The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Feria VI 11 Aprilis 2025, Hebdomada V Quadragesimæ,
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Hymnus
  Pange, lingua, gloriósi próélium certáminis et super crucis tropǽo dic triúmphum nóbilem, quáliter redémptor orbis immolátus vícerit.
Sing, my tongue, the glorious battle Sing the last, the dread affray; O’er the Cross, the victor’s trophy, Sound the high triumphal lay: Tell how Christ, the world’s Redeemer, As a victim won the day.
  De paréntis protoplásti fraude factor cóndolens, quando pomi noxiális morte morsu córruit, ipse lignum tunc notávit, damna ligni ut sólveret.
God, His Maker, sorely grieving That the first-made Adam fell, When he ate the fruit of sorrow, Whose reward was death and hell, Noted then this Wood, the ruin Of the ancient wood to quell.
  Hoc opus nostræ salútis ordo depopóscerat, multifórmis perditóris arte ut artem fálleret, et medélam ferret inde, hostis unde lǽserat.
For the work of our salvation Needs would have his order so, And the multiform deceiver’s Art by art would overthrow, And from thence would bring the med’cine Whence the insult of the foe.
  Quando venit ergo sacri plenitúdo témporis, missus est ab arce Patris Natus, orbis cónditor, atque ventre virgináli carne factus pródiit.
Wherefore, when the sacred fulness Of the appointed time was come, This world’s Maker left His Father, Sent the heav’nly mansion from, And proceeded, God Incarnate, Of the Virgin’s holy womb.
  Lustra sex qui iam perácta tempus implens córporis, se volénte, natus ad hoc, passióni déditus, agnus in crucis levátur immolándus stípite.
  Æqua Patri Filióque, ínclito Paráclito, sempitérna sit beátæ Trinitáti glória, cuius alma nos redémit atque servat grátia. Amen.
  Ant. 1. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
  Ant. 1. Arise, O Lord, and help me.
  Psalmus 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Psalm 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
  Dominus salvator in persecutione
  Congregati sunt ... et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent. (Mt 26, 3. 4)
  I
I
  Iúdica, Dómine, iudicántes me; * impúgna impugnántes me.
  Judge, Lord, those who do me harm; fight those who fight me.
  Apprehénde clípeum et scutum et exsúrge in adiutórium mihi. * Dic ánimæ meæ: "Salus tua ego sum."
  Take up Thy weapons and Thy shield, and arise to help me. Say to my soul, I am thy salvation.
  Anima autem mea exsultábit in Dómino * et delectábitur super salutári suo.
  But my soul will rejoice in the Lord, and delight in his Saviour.
  Omnia ossa mea dicent: * "Dómine, quis símilis tibi?
  All my bones will say: * Lord, who is like Thou,
  Erípiens ínopem de manu fortiórum eius, * egénum et páuperem a diripiéntibus eum."
  who snatch the poor from the hands of those who are stronger than him; the needy and the poor to those who despoil him?
  Surgéntes testes iníqui, *quæ ignorábam, interrogábant me;
  Iniquitous witnesses have risen; They asked me about what I didn't know.
  retribuébant mihi mala pro bonis, * desolátio est ánimæ meæ.
  They have not returned evil for good; it was sterility for my soul.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
  Ant. Arise, O Lord, and help me.
  Ant. 2. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
  Ant. 2. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
  II
II
  Ego autem, cum infirmaréntur, * induébar cilício,
  But when they tormented me, I put on a haircloth.
  humiliábam in ieiúnio ánimam meam, * et orátio mea in sinu meo convertebátur.
  I humbled my soul by fasting, and my prayer returned to my bosom.
  Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo ambulábam, * quasi lugens matrem contristátus incurvábar.
  I had the same compassion for them as I did for a relative or a brother; I bent down as if in mourning and sadness.
  Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; * convenérunt contra me percutiéntes, et ignorávi.
  And they rejoiced, and gathered together against me; misfortunes have come upon me, without my knowing the reason.
  Diripuérunt et non desistébant; tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne, * frenduérunt super me déntibus suis.
  They have been dispersed; but, without compunction, they have anon put me unto the test; they have overwhelmed me with insults; They gnashed their teeth at me.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
  Ant. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
  Ant. 3. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
  Ant. 3. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
  III
III
  Dómine, quámdiu aspícies? Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, * a leónibus únicam meam.
  Lord, when will Thou behold? Save my soul from their malignity; snatch my only from these lions.
  Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo multo laudábo te.
  I will praise Thou in a great assembly; I will praise Thee in the midst of a many people.
  Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
  Let not those who attack me unjustly, who hate me without reason, and who blink their eyes, not rejoice over me.
  Vidísti, Dómine, ne síleas; * Dómine, ne discédas a me.
  Thou hast seen, Lord; do not remain silent; * Lord, depart not from me.
  Exsúrge et evígila ad iudícium meum, * Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.
  Arise and take care of my right; my God and my Lord, defend my cause.
  Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, * et dicant semper: «Magnificétur Dóminus, qui vult pacem servi sui».
  Let them be glad and glad that they want my justification; and let them say without ceasing, Glory unto the Lord, those who desire the peace of His servant.
  Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.
  And my tongue will praise Thy righteousness, and Thy praise all day long.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
  Ant. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
  In primo nocturno, anno I
  De Epístula ad Hebræos
  Caritas fraternitátis máneat. Hospitalitátem nolíte oblivísci, per hanc enim quidam nesciéntes hospítio recepérunt ángelos. Mementóte vinctórum tamquam simul vincti, laborántium tamquam et ipsi in córpore morántes. Honorábile connúbium in ómnibus et torus immaculátus, fornicatóres enim et adúlteros iudicábit Deus. Sint mores sine avarítia; conténti præséntibus. Ipse enim dixit: Non te déseram, neque derelínquam, ita ut confidénter dicámus: Dóminus mihi adiútor est, non timébo; quid fáciet mihi homo?
  
  Mementóte præpositórum vestrórum qui vobis locúti sunt verbum Dei; quorum intuéntes éxitum conversatiónis, imitámini fidem. Iesus Christus heri et hódie idem et in sæcula! Doctrínis váriis et peregrínis nolíte abdúci; óptimum enim est grátia stabilíri cor, non escis quæ non profuérunt ambulántibus in eis.
  
  Habémus altáre de quo édere non habent potestátem, qui tabernáculo desérviunt. Quorum enim animálium infértur sanguis pro peccáto in Sancta per pontíficem, horum córpora cremántur extra castra. Propter quod et Iesus, ut sanctificáret per suum sánguinem pópulum, extra portam passus est. Exeámus ígitur ad eum extra castra, impropérium eius portántes; non enim habémus hic manéntem civitátem, sed futúram inquírimus. Per ipsum ergo offerámus hóstiam laudis semper Deo, id est fructum labiórum confiténtium nómini eius.
  
  r. Adiútor et suscéptor meus tu es, Dómine, et in verbum tuum sperávi. * Declináte a me, malígni, et scrutábor mandáta Dei mei. v. Eripe me de inimícis meis, Deus meus, et ab insurgéntibus in me líbera me. * Declináte. v. Glória Patri. * Declináte.
  
  In secundo nocturno, anno I
  Ex Tractátibus sancti Augustíni epíscopi in Ioánnem (Tract. 84, 1-2: CCL 36, 536-537)
  Ut quemádmodum Christus pro nobis ánimam suam pósuit, sic et nos debeámus pro frátribus ánimas pónere; diligéntes útique ínvicem sicut ipse diléxit nos, qui pro nobis ánimam suam pósuit. Nimírum hoc est quod légitur in Provérbiis Salomónis: Si séderis cœnáre ad mensam poténtis, consíderans intéllege quæ apponúntur tibi; et sic mitte manum tuam, sciens quia tália te opórtet præparáre. Nam quæ mensa est poténtis, nisi unde súmitur corpus et sanguis eius qui ánimam suam pósuit pro nobis? Et quid est ad eam sedére, nisi humíliter accédere? Et quid est consideráre et intellégere quæ apponúntur tibi, nisi digne tantam grátiam cogitáre? Et quid est sic míttere manum, ut scias quia tália te opórtet præparáre, nisi quod iam dixi, quia sicut pro nobis Christus ánimam suam pósuit, sic et nos debémus ánimas pro frátribus pónere?
  
  Hoc beáti mártyres ardénti dilectióne fecérunt: quorum si non inániter memórias celebrámus, atque in convívio quo et ipsi saturáti sunt, ad mensam Dómini accédimus, opórtet, ut quemádmodum ipsi, et nos tália præparémus. Ideo quippe ad ipsam mensam non sic eos commemorámus, quemádmodum álios qui in pace requiéscunt, ut étiam pro eis orémus, sed magis ut ipsi pro nobis, ut eórum vestígiis adhæreámus; quia implevérunt ipsi caritátem qua Dóminus dixit non posse esse maiórem. Tália enim suis frátribus exhibuérunt, quália de Dómini mensa páriter accepérunt.
  
  Neque hoc ita dictum sit, quasi proptérea Dómino Christo pares esse possímus, si pro illo usque ad sánguinem martýrium duxérimus. Ille potestátem hábuit ponéndi ánimam suam et íterum suméndi eam; nos autem nec quantum vólumus vívimus et mórimur etiámsi nólumus; ille móriens mox in se occídit mortem, nos in eius morte liberámur a morte, illíus caro non vidit corruptiónem, nostra post corruptiónem, in fine sæculi per illum induétur incorruptiónem; ille nobis non indíguit ut nos salvos fáceret, nos sine illo nihil póssumus fácere; ille se nobis palmítibus præbuit vitem, nos habére præter illum non póssumus vitam.
  
  r. Deus meus, éripe me de manu peccatóris et de manu contra legem agéntis et iníqui, * Quóniam tu es patiéntia mea. v. Eripe me de inimícis meis, Deus meus, et ab insurgéntibus in me líbera me. * Quóniam. v. Glória Patri. * Quóniam.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Absólve, quǽsumus, Dómine, tuórum delícta populórum, ut a peccatórum néxibus, quæ pro nostra fragilitáte contráximus, * tua benignitáte liberémur. Per Dóminum.
  Absolve, we pray Thou, Lord, for the faults of Thy people; since our weakness has made us captives of sin, may thy tenderness deliver us from it.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut