The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Sabbato 20 Februarii 2027, Hebdomada I Quadragesimæ,
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Hymnus
  Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.
  Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.
  Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.
  Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
  Ant. 1. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
  Ant. 1. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
  Psalmus 130 (131)
Psalm 130 (131)
  Quasi parvuli fiducia in Domino collocata
Childlike trust in the Lord
  Discite a me, quia mitis sum et humilis corde (Mt 11, 29).
Learn from Me that I am gentle and humble of heart (Mt 11:29).
  Dómine, non est exaltátum cor meum, * neque eláti sunt óculi mei,
  O Lord, my heart is not exalted: nor are my eyes lofty.
  neque ambulávi in magnis, * neque in mirabílibus super me.
  Neither have I walked in great matters, nor in wonderful things above me.
  Vere pacátam et quiétam * feci ánimam meam;
  If I was not humbly minded, but exalted my soul:
  sicut ablactátus in sinu matris suæ, * sicut ablactátus, ita in me est ánima mea.
  As a child that is weaned is towards his mother, so reward in my soul.
  Speret Israel in Dómino * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
  Let Israel hope in the Lord, from henceforth now and for ever.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Qui humiliáverit se sicut párvulus, hic maior est in regno cælórum.
  Ant. He who humbles himself like a little child is greater in the kingdom of heaven.
  Ant. 2. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
  Ant. 2. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
  Psalmus 131 (132)
Psalm 131 (132)
  Divina promissa domui David data
Divine promise given to the house of David.
  Dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius (Lc 1, 32).
The Lord God gave David his father's throne (Lk 1:32).
  I
I
  Meménto, Dómine, David * et omnis mansuetúdinis eius,
  Keep in remembrance, O Lord, David, and all his meekness,
  quia iurávit Dómino, * votum vovit Poténti Iacob:
  for he swore this oath unto the Lord, this vow unto the Mighty One of Jacob:
  Non introíbo in tabernáculum domus meæ, * non ascéndam in lectum strati mei,
  "I will not enter the tent where I dwell, nor will I climb on the bed where I rest;
  non dabo somnum óculis meis * et palpebris meis dormitatiónem,
  I will not give sleep to my eyes, nor drowsiness to my eyelids,
  donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Poténti Iacob.
  until such time as I have found a place for the Lord, a dwelling place for the Mighty One of Jacob. »
  Ecce audívimus eam esse in Ephratha, * invénimus eam in campis Iaar.
  Behold, we heard, that [the ark] is in Ephrata; we found it in the fields of Jaar.
  Ingrediámur in tabernáculum eius, * adorémus ad scabéllum pedum eius. -
  Let us go to His tent, let us worship the stool of His feet.
  Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca fortitúdinis tuæ.
  Arise, Lord, in Thy rest, Thou and the ark of Thy majesty!
  Sacerdótes tui induántur iustítiam, * et sancti tui exsúltent.
  Let thy priests be clothed with righteousness, and let thy saints shout for joy.
  Propter David servum tuum * non avértas féáciem christi tui.
  For David's sake, thy servant, do not reject the face of him whom thou hast anointed.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Deus meus, in simplicitáte cordis mei, lætus óbtuli univérsa.
  Ant. My God, in the simplicity of my heart, I joyfully offered myself completely.
  Ant. 3. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
  Ant. 3. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
  II
II
  Iurávit Dóminus David veritátem * et non recédet ab ea:
  The Lord swore the truth to David, and He shall not depart from it:
  «De fructu ventris tui * ponam super sedem tuam.
  I will set up on thy throne the fruit of thy womb.
  Si custodíerint fílii tui testaméntum meum * et testimónia mea, quæ docébo eos,
  If thy children keep My covenant and the precepts that I will teach them,
  fílii eórum usque in sæculum * sedébunt super sedem tuam».
  and their sons will sit on thy throne forevermore.
  Quóniam elégit Dóminus Sion, * desiderávit eam in habitatiónem sibi:
  For the Lord has chosen Zion; He chose her for His home.
  «Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi; * hic habitábo, quóniam desiderávi eam.
  This is the place of My rest forevermore; I will dwell there, for I have desired it.
  Cibária eius benedícens benedícam, * páuperes eius saturábo pánibus.
  By blessing I will bless his provisions; I will fill his poor with bread.
  Sacerdótes eius índuam salutári, * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
  I will clothe his priests with salvation, and his saints will rejoice with exultation.
  Illic germináre fáciam cornu David, * parábo lucérnam christo meo.
  There I will cause the power of David to sprout; I will prepare a lamp for him whom I have anointed.
  Inimícos eius índuam confusióne, * super ipsum autem efflorébit diadéma eius».
  I will put His enemies to shame; but My Holiness will bloom his diadem.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Iurávit Dóminus David veritátem; firmávit regnum eius in ætérnum.
  Ant. The Lord David has sworn in truth; He hath established His kingdom forevermore.
  In primo nocturno, anno I
  De libro Deuteronómii
  In diébus illis: Locútus est Móyses pópulo dicens: " Obsérva mensem Abib, ut fácias Pascha Dómino Deo tuo; quóniam in isto mense Abib edúxit te Dóminus Deus tuus de Ægýpto nocte. Immolabísque Pascha Dómino Deo tuo de óvibus et de bobus in loco quem elégerit Dóminus Deus tuus, ut hábitet nomen eius ibi. Non cómedes cum eo panem fermentátum; septem diébus cómedes absque ferménto afflictiónis panem, quóniam festinánter egréssus es de Ægýpto, ut memíneris diéi egressiónis tuæ de Ægýpto ómnibus diébus vitæ tuæ. Non apparébit ferméntum in ómnibus términis tuis septem diébus; et non manébit de cárnibus eius quod immolátum est véspere in die primo usque mane. Non póteris immoláre Pascha in quálibet úrbium tuárum quas Dóminus Deus tuus datúrus est tibi, sed in loco quem elégerit Dóminus Deus tuus, ut hábitet nomen eius ibi, immolábis Pascha véspere ad solis occásum, quando egréssus es de Ægýpto. Et coques et cómedes in loco quem elégerit Dóminus Deus tuus, manéque consúrgens vades in tabernácula tua. Sex diébus cómedes ázyma et in die séptimo, quia collécta est Dómino Deo tuo, non fácies opus. "
  
  Septem hebdómadas numerábis tibi ab ea die qua falcem in ségetem míseris, et celebrábis diem festum Hebdomadárum Dómino Deo tuo, oblatiónem spontáneam manus tuæ, quam ófferes iuxta benedictiónem Dómini Dei tui. Et epuláberis coram Dómino Deo tuo tu, fílius tuus et fília tua, servus tuus et ancílla tua et Levítes qui est intra portas tuas, ádvena ac pupíllus et vídua qui morántur tecum, in loco quem elégerit Dóminus Deus tuus, ut hábitet nomen eius ibi; et recordáberis quóniam servus fúeris in Ægýpto custodiésque ac fácies quæ præcépta sunt. "
  
  Sollemnitátem quoque Tabernaculórum celebrábis per septem dies, quando collégeris de área et torculári fruges tuas; et epuláberis in festivitáte tua tu, fílius tuus et fília, servus tuus et ancílla, Levítes quoque et ádvena, pupíllus ac vídua qui intra portas tuas sunt. Septem diébus Dómino Deo tuo festa celebrábis in loco quem elégerit Dóminus, quia benedícet tibi Dóminus Deus tuus in cunctis frúgibus tuis et in omni ópere mánuum tuárum, erísque totus in lætítia. "
  
  r. Móyses, fámulus Dómini, ieiunávit quadragínta diébus et quadragínta nóctibus, * Ut legem Dómini mererétur accípere. v. Ascéndit Móyses in montem Sínai. * Ut legem. v. Glória Patri. * Ut legem.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Homilíis sancti Ioánnis Chrysóstomi epíscopi in epístulam ad Romános (Hom. 23, 3-4.5: PG 60, 618-619.622)
  Non adulterábis, non occídes, non furáberis, non falsum testimónium dices, et si quod áliud mandátum, in hoc verbo summátim comprehénditur: Díliges próximum tuum sicut teípsum. Non dicit simplíciter: Implétur, sed: Summátim comprehénditur; id est, bréviter, ac totum præceptórum opus in brevi perfícitur: nam princípium et finis virtútis est diléctio: hanc habet radícem, hanc matériam, hoc culmen. Si ergo illa est et princípium et plenitúdo, quid huic par est? Verum non simplíciter dilectiónem requírit, sed étiam veheméntem. Neque enim simplíciter dixit: Dílige próximum tuum, sed: Sicut teípsum. Ideo enim Christus et legem et prophétas ab illa pendére dicébat.
  
  Et cum duo posuísset dilectiónis génera, vide quo illam dedúxerit. Cum dixísset: Primum mandátum est: Díliges Dóminum Deum tuum, súbdidit: Secúndum vero; nec tácuit, sed adiécit: Símile huic, et próximum tuum sicut teípsum. Quid huic benignitáti par fúerit? Quid huic mansuetúdini? Cum imménso spátio ab illo distémus, dilectiónem illam inter nos mútuam iuxta illam addúcit, qua ipse dilígitur, et símilem huc esse dicit. Ideóque mensúram utríque prope eámdem ponens, de illa dicébat: Ex toto corde tuo et ex tota ánima tua; de hac vero quæ próximi est: Sicut teípsum, dicit.
  
  Diligámus ergo nos ínvicem ut qui hoc pacto eum qui diléxit nos Deum diligámus. Apud hómines enim si quem ab álio amátum díligas, repúgnat illíus amátor: hic vero dignátur Deus amórem te commúnem habére; ac non commúnem habéntem odit. Humánus quippe amor invídia et livóre plenus est; divínus omni passióne vácuus. Proptérea quærit qui secum in amóre commúnicent: " Dílige mecum, inquit, et tum ego te magis amábo. Viden' verba ardéntis amatóris? Si diléctos meos diléxeris, tunc credam me sincére a te díligi. " Etenim salútem nostram ádmodum desíderat, et hoc iam olim declarávit.
  
  r. In ómnibus exhibeámus nos sicut Dei minístros, in multa patiéntia, * Ut non vituperétur ministérium nostrum. v. Ecce nunc tempus acceptábile, ecce nunc dies salútis; némini dantes ullam offensiónem, * Ut non vituperétur. v. Glória Patri. * Ut non vituperétur.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Ad te corda nostra, Pater ætérne, convérte, ut nos, unum necessárium semper quæréntes et ópera caritátis exercéntes, * tuo cúltui præstes esse dicátos. Per Dóminum.
  May our hearts turn to Thou, Eternal Father, and give us the grace to devote ourselves to Thy worship, evermore seeking the only necessities and devoting ourselves to works of charity.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut