v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Ant. 1. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
Ant. 1. Thou saved us, and we'll celebrate Thy name forevermore.
Psalmus 43 (44)
Psalm 43 (44)
Populi calamitates
In his omnibus superamus propter eum, qui dilexit nos (Rom 8, 37).
In all these things, we are more than conquerors through the One who loved us (Romans 8:37).
I
I
Deus, áuribus nostris audívimus; † patres nostri annuntiavérunt nobis * opus, quod operátus es in diébus eórum, in diébus antíquis.
O God, we have heard with our ears; our fathers have told us of the work that Thou hast done in their days, and in the days of old.
Tu manu tua gentes depulísti et plantásti illos, * afflixísti pópulos et dilatásti eos.
Thy hand has destroyed the nations, and thou hast set them in their place; Thou hast afflicted the peoples, and Thou hast driven them out.
Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos;
For it was not with their sword that they conquered this land, nor did their arm save them,
sed déxtera tua et bráchium tuum et illuminátio vultus tui, * quóniam complacuísti in eis.
but it is Thy right hand and Thy arm, and the light of Thy face, forasmuch as Thou lovedst them.
Tu es rex meus et Deus meus, * qui mandas salútes Iacob.
Thou art my king and my God, thou who command the salvation of Jacob.
In te inimícos nostros proiécimus * et in nómine tuo conculcávimus insurgéntes in nos.
Through Thou we will overthrow our enemies, and in Thy Name we will despise those who rise up against us.
Non enim in arcu meo sperábo, * et gládius meus non salvábit me.
For it is not in my bow that I will trust, * nor will my sword save me.
Tu autem salvásti nos de affligéntibus nos * et odiéntes nos confudísti.
But it is Thou who have saved us from those who afflicted us, and who have confounded those who hated us.
In Deo gloriábimur tota die * et in nómine tuo confitébimur in sæculum.
In God we will glory all day long, and we will praise Thy Name forevermore.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Salvásti nos, Dómine, et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
Ant. Thou saved us, and we'll celebrate Thy name forevermore.
Ant. 2. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
Ant. 2. Have mercy, Lord, and do not abandon Thy heritage in disgrace.
II
II
Nunc autem reppulísti et confudísti nos * et non egrediéris, Deus, cum virtútibus nostris.
But now Thou've turned us away and put us to shame, and Thou don't go out with our armies anymore, God.
Convertísti nos retrórsum coram inimícis nostris, * et, qui odérunt nos, diripuérunt sibi.
Thou madest us turn our backs on our enemies, and those who hated us plundered us.
Dedísti nos tamquam oves ad vescéndum * et in géntibus dispersísti nos.
Thou hast given us up as sheep for slaughter, and thou hast scattered us amongst the nations.
Vendidísti pópulum tuum sine lucro, * nec dítior factus es in commutatióne eórum.
Thou sold thy people at a low price, and there was no crowd in the purchase that was made of them.
Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
Thou hast repaid us the reproach of our neighbors, and an object of insult and mockery to those around us.
Posuísti nos similitúdinem in géntibus, * commotiónem cápitis in pópulis.
Thou hast given us back the fable of the nations; the people shake their heads about us.
Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me,
All day long my shame is before my eyes, and the confusion of my face covers me entirely,
a voce exprobrántis et obloquéntis, * a fácie inimíci et ultóris.
at the voice of him who reviles and reviles me, in the sight of the enemy and the persecutor.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Parce, Dómine, et ne des hereditátem tuam in oppróbrium.
Ant. Have mercy, Lord, and do not abandon Thy heritage in disgrace.
Ant. 3. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant. 3. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
III
III
Hæc ómnia venérunt super nos,† nec oblíti sumus te; * et iníque non égimus in testaméntum tuum.
All these evils have come upon us; and yet we have not forgotten Thou, nor have we acted unjustly against Thy covenant.
Et non recéssit retro cor nostrum, * nec declinavérunt gressus nostri a via tua;
And our hearts have not withdrawn backwards; and Thou hast turned our steps away from Thy way.
sed humiliásti nos in loco vúlpium * et operuísti nos umbra mortis.
For Thou hast humbled us in a place of affliction, and the shadow of death has covered us.
Si oblíti fuérimus nomen Dei nostri * et si expandérimus manus nostras ad deum aliénum,
If we have forgotten the name of our God, and stretched out our hands to a foreign god,
nonne Deus requíret ista? * Ipse enim novit abscóndita cordis.
Won't God ask for an account of it anon? For He knoweth the secrets of the heart.
Quóniam propter te mortificámur tota die, * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
For it is for thy sake that we are daily given up to death, and that we are looked upon as sheep for slaughter.
Evígila, quare obdórmis, Dómine? * Exsúrge et ne repéllas in finem.
Arise; wherefore do Thou sleep, Lord? Arise, and do not put us away forevermore.
Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ et tribulatiónis nostræ?
Wherefore do Thou turn away Thy face? Wherefore do Thou forget our misery and tribulation?
Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra, * conglutinátus est in terra venter noster.
For our soul is humbled in the dust, and our bosom is as it were clinging unto the earth.
Exsúrge, Dómine, ádiuva nos * et rédime nos propter misericórdiam tuam.
Arise, Lord; help us, and redeem us by Thy mercy.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, et iúdica causam tuam.
Ant. Arise, O Lord, and defend Thy cause.
In primo nocturno, anno I)
De libro Apocalýpsis beáti Ioánnis apóstoli 3, 1-22
Ego Ioánnes audívi Dóminum dicéntem mihi: Angelo ecclésiæ quæ est Sardis, scribe: Hæc dicit qui habet septem spíritus Dei et septem stellas: Scio ópera tua, quia nomen habes quod vivas, et mórtuus es. Esto vígilans et confírma cétera, quæ moritúra erant, non enim invénio ópera tua plena coram Deo meo; in mente ergo habe quáliter accéperis et audíeris, et serva et pæniténtiam age. Si ergo non vigiláveris, véniam tamquam fur, et néscies qua hora véniam ad te. Sed habes pauca nómina in Sardis qui non inquinavérunt vestiménta sua et ambulábunt mecum in albis, quia digni sunt. Qui vícerit, sic vestiétur vestiméntis albis, et non delébo nomen eius de libro vitæ et confitébor nomen eius coram Patre meo et coram ángelis eius. Qui habet aurem, áudiat quid Spíritus dicat ecclésiis.
Et ángelo ecclésiæ, quæ est Philadelphíæ, scribe: Hæc dicit Sanctus, Verus, qui habet clavem David, qui áperit, et nemo claudet; et claudit, et nemo áperit: Scio ópera tua – ecce dedi coram te óstium apértum quod nemo potest cláudere – quia módicam habes virtútem, et servásti verbum meum et non negásti nomen meum. Ecce dabo de synagóga Sátanæ qui dicunt se Iudæos esse et non sunt, sed mentiúntur; ecce fáciam illos, ut véniant et adórent ante pedes tuos et scient quia ego diléxi te. Quóniam servásti verbum patiéntiæ meæ, et ego te servábo ab hora tentatiónis quæ ventúra est super orbem univérsum tentáre habitántes in terra. Vénio cito; tene quod habes, ut nemo accípiat corónam tuam. Qui vícerit, fáciam illum colúmnam in templo Dei mei, et foras non egrediétur ámplius, et scribam super eum nomen Dei mei et nomen civitátis Dei mei, novæ Ierúsalem quæ descéndit de cælo a Deo meo, et nomen meum novum. Qui habet aurem, áudiat quid Spíritus dicat ecclésiis.
Et ángelo ecclésiæ quæ est Laodicíæ, scribe: Hæc dicit Amen, testis fidélis et verus, princípium creatúræ Dei: Scio ópera tua, quia neque frígidus es neque cálidus. Utinam frígidus esses aut cálidus! Sic quia tépidus es et nec cálidus nec frígidus, incípiam te evómere ex ore meo. Quia dicis: "Dives sum et locupletátus et nullíus égeo", et nescis quia tu es miser et miserábilis et pauper et cæcus et nudus, suádeo tibi émere a me aurum igne probátum, ut lócuples fias et vestiméntis albis induáris, et non appáreat confúsio nuditátis tuæ, et collýrium ad inunguéndum óculos tuos ut vídeas.
Ego, quos amo, árguo et castígo. Æmuláre ergo et pæniténtiam age. Ecce sto ad ostium et pulso. Si quis audíerit vocem meam et aperúerit iánuam, introíbo ad illum et cenábo cum illo, et ipse mecum. Qui vícerit, dabo ei sedére mecum in throno meo, sicut et ego vici et sedi cum Patre meo in throno eius. Qui habet aurem, áudiat quid Spíritus dicat ecclésiis.
r. De ore prudéntis procédit mel, allelúia; dulcédo mellis est lingua eius, allelúia; * Favus distíllans lábia eius, allelúia, allelúia. v. Quam dúlcia fáucibus meis elóquia tua, Dómine, super mel et favum ori meo. * Favus. v. Glória Patri. * Favus.
In secundo nocturno, anno I
Ex Lítteris encýclicis Labórem exércens Ioánnis Pauli papæ secúndi
Veritas hæc, secúndum quam homo per labórem commúnicat opus Dei ipsíus, creatóris sui, insigníte eláta est a Iesu Christo, ab illo scílicet Iesu, de quo primórum eius auditórum in óppido Názareth multi admirabántur dicéntes : " Unde huic hæc, et quæ est sapiéntia, quæ data est illi?... Nonne iste est faber? " Reápse Iesus bonum núntium, sibi concréditum, ætérnæ Sapiéntiæ verba, non prædicábat solum, sed imprímis ópere complébat. Quam ob rem illud erat étiam evangélium labóris, quia id proclámans erat ipse homo labóri addíctus, óperi fabríli ut Ioseph a Názareth.
Et quamvis haud reperiámus eius in dictis peculiáre mandátum de ópere faciéndo - immo pótius semel vétitum ne quis nímium de labóre ac victu sollicitétur - illa tamen velúti eloquiéntia vitæ Christi est nequáquam ambígua : pértinet is ad opíficum órdinem ostendítque erga labórem humánum observántiam et æstimatiónem; quin plus dici potest : eum amánter hunc respícere labórem variásque eius formas, cum in quaque forma percípiat áliam ratiónem similitúdinis hóminis cum Deo creatóre ac Patre. Nonne is ipse dixit : Pater meus agrícola est, et váriis modis in suam doctrínam tránstulit principálem eam veritátem de labóre, quæ iam totam per Véteris Testaménti traditiónem declarátur?
Doctrína de progressiónis incrementíque quæstióne - quod quidem arguméntum mentes hóminum nostræ ætátis ádeo óccupat - intellégi dumtáxat potest ut efféctus spectátæ spiritualitátis labóris humáni atque solum ex tali spiritualitáte potest impléri et ad efféctum dedúci. Hæc ínsuper doctrína simúlque institútio est, quæ pénitus radíces agit in evangélio labóris.
r. Ioseph, fili David, noli timére accípere Maríam cóniugem tuam : quod enim in ea natum est, de Spíritu Sancto est. Páriet autem fílium, * Et vocábis nomen eius Iesum, allelúia. v. Ipse enim salvum fáciet pópulum suum a peccátis eórum. * Et vocábis. v. Glória Patri. * Et vocábis.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
