v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Christe, pastórum caput atque princeps, géstiens huius celebráre festum, débitas sacro pia turba psallit cármine laudes.
pro papa:
Quas oves déderas, ovíle orbis ut totus fíeret sacrátum, hic tuo nutu pósitus suprémo cúlmine rexit.
pro episcopo:
Strénuum bello púgilem supérni chrísmatis pleno tuus unxit intus Spíritus dono, posuítque sanctam páscere gentem.
pro presbytero:
Hunc tibi eléctum fáciens minístrum ac sacerdótem sócians, dedísti dux ut astaret pópulo fidélis ac bonus altor.
Hic gregis ductor fuit atque forma, lux erat cæco, mísero levámen, próvidus cunctis pater omnibúsque ómnia factus.
Christe, qui sanctis méritam corónam reddis in cælis, dócili magístrum fac sequi vita, similíque tandem fine potíri.
Æqua laus summum célebret Paréntem teque, Salvátor, pie rex, per ævum; Spíritus Sancti résonet per omnem glória mundum.
Ant. 1. Intuére, Dómine, et réspice oppróbrium nostrum.
Ant. 1. Consider, Lord, and behold at the shame in which we find ourselves.
Psalmus 88 (89), 39-53
Psalm 88 (89), 39-53
Lamentatio de ruina domus David
Lamentation over the ruin of the house of David
Erexit cornu salutis nobis in domo David (Lc 1, 69).
He has raised up a savior from the house of David.
IV
IV
Tu vero reppulísti et reiecísti, * irátus es contra christum tuum;
And yet Thou rejected and despised; Thou hast rejected Thy anointed one.
evertísti testaméntum servi tui, * profanásti in terram diadéma eius.
Thou hast destroyed the covenant made with Thy servant; Thou hast desecrated his sacred diadem by throwing him unto the ground.
Destruxísti omnes muros eius, * posuísti munitiónes eius in ruínas.
Thou hast pulled down all its fences; Thou hast filled his fortresses with fear.
Diripuérunt eum omnes transeúntes viam, * factus est oppróbrium vicínis suis.
All who passed by the road plundered him, and he became the reproach of his neighbors.
Exaltásti déxteram depriméntium eum, * lætificásti omnes inimícos eius.
Thou hast lifted up the right hand of his oppressors; Thou hast rejoiced all his enemies.
Avertísti áciem gládii eius * et non es auxiliátus ei in bello.
Thou hast taken all strength from his sword, and thou hast not helped him in war.
Finem posuísti splendóri eius * et sedem eius in terram collisísti.
Thou hast stripped it of its splendor, and thou hast broken its throne against the earth.
Minorásti dies iuventútis eius, * perfudísti eum confusióne.
Thou hast shortened the days of his reign; Thou hast covered him with ignominy.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Intuére, Dómine, et réspice oppróbrium nostrum.
Ant. Consider, Lord, and behold at the shame in which we find ourselves.
Ant. 2. Ego sum radix et genus David, stella spléndida et matutína.
Ant. 2. I am the offspring of David, the shining star, the morning star.
V
V
Usquequo, Dómine, abscondéris in finem, * exardéscet sicut ignis ira tua?
How long, Lord, will Thou turn away forevermore? How long will Thy wrath burn like fire?
Memoráre, quam brevis mea substántia. * Ad quam vanitátem creásti omnes fílios hóminum?
Keep in remembrance what my life is; for is it for nothingness that Thou hast created all the children of men?
Quis est homo, qui vivet et non vidébit mortem, * éruet ánimam suam de manu ínferi?
What man can live without seeing death, and who will tear his soul from the power of hell?
Ubi sunt misericórdiæ tuæ antíquæ, Dómine, * sicut iurásti David in veritáte tua?
Where, Lord, are Thy ancient mercies, which Thou swore to David in the name of Thy truth?
Memor esto, Dómine, oppróbrii servórum tuórum, * quod contínui in sinu meo, multárum géntium,
Keep in remembrance, O Lord, the reproach of Thy servants; I have kept him hidden in my bosom; he came from many nations.
quo exprobravérunt inimíci tui, Dómine, * quo exprobravérunt vestígia christi tui.
Keep in remembrance the reproach of Thy enemies, Lord, the reproach they made about Thy change toward Thy anointed.
Benedíctus Dóminus in ætérnum. * Fiat, fiat.
Blessed be the Lord forevermore. So be it, so be it.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Ego sum radix et genus David, stella spléndida et matutína.
Ant. I am the offspring of David, the shining star, the morning star.
Ant. 3. Anni nostri sicut herba tránseunt; a sǽculo tu es, Deus.
Ant. 3. Our years wither like grass; for centuries, Thou hast been God.
Psalmus 89 (90)
Psalm 89 (90)
Sit splendor Domini super nos
May the splendor of the Lord be upon us.
Unus dies apud Dominum sicut mille anni, et mille anni sicut dies unus (2 Petr 3, 8).
With the Lord, one day is like a thousand years, and a thousand years are like one day.
Dómine, refúgium factus es nobis * a generatióne in generatiónem.
Lord, thou hast been our refuge from generation to generation.
Priúsquam montes nasceréntur † aut gignerétur terra et orbis, * a sǽculo et usque in sǽculum tu es Deus.
Before the mountains were made, or the earth and the world was formed; from eternity and to eternity thou art God.
Redúcis hóminem in púlverem; * et dixísti: «Revertímini, fílii hóminum».
Turn not man away to be brought low: and thou hast said: Be converted, O ye sons of men.
Quóniam mille anni ante óculos tuos tamquam dies hestérna, quæ prætériit, * et custódia in nocte.
For a thousand years in thy sight are as yesterday, which is past. And as a watch in the night,
Auferes eos, sómnium erunt: * mane sicut herba succréscens,
things that are counted nothing, shall their years be. In the morning man shall grow up like grass;
mane floret et crescit, * véspere décidit et aréscit.
in the morning he shall flourish and pass away: in the evening he shall fall, grow dry, and wither.
Quia defécimus in ira tua * et in furóre tuo turbáti sumus.
For in thy wrath we have fainted away: and are troubled in thy indignation.
Posuísti iniquitátes nostras in conspéctu tuo, * occúlta nostra in illuminatióne vultus tui.
Thou hast set our iniquities before thy eyes: our life in the light of thy countenance.
Quóniam omnes dies nostri evanuérunt in ira tua, * consúmpsimus ut suspírium annos nostros.
For all our days are spent; and in thy wrath we have fainted away. Our years shall be considered as a spider:
Dies annórum nostrórum sunt septuagínta anni * aut in valéntibus octogínta anni,
the days of our years in them are threescore and ten years. But if in the strong they be fourscore years:
et maior pars eórum labor et dolor, * quóniam cito tránseunt, et avolámus.
and what is more of them is labour and sorrow. For mildness is come upon us: and we shall be corrected.
Quis novit potestátem iræ tuæ * et secúndum timórem tuum indignatiónem tuam?
Who knoweth the power of thy anger, and for thy fear
Dinumeráre dies nostros sic doce nos, * ut inducámus cor ad sapiéntiam.
can number thy wrath? So make thy right hand known: and men learned in heart, in wisdom.
Convértere, Dómine, úsquequo? * Et deprecábilis esto super servos tuos.
Return, O Lord, how long? and be entreated in favour of thy servants.
Reple nos mane misericórdia tua, * et exsultábimus et delectábimur ómnibus diébus nostris.
We are filled in the morning with thy mercy: and we have rejoiced, and are delighted all our days.
Lætífica nos pro diébus, quibus nos humiliásti, * pro annis, quibus vídimus mala.
We have rejoiced for the days in which thou hast humbled us: for the years in which we have seen evils.
Appáreat servis tuis opus tuum * et decor tuus fíliis eórum.
Look upon thy servants and upon their works: and direct their children.
Et sit splendor Dómini Dei nostri super nos, † et ópera mánuum nostrárum confírma super nos * et opus mánuum nostrárum confírma.
And let the brightness of the Lord our God be upon us: and direct thou the works of our hands over us; yea, the work of our hands do thou direct.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Anni nostri sicut herba tránseunt; a sǽculo tu es, Deus.
Ant. Our years wither like grass; for centuries, Thou hast been God.
In primo nocturno, anno I
De Epístula prima beáti Pauli apóstoli ad Corínthios
Sicut enim corpus unum est et membra habet multa, ómnia autem membra córporis, cum sint multa, unum corpus sunt, ita et Christus; étenim in uno Spíritu omnes nos in unum corpus baptizáti sumus, sive Iudæi sive Græci sive servi sive líberi, et omnes unum Spíritum potáti sumus. Nam et corpus non est unum membrum sed multa. Si díxerit pes: " Non sum manus, non sum de córpore ", non ídeo non est de córpore; et si díxerit auris: " Non sum oculus, non sum de córpore ", non ídeo non est de córpore. Si totum corpus óculus est, ubi audítus? Si totum audítus, ubi odorátus? Nunc autem pósuit Deus membra, unumquódque eórum in córpore, sicut vóluit. Quod si essent ómnia unum membrum, ubi corpus? Nunc autem multa quidem membra, unum autem corpus.
Non potest dícere óculus mánui: " Non es mihi necessária! ", aut íterum caput pédibus: " Non estis mihi necessárii ! " Sed multo magis, quæ vidéntur membra córporis infirmióra esse, necessária sunt; et, quæ putámus ignobilióra membra esse córporis, his honórem abundantiórem circúmdamus; et, quæ inhonésta sunt nostra, abundantiórem honestátem habent, honésta autem nostra nullíus egent. Sed Deus temperávit corpus, ei, cui déerat, abundantiórem tribuéndo honórem, ut non sit schisma in córpore, sed idípsum pro ínvicem sollícita sint membra. Et sive pátitur unum membrum, compatiúntur ómnia membra; sive glorificátur unum membrum, congáudent ómnia membra. Vos autem estis corpus Christi et membra ex parte.
Quosdam quidem pósuit Deus in ecclésia primum apóstolos, secúndo prophétas, tértio doctóres, deínde virtútes, exínde donatiónes curatiónum, opitulatiónes, gubernatiónes, génera linguárum. Numquid omnes apóstoli? Numquid omnes prophétæ? Numquid omnes doctóres? Numquid omnes virtútes? Numquid omnes donatiónes habent curatiónum? Numquid omnes linguis loquúntur? Numquid omnes interpretántur? Æmulámini autem charísmata maióra.
r. Dómine Deus, propítius esto pópulo tuo, * Et convérte tribulatiónem nostram in gáudium. v. Adiuva nos, Deus salutáris noster; propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos. * Et convérte. v. Glória Patri. * Et convérte.
In secundo nocturno, anno I
Ex Homilíis sancti Ioánnis Chrysóstomi epíscopi in Epístulam primam ad Corínthios (Hom. 30: PG 61, 249-251)
Sicut corpus unum est, et membra habet multa; ómnia autem membra córporis cum sint multa unum tamen corpus sunt, ita et Christus. Hoc vult significáre: Ita et Christi corpus, quod est Ecclésia. Sicut enim et corpus et caput unus sunt homo, ita et Ecclésiam et Christum unum esse dixit. Ideo Christum pro Ecclésia pósuit, corpus eius sic vocans. Sicut ergo, inquit, corpus nostrum unum est, etiámsi ex multis constituátur: ita et in Ecclésia omnes unum sumus. Etiámsi enim illa ex multis membris constat, sed illa multa unum fiunt corpus. Cum ergo recreásset et erexísset ab hoc commúni exémplo eum qui videbátur minor fíeri, rursus commúnem dimíttit consuetúdinem, et ad áliud pergit spiritále caput, maiórem áfferens consolatiónem, quod osténdat magnam in honóre æqualitátem.
Quodnam illud est? Etenim in uno Spíritu, inquit, omnes nos in unum corpus baptizáti sumus, sive Iudæi, sive Græci, sive servi, sive líberi. Id est: quod effécit ut unum corpus simus, et nos regenerávit, unus est Spíritus: non enim in álio hic, in álio ille baptizátus est Spíritu. Non modo autem qui nos baptízat unus est, sed et unum est in quo baptizávit, id est propter quod baptizávit. Non enim ut divérsa fíerent córpora, sed ut omnes uníus córporis accurátam coniunctiónem mútuo servémus, baptizáti sumus; hoc est, ut omnes unum corpus simus, in hoc baptizáti sumus.
Itaque et qui constrúxit corpus, unus est et id ad quod constrúctum est, unum est. Nec dixit: " Ut simus eiúsdem córporis "; sed: Ut unum corpus omnes simus; semper enim studet verbis maiórem émphasin expriméntibus uti. Et bene dixit omnes sumus, seípsum adíciens. Neque enim ergo Apóstolus plus quam tu quid hábeo: étenim tu corpus es sicut et ego, ego sicut tu, et omnes idípsum habémus caput, et eódem partu nati sumus: idcírco idem corpus sumus.
r. Rogámus te, Dómine Deus, quia peccávimus tibi; véniam pétimus quam non merémur. Si exspéctas non corrípimur, et si víndicas non durámus. * Manum tuam pórrige lapsis, qui latróni confiténti paradísi iánuas aperuísti. v. Vita nostra in dolóre suspírat, et in ópere non eméndat. * Manum tuam. v. Glória Patri. * Manum tuam.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
