2028-10-06 : Antiphonale Romanum, Ad officium lectionis, vel: S. Brunonis, presbyteri

Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.

%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)

v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.

v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.

Hymnus

Christe, pastórum caput atque princeps, géstiens huius celebráre festum, débitas sacro pia turba psallit cármine laudes.

pro papa:

Quas oves déderas, ovíle orbis ut totus fíeret sacrátum, hic tuo nutu pósitus suprémo cúlmine rexit.

pro episcopo:

Strénuum bello púgilem supérni chrísmatis pleno tuus unxit intus Spíritus dono, posuítque sanctam páscere gentem.

pro presbytero:

Hunc tibi eléctum fáciens minístrum ac sacerdótem sócians, dedísti dux ut astaret pópulo fidélis ac bonus altor.

Hic gregis ductor fuit atque forma, lux erat cæco, mísero levámen, próvidus cunctis pater omnibúsque ómnia factus.

Christe, qui sanctis méritam corónam reddis in cælis, dócili magístrum fac sequi vita, similíque tandem fine potíri.

Æqua laus summum célebret Paréntem teque, Salvátor, pie rex, per ævum; Spíritus Sancti résonet per omnem glória mundum.

annotation: Cc2;
%%
(c3) NE(h) in(h) i(hg)ra(f) tu(h)a(h) *(,) ár(h)gu(h)as(h) me,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h) (::)
E(h) u(h) o(f) u(h) a(i) e.(h) (::)

Ant. 1. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.

Ant. 1. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.

Psalmus 37 (38)

Psalm 37

Obsecratio peccatoris in extremo periculo constituti

Obsecration of the sinner when he is in extreme danger

Stabant omnes noti eius a longe (Lc 23, 49).

Everyone He knew was standing far away.

Dómine, ne in furóre tuo árguas me * neque in ira tua corrípias me,

Lord, do not rebuke me in Thy wrath, nor punish me in Thy wrath,

quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi, * et descéndit super me manus tua.

for I have been pierced by Thy arrows, and Thou hast laid Thy hand on me.

Non est sánitas in carne mea a fácie indignatiónis tuæ, * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.

Naught healthy remained in my flesh at the sight of Thy wrath; there is no more peace in my bones at the sight of my sins.

Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum * et sicut onus grave gravant me nimis.

For my iniquities have risen above my head, and like a heavy burden they have weighed down upon me.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Ne(h) in(h) i(hg)ra(f) tu(h)a(h) (,) ár(h)gu(h)as(h) me,(i) Dó(i)mi(h)ne.(h)
(::)

Ant. Ne in ira tua corrípias me, Dómine.

Ant. Do not rebuke me in Thy anger, Lord.

annotation: 2*a;
%%
(c3) CON(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) *(,) et(h) re(i)ve(j)re(ih)án(i)tur,(i) (;) qui(i) quæ(f)runt(i) á(h)ni(g)mam(f) me(fe)am,(f) (,) ut(e) áu(de)fe(f)rant(h>) e(f)am.(f) (::)
E(i) u(h) o(i) u(j) a(h) e.(f) (::)

Ant. 2. Confundántur et revertántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.

Ant. 2. Let them be confounded and turned back, who seek my soul to take it away.

Putruérunt et corrúpti sunt livóres mei * a fácie insipiéntiæ meæ.

My wounds have been filled with corruption and decay, by the effect of my folly.

Inclinátus sum et incurvátus nimis; * tota die contristátus ingrediébar.

I became miserable, and continually bent over; I walked sad all day.

Quóniam lumbi mei impléti sunt ardóribus, * et non est sánitas in carne mea.

For my loins have been filled with illusions, and there is naught healthy in my flesh.

Afflíctus sum et humiliátus sum nimis, * rugiébam a gémitu cordis mei.

I was afflicted and humiliated beyond measure, and the groan of my heart drew roars from me.

Dómine, ante te omne desidérium meum, * et gémitus meus a te non est abscónditus.

Lord, all my desire is before Thou, and my groaning is not hidden from Thou.

Palpitávit cor meum, derelíquit me virtus mea, * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.

My heart is troubled, my strength has left me, and even the light of my eyes is no longer with me.

Amíci mei et próximi mei procul a plaga mea stetérunt, * et propínqui mei de longe stetérunt.

My friends and relatives walked up unto me, and stopped. Those who were near me stopped at a distance.

Et láqueos posuérunt, qui quærébant ánimam meam; † et, qui requirébant mala mihi, locúti sunt insídias * et dolos tota die meditabántur.

And those who wanted my life used violence. Those who sought to harm me spoke lies, and all day long they meditated deception.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c3) a/. Con(e)fun(f)dán(hi)tur(iio) (,) et(h) re(i)ve(j)re(ih)án(i)tur,(i) (;) qui(i) quæ(f)runt(i) á(h)ni(g)mam(f) me(fe)am,(f) (,) ut(e) áu(de)fe(f)rant(h>) e(f)am.(f)
(::)

Ant. Confundántur et revertántur, qui quærunt ánimam meam, ut áuferant eam.

Ant. Let them be confounded and turned back, who seek my soul to take it away.

annotation: 8g;
%%
(c4) NE(g) de(g)re(h)lín(j)quas(j) me,(j) *() Dó(j)mi(j)ne(j) De(j)us(j) me(j)us,(j) (,) ne(j) di(j)scé(ih)das(ih) a(g) me.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)

Ant. 3. Ne derelínquas me, Domíne Deus meus, ne discédas a me.

Ant. 3. Forsake me not, O Lord my God, neither depart from me.

III

Ego autem tamquam surdus non audiébam * et sicut mutus non apériens os suum;

But I, as if I had been deaf, did not hearken; and as if I had been dumb, I did not open my mouth.

et factus sum sicut homo non áudiens * et non habens in ore suo redargutiónes.

I have become like a man who does not hearken, and who has no replies in his mouth.

Quóniam in te, Dómine, sperávi, * tu exáudies, Dómine Deus meus.

For in Thou, O Lord, I have hoped; Thou shalt hearken unto me, O Lord my God.

Quia dixi: « Ne quándo supergáudeant mihi; * dum commovéntur pedes mei, magnificántur super me ».

For I have said, Let not my enemies rejoice over me, they who, seeing my feet shaken, have spoken insolently of me.

Quóniam ego in lapsum parátus sum, * et dolor meus in conspéctu meo semper.

For I am prepared for punishments, and my sorrow is evermore before my eyes.

Quóniam iniquitátem meam annuntiábo * et sollícitus sum de peccáto meo.

For I will proclaim my iniquity, and I will evermore be occupied with the thought of my sin.

Inimíci autem mei vivunt et confirmáti sunt; * et multiplicáti sunt, qui odérunt me iníque.

Yet my enemies live, and have become more powerful than I, and those who unjustly hate me have multiplied.

Retribuéntes mala pro bonis detrahébant mihi, * pro eo quod sequébar bonitátem.

Those who return evil for good decried me, forasmuch as I attached myself to good.

Ne derelínquas me, Dómine; * Deus meus, ne discésseris a me.

Forsake not me, O Lord my God; depart not from me.

Festína in adiutórium meum, * Dómine, salus mea.

Hasten to help me, Lord, God of my salvation.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

annotation: ;
%%
(c4) a/. Ne(g) de(g)re(h)lín(j)quas(j) me,(j) () Dó(j)mi(j)ne(j) De(j)us(j) me(j)us,(j) (,) ne(j) di(j)scé(ih)das(ih) a(g) me.(g)
(::)

Ant. Ne derelínquas me, Domíne Deus meus, ne discédas a me.

Ant. Forsake me not, O Lord my God, neither depart from me.

v. Ego ipse requíram oves meas. r. Et indúcam eas in terram suam.

In primo nocturno, anno II)

De libro Iudith 12, 15 - 13, 8

Surgens Iudith exornávit se vestiménto suo et omni mulíebri ornátu, et præcéssit ancílla eius et stravit ei contra Holoférnen in terra strágula quæ accéperat a Bágoa in cotidiánum usum, ut manducáret discúmbens super ea. Et intróiens Iudith discúbuit. Et obstúpuit cor Holoférnis in eam, et commóta est ánima eius et erat concupíscens valde, ut concúmberet cum ea; quærebátque tempus seducéndi eam ex die quo víderat illam. Et dixit ad eam Holoférnes: "Bibe et esto nobíscum in iucunditátem." Et dixit Iudith: "Bibam, dómine, quia magnificáta est vita mea in me hódie præ ómnibus diébus nativitátis meæ." Et accípiens manducávit et bibit coram illo ea quæ præparáverat ipsi ancílla sua. Et iucunditátus est Holoférnes de ea et bibit multum vinum, quantum numquam bibit in uno die, ex quo natus est.

Et, ut vesper factus est, festinavérunt servi eius abíre, et Bágoas conclúsit tabernáculum a foris et dimísit astántes a fácie dómini sui. Et abiérunt omnes in cubília sua; erant enim omnes fatigáti, quóniam plúrimus factus erat potus. Derelícta est autem sola Iudith in tabernáculo, et Holoférnes procíderat in lectum suum; circúmfusum enim erat ei vinum. Et dixit Iudith ancíllæ suæ, ut staret extra cubículum et observáret éxitum eius sicut cotídie; exíre enim se dixit ad oratiónem suam, et Bágoæ locúta est secúndum verba hæc. Discesserúntque omnes a fácie, et nemo relíctus est in cubículo eius, a mínimo usque ad magnum.

Stans Iudith ad caput Holoférnis dixit: "Dómine, Dómine, Deus ómnium vírtutum, réspice in hac hora ad ópera mánuum meárum, ut exaltétur Ierúsalem. Quia nunc est tempus ut suscípias hereditátem tuam et fácias cogitatiónem meam in quassatiónem inimicórum qui insurrexérunt super nos."

Et áccedens ad colúmnam lectus quæ erat ad caput Holoférnis, depósuit pugiónem illíus ab illa. Et áccedens ad lectum comprehéndit comam cápitis eius et dixit: "Deus Israel, confírma me, Dómine, Deus Israel, in hoc die." Et percússit in cérvicem eius bis in vírtute sua et ábstulit caput eius ab eo.

r. Adonai, Dómine Deus magne et mirábilis, qui dedísti salútem in manu féminæ, * Exáudi preces servórum tuórum. v. Qui regis Israel, inténde, qui dedúcis velut ovem Ioseph, qui sedes super chérubim. * Exáudi. v. Glória Patri. * Exáudi.

In secundo nocturno, anno II

Ex Epístulis sancti Brunónis presbýteri (Ep. 1, 4-6: SC 88, 68-72)

In fínibus Calábriæ cum frátribus religiósis et áliquot bene erúditis, qui in excúbiis persisténtes divínis, exspéctant réditum Dómini sui ut, cum pulsáverit, conféstim apériant ei, éremum íncolo, ab hóminum habitatióne úndique satis remótam. De cuius amœnitáte, aerísque tempérie ac sospitáte, vel de planítie ampla et grata, inter montes in longum porrécta, ubi sunt viréntia prata et flórida páscua, quid dignum dicam? Aut cóllium úndique se léniter erigéntium prospéctum, opacarúmque vállium recéssum, cum amábili flúminum, rivórum fontiúmque cópia, quis sufficiénter éxplicet? Nec irrígui desunt horti diversarúmque arbórum útilis fertílitas.

Verum quid his diútius immóror? Alia quippe sunt oblectaménta viri prudéntis, gratióra et utilióra valde, quia divína. Verúmtamen arctióri disciplína studiísque spiritálibus ánimus infírmior fatigátus sæpius his relevátur ac réspirat. Arcus enim, si assídue sit tensus, remíssior est et minus ad offícium aptus. Quid vero solitúdo eremíque siléntium amatóribus suis utilitátis iucunditatísque divínæ cónferat, norunt hi soli qui expérti sunt.

Hic namque viris strénuis tam redíre in se licet quam libet et habitáre secum, virtutúmque gérmina instánter excólere atque de paradísi felíciter frúctibus vesci. Hic óculus ille conquíritur, cuius seréno intuítu vulnerátur sponsus amóre, quo mundo et puro conspícitur Deus. Hic ótium celebrátur negotiósum et in quiéta pausátur actióne. Hic pro certáminis labóre repénsat Deus athlétis suis mercédem optátam, pacem vidélicet quam mundus ignórat, et gáudium in Spíritu Sancto. Hæc est Rachel illa formósa, pulchra aspéctu, a Iacob plus dilécta, licet minus filiórum ferax, quam Lia fecúndior, sed lippa. Paucióres enim sunt contemplatiónis quam actiónis fílii; verúmtamen Ioseph et Béniamin plus sunt céteris frátribus a patre dilécti. Hæc est pars illa óptima quam María elégit, quæ non auferétur.

r. Desidérium ánimæ eius tribuísti ei, Dómine, * Et voluntáte labiórum eius non fraudásti eum. v. Vitam pétiit, et tribuísti ei longitúdinem diérum in sæculum sæculi. * Et voluntáte. v. Glória Patri. * Et voluntáte.

Orémus.

Deus, qui sanctum Brunónem ad serviéndum tibi in solitúdine vocásti, † eius nobis intercessióne concéde, ut, per huius mundi varietátes, tibi iúgiter vacémus. Per Dóminum.

%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)

v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.

v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.

The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.