The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria V 23 Ianuarii 2025, Hebdomada II per annum,
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Ales diéi núntius lucem propínquam præcinit; nos excitátor méntium iam Christus ad vitam vocat.
As the bird, whose clarion gay Sounds before the dawn is grey, Christ, who brings the spirit’s day, Calls us, close at hand:
  «Auférte clamat léctulos ægros, sopóros, désides; castíque, recti ac sóbrii vigiláte; iam sum próximus».
“Wake!” He cries, “and for my sake, From your eyes dull slumbers shake! Sober, righteous, chaste, awake! At the door I stand!”
  Ut, cum corúscis flátibus auróra cælum spárserit, omnes labóre exércitos confírmet ad spem lúminis,
  Iesum ciámus vócibus flentes, precántes, sóbrii; inténta supplicátio dormíre cor mundum vetat.
Lord, to Thee we lift on high Fervent prayer and bitter cry: Hearts aroused to pray and sigh May not slumber more:
  Tu, Christe, somnum dísice, tu rumpe noctis víncula, tu solve peccátum vetus novúmque lumen íngere.
Break the sleep of Death and Time, Forged by Adam’s ancient crime; And the light of Eden’s prime To the world restore!
  Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Amóris sensus érige ad te, largítor véniæ, ut fias clemens córdibus purgátis inde sórdibus.
  Extérni huc advénimus et éxsules ingémimus; tu portus es et pátria, ad vitæ duc nos átria.
  Felix quæ sitit cáritas te fontem vitæ, o Véritas; beáti valde óculi te speculántis pópuli.
  Grandis est tibi glória tuæ laudis memória, quam sine fine célebrant qui cor ab imis élevant.
  Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
  Ant. 1. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
  Ant. 1. Thou saved us, and we'll celebrate Thy name forevermore.
  Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
  Populi calamitates
  In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
  I
I
  Deus, áuribus nostris audívimus; patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
  O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
  Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
  Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
  Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
  For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
  sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
  but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
  Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
  Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
  In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
  Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
  Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
  For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
  Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
  But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
  In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
  In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
  Ant. Thou saved us, and we'll celebrate Thy name forevermore.
  Ant. 2. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
  Ant. 2. Have mercy, Lord, and do not abandon Thy heritage in disgrace.
  II
II
  Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
  But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
  Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
  Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
  Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
  Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
  Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
  Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
  Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
  Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
  Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
  Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
  Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
  All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
  a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
  at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
  Ant. Have mercy, Lord, and do not abandon Thy heritage in disgrace.
  Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. 3. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  III
III
  Hæc ómnia venérunt super nos, nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
  All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
  Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
  And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
  sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
  For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
  Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
  If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
  nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
  Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
  Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
  For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
  Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
  Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
  Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
  Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
  Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
  For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
  Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
  Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
  Ant. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
  In primo nocturno, anno I
  De Epístula beáti Pauli apóstoli ad Romános
  Fratres, non regnet peccátum in vestro mortáli córpore, ut obœdiátis concupiscéntiis eius, neque exhibeátis membra vestra arma iniustítiæ peccáto, sed exhibéte vos Deo tamquam ex mórtuis vivéntes et membra vestra arma iustítiæ Deo. Peccátum enim vobis non dominábitur; non enim sub lege estis sed sub grátia.
  
  Quid ergo? Peccábimus, quóniam non sumus sub lege sed sub grátia? Absit! Nescítis quóniam, cui exhibétis vos servos ad obœdiéntiam, servi estis eius, cui obœdítis, sive peccáti ad mortem, sive obœditiónis ad iustítiam? Grátias autem Deo quod fuístis servi peccáti, obœdístis autem ex corde in eam formam doctrínæ, in quam tráditi estis, liberáti autem a peccáto servi facti estis iustítiæ.
  
  Humánum dico propter infirmitátem carnis vestræ. Sicut enim exhibuístis membra vestra serviéntia immundítiæ et iniquitáti ad iniquitátem, ita nunc exhibéte membra vestra serviéntia iustítiæ ad sanctificatiónem. Cum enim servi essétis peccáti, líberi erátis iustítiæ. Quem ergo fructum habebátis tunc, in quibus nunc erubéscitis? Nam finis illórum mors! Nunc vero liberáti a peccáto, servi autem facti Deo, habétis fructum vestrum in sanctificatiónem, finem vero vitam ætérnam! Stipéndia enim peccáti mors, donum autem Dei vita ætérna in Christo Iesu Dómino nostro.
  
  r. Dómine Deus, propítius esto pópulo tuo, * Et convérte tribulatiónem nostram in gáudium. v. Adiuva nos, Deus salutáris noster; propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos. * Et convérte. v. Glória Patri. * Et convérte.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Epístulis sancti Fulgéntii Ruspénsis epíscopi (Ep. 14, 36: CCL 91, 429)
  Illud primum attendéndum est, quod in conclusióne oratiónis: " Per Iesum Christum Fílium tuum Dóminum nostrum " dícimus; " per Spíritum vero Sanctum " nullátenus dícimus: quod útique non inániter cathólica concélebrat Ecclésia, propter illud útique sacraméntum quo mediátor Dei et hóminum factus est homo Christus Iesus, sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchísedech, qui per próprium sánguinem semel introívit in sancta, non útique manufácta exemplária verórum, sed in ipsum cælum, ubi est in déxtera Dei, et interpéllat pro nobis. Hoc in eo pontificátus offícium íntuens Apóstolus ait: Per ipsum ergo offerámus hóstiam laudis semper Deo, id est fructum labiórum confiténtium nómini eius.
  
  Per ipsum ergo hóstiam laudis atque oratiónis offérimus, quia per eius mortem reconciliáti sumus, cum inimíci essémus. Per ipsum enim, qui pro nobis hóstia dignátus est fíeri, potest in conspéctu Dei nostra hóstia acceptábilis inveníri. Hac ígitur ratióne dícimus Deo Patri: " Per Iesum Christum Fílium tuum Dóminum nostrum ". Nam bene nostis nonnúmquam dici: Per sacerdótem ætérnum Fílium tuum Dóminum nostrum Iesum Christum. Cum ergo sacerdótis fit méntio, quid áliud quam mystérium domínicæ incarnatiónis osténditur, quo Dei Fílius, cum in forma Dei esset, semetípsum exinanívit, formam servi accípiens, secúndum quam se humiliávit, factus obdiens usque ad mortem; minorátus scílicet paulo minus ab ángelis, et æqualitátem patérnæ póssidens divinitátis?
  
  Eo quippe minorátus est Fílius, æquális pérmanens Patri, quo in similitúdinem hóminum dignátus est fíeri. Ipse autem se minórem fecit, quando semetípsum exinanívit, formam servi accípiens. Christi porro minorátio, ipsa est exinanítio; nec tamen ália est exinanítio quam formæ servílis accéptio. Christus ergo in forma Dei pérmanens, Unigénitus Deus, cui cum Patre hóstias offérimus, formam servi accípiens, sacérdos est factus, per quem hóstiam vivam, sanctam, Deo placéntem offérre possímus. Nec tamen hóstia a nobis offérri potuísset, si Christus pro nobis factus hóstia non fuísset: in quo ipsa natúra nostri géneris vera est hóstia salutáris.
  
  r. Rogámus te, Dómine Deus, quia peccávimus tibi; véniam pétimus quam non merémur. Si exspéctas non corrípimur, et si víndicas non durámus. * Manum tuam pórrige lapsis, qui latróni confiténti paradísi iánuas aperuísti. v. Vita nostra in dolóre suspírat, et in ópere non eméndat. * Manum tuam. v. Glória Patri. * Manum tuam.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut