Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam (15,1-10)
In illo tempore: Erant autem appropinquántes ei omnes publicáni et peccatóres, ut audírent illum. Et murmurábant pharisǽi et scribæ dicéntes: “Hic peccatóres récipit et mandúcat cum illis.” Et ait ad illos parábolam istam dicens: “Quis ex vobis homo, qui habet centum oves et si perdíderit unam ex illis, nonne dimíttit nonagínta novem in desérto et vadit ad illam, quæ períerat, donec invéniat illam? Et cum invénerit eam, impónit in úmeros suos gaudens et véniens domum cónvocat amícos et vicínos dicens illis: ‘Congratulámini mihi, quia invéni ovem meam, quæ períerat.’ Dico vobis: Ita gáudium erit in cælo super uno peccatóre pæniténtiam agénte quam super nonagínta novem iústis, qui non índigent pæniténtia. Aut quæ múlier habens drachmas decem, si perdíderit drachmam unam, nonne accéndit lucérnam et evérrit domum et quærit diligénter, donec invéniat? Et cum invénerit, cónvocat amícas et vicínas dicens: ‘Congratulámini mihi, quia invéni drachmam, quam perdíderam.’ Ita dico vobis: Gáudium fit coram ángelis Dei super uno peccatóre pæniténtiam agénte.”
Commentarium evangelii
Commentary on the Gospel