte,(h) sis(g) e(ef)xór(g)di(f)um.(e.) (::)
3.
Ce(d)dant(e) té(f)ne(g)bræ(eg) lú(f)mi(e)ni(f'_) (,)
et(d) nox(e) di(f)úr(g)no(eg) sí(f)de(e)ri,(ded.) (;)
ut(e) cul(c)pa,(e) quam(gh) nox(hi) ín(h)tu(g)lit,(h'_) (,)
lu(f)cis(h) la(h)bá(g)scat(ef) mú(g)ne(f)re.(e.) (::)
4.
Pre(d)cá(e)mur(f) i(g)dem(eg) súp(f)pli(e)ces(f'_) (,)
no(d)xas(e) ut(f) om(g)nes(eg) ám(f)pu(e)tes,(ded.) (;)
et(e) o(c)re(e) te(gh) ca(hi)nén(h)ti(g)um(h'_) (,)
lau(f)dé(h)ris(h) in(g) per(ef)pé(g)tu(f)um.(e.) (::)
5.
Præ(d)sta,(e) Pa(f)ter(g) pi(eg)ís(f)si(e)me,(f'_) (,)
Pa(d)trí(e)que(f) com(g)par(eg) U(f)ni(e)ce,(ded.) (;)
cum(e) Spí(c)ri(e)tu(gh) Pa(hi)rá(h)cli(g)to(h'_) (,)
re(f)gnans(h) per(h) om(g)ne(ef) sǽ(g)cu(f)lum.(e.) (::)
A(efe)men.(de..) (::)
  Somno reféctis ártubus, spreto cubíli, súrgimus: nobis, Pater, canéntibus adésse te depóscimus.
Our limbs refreshed with slumber now, And sloth cast off, in prayer we bow; And while we sing Thy praises dear, O Father, be Thou present here.
  Te lingua primum cóncinat, te mentis ardor ámbiat, ut áctuum sequéntium tu, sancte, sis exórdium.
To Thee our earliest morning song, To Thee our heart’s full powers belong; And Thou, O Holy One, prevent Each following action and intent.
  Cedant tenébræ lúmini et nox diúrno síderi, ut culpa, quam nox íntulit, lucis labáscat múnere.
As shades at morning flee away, And night before the star of day; So each transgression of the night Be purged by Thee, celestial Light!
  Precámur ídem súpplices noxas ut omnes ámputes, et ore te canéntium laudéris in perpétuum.
  Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Ætérna lux, divínitas, in unitáte Trínitas, te confitémur débiles, te deprecámur súpplices.
  Summum Paréntem crédimus Natúmque Patris únicum, et caritátis vínculum qui iungit illos Spíritum.
  O véritas, o cáritas, o finis et felícitas, speráre fac et crédere, amáre fac et cónsequi.
  Qui finis et exórdium rerúmque fons es ómnium, tu solus es solácium, tu certa spes credéntium.
  Qui cuncta solus éfficis cunctísque solus súfficis, tu sola lux es ómnibus et præmium sperántibus.
  Christum rogámus et Patrem, Christi Patrísque Spíritum; unum potens per ómnia, fove precántes, Trínitas. Amen.
annotation: 4e;
%%
(c4) MI(fe)se(d)ré(e)re(f) mi(e)hi,(d) Dó(ed)mi(cd)ne,(d) *(,) quó(d)ni(dh)am(h) in(hvGF)fír(g)mus(fe) sum,(d) (;) sa(c)na(d) me,(e) Dó(fe)mi(de)ne,(e) (,) quó(d)ni(dg)am(g) con(f)tur(g)bá(ixhi)ta(h) sunt(gf~) os(g)sa(gf) me(e)a.(e) (::)
E(h) u(g) o(h) u(ih) a(gf) e.(e) (::)
  Ant. 1. Miserére mihi, Dómine, quóniam infírmus sum, sana , Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.
  Ant. 1. Have mercy on me, Lord, for I am suffering; heal me, Lord, for my bones are all shattered.
  Psalmus 6
Psalm 6
  Homo afflictus Domini clementiam implorat
The afflicted man implores the Lord's clemency
  Nunc anima mea turbata est ... Pater, salvifica me ex hora hac? (Io 12, 27).
Now my soul is troubled ... Father, deliver me from this hour.
  Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
  O Lord, rebuke me not in thy indignation, nor chastise me in thy wrath.
  Miserére mei, Dómine, quóniam infírmus sum; * sana me, Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.
  Have mercy on me, O Lord, for I am weak: heal me, O Lord, for my bones are troubled.
  Et ánima mea turbáta est valde, * sed tu, Dómine, úsquequo?
  And my soul is troubled exceedingly: but thou, O Lord, how long?
  Convértere, Dómine, éripe ánimam meam; * salvum me fac propter misericórdiam tuam.
  Turn to me, O Lord, and deliver my soul: O save me for thy mercy’s sake.
  Quóniam non est in morte, qui memor sit tui, * in inférno autem quis confitébitur tibi?
  For there is no one in death, that is mindful of thee: and who shall confess to thee in hell?
  Laborávi in gémitu meo, lavábam per síngulas noctes lectum meum; * lácrimis meis stratum meum rigábam.
  I have laboured in my groanings, every night I will wash my bed: I will water my couch with my tears.
  Turbátus est a mæróre óculus meus, * inveterávi inter omnes inimícos meos.
  My eye is troubled through indignation: I have grown old amongst all my enemies.
  Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem, * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.
  Depart from me, all ye workers of iniquity: for the Lord hath heard the voice of my weeping.
  Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.
  The Lord hath heard my supplication: the Lord hath received my prayer.
  Erubéscant et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei; * convertántur et erubéscant valde velóciter.
  Let all my enemies be ashamed, and be very much troubled: let them be turned back, and be ashamed very speedily.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Mi(fe)se(d)ré(e)re(f) mi(e)hi,(d) Dó(ed)mi(cd)ne,(d) (,) quó(d)ni(dh)am(h) in(hvGF)fír(g)mus(fe) sum,(d) (;) sa(c)na(d) me,(e) Dó(fe)mi(de)ne,(e) (,) quó(d)ni(dg)am(g) con(f)tur(g)bá(ixhi)ta(h) sunt(gf~) os(g)sa(gf) me(e)a.(e)
(::)
  Ant. Miserére mihi, Dómine, quóniam infírmus sum, sana , Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.
  Ant. Have mercy on me, Lord, for I am suffering; heal me, Lord, for my bones are all shattered.
annotation: 8g;
%%
(c4) CON(h)fi(gf)té(gh)bor(gf) *() ti(f)bi,(h) Dó(jk)mi(ji)ne,(jk/kj) (,) in(j) to(ji)to(h) cor(ij>)de(h) me(g)o.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 2. Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo.
  Ant. 2.
  Psalmus 9 A (9)
Psalm 9 A (9)
  Gratiarum actio pro victoria
Thanksgiving for victory
  Iterum venturus est iudicare vivos et mortuos.
He will come again to judge the living and the dead
  I
I
  Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo, * narrábo ómnia mirabília tua.
   I will give praise to thee, O Lord, with my whole heart: I will relate all thy wonders.
  Lætábor et exsultábo in te, * psallam nómini tuo, Altíssime.
  I will be glad, and rejoice in thee: I will sing to thy name, O thou most high.
  Cum convertúntur inimíci mei retrórsum, * infirmántur et péreunt a fácie tua.
  When my enemy shall be turned back: they shall be weakened, and perish before thy face.
  Quóniam fecísti iudícium meum et causam meam, * sedísti super thronum, qui iúdicas iustítiam.
  For thou hast maintained my judgment and my cause: thou hast sat on the throne, who judgest justice.
  Increpásti gentes, perdidísti ímpium; * nomen eórum deléstiin ætérnum et in sǽculum sǽculi.
  Thou hast rebuked the Gentiles, and the wicked one hath perished: thou hast blotted out their name for ever and ever.
  Inimíci defecérunt, * solitúdines sempitérnæ factæ sunt;
  The swords of the enemy have failed unto the end:
  et civitátes destruxísti: * périit memória eórum cum ipsis.
  and their cities thou hast destroyed. Their memory hath perished with a noise:
  Dóminus autem in ætérnum sedébit, * parávit in iudícium thronum suum
  but the Lord remaineth for ever. He hath prepared his throne in judgment:
  et ipse iudicábit orbem terræ in iustítia, * iudicábit pópulos in æquitáte.
  and he shall judge the world in equity, he shall judge the people in justice.
  Et erit Dóminus refúgium opprésso, * refúgium in opportunitátibus, in tribulatióne.
  And the Lord is become a refuge for the poor: a helper in due time in tribulation.
  Et sperent in te, qui novérunt nomen tuum, * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine.
  And let them trust in thee who know thy name: for thou hast not forsaken them that seek thee, O Lord.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Con(h)fi(gf)té(gh)bor(gf) () ti(f)bi,(h) Dó(jk)mi(ji)ne,(jk/kj) (,) in(j) to(ji)to(h) cor(ij>)de(h) me(g)o.(g)
(::)
  Ant. Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo.
  Ant.
annotation: 1g2;
%%
(c4) EX(f)súr(h>)ge, (g) Dó(h)mi(fg)ne, (g) *(,) non(f) præ(f)vá(fg)le(e)at(f) ho(d)mo. (d) (::) E(h) u(h) o(g) u(f) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 3. Exsúrge, Dómine, non præváleat homo.
  Ant. 3. Arise, Lord, do not let man prevail.
  II
II
  Psállite Dómino, qui hábitat in Sion; * annuntiáte inter gentes stúdia eius.
  Sing ye to the Lord, who dwelleth in Sion: declare his ways among the Gentiles:
  Quóniam requírens sánguinem recordátus est eórum, * non est oblítus clamórem páuperum.
  For requiring their blood, he hath remembered them: he hath not forgotten the cry of the poor.
  Miserére mei, Dómine; vide afflictiónem meam de inimícis meis, * qui exáltas me de portis mortis,
  Have mercy on me, O Lord: see my humiliation which I suffer from my enemies.
  ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion, * exsúltem in salutári tuo.
  Thou that liftest me up from the gates of death, that I may declare all thy praises in the gates of the daughter of Sion.
  Infíxae sunt gentes in fóvea, quam fecérunt; in láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum.
  I will rejoice in thy salvation: the Gentiles have stuck fast in the destruction which they prepared. Their foot hath been taken in the very snare which they hid.
  Manifestávit se Dóminus iudícium fáciens; * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor.
  The Lord shall be known when he executeth judgments: the sinner hath been caught in the works of his own hands.
  Converténtur peccatóres in inférnum, * omnes gentes, quæ obliviscúntur Deum.
  The wicked shall be turned into hell, all the nations that forget God.
  Quóniam non in finem oblívio erit páuperis; * exspectátio páuperum non períbit in ætérnum.
  For the poor man shall not be forgotten to the end: the patience of the poor shall not perish for ever.
  Exsúrge, Dómine, non confortétur homo; * iudicéntur gentes in conspéctu tuo.
  Arise, O Lord, let not man be strengthened: let the Gentiles be judged in thy sight.
  Constítue, Dómine, terrórem super eos; * sciant gentes quóniam hómines sunt.
  Appoint, O Lord, a lawgiver over them: that the Gentiles may know themselves to be but men.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Ex(f)súr(h>)ge, (g) Dó(h)mi(fg)ne, (g) (,) non(f) præ(f)vá(fg)le(e)at(f) ho(d)mo. (d)
(::)
  Ant. Exsúrge, Dómine, non præváleat homo.
  Ant. Arise, Lord, do not let man prevail.
  v. Da mihi intelléctum, et servábo legem tuam.
  
  In primo nocturno, anno II)
  De libro secúndo Maccabæórum 12, 32-34. 36-46
  Post Pentecósten abiérunt Iudas et qui cum illo erant contra Górgiam præpósitum Idumææ. Exívit autem cum pedítibus tribus mílibus et equítibus quadringéntis. Quibus autem congréssis, cóntigit paucos rúere Iudæórum. At illis qui cum Esdrin erant diútius pugnántibus et fatigátis, cum invocásset Iudas Dóminum, ut adiutórem se osténderet et ducem belli, incípiens pátria voce clamórum cum hymnis, írruens improvíso in eos qui circa Górgiam erant, fugam eis incússit.
  
  Iudas autem, collécto exércitu, venit in civitátem Odóllam et, cum séptima dies superveníret, secúndum consuetúdinem purificáti in eódem loco sábbatum egérunt. Et sequénti die venérunt qui cum Iuda erant, eo témpore quo necessário factum erat ut córpora prostratórum tóllerent et cum paréntibus repónerent in sepúlcris patérnis. Invenérunt autem sub túnicis uniuscuiúsque interfectórum donária idolórum quæ apud Iámniam fuérunt, a quibus lex próhibet Iudæos. Omnibus ergo maniféstum factum est ob hanc causam eos corruísse.
  
  Omnes ítaque, cum benedixíssent quæ sunt iusti iúdicis, Dómini, qui occúlta manifésta facit, ad obsecratiónem convérsi sunt, rogántes ut id, quod factum erat, delíctum oblivióni ex íntegro traderétur. At vero fortíssimus Iudas hortátus est pópulum conserváre se sine peccáto, cum sub óculis vidíssent quæ facta sunt propter peccátum eórum qui prostráti sunt. Et, facta víritim collatióne ad duo mília drachmas argénti, misit Hierosólymam offérri pro peccátis sacrifícium, valde bene et honéste de resurrectióne cógitans. Nisi enim eos qui cecíderant resurrectúros speráret, supérfluum et vanum esset oráre pro mórtuis. Deínde consíderans quod hi, qui cum pietáte dormitiónem accéperant, óptimum habérent repósitum grátiæ donum: sancta et pia cogitátio. Unde pro defúnctis expiatiónem fecit, ut a peccáto solveréntur.
  
  r. Refúlsit sol in clýpeos áureos, et resplenduérunt montes ab eis; * Et fortitúdo géntium dissipáta est. v. Erat enim exércitus magnus valde et fortis, et appropiávit Iudas et exércitus eius in prœlium. * Et fortitúdo. v. Glória Patri. * Et fortitúdo.
  
  In secundo nocturno, anno II)
  Ex Homilía auctóris sæculi secúndi (Cc. 1-2: Funk 1, 185-187)
  Fratres, ita sentíre nos opórtet de Iesu Christo, tamquam de Deo, tamquam de iúdice vivórum et mortuórum; nec decet nos humília sentíre de salúte nostra. Dum enim humíliter sentímus de illo, parva étiam nos acceptúros sperámus; quique hæc quasi tenúia áudiunt, peccant, et nos peccámus nesciéntes unde vocáti simus et a quo et in quem locum, et quanta sustinúerit Iesus Christus pati propter nos.
  
  Quam ígitur nos ei dábimus remuneratiónem aut quem fructum dignum illo, quem nobis ipse dedit? Quanta vero ei debémus benefícia? Nam lucem nobis largítus est, tamquam pater fílios nos appellávit, pereúntes nos servávit. Qualem ígitur laudem ipsi tribuémus aut mercédem remuneratiónis, qua compensémus quæ accépimus? Qui mente éramus débiles, adorántes lápides et ligna et aurum et argéntum et æs, ópera hóminum; et tota vita nostra nihil áliud erat quam mors. Obscuritáte ígitur circúmdati et visum tali calígine plenum habéntes, óculos recuperávimus, eam nébulam, qua cingebámur, illíus voluntáte deponéntes.
  
  Nam miserátus est nos et viscéribus commótus salvos fecit, cum spectásset in nobis multum errórem atque intéritum, nec ullam nos habére spem salútis nisi eam quæ ab ipso est. Vocávit enim nos, qui non erámus, et vóluit e níhilo esse nos. Ait Scriptúra: Non veni vocáre iustos, sed peccatóres. Hoc dicit, quod débeat pereúntes serváre. Id enim magnum et admirábile est: fulcíre non quæ stant, sed quæ cadunt. Sic et Christus serváre vóluit pereúntia et multos servávit, véniens vocánsque nos iam pereúntes.
  
  r. Congregátæ sunt gentes in multitúdine, ut dimicárent contra nos, et ignorámus quid ágere debeámus. * Dómine Deus, ad te sunt óculi nostri, ne pereámus. v. Qui regis Israel, inténde, qui dedúcis velut ovem Ioseph. * Dómine Deus. v. Glória Patri. * Dómine Deus.
  
   
  Orémus.
  
  Da nobis, quǽsumus, Dómine Deus noster, in tua semper devotióne gaudére, quia perpétua est et plena felícitas, * si bonórum ómnium iúgiter serviámus auctóri. Per Dóminum.
  We pray to Thou, Lord our God, grant that we may evermore find our joy in our devotion to Thou, for it is in the constant service of the Author of all good things (that lasting and full happiness is found).
%%
(c4) BE(d)ne(e)di(f)cá(gh)mus(g) Dó(fe)mi(de)no.(e) r/.(::) De(gh)o(g) grá(fe)ti(de)as.(e) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut