v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
 
Ant. 1. Os suum apéruit sapiéntiæ, et lex cleméntiæ in lingua eius (T. P. allelúia).
Ant. 1. His mouth is open to wisdom, and the law of mercy is on his tongue (T. P. alléluia).
Psalmus 18 (19) A
Psalm 18 (19) A
Laus Domini rerum conditoris
Praise to the Lord creator of all things
Visitabit nos Oriens ex alto... ad dirigendos pedes nostros in viam pacis (Lc 1, 78. 79).
The star from on high has come to visit us and guide our steps on the path of peace. (Lk 1, 78. 79).
Cæli enárrant glóriam Dei, * et ópera mánuum eius annúntiat firmaméntum.
The heavens shew forth the glory of God, and the firmament declareth the work of his hands.
Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam.
Day to day uttereth speech, and night to night sheweth knowledge.
Non sunt loquélæ neque sermónes, * quorum non intellegántur voces:
There are no speeches nor languages, where their voices are not heard.
in omnem terram exívit sonus eórum * et in fines orbis terræ verba eórum.
Their sound hath gone forth into all the earth: and their words unto the ends of the world.
Soli pósuit tabernáculum in eis, † et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo, * exsultávit ut gigas ad curréndam viam.
He hath set his tabernacle in the sun: and he, as a bridegroom coming out of his bride chamber, Hath rejoiced as a giant to run the way:
A fínibus cælórum egréssio eius†et occúrsus eius usque ad fines eórum, * nec est, quod se abscóndat a calóre eius.
His going out is from the end of heaven, And his circuit even to the end thereof: and there is no one that can hide himself from his heat.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Os suum apéruit sapiéntiæ, et lex cleméntiæ in lingua eius (T. P. allelúia).
Ant. His mouth is open to wisdom, and the law of mercy is on his tongue (T. P. alléluia).
Ant. 2. Sanctæ mulíeres sperántes in Deum cantavérunt in corde suo (T. P. allelúia).
Ant. 2. The holy women, hoping in God, sang in their hearts (T. P. alléluia).
Psalmus 44 (45)
Psalm 44 (45)
Regis nuptiæ
Wedding song for the king
Ecce Sponsus venit; exite obviam ei (Mt 25, 6).
Behold the bridegroom, go out to meet him (Mt 25:6).
I
I
Eructávit cor meum verbum bonum, † dico ego ópera mea regi. * Língua mea cálamus scribæ velóciter scribéntis.
From my heart springs a beautiful song; it is unto the king that I relate my works. My tongue is like the swift reed of the scribe.
Speciósus forma es præ fíliis hóminum, † diffúsa est grátia in lábiis tuis, * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
Thou art the fairest of the sons of man, grace is poured out on thy lips, and wherefore God has blessed thou forevermore.
Accíngere gládio tuo super femur tuum, potentíssime, * magnificéntia tua et ornátu tuo.
gird thy sword on thy thigh, O hero, put on thy splendor and majesty.
Et ornátu tuo procéde, currum ascénde * propter veritátem et mansuetúdinem et iustítiam.
And in thy majesty come forward, mount thy chariot, fight for truth, meekness and justice.
Et dóceat te mirabília déxtera tua: † sagíttæ tuæ acútæ — pópuli sub te cadent— * in corda inimicórum regis.
and let thy right hand make thou dost wonderful deeds. Thy arrows are sharp, peoples will fall at thy feet, they will pierce the hearts of the king's enemies.
Sedes tua, Deus, in sǽculum sǽculi; * sceptrum æquitátis sceptrum regni tui.
Thy throne, O God, is established forevermore; the scepter of thy kingdom is a scepter of righteousness.
Dilexísti iustítiam et odísti iniquitátem, † proptérea unxit te Deus, Deus tuus, * óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.
Thou lovest righteousness and hate iniquity: wherefore God thy God has anointed thou with the oil of gladness, in preference to thy companions.
Myrrha et álœ et cásia ómnia vestiménta tua; * e dómibus ebúrneis chordæ deléctant te.
Myrrh, aloes, and cassia exhale from all thy garments, from the ivory palaces, the lyres rejoice thee.
Fíliæ regum in pretiósis tuis; * ástitit regína a dextris tuis ornáta auro ex Ophir.
Kings' daughters are amongst thy beloveds, the queen is at thy right hand, adorned with the gold of Ophir.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Sanctæ mulíeres sperántes in Deum cantavérunt in corde suo (T. P. allelúia).
Ant. The holy women, hoping in God, sang in their hearts (T. P. alléluia).
Ant. 3. Adducéntur Dómino in lætítia et exsultatióne (T. P. allelúia).
Ant. 3. They will be presented unto the Lord with joy and gladness (T. P. alléluia).
II
II
Audi, fília, et vide, † et inclína aurem tuam * et oblivíscere pópulum tuum et domum patris tui;
Hearken, my daughter, behold and hearken: forget thy people and thy father's house,
et concupíscet rex spéciem tuam. * Quóniam ipse est dóminus tuus, et adóra eum.
and the king will be enamoured of thy beauty; for He is thy Lord: pay Him thy homage.
Fília Tyri cum munéribus; * vultum tuum deprecabúntur dívites plebis.
The daughter of Tyre, with gifts, and the richest of the people will seek thy favor.
Gloriósa nimis fília regis intrínsecus, * textúris áureis circumamícta.
All resplendent is the king's daughter in the interior; his garment is made of golden cloth.
In véstibus variegátis adducétur regi; * vírgines post eam, próximæ eius, afferúntur tibi.
In a dress of various colours, she is presented unto the king; after them, young girls his companions, are brought unto thee.
Afferúntur in lætítia et exsultatióne, * adducúntur in domum regis.
They are introduced in the midst of rejoicing and gladness; they enter the King's palace.
Pro pátribus tuis erunt tibi fílii; * constítues eos príncipes super omnem terram.
In the place of thy fathers, sons are born unto thee; thou shalt make them princes over all the earth.
Memor ero nóminis tui * in omni generatióne et generatióne;
They will keep in remembrance thy name from generation to generation.
proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum * et in sǽculum sǽculi.
Wherefore the peoples will praise thou forevermore, and forevermore and ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Adducéntur Dómino in lætítia et exsultatióne (T. P. allelúia).
Ant. They will be presented unto the Lord with joy and gladness (T. P. alléluia).
v. Meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper. (T.P. allelúia.) r. Dómine, adiútor meus et redémptor meus (T.P. allelúia.)
In primo nocturno, anno I
De primo libro Regum
In Gábaon appáruit Dóminus Salomóni per sómnium nocte dicens: "Póstula quod vis, ut dem tibi." Ait Sálomon: "Tu fecísti cum servo tuo David patre meo misericórdiam magnam, sicut ambulávit in conspéctu tuo in veritáte et iustítia et recto corde tecum; custodísti ei misericórdiam tuam grandem et dedísti ei fílium sedéntem super thronum eius, sicut est hódie. Et nunc, Dómine Deus meus, tu regnáre fecísti servum tuum pro David patre meo."
"Ego [, Salomon,] autem sum puer parvus et ignórans egréssum et intróitum meum; et servus tuus in médio est pópuli quem elegísti, pópuli infiníti, qui numerári et supputári non potest præ multitúdine. Da ergo servo tuo cor dócile, ut iudicáre possit pópulum et discérnere inter bonum et malum. Quis enim potest iudicáre pópulum tuum hunc multum?"
Plácuit ergo sermo coram Dómino quod Sálomon rem huiuscémodi postulásset, et dixit Deus Salomóni: "Quia postulásti verbum hoc et non petísti tibi dies multos, nec divítias aut ánimam inimicórum tuórum, sed postulásti tibi sapiéntiam ad discernéndum iudícium, ecce feci tibi secúndum sermónes tuos et dedi tibi cor sápiens et intéllegens, in tantum ut nullus ante te símilis tui fúerit, nec post te surrectúrus sit; sed et hæc, quæ non postulásti, dedi tibi, divítias scílicet et glóriam, ut nemo fúerit símilis tui in régibus cunctis diébus tuis. Si autem ambuláveris in viis meis et custodíeris præcépta mea et mandáta mea, sicut ambulávit David pater tuus, longos fáciam dies tuos." Igitur evigilávit Sálomon et intelléxit quod esset sómnium. Cumque venísset Ierúsalem, stetit coram arca fderis Dómini et óbtulit holocáusta et fecit víctimas pacíficas et convívium univérsis fámulis suis.
r. Doctrínam sapiéntiæ dedi in corde tuo, dicit Dóminus, * Et exaudívi te ut prótegam civitátem istam et sit pax in diébus tuis. v. Elegísti, Dómine, príncipem et iúdicem pópulo tuo in civitáte tua. * Et exaudívi. v. Glória Patri. * Et exaudívi.
In secundo nocturno, anno I
Ex Commentário beáti Rabáni Mauri epíscopi in librum Sapiéntiæ (Cap. 5: PL 109, 704.708)
Sapientia attíngit a fine usque ad finem fórtiter, et dispónit ómnia suáviter. Unigénitus Fílius Dei coætérnus et coæquális per ómnia Patri et Spíritui Sancto. A fine usque ad finem, hoc est ab ætérno usque in ætérnum, attíngit fórtiter, quia virtus est Dei; et dispónit ómnia suáviter, quia idem ipsíus est sapiéntia, qui in Apocalýpsi Ioánnis ita ait: Ego sum Alpha et Omega, inítium et finis, dicit Dóminus Deus. Inítium, quem nullus præcédit; finis, cui nullus in regno succédit, qui est, qui erat, et ventúrus est Omnípotens.
Aliter, Sapiéntia attíngit a fine usque ad finem fórtiter, cum ab inítio creatiónis mundi usque ad advéntum Dómini, mirífica Dei ópera atque sincéra divínæ legis testimónia per Vetus Testaméntum fórtiter ásserit, et ab incarnatióne Verbi usque ad finem mundi dulcédinem divinórum mandatórum per Evangélium suáviter expónit. Unus ergo atque idem cónditor est utriúsque Testaménti, mediátor vidélicet Dei et hóminum, qui in Lege sui timórem et in Evangélio sui amórem eléctis suis commendávit. Unde elegánter Sapiéntia a fine usque ad finem fórtiter pertíngere dícitur.
Propósui hanc adiúngere mihi ad convivéndum, sciens quóniam communicávit mecum de bonis, et erit allocútio cogitatiónis et tædii mei. Plura narrans vir sápiens de virtútibus Sapiéntiæ, novíssime subiécit eius se societáti coniúngi desideráre, unde habéret consolatiónem et tædii sui levatiónem; ita et pópulus Ecclésiæ communicatiónem divínæ Sapiéntiæ, vidélicet Dómini Iesu Christi se habére congáudet, et in ipsíus ampléxu atque convívio spiritáli iúgiter manére deléctat, quem piíssimum ac benigníssimum esse novit et donórum cæléstium dispensatórem largíssimum. Unde idem in Apocalýpsi sancti Ioánnis lóquitur dicens: Ecce sto ad óstium et pulso; si quis audíerit vocem meam, et aperúerit iánuam, introíbo ad illum et cenábo cum illo, et ipse mecum.
r. Gyrum cæli circuívi sola et in flúctibus maris ambulávi; in omni gente et in omni pópulo primátum ténui; * Superbórum et sublímium colla, própria virtúte, calcávi. v. Ego in altíssimis hábito, et thronus meus in colúmna nubis. * Superbórum. v. Glória Patri. * Superbórum.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Deus, qui nos ánnua beátæ N. festivitáte lætíficas, da, quǽsumus, ut, quam venerámur offício, étiam piæ conversatiónis sequámur exémplo. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.