ORDO MISSÆ
Ritus initiales
1. Populo congregato, sacerdos cum ministris ad altare accedit, dum cantus ad introitum peragitur. Cum ad altare pervenerit, facta cum ministris profunda inclinatione, osculo altare veneratur et, pro opportunitate, crucem et altare incensat. Postea cum ministris sedem petit. Cantu ad introitum absoluto, sacerdos et fideles, stantes, signant se signo crucis, dum sacerdos, ad populum conversus, dicit:
In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.
Populus respondet:
Amen.
2. Deinde sacerdos, manus extendens, populum salutat, dicens:
Grátia Dómini nostri Iesu Christi, et cáritas Dei, et communicátio Sancti Spíritus sit cum ómnibus vobis.
Vel:
Grátia vobis et pax a Deo Patre nostro et Dómino Iesu Christo.
Vel:
Dóminus vobíscum.
Populus respondet:
Et cum spíritu tuo.
__________________________________________________
Episcopus, loco Dóminus vobíscum, in hac prima salutatione dicit:
Pax vobis.
______________________________________________________
3. Sacerdos, vel diaconus vel alius minister, potest brevissimis verbis introducere fideles in Missam diei.
Actus pænitentialis
4. Deinde sequitur actus pænitentialis ad quem sacerdos fideles invitat, dicens:
Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad sacra mystéria celebránda.
Fit brevis pausa silentii. Postea omnes simul formulam confessionis generalis perficiunt:
Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne:
et, percutientes sibi pectus, dicunt:
mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Deinde prosequuntur:
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Sequitur absolutio sacerdotis:
Misereátur nostri omnípotens Deus et, dimissís peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Populus respondet:
Amen.
_______________________________________________
Vel:
5. Sacerdos fideles invitat ad actum pænitentialem:
Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad sacra mystéria celebránda.
Fit brevis pausa silentii. Postea sacerdos dicit:
Miserére nostri, Dómine.
Populus respondet:
Quia peccávimus tibi.
Sacerdos:
Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.
Populus:
Et salutáre tuum da nobis.
Sequitur absolutio sacerdotis:
Misereátur nostri omnípotens Deus et, dimíssis peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Populus respondet:
Amen.
________________________________________________
Vel:
6. Sacerdos fideles invitat ad actum pænitentialem:
Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad sacra mystéria celebránda.
Fit brevis pausa silentii.
Postea sacerdos, vel diaconus vel alius minister, sequentes, vel alias, invocationes cum Kýrie, eléison profert:
Qui missus es sanáre contrítos corde: Kýrie, eléison.
Populus respondet:
Kýrie, eléison.
Sacerdos:
Qui peccatóres vocáre venísti: Christe, eléison.
Populus:
Christe, eléison.
Sacerdos:
Qui ad déxteram Patris sedes, ad interpellándum pro nobis:
Kýrie, eléison.
Populus:
Kýrie, eléison.
Sequitur absolutio sacerdotis:
Misereátur nostri omnípotens Deus et, dimíssis peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam ætérnam.
Populus respondet:
Amen.
______________________________________________
* Die dominica, præsertim tempore paschali, loco consueti actus pænitentialis, quandoque fieri potest benedictio et aspersio aquæ in memoriam baptismi, ut in Appendice II.
APPENDIX II
ORDO AD FACIENDAM
ET ASPERGENDAM AQUAM BENEDICTAM
1. Die dominica, præsertim tempore paschali, quandoque fieri potest benedictio et aspersio aquæ benedictæ in memoriam baptismi, etiam in Missis, quæ horis vespertinis sabbati anticipantur, in omnibus ecclesiis et oratoriis. Si ritus intra Missam peragitur, locum tenet consueti actus pænitentialis initio Missæ.
2. Post salutationem, sacerdos, stans ad sedem, ad populum conversus, habens ante se vas cum aqua benedicenda, populum ad orandum invitat his vel similibus verbis:
Dóminum Deum nostrum, fratres caríssimi, supplíciter deprecémur, ut hanc creatúram aquæ benedícere dignétur, super nos aspergéndam in nostri memóriam baptísmi. Ipse autem nos adiuváre dignétur, ut fidéles Spirítui, quem accépimus, maneámus.
Et post brevem pausam silentii prosequitur, manibus iunctis:
Omnípotens sempitérne Deus, qui voluísti ut per aquam, fontem vitæ ac purificatiónis princípium,
étiam ánimæ mundaréntur æternǽque vitæ munus excíperent, dignáre, quǽsumus, hanc aquam † benedícere, qua vólumus hac die tua, Dómine, communíri. Fontem vivum in nobis tuæ grátiæ renovári
et ab omni malo spíritus et córporis per ipsam nos deféndi concédas, ut mundis tibi córdibus propinquáre
tuámque digne salútem valeámus accípere. Per Christum Dóminum nostrum.
r. Amen.
Vel:
Dómine Deus omnípotens, qui es totíus vitæ córporis et ánimæ fons et orígo, hanc aquam, te quǽsumus, † benedícas, qua fidénter útimur ad nostrórum implorándam véniam peccatórum et advérsus omnes morbos inimicíque insídias tuæ defensiónem grátiæ consequéndam. Præsta, Dómine, ut, misericórdia tua interveniénte, aquæ vivæ semper nobis sáliant in salútem, ut mundo tibi corde appropinquáre possímus, et omnia córporis animǽque perícula devitémus. Per Christum Dóminum nostrum. r. Amen.
Vel, tempore paschali:
Dómine Deus omnípotens, précibus pópuli tui adésto propítius; et nobis, mirábile nostræ creatiónis opus, sed et redemptiónis nostræ mirabílius, memorántibus, hanc aquam † benedícere tu dignáre. Ipsam enim tu fecísti, ut et arva fecunditáte donáret, et levámen corpóribus nostris munditiámque præbéret. Aquam étiam tuæ minístram misericórdiæ condidísti; nam per ipsam solvísti tui pópuli servitútem, illiúsque sitim in desérto sedásti; per ipsam novum fœdus nuntiavérunt prophétæ, quod eras cum homínibus initúrus; per ipsam dénique, quam Christus in Iordáne sacrávit, corrúptam natúræ nostræ substántiam
in regeneratiónis lavácro renovásti. Sit ígitur hæc aqua nobis suscépti baptísmatis memória, et cum frátribus nostris, qui sunt in Páschate baptizáti, gáudia nos tríbuas sociáre. Per Christum Dóminum nostrum. r. Amen.
3. Ubi locorum condicio aut populi consuetudo suadet ut salis commixtio in benedictione aquæ servetur, sacerdos sal ad libitum benedicit, dicens:
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus, ut hanc creatúram salis benedícere † tua pietáte dignéris, qui per Eliséum prophétam in aquam mitti eam iussísti, ut sanarétur sterílitas aquæ. Præsta, Dómine, quǽsumus, ut, ubicúmque hæc salis et aquæ commíxtio fúerit aspérsa, omni impugnatióne inimíci depúlsa, præséntia Sancti tui Spíritus nos iúgiter custódiat. Per Christum Dóminum nostrum. r. Amen.
Deinde sal immittit in aquam, nihil dicens.
4. Postea, accepto aspersorio, sacerdos aspergit se et ministros, deinde clerum et populum, pro opportunitate transeundo per ecclesiam. Interim peragitur unus e cantibus qui sequuntur, vel alius cantus aptus.
Extra tempus paschale
Ant. 1 Ps 50, 9
Aspérges me, Dómine, hyssópo et mundábor: lavábis me, et super nivem dealbábor.
Ant. 2 Ez 36, 25-26
Effúndam super vos aquam mundam, et mundabímini ab ómnibus inquinaméntis vestris, et dabo vobis cor novum, dicit Dóminus.
Hymnus cf. 1 Petr 1, 3-5
Benedíctus Deus et Pater Dómini nostri Iesu Christi, qui secúndum misericórdiam suam magnam regenerávit nos in spem vivam, per resurrectiónem Iesu Christi ex mórtuis, in hereditátem incorruptíbilem,in cælis conservátam nobis in salútem témpore novíssimo revelándam!
Tempore paschali
Ant. 1 Cf. Ez 47, 1-2.9
Vidi aquam egrediéntem de templo, a látere dextro, allelúia; et omnes, ad quos pervénit aqua ista, salvi facti sunt, et dicent: allelúia, allelúia.
Ant. 2 Cf. Soph 3, 8; Ez 36, 25
In die resurrectiónis meæ, dicit Dóminus, allelúia, congregábo gentes et collígam regna, et effúndam super vos aquam mundam, allelúia.
Ant. 3 Cf. Dan 3, 77.79
Fontes et ómnia, quæ movéntur in aquis, hymnum dícite Deo, allelúia.
Ant. 4 1 Petr 2, 9
Vos genus eléctum, regále sacerdótium, gens sancta, virtútes annuntiáte eius, qui de ténebris vos vocávit in admirábile lumen suum, allelúia.
Ant. 5
E látere tuo, Christe, fons aquæ prorúmpit, quo abluúntur mundi sordes et vita renovátur, allelúia.
5. Ad sedem reversus, et cantu expleto, sacerdos, stans versus ad populum, manibus iunctis, dicit:
Deus omnípotens, nos a peccátis puríficet, et per huius Eucharístiæ celebratiónem dignos nos reddat, qui mensæ regni sui partícipes efficiámur. r. Amen.
________________________________________________________
7. Sequuntur invocationes Kýrie, eléison, nisi iam præcesserint in aliqua formula actus pænitentialis.
v. Kýrie, eléison. r. Kýrie, eléison.
v. Christe, eléison. r. Christe, eléison.
v. Kýrie, eléison. r. Kýrie, eléison.
Toni integri in Graduali romano inveniuntur.
8. Deinde, quando præscribitur, cantatur vel dicitur hymnus:
Glória in excélsis Deo
et in terra pax homínibus bonæ voluntátis.
Laudámus te,
benedícimus te,
adorámus te,
glorificámus te,
grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam,
Dómine Deus, Rex cæléstis,
Deus Pater omnípotens.
Dómine Fili Unigénite, Iesu Christe,
Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris,
qui tollis peccáta mundi, miserére nobis;
qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatiónem nostram.
Qui sedes ad déxteram Patris, miserére nobis.
Quóniam tu solus Sanctus, tu solus Dóminus, tu solus Altíssimus,
Iesu Christe, cum Sancto Spíritu:
in glória Dei Patris.
Amen.
Toni integri in Graduali romano inveniuntur.
9. Quo hymno expleto, sacerdos, manibus iunctis, dicit:
Et omnes una cum sacerdote per aliquod temporis spatium in silentio orant.
Tunc sacerdos, manibus extensis, dicit orationem collectam, qua expleta, populus acclamat:
Amen.