Feria III 20 Octobris 2026, Hebdomada XXIX per annum,
   In secundo nocturno, anno I)
   
   Lectio
   
   Ex Expositióne Guillélmi abbátis monastérii Sancti Theodoríci super Cántica canticórum (Str. 4, 53. 55: SC 82, 146. 148-150)
   
   Vide evidentíssimam grátiam. Cum post confessiónem, venit Sponsa ad oratiónem, repénte Sponsum, quem quærit, merétur inveníre; quem toto caritátis ampléxu, áttrahens in cor suum, et quasi os ad ósculum ei pórrigens, o, inquit, quem díligit ánima mea. Nam iuxta sensum históricum, amánti et quærénti se óbtulit Sponsus, sed adhuc quasi avértens et excútiens se ab ea, et probans eam in abscóndito tempestátis, in ósculo contradictiónis. Quem illa, ardénti amóre aggrédiens, o, inquit, quem díligit ánima mea. In quo primo maniféstum est, Spíritum Sanctum iam infirmitátem orántis adiuváre; quia Spíritus Sanctus ipsa diléctio est, de qua dicit Sponsa: O quem díligit ánima mea.
   
   Indica ergo, ait, mihi, o quem díligit ánima mea, ubi pascis, ubi cubas in merídie. Notándum quo Sponsam próvehat virtus et humílitas confessiónis, quo cum supérius ósculum péteret, et ósculo Sponsi se comparáret; nec aspiráre pótuit sublímitas contemplatiónis; ad cubándum scílicet in sinu Iesu sicut aliquándo cubábat diléctus ille discípulus, concípiens inde summum princípium, et in princípio Verbum, et Verbum apud Deum.
   
   Indica, ait, mihi. Intus, ait, in corde, dic mihi ut séntiam in memetípsa, per sensum certíssimæ experiéntiæ; inspíra mihi, ut sciam per experiméntum fruéntis consciéntiæ, quo vivéndi génere, quo statu ánimæ, quo mentis hábitu, quo dono grátiæ, in afféctu eius quem dignum facis, tu qui miseréris cuius miseréris, neque enim est hoc voléntis, vel curréntis, sed tui miseréntis, pascis amántis intelléctum de cognitióne veritátis tuæ, de multitúdine dulcédinis tuæ, eiúsque tibi sacras memóriam, in qua cubes iúgiter ac delectabíliter; ipse ei exístens amóris ardéntis et cauma meridiánum, et refrigérium, splendor lúminis meridiáni, et umbráculum.
   
   r. Dómine, exáudi oratiónem meam, et clamor meus ad te véniat; * Quia non spernis, Deus, preces páuperum. v. De profúndis clamávi ad te, Dómine; Dómine exáudi vocem meam. * Quia. v. Glória Patri. * Quia.
   


Search Gregorian Pieces
Défiler vers le haut