v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Dum sacerdótum célebrant fidéles festa sollémni veneránda cultu, in tuas laudes honor hic redúndat, summe Sacérdos.
Cuius ex dono potuére patres sémitas lucis pópulos docére, móribus sanctis régere atque verbo páscere vitæ.
Sed nec advérsis póterant movéri a tuæ certo fídei tenóre, quos futurórum rata præmiórum spes animábat.
Unde post, vitæ frágilis labóres rite decúrsos, pátrias adépti cælitus sedes, sólida beáti pace fruúntur.
Glóriæ summum decus atque laudis, rex, tibi, regum, Déitas perénnis, quicquid est rerum célebret per omne tempus et ævum. Amen.
Ant. 1. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. 1. Arise, O Lord, and help me.
Psalmus 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Psalm 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Dominus salvator in persecutione
Congregati sunt ... et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent. (Mt 26, 3. 4)
I
I
Iúdica, Dómine, iudicántes me; * impúgna impugnántes me.
Judge, Lord, those who do me harm; fight those who fight me.
Apprehénde clípeum et scutum † et exsúrge in adiutórium mihi. * Dic ánimæ meæ: "Salus tua ego sum."
Take up Thy weapons and Thy shield, and arise to help me. Say to my soul, I am thy salvation.
Anima autem mea exsultábit in Dómino * et delectábitur super salutári suo.
But my soul will rejoice in the Lord, and delight in his Saviour.
Omnia ossa mea dicent: * "Dómine, quis símilis tibi?
All my bones will say: * Lord, who is like Thou,
Erípiens ínopem de manu fortiórum eius, * egénum et páuperem a diripiéntibus eum."
who snatch the poor from the hands of those who are stronger than him; the needy and the poor to those who despoil him?
Surgéntes testes iníqui, *quæ ignorábam, interrogábant me;
Iniquitous witnesses have risen; They asked me about what I didn't know.
retribuébant mihi mala pro bonis, * desolátio est ánimæ meæ.
They have not returned evil for good; it was sterility for my soul.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. Arise, O Lord, and help me.
Ant. 2. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. 2. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
II
II
Ego autem, cum infirmaréntur, * induébar cilício,
But when they tormented me, I put on a haircloth.
humiliábam in ieiúnio ánimam meam, * et orátio mea in sinu meo convertebátur.
I humbled my soul by fasting, and my prayer returned to my bosom.
Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo ambulábam, * quasi lugens matrem contristátus incurvábar.
I had the same compassion for them as I did for a relative or a brother; I bent down as if in mourning and sadness.
Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; * convenérunt contra me percutiéntes, et ignorávi.
And they rejoiced, and gathered together against me; misfortunes have come upon me, without my knowing the reason.
Diripuérunt et non desistébant; † tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne, * frenduérunt super me déntibus suis.
They have been dispersed; but, without compunction, they have anon put me unto the test; they have overwhelmed me with insults; They gnashed their teeth at me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
Ant. 3. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. 3. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
III
III
Dómine, quámdiu aspícies? † Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, * a leónibus únicam meam.
Lord, when will Thou behold? Save my soul from their malignity; snatch my only from these lions.
Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo multo laudábo te.
I will praise Thou in a great assembly; I will praise Thee in the midst of a many people.
Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
Let not those who attack me unjustly, who hate me without reason, and who blink their eyes, not rejoice over me.
Vidísti, Dómine, ne síleas; * Dómine, ne discédas a me.
Thou hast seen, Lord; do not remain silent; * Lord, depart not from me.
Exsúrge et evígila ad iudícium meum, * Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.
Arise and take care of my right; my God and my Lord, defend my cause.
Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, * et dicant semper: «Magnificétur Dóminus, qui vult pacem servi sui».
Let them be glad and glad that they want my justification; and let them say without ceasing, Glory unto the Lord, those who desire the peace of His servant.
Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.
And my tongue will praise Thy righteousness, and Thy praise all day long.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
In primo nocturno, utroque anno
De Epístula prima beáti Petri apóstoli
Senióres qui in vobis sunt óbsecro, consénior et testis Christi passiónum, qui et eius quæ in futúro revelánda est, glóriæ communicátor: Páscite qui est in vobis gregem Dei, providéntes non coácto sed spontánee secúndum Deum, neque turpis lucri grátia sed voluntárie, neque ut dominántes in cleris sed formæ facti gregis. Et cum apparúerit Princeps pastórum, percipiétis immarcescíbilem glóriæ corónam.
Simíliter, adulescéntes, súbditi estóte senióribus. Omnes autem ínvicem humilitátem indúite, quia Deus supérbis resístit, humílibus autem dat grátiam.
Humiliámini ígitur sub poténti manu Dei, ut vos exáltet in témpore, omnem sollicitúdinem vestram proiciéntes in eum, quóniam ipsi cura est de vobis. Sóbrii estóte, vigiláte. Adversárius vester diábolus tamquam leo rúgiens círcuit quærens quem dévoret. Cui resístite fortes fide, sciéntes eádem passiónum ei, quæ in mundo est, vestræ fraternitáti fíeri.
Deus autem omnis grátiæ, qui vocávit vos in ætérnam suam glóriam in Christo Iesu, módicum passos ipse perfíciet, confirmábit, solidábit, fundábit. Ipsi impérium in sæcula sæculórum. Amen.
r. Iusti in perpétuum vivent, et apud Dóminum est merces eórum, et cogitátio illórum apud Altíssimum; * Ideóque accípiunt regnum decóris de manu Dómini. v. Deus tentávit eos, et invénit illos dignos se. * Ideóque. v. Glória Patri. * Ideóque.
In secundo nocturno, anno I
Ex Lítteris encýclicis Slavórum apóstoli Ioánnis Pauli papæ secúndi (N. 13: AAS 77, 1985, 794-795)
Singuláre est ac mirum sanctos fratres, in rerum conditiónibus constitútos tam implicátis et incértis, haudquáquam nisos esse pópulis prædicatióni suæ concréditis impónere ne præstántiam quidem, in controvérsiam non vocándam, linguæ græcæ atque cultus humáni byzantíni, vel consuetúdines et mores societátis, magis expolítæ, in quibus ii adoléverant et quæ, ut fácile intellégitur, iis erant familiária et probáta. Indúcti vero egrégio propósito novos credéntes in Christo in unum congregándi, textus senténtiis úberes et perpolítos litúrgiæ græcæ ad sermónem slávicum accomodavérunt, atque tractatiónes acútas et implicátas iuris græci-románi ad mentis hábitum et consuetúdines novórum populórum coæquárunt.
Idem concórdiæ et pacis consílium tuéntes, nullo non témpore offícia missiónis suæ servábant, quippe qui recte æstimárent prærogatívas, traditiónes invéctas atque iura ecclesiástica canónibus conciliórum statúta, ita ut iustum putárent - ipsi império orientáli subiécti et fidéles súbditi patriarchátui Constantinopolitáno - Románo Pontífici óperis sui missionális réddere ratiónem atque eius iudício propónere, approbatiónem acceptúri, doctrínam quam profitebántur ac docébant, libros litúrgicos lingua slávica compósitos, méthodos in evangelizatióne illárum géntium adhibítas.
Qui munus suum suscéperant mandáto Constantinopolitáno, quodámmodo deínde sunt annísi ut id confirmarétur eo quod Sedem Apostólicam Románam, centrum visíbile unitátis Ecclésiæ, adírent. Ita ergo Ecclésiam ædificavérunt, sensu ducti eius universalitátis, ut Ecclésiæ uníus, sanctæ, cathólicæ et apostólicæ. Hoc ex tota eórum agéndi ratióne quam máxime perspícue et manifésto elúcet. Licet affirmári invocatiónem Iesu in oratióne sacerdotáli, ut unum sint, fuísse senténtiam iis propósitam in ópere missionáli secúndum verba sacri psaltæ: Laudáte Dóminum, omnes gentes, et laudáte eum, omnes pópuli. Ad nos, qui nunc sumus, quod áttinet, eórum apostolátus étiam vim habet significántem hortatiónis œcuménicæ: est incitaméntum ad restituéndam, in pace reconciliatiónis, unitátem, quæ post témpora sanctórum Cyrílli et Methódii gráviter est extenuáta, imprímis vero unitátem inter Oriéntem et Occidéntem.
Sancti fratres Thessalonicénses persuásum sibi habébant omnem Ecclésiam locálem impélli ut suis ipsíus donis pleróma cathólicum augéret; quod quidem prorsus congruébat cum perspiciéntia eórum evangélica, ex qua divérsæ conditiónes vitæ, in quibus síngulæ Ecclésiæ christiánæ versaréntur, numquam excusáre possent dissensiónes, discórdias, laceratiónes in uníus fídei professióne et exercitatióne caritátis.
r. Sacerdótes eius índuant iustítiam, * Et sancti eius exsultatióne exsultábunt. v. Illuc prodúcam cornu David, parávi lucérnam Christo meo. * Et sancti. v. Glória Patri. * Et sancti.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
