The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Dominica 27 Iunii 2027, Hebdomada XIII per annum,
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Primo diérum ómnium, quo mundus exstat cónditus vel quo resúrgens cónditor nos, morte victa, líberat.
  Pulsis procul torpóribus, surgámus omnes ócius, et nocte quærámus pium, sicut Prophétam nóvimus.
  Nostras preces ut áudiat suámque dextram porrígat, et hic piátos sórdibus reddat polórum sédibus,
  Ut, quique sacratíssimo huius diéi témpore horis quiétis psállimus, donis beátis múneret.
  Deo Patri sit glória eiúsque soli Fílio cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Dies ætásque céteris octáva splendet sánctior in te quam, Iesu, cónsecras, primítiæ surgéntium.
  Tu tibi nostras ánimas nunc primo conresúscita; tibi consúrgant córpora secúnda morte líbera.
  Tibíque mox in núbibus, Christe, ferámur óbviam tecum victúri pérpetim: tu vita, resurréctio.
  Cuius vidéntes fáciem, configurémur glóriæ; te cognoscámus sicut es, lux vera et suávitas.
  Regnum, cum Patri tráditos, plenos septéno chrísmate, in temet nos lætíficas, consúmmet sancta Trínitas. Amen.
  Ant. 1. Lignum vitæ in cruce Dómini manifestátum est.
  Ant. 1. The tree of life is manifested in the Lord's cross.
  Psalmus 1
Psalm 1
  De Duabus hominum viis
The two ways of man
  Beati qui, sperantes in crucem, in aquam descenderunt (Ex auctore quodam II sæculi).
Blessed are those who, hoping in the cross, go down into the water (from a 2nd century author)
  Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum et in via peccatórum non stetit * et in convéntu derisórum non sedit,
  Blessed is the man who hath not walked in the counsel of the ungodly, nor stood in the way of sinners, nor sat in the chair of pestilence:
  sed in lege Dómini volúntas eíus, * et in lege eíus meditátur die ac nocte.
  But his will is in the law of the Lord, and on his law he shall meditate day and night.
  Et erit tamquam lignum plantátum secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo;
  And he shall be like a tree which is planted near the running waters, which shall bring forth its fruit, in due season.
  et fólium eíus non défluet, * et ómnia, quæcúmque fáciet, prosperabúntur.
  And his leaf shall not fall off: and all whatsoever he shall do shall prosper.
  Non sic ímpii, non sic, * sed tamquam pulvis, quem proícit ventus.
  Not so the wicked, not so: but like the dust, which the wind driveth from the face of the earth.
  Ídeo non consúrgent ímpii in iudício, * neque peccatóres in concílio iustórum.
  Therefore the wicked shall not rise again in judgment: nor sinners in the council of the just.
  Quóniam novit Dóminus viam iustórum, * et iter impiórum períbit.
  For the Lord knoweth the way of the just: and the way of the wicked shall perish.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Lignum vitæ in cruce Dómini manifestátum est.
  Ant. The tree of life is manifested in the Lord's cross.
   
  Psalmus 2
Psalm 2
  Messias rex et victor
Messiah, King and victorious
  Convenerunt ver adversus puerum tuum Iesum, quem unxisti (Act 4,27)
They have truly banded together against Him whom You anointed (Acts 4:27).
  Quare fremuérunt gentes, * et pópuli meditáti sunt inánia?
  Why have the Gentiles raged, and the people devised vain things?
  Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum et advérsus christum eíus:
  The kings of the earth stood up, and the princes met together, against the Lord, and against his Christ.
  “Dirumpámus víncula eórum * et proiciámus a nobis íugum ipsórum!”
  Let us break their bonds asunder: and let us cast away their yoke from us.
  Qui hábitat in cælis, irridébit eos, * Dóminus subsannábit eos.
  He that dwelleth in heaven shall laugh at them: and the Lord shall deride them.
  Tunc loquétur ad eos in ira sua * et in furóre suo conturbábit eos:
  Then shall he speak to them in his anger, and trouble them in his rage.
  “Ego autem constítui regem meum * super Sion, montem sanctum meum!”
  But I am appointed king by him over Sion his holy mountain, preaching his commandment.
  Prædicábo decrétum eíus. Dóminus dixit ad me: “Fílius meus es tu; * ego hódie génui te.
  The Lord hath said to me: Thou art my son, this day have I begotten thee.
  Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam * et possessiónem tuam términos terræ.
  Ask of me, and I will give thee the Gentiles for thy inheritance, and the utmost parts of the earth for thy possession.
  Reges eos in virga férrea * et tamquam vas fíguli confrínges eos.”
  Thou shalt rule them with a rod of iron, and shalt break them in pieces like a potter’s vessel.
  Et nunc, reges, intellégite; * erudímini, qui iudicátis terram.
  And now, O ye kings, understand: receive instruction, you that judge the earth.
  Servíte Dómino in timóre * et exsultáte ei cum tremóre.
  Serve ye the Lord with fear: and rejoice unto him with trembling.
  Apprehéndite disciplínam, ne quando irascátur, et pereátis de via, * cum exárserit in brevi ira eíus.
  Embrace discipline, lest at any time the Lord be angry, and you perish from the just way.
  Beáti omnes, * qui confídunt in eo.
  When his wrath shall be kindled in a short time, blessed are all they that trust in him.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
   
  Ant. 3. Tu, Dómine, protéctor meus, et exáltans caput meum.
  Ant. 3. Thou, Lord, are my protector, and Thou hast lifted my head.
  Psalmus 3
Psalm 3
  Dominus protector meus
The Lord is my protector
  Dormivit et somnum cepit et resurrexit, quoniam Dominus suscepit eum (S. Irenæus).
He lay down and fell asleep, and He rose again because the Lord sustained Him.
  Dómine, quid multiplicáti sunt, qui tríbulant me? * Multi insúrgunt advérsum me,
  O Lord, why are they multiplied that afflict me? * Many are they who rise up against me.
  multi dicunt ánimæ meæ: * «Non est salus ipsi in Deo».
  Many say to my soul: * “There is no salvation for him in his God.”
  Tu autem, Dómine, protéctor meus es, * glória mea et exáltans caput meum.
  But thou, O Lord, art my protector, * my glory, and the lifter up of my head.
  Voce mea ad Dóminum clamávi, * et exaudívit me de monte sancto suo.
  I have cried to the Lord with my voice, * and he hath heard me from his holy mountain.
  Ego obdormívi et soporátus sum,> * exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
  I have slept and have taken my rest, * and I have risen up, because the Lord hath protected me.
  Non timébo mília pópuli circumdántis me. * Exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus;
  I will not fear thousands of the people that surround me. * Arise, O Lord; save me, O my God.
  quóniam tu percussísti in maxíllam omnes adversántes mihi, * dentes peccatórum contrivísti.
  For thou hast struck all them who are my adversaries without cause; * thou hast broken the teeth of sinners.
  Dómini est salus, * et super pópulum tuum benedíctio tua.
  Salvation is of the Lord, * and thy blessing is upon thy people.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Tu, Dómine, protéctor meus, et exáltans caput meum.
  Ant. Thou, Lord, are my protector, and Thou hast lifted my head.
  In primo nocturno, anno I
  De libro primo Samuélis
  Philísthim tulérunt arcam Dei et asportavérunt eam a Abénezer in Azótum. Tulérunt Philísthim arcam Dei et intulérunt eam in templum Dagon et statuérunt eam iuxta Dagon. Cumque surrexíssent Azótii áltera die, ecce Dagon iacébat pronus in terram ante arcam Dómini; et tulérunt Dagon et restituérunt eum in loco suo. Rursúmque mane die áltera consurgéntes invenérunt Dagon iacéntem super fáciem suam in terram coram arca Dómini; caput autem Dagon et duæ palmæ mánuum eius abscísæ erant super limen: porro Dagon truncus solus remánserat in loco suo. Propter hanc causam non calcant sacerdótes Dagon et omnes, qui ingrediúntur templum eius, super limen Dagon in Azóto usque in hodiérnum diem.
  
  Aggraváta est autem manus Dómini super Azótios, et demolítus est eos et percússit eos tumóribus, Azótum et fines eius. Vidéntes autem viri Azótii huiuscémodi plagam dixérunt: "Non máneat arca Dei Israel apud nos, quóniam dura est manus eius super nos et super Dagon deum nostrum." Et mitténtes congregavérunt omnes príncipes Philisthinórum ad se et dixérunt: "Quid faciémus de arca Dei Israel?" Responderúntque: "In Geth circumducátur arca Dei Israel." Et circumduxérunt arcam Dei Israel. Postquam autem circumduxérunt eam, facta est manus Dómini super civitátem, pavor magnus nimis; et percússit viros urbis a parvo usque ad maiórem, et erupérunt eis tumóres.
  
  Misérunt ergo arcam Dei in Accaron. Cumque venísset arca Dei in Accaron, exclamavérunt Accaronítæ dicéntes: "Adduxérunt ad nos arcam Dei Israel, ut interfíciat nos et pópulum nostrum!" Misérunt ítaque et congregavérunt omnes príncipes Philisthinórum et dixérunt: "Dimíttite arcam Dei Israel, et revertátur in locum suum et non interfíciat nos cum pópulo nostro." Fiébat enim pavor mortis in tota civitáte et gravíssima valde manus Dei. Viri quoque, qui mórtui non fúerant, percutiebántur tumóribus, et ascendébat ululátus civitátis in cælum.
  
  Fuit ergo arca Dómini in regióne Philisthinórum septem ménsibus; et vocavérunt Philísthim sacerdótes et divínos dicéntes: "Quid faciémus de arca Dómini? Indicáte nobis quómodo remittémus eam in locum suum. "Qui dixérunt: "Si remíttitis arcam Dei Israel, nolíte dimíttere eam vácuam, sed, quod debétis, réddite ei pro peccáto, et tunc curabímini; sciétis quare non recédat manus eius a vobis."
  
  r. Pósui adiutórium super poténtem, et exaltávi eléctum de plebe mea; * Manus enim mea auxiliábitur ei. v. Invéni David servum meum, óleo sancto meo unxi eum. * Manus enim. v. Glória Patri. * Manus enim.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Commentário sancti Cyrílli Alexandríni epíscopi in Ioánnis Evangélium (Lib. 4: PG 73, 615-618)
  Postquam Sapiéntia ædificávit sibi domum, ut scriptum est, ac vérius tabernáculum, id est templum illud ex Vírgine sibi exstrúxit, descéndit in ipsam incomprehensíbili ac divína ratióne qui est in sinu Dei ac Patris sui Deus Verbum, et homo factus est, ut iam illuminátis ac tamquam in die ambulántibus, iuxta Pauli dictum, nubes fíeret obúmbrans, et perturbatiónum æstum qui ex infirmitáte óritur exstínguens; ignorántibus autem adhuc et in ténebris versántibus, ignis illúminans, et in ardórem Spíritus eos transfórmans.
  
  Qui namque boni sunt, cálidos Spíritu esse crédimus; ne cenim áliam ob causam exístimo nubem intérdiu supra tabernáculum apparére, ignem vero noctu. Quod autem séquitur, non suópte nutu progrediéndum, sed consisténdum aut pergéndum ad nubis motum, figúra rursum erat, ut intellégeres id quod a Christo dictum est: Si quis mihi minístrat, me sequátur; et ubi ego sum, illic et miníster meus erit.
  
  Constántia enim in eo sequéndo eíque iúgiter adhæréndo significátur, dum ab eius látere minístrum discédere non oportére dícitur. Simul autem cum Servatóre Christo incédere et eum sequi, non útique secúndum corpus intellégitur, sed óperum virtúte pótius perágitur, quam firmo ánimo respiciéntes sapientíssimi discípuli, et retro abíre cum incrédulis ceu perniciósum recusántes, iure aiunt: Ad quem ire póssumus?
  
  Quasi dicant: "Tecum semper versábimur tuísque mandátis obtemperábimus ac sermónes suscipiémus, ne léviter quidem culpántes aut cum vecórdibus illis durum esse putántes quod ad nos edocéndos protúleris, sed exclamábimus pótius: Quam dúlcia fáucibus meis elóquia tua, super mel et favum ori meo."
  
  r. Pósuit corónam cápiti meo et circúmdedit me vestiménto salútis, * Ad expugnándas gentes et omnes inimícos. v. Iúdica, Dómine, nocéntes me, expúgna impugnántes me, apprehénde arma et scutum, * Ad expugnándas. v. Glória Patri. * Ad expugnándas.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut