Ad Titum (1,1-9)

  Paulus servus Dei, apóstolus autem Iésu Christi secúndum fidem electórum Dei et agnitiónem veritátis, quæ secúndum pietátem est in spem vitæ ætérnæ, quam promísit, qui non mentítur, Deus ante témpora sæculária; manifestávit autem tempóribus suis verbum suum in prædicatióne, quæ crédita est mihi secúndum præcéptum salvatóris nostri Dei, Tito germáno fílio secúndum commúnem fidem: grátia et pax a Deo Patre et Christo Iésu salvatóre nostro. Huíus rei grátia relíqui te Cretæ, ut ea, quæ desunt, córrigas et constítuas per civitátes presbýteros, sicut ego tibi dispósui, si quis sine crímine est, uníus uxóris vir, fílios habens fidéles, non in accusatióne luxúriæ aut non subiéctos. Opórtet enim epíscopum sine crímine esse sicut Dei dispensatórem, non supérbum, non iracúndum, non vinoléntum, non percussórem, non turpis lucri cúpidum, sed hospitálem, benígnum, sóbrium, iústum, sanctum, continéntem, amplecténtem eum, qui secúndum doctrínam est, fidélem sermónem, ut potens sit et exhortári in doctrína sana et eos, qui contradícunt, argúere.