The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria V 16 Septembris 2027, Hebdomada XXIV per annum,
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Rex glorióse mártyrum, coróna confiténtium, qui respuéntes térrea perdúcis ad cæléstia,
  Aurem benígnam prótinus appóne nostris vócibus; tropæa sacra pángimus, ignósce quod delíquimus.
  Tu vincis in martyribus parcéndo confessóribus; tu vince nostra crímina donándo indulgéntiam.
  Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
  Ant. 1. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
  Ant. 1. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
  Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
  Populi calamitates
  In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
  I
I
  Deus, áuribus nostris audívimus; patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
  O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
  Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
  Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
  Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
  For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
  sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
  but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
  Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
  Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
  In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
  Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
  Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
  For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
  Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
  But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
  In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
  In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Bráchium eórum non salvábit eos, sed déxtera tua et illuminátio vultus tui.
  Ant. Their arm will not save them, but Thy right hand and the light of Thy face.
  Ant. 2. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
  Ant. 2. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
  II
II
  Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
  But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
  Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
  Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
  Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
  Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
  Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
  Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
  Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
  Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
  Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
  Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
  Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
  All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
  a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
  at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Non avértet Dóminus fáciem suam a vobis, si revérsi fuéritis ad eum.
  Ant. The Lord will not turn His face away from thee, if thou returnest to Him.
  Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. 3. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  III
III
  Hæc ómnia venérunt super nos, nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
  All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
  Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
  And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
  sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
  For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
  Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
  If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
  nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
  Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
  Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
  For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
  Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
  Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
  Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
  Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
  Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
  For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
  Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
  Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  In primo nocturno, anno I)
  De libro Osée prophétæ 13, 1 - 14, 1
  Loquénte Ephraim, horror factus est; dux erat in Israel. Et delíquit in Baal et mórtuus est. Et nunc addunt ad peccándum faciúntque sibi conflátile de argénto suo secúndum intellegéntiam suam simulácra; factúra artíficum totum est. "His - ipsi dicunt – immoláte!" Hómines vítulos osculántur. Idcírco erunt quasi nubes matutína et sicut ros matutínus prætériens, sicut pálea túrbine rapta ex área et sicut fumus de fumário.
  
  Ego Dóminus, Deus tuus ex terra Ægýpti; et Deum absque me néscies, et salvátor non est præter me. Ego pavi te in desérto, in terra ardénti solitúdinis. Iuxta páscua sua saturáti sunt et saturáti elevavérunt cor suum, proptérea oblíti sunt mei.
  
  Et ego ero eis quasi leæna, sicut pardus iuxta viam insidiábor. Occúrram eis quasi ursa, raptis cátulis, et dirúmpam claustrum cordis eórum: et consúmam eos ibi quasi leo; béstia agri scindet eos. Perdo te, Israel; quis est auxiliátor tuus? Ubinam est rex tuus, ut salvet te in ómnibus úrbibus tuis, et iúdices tui, de quibus dixísti: "Da mihi regem et príncipes?" Do tibi regem in furóre meo et áufero in indignatióne mea.
  
  "Colligáta est iníquitas Ephraim, abscónditum peccátum eius. Dolóres parturiéntis vénient ei; erit fílius non sápiens: suo enim témpore non stabit in ore vulvæ. De manu inférni liberábo eos, de morte rédimam eos? Ubi pestiléntiæ tuæ, o mors? Ubi pestis tua, inférne? Consolátio abscóndita est ab óculis meis." Dum ipse inter fratres fructíficat, véniet ventus urens, ventus Dómini de desérto ascéndens, et siccábit venas eius et desolábit fontem eius. Ipse dirípiet thesáurum, omne vas desiderábile. Pœnas solvet Samaría, quóniam rebellávit contra Deum suum: in gládio períbunt, párvuli eórum elidéntur, et prægnántes discindéntur.
  
  r. Dómine Deus, propítius esto pópulo tuo, * Et convérte tribulatiónem nostram in gáudium. v. Adiuva nos, Deus salutáris noster; propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos. * Et convérte. v. Glória Patri. * Et convérte.
  
  In secundo nocturno, anno I)
  Ex Epístulis sancti Cypriáni epíscopi et mártyris (Ep. 60, 1. 2. 5: CSEL 3, 691)
  Cypriánus Cornélio fratri suo. Cognóvimus, frater caríssime, fídei ac virtútis vestræ testimónia gloriósa, et confessiónis vestræ honórem sic exsultánter accépimus, ut in méritis et láudibus vestris nos quoque partícipes et sócios computémus. Nam cum nobis et ecclésia una sit, et mens iuncta, et indivídua concórdia, quis non sacérdos in consacerdótis sui láudibus tamquam in suis própriis gratulétur, aut quæ fratérnitas non in fratrum gáudio ubíque lætétur?
  
  Exprimi satis non potest quanta istic exsultátio fúerit et quanta lætítia, cum de vobis próspera et fórtia comperissémus, ducem te illic confessiónis frátribus exstitísse, sed et confessiónem ducis de fratrum consensióne crevísse; ut dum præcédis ad glóriam, féceris multos glóriæ cómites et confessórem pópulum suáseris fíeri, dum primus parátus es pro ómnibus confitéri; ut non inveniámus quid prius prædicáre in vobis debeámus, utrúmne tuam promptam et stábilem fidem an inseparábilem fratrum caritátem. Virtus illic epíscopi præcedéntis públice comprobáta est, adunátio sequéntis fraternitátis osténsa est. Dum apud vos unus ánimus et una vox est, ecclésia omnis romána conféssa est.
  
  Dum sic unánimes, dum fortes estis, magna et céteris frátribus unanimitátis et fortitúdinis exémpla tribuístis. Hortámus plane, quantum póssumus, frater caríssime, pro caritáte mútua qua nobis ínvicem cohærémus ut, quóniam providéntia Dómini monéntis instrúimur, et divínæ misericórdiæ consíliis salúbribus admonémur appropinquáre iam certáminis et agónis nostri diem, ieiúniiis, vigíliis, oratiónibus insístere cum omni plebe non desinámus. Hæc sunt enim nobis arma cæléstia quæ stare et perseveráre fórtiter fáciunt; hæc sunt muniménta spiritália et tela divína quæ prótegunt. Mémores nostri ínvicem simus, concórdes atque unánimes, utrubíque pro nobis semper orémus, pressúras et angústias mútua caritáte relevémus.
  
  r. Hæc est vera fratérnitas, quæ numquam pótuit violári certámine; qui, effúso sánguine, secúti sunt Dóminum; * Contemnéntes aulam régiam, pervenérunt ad regna cæléstia. v. Ecce quam bonum et quam iucúndum habitáre fratres in unum. * Contemnéntes. v. Glória Patri. * Contemnéntes.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut