The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria III 14 Novembris 2028, Hebdomada XXXII per annum,
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
annotation: 1;
%%
(c4) NO(d_)cte(c) sur(d)gén(fg)tes(f'_) (,) vi(g)gi(h)lé(g)mus(f) om(g.)nes,(h.) (;)
sem(gh)per(i) in(h) psal(gf)mis(e'_) (,) me(d)di(f)té(e)mur(f) at(d.)que(c.) (:)
ví(d_)ri(c)bus(d) to(fg)tis(f'_) (,) Dó(g)mi(h)no(g) ca(f)ná(e.)mus(d.) (,)
dúl(f_)ci(e)ter(f) hym(dc)nos,(d.) (::)


2. Ut,(d_) pi(c)o(d) re(fg)gi(f'_) (,) pá(g)ri(h)ter(g) ca(f)nén(g.)tes,(h.) (;)
cum(gh) su(i)is(h) san(gf)ctis(e'_) (,) me(d)re(f)á(e)mur(f) au(d.)lam(c.) (:)
ín(d_)gre(c)di(d) cæ(fg)li,(f'_) (,) si(g)mul(h) et(g) be(f)á(e.)tam(d.) (,)
dú(f_)ce(e)re(f) vi(dc)tam.(d.) (::)

3. Præ(d_)stet(c) hoc(d) no(fg)bis(f'_) (,) Dé(g)i(h)tas(g) be(f)á(g.)ta(h.) (;)
Pa(gh)tris(i) ac(h) Na(gf)ti,(e'_) (,) pa(d)ri(f)tér(e)que(f) San(d.)cti(c.) (:)
Spí(d_)ri(c)tus,(d) cu(fg)ius(f'_) (,) ré(g)so(h)nat(g) per(f) om(e.)nem(d.) (,)
gló(f_)ri(e)a(f) mun(dc)dum.(d.) (::)
A(ded)men.(c.d.) (::)
  Nocte surgéntes vigilémus omnes, semper in psalmis meditémur atque víribus totis Dómino canámus dúlciter hymnos,
Now, from the slumbers of the night arising, Chant we the holy psalmody of David, Hymns to our Master, with a voice concordant, Sweetly intoning.
  Ut, pio regi páriter canéntes, cum suis sanctis mereámur aulam íngredi cæli, simul et beátam dúcere vitam.
So may our Monarch pitifully hear us, That we may merit with His Saints to enter Mansions eternal, therewithal possessing Joy beatific.
  Præstet hoc nobis Déitas beáta Patris ac Nati, paritérque Sancti Spíritus, cuius résonat per omnem glória mundum. Amen.
This be our portion, God forever blessed, Father eternal, Son, and Holy Spirit, Whose is the glory, which through all creation Ever resoundeth.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Ad preces nostras deitátis aures, Deus, inclína pietáte sola; súpplicum vota súscipe, precámur fámuli tui.
  Réspice clemens sólio de sancto vultu seréno, lámpadas illústra ólei nostri, ténebras depélle péctore cunctas.
  Crímina laxa pietáte multa, áblue sordes, víncula disrúmpe, parce peccátis, réleva iacéntes déxtera tua.
  Glória sit ætérno Patri, sit tibi semper, Genitóris Nate, cum quo per cuncta Spíritus æquális sæcula regnat. Amen.
  Dignos nos fac, rex óptime, futúri regni glória,. ut mereámur láudibus ætérnis te concínere. Amen.
annotation: E;
%%
(c4) CLA(h)mor(g) me(h)us(gg) * ad(f) te(g) vé(h)ni(ixi)at(g), De(ixi)us(h) (::) E(h) u(h) o(ixi) u(g) a(ixi) e.(h)
  Ant. 1. Clamor meus ad te véniat, Deus.
  Ant. 1. Let my cry reach Thou, O God.
  Psalmus 101
Psalm 101
  Exsulis vota et preces
Vows and pleas from the exiles
  Consolatur nos Deus in omni tribulatione nostra (2 Cor I,4).
God will comfort us in our tribulations
  I
I
  Dómine, exáudi oratiónem meam, * et clamor meus ad te véniat.
  Lord, hearken my prayer, and let my cry go to Thou.
  Non abscóndas fáciem tuam a me; in quacúmque die tríbulor, * inclína ad me aurem tuam.
  Do not turn thy face away from me; on whatever day I am in tribulation, incline thy ear unto me.
  In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me.
  On whatever day I call upon Thou, hearken unto me quickly.
  Quia defecérunt sicut fumus dies mei, * et ossa mea sicut crémium aruérunt.
  For my days have vanished like smoke, and my bones have dried up like a trifle.
  Percússum est ut fenum et áruit cor meum, * étenim oblítus sum comédere panem meum.
  I was smitten like grass, and my heart withered, forasmuch as I forgot to eat my bread.
  A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.
  By dint of my voice moaning, my bones have attached themselves to my skin.
  Símilis factus sum pellicáno solitúdinis, * factus sum sicut nyctícorax in ruínis. Vigilávi * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.
  I have become like the pelican of the desert; I became like the queen's owl. I have been watching, and I have become like the sparrow that stands alone on the roof.
  Tota die exprobrábant mihi inimíci mei, * exardescéntes in me per me iurábant.
  All day long my enemies insulted me, and those who praised me conspired against me.
  Quia cínerem tamquam panem manducábam * et potum meum cum fletu miscébam,
  Forasmuch as I ate ashes like bread, and mixed my drink with my tears;
  a fácie iræ et increpatiónis tuæ, * quia élevans allisísti me.
  The aspect of Thy anger and indignation, for after thee raised me thou crushed me.
  Dies mei sicut umbra declinavérunt, * et ego sicut fenum árui.
  My days have vanished like a shadow, and I have dried up like grass.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.

(::)
  Ant. Clamor meus ad te véniat, Deus.
  Ant. Let my cry reach Thou, O God.
annotation: 8g;
%%
(c4) RÉ(f)spi(fg)ce(ghGF) *() hu(ho)mi(j)li(i)tá(jk)tem(h) me(ji)am,(hi) Dó(hg)mi(fg)ne.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 2. Réspice humilitátem meam, Dómine.
  Ant. 2.
  II
II
  Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes, * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
  But Thou, Lord, stand forevermore, and the memory of Thy name extends from race to race.
  Tu exsúrgens miseréberis Sion, quia tempus miseréndi eíus, * quia venit tempus,
  Thou shalt arise, and Thou shalt have mercy on Zion, for the time has come, the time to have mercy on her, and the time has come.
  quóniam placuérunt servis tuis lápides eíus, * et púlveris eíus miseréntur.
  For its stones are loved by Thy servants, and its dust softens them.
  Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam,
  And the nations will fear Thy name, O Lord, and all the kings of the earth Thy glory,
  quia ædificávit Dóminus Sion * et appáruit in glória sua.
  forasmuch as the Lord built Zion, and will be seen in His glory.
  Respéxit in oratiónem ínopum * et non sprevit precem eórum.
  He looked upon the prayer of the humble, and He did not despise their prayer.
  Scribántur hæc pro generatióne áltera, * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum.
  Let these things be written for the future generation, and the people that will be created will praise the Lord
  Quia prospéxit de excélso sanctuário suo, * Dóminus de cælo in terram aspéxit,
  forasmuch as He looked down from the height of His holy place. The Lord looked from heaven to earth,
  ut audíret gémitus compeditórum, * ut sólveret fílios mortis;
  to hearken the groans of the captives in chains, to deliver the sons of those who had been slain,
  ut annúntient in Sion nomen Dómini * et laudem eíus in Ierusálem,
  that they may preach the name of the Lord in Zion, and His praise in Jerusalem,
  cum congregáti fúerint pópuli in unum * et regna, ut sérviant Dómino.
  when the peoples and kings assemble to serve the Lord.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Ré(f)spi(fg)ce(ghGF) () hu(ho)mi(j)li(i)tá(jk)tem(h) me(ji)am,(hi) Dó(hg)mi(fg)ne.(g)
(::)
  Ant. Réspice humilitátem meam, Dómine.
  Ant.
annotation: 1g;
%%
(c4) IU(d)sti(c) *() con(d)fi(f)te(e)bún(d)tur(d>) nó(fg)mi(h)ni(g) tu(ffg)o,(f) (;) et(f) ha(f)bi(f)tá(fg)bunt(f) re(f)cti(f) cum(ef) vul(g>)tu(fe) tu(d)o.(d) (::)
E(h) u(h) o(g) u(f) a(gh) e.(g) (::)
  Ant. 3. Iusti confitebúntur nómini tuo, et habitábunt recti cum vultu tuo.
  Ant. 3.
  III
III
  Humiliávit in via virtútem meam, * abbreviávit dies meos.
  He said unto him in His strength, "Let me know the few of my days."
  Dicam: “Deus meus, ne áuferas me in dimídio diérum meórum; * in generatiónem et generatiónem sunt anni tui.
  I said: my God, do not call me back in the middle of my days; Thy years last from age to age.
  Inítio terram fundásti; * et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
  From the beginning, Lord, Thou founded the earth, and the heavens are the work of Thy hands.
  Ipsi períbunt, tu autem pérmanes; et omnes sicut vestiméntum veteráscent, et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur.
  They will perish, but Thou shalt remain; and they will all age like a garment. Thou shalt change them like a garment with which one covers oneself, and they will be changed;
  Tu autem idem ipse es, * et anni tui non defícient.
  but Thou art still the same, and Thy years will not pass away.
  Fílii servórum tuórum habitábunt, * et semen eórum in conspéctu tuo firmábitur.”
  The sons of Thy servants will have a permanent home, and their seed will be firm forevermore.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Iu(d)sti(c) () con(d)fi(f)te(e)bún(d)tur(d>) nó(fg)mi(h)ni(g) tu(ffg)o,(f) (;) et(f) ha(f)bi(f)tá(fg)bunt(f) re(f)cti(f) cum(ef) vul(g>)tu(fe) tu(d)o.(d)
(::)
  Ant. Iusti confitebúntur nómini tuo, et habitábunt recti cum vultu tuo.
  Ant.
  v. Díriget Dóminus mansuétos in iudício. r. Docébit mites vias suas.
  
  In primo nocturno, anno II)
  De libro secúndo Maccabæórum 6, 18-28
  In diébus illis: Eleazárus quidam, unus de primóribus scribárum, vir iam ætáte provéctus et aspéctu faciéi decórus, apérto ore compellebátur carnem porcínam manducáre. At ille magis cum illústri fama mortem quam cum exsecratióne vitam compléctens, voluntárie præíbat ad supplícium, éxspuens autem, quemádmodum opórtet accédere eos qui sústinent non admíttere illa, quæ non est fas gustáre, propter nímium vivéndi amórem.
  
  Hi autem, qui iníquo sacrifício præpósiti erant, propter antíquam cum viro amicítiam tolléntes eum secréto rogábant ut afférret carnes, quibus uti ei licéret quæque ab ipso parátæ essent, et fíngeret se eas manducáre, quas rex imperáverat de sacrifícii cárnibus, ut hoc facto a morte liberarétur et propter véterem cum illis amicítiam consequerétur humanitátem.
  
  At ille, consílio decóro ínito ac digno ætáte et senectútis eminéntia et acquisíta nobilíque canítie atque óptima a púero vitæ disciplína, magis autem sancta et a Deo cóndita legislatióne, consequénter senténtiam osténdit: cito, dicens, dimítterent ad ínferos. " Non enim ætáti nostræ dignum est fíngere, ut multi adulescéntium arbitrántes Eleazárum nonagínta annórum transísse ad morem alienigenárum et ipsi propter meam simulatiónem et propter módicum et pusíllum vitæ tempus decipiántur propter me, et exsecratiónem atque máculam meæ senectúti conquíram. Nam etsi in præsénti témpore evásero eam quæ ex homínibus est pœnam, manus tamen Omnipoténtis nec vivus nec defúnctus effúgiam. Quam ob rem viríliter nunc vita excedéndo senectúte quidem dignus apparébo, adulescéntibus autem exémplum forte relíquero, ut prompto ánimo ac fórtiter pro sacris ac sanctis légibus honésta morte perfungántur." Et, cum hæc dixísset, conféstim ad supplícium venit.
  
  r. Congregátæ sunt gentes in multitúdine, ut dimicárent contra nos, et ignorámus quid ágere debeámus. * Dómine Deus, ad te sunt óculi nostri, ne pereámus. v. Qui regis Israel, inténde, qui dedúcis velut ovem Ioseph. * Dómine Deus. v. Glória Patri. * Dómine Deus.
  
  In secundo nocturno, anno II)
  Ex Catechésibus sancti Cyrílli Hierosolymitáni epíscopi (Cat. 5: PG 33, 518-519)
  Fidei nomen appellatióne unum est, bifáriam vero divíditur. Est enim unum genus fídei quod ad dógmata pértinet, quod assensiónem et approbatiónem ánimæ de re quadam inclúdit; et ad ánimæ utilitátem pértinet, sicut ait Dóminus: Qui audit verba mea et credit ei qui misit me, habet vitam ætérnam et in iudícium non venit; et rursus: Qui credit in Fílium, non iudicátur, - sed tránsiit de morte ad vitam.
  
  O magnam Dei in hómines bonitátem! Iusti síquidem multórum annórum labóre Deo placuérunt. Quod autem illi, per annórum plurimórum accéptum Deo servítium strénue se geréntes, consecúti sunt, id tibi Iesus uníus horæ compéndio largítur. Si enim credíderis quod Dóminus est Iesus Christus et quod Deus suscitávit illum a mórtuis, salvus eris et transferéris in paradísum ab eo qui latrónem illo introdúxit. Neque diffídas utrum id fíeri possit, nam qui latrónem post uníus horæ fidem in hoc sancto Gólgotha salvum effécit, idem te quoque cum credíderis salvum effíciet.
  
  Alterum vero genus est fídei, quod grátiæ cuiúsdam loco a Christo donátur. Alii enim per Spíritum datur sermo sapiéntiæ, álii sermo sciéntiæ secúndum eúmdem Spíritum; álteri vero fides in eódem Spíritu, álteri vero curatiónum dona. Hæc ígitur grátiæ loco a Spíritu colláta fides, non solum dogmática est, verum étiam rerum humánas vires excedéntium effíciens. Qui enim habúerit fidem hanc, dicet monti huic: Transi hinc illuc; et transíbit. Quando enim per fidem hoc ipsum díxerit quíspiam, credens ita futúrum, nec hæsitáverit in corde suo, tunc illam áccipit grátiam. Hábeas ítaque eam fidem quæ a te pendet, et in Deum fertur; ut étiam ab illo accípias eam quæ super humánas vires operátur.
  
  r. Congregáti sunt inimíci nostri et gloriántur in virtúte sua; cóntere fortitúdinem illórum, Dómine, et dispérge illos, * Quia non est álius qui pugnet pro nobis, nisi tu Deus noster. v. Dispérge illos in virtúte tua et déstrue eos, protéctor noster, Dómine. * Quia. v. Glória Patri. * Quia.
  
   
  Orémus.
  
  Omnípotens et miséricors Deus, univérsa nobis adversántia propitiátus exclúde, ut, mente et córpore páriter expedíti, * quæ tua sunt líberis méntibus exsequámur. Per Dóminum.
  Almighty and merciful God, in Thy goodness remove everything that would be contrary unto us, so that with our soul and body freed, we can devote ourselves to Thy service in complete freedom of spirit.
%%
(c4) BE(d)ne(e)di(f)cá(gh)mus(g) Dó(fe)mi(de)no.(e) r/.(::) De(gh)o(g) grá(fe)ti(de)as.(e) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut