The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

Dominica 3 Augustii 2025, Hebdomada XVIII per annum,
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
annotation: 2;
%%
(f3) MÉ(f)di(e)æ(f) no(h)ctis(i) tem(h)pus(g) est(f) (,)
pro(i)phé(i)ti(h)ca(i) vox(j) ád(h)mo(g)net(f) (;)
di(f)cá(f)mus(g) lau(e)des(c) ut(e) De(f)o(f) (,)
Pa(f)tri(e) sem(f)per(h) ac(i) Fí(h)li(g)o,(f) (::)

2. San(f)cto(e) quo(f)que(h) Spi(i)rí(h)tu(g)i :(f) (,)
per(i)fé(i)cta(h) e(i)nim(j) Trí(h)ni(g)tas(f) (;)
u(f)ni(f)ús(g)que(e) subs(c)tán(e)ti(f)æ(f) (,)
lau(f)dán(e)da(f) no(h)bis(i) sem(h)per(g) est.(f) (::)

3. Ter(f)ró(e)rem(f) tem(h)pus(i) hoc(h) ha(g)bet,(f) (,)
quo,(i) cum(i) va(h)stá(i)tor(j) án(h)ge(g)lus(f) (;)
Æ(f)gýp(f)to(g) mor(e)tem(c) ín(e)tu(f)lit,(f) (,)
de(f)lé(e)vit(f) pri(h)mo(i)gé(h)ni(g)ta.(f) (::)

4. Hæc(f) iu(e)stis(f) ho(h)ra(i) sa(h)lus(g) est,(f) (,)
quos(i) tunc(i) i(h)bí(i)dem(j) án(h)ge(g)lus(f) (;)
au(f)sus(f) pu(g)ní(e)re(c) non(e) e(f)rat,(f) (,)
si(f)gnum(e) for(f)mí(h)dans(i) sán(h)gui(g)nis.(f) (::)

5. Æ(f)gýp(e)tus(f) fle(h)bat(i) fór(h)ti(g)ter(f) (,)
tan(i)tó(i)rum(h) di(i)ro(j) fú(h)ne(g)re ;(f) (;)
so(f)lus(f) gau(g)dé(e)bat(c) Is(e)ra(f)el(f) (,)
a(f)gni(e) pro(f)té(h)ctus(i) sán(h)gui(g)ne.(f) (::)

6. Nos(f) ve(e)rus(f) Is(h)ra(i)el(h) su(g)mus :(f) (,)
læ(i)tá(i)mur(h) in(i) te,(j) Dó(h)mi(g)ne,(f) (;)
ho(f)stem(f) sper(g)nén(e)tes(c) et(e) ma(f)lum,(f) (,)
Chri(f)sti(e) de(f)fén(h)si(i) sán(h)gui(g)ne.(f) (::)

7. Di(f)gnos(e) nos(f) fac,(h) rex(i) óp(h)ti(g)me,(f) (,)
fu(i)tú(i)ri(h) re(i)gni(j) gló(h)ri(g)a,(f) (;)
ut(f) me(f)re(g)á(e)mur(c) láu(e)di(f)bus(f) (,)
æ(f)tér(e)nis(f) te(h) con(i)cí(h)ne(g)re.(f) (::)
A(fgf)men.(ef) (::)
  Médiæ noctis tempus est prophética vox ádmonet dicámus laudes ut Deo Patri semper ac Fílio,
  Sancto quoque Spirítui: perfécta enim Trínitas uniúsque substántiæ laudánda nobis semper est.
  Terrórem tempus hoc habet, quo, cum vastátor ángelus Ægypto mortem íntulit, delévit primogénita.
  Hæc iustis hora salus est, quos tunc ibídem ángelus ausus puníre non erat, signum formídans sánguinis.
  Ægýptus flebat fórtiter tantórum diro fúnere; solus gaudébat Israel agni protéctus sánguine.
  Nos verus Israel sumus: lætámur in te, Dómine, hostem spernéntes et malum, Christi defénsi sánguine.
  Dignos nos fac, rex óptime, futúri regni glória, ut mereámur láudibus ætérnis te concínere. Amen.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Salve dies, diérum glória, dies felix Christi victória, dies digna iugi lætítia, dies prima.
  Lux divína cæcis irrádiat, in qua Christus inférnum spóliat, mortem vincit et reconcíliat summis ima.
  Sempitérni regis senténtia sub peccáto conclúsit ómnia; ut infírmis supérna grátia subveníret,
  Dei virtus et sapiéntia temperávit iram cleméntia, cum iam mundus in præcipítia totus iret.
  Resurréxit liber ab ínferis restaurátor humáni géneris, ovem suam repórtans úmeris ad supérna.
  Angelórum pax fit et hóminum, plenitúdo succréscit órdinum, triumphántem laus decet Dóminum, laus ætérna.
  Harmoníæ cæléstis pátriæ vox concórdet matris Ecclésiæ, «Allelúia» frequéntet hódie plebs fidélis.
  Triumpháto mortis império, triumpháli fruámur gáudio; in terra pax, et iubilátio sit in cælis. Amen.
annotation: 3a;
%%
(c4) CON(g)fes(gh)si(g)ó(g!hwi/jo)nem(i) *() et(j) de(h)có(j)rem(i) in(h)du(i)í(h)sti,(g) (;) a(g)mí(hi)ctus(i) lú(h)mi(g)ne(hg) (,) si(e)cut(f) ve(g)sti(gf)mén(e)to.(e) (::)
E(i) u(i) o(j) u(h) a(j) e.(ih) (::)
  Ant. 1. Confessiónem et decórem índuit, amíctus lúmine sicut vestiménto.
  Ant. 1.
  Psalmus 103 (104)
Psalm 103 (104)
  Hymnus ad Dominum creatorem
Hymn to the Lord Creator
  Si quis in Christo nova creatura; vetera transierunt, ecce, facta sunt nova (2 Cor 5, 17).
So if anyone is in Christ, he is a new creature; old things have passed away: behold, all things have become new.
  I
I
  Bénedic, ánima mea, Dómino. * Dómine Deus meus, magnificátus es veheménter!
  My soul, bless the Lord. Lord my God, Thou hast made Thy greatness magnificently visible.
  Maiestátem et decórem induísti, *amíctus lúmine sicut vestiménto.
  Thou hast clothed Yourself with majesty and splendor (have clothed yourself with praise and honor), wrapped in light as with a garment.
  Exténdens cælum sicut velum, * qui éxstruis in aquis cenácula tua.
  Thou spread the sky like a veil, Thou cover the upper parts with waters.
  Qui ponis nubem ascénsum tuum, * qui ámbulas super pennas ventórum.
  Thou ride on the clouds, and walk on the wings of the winds;
  Qui facis ángelos tuos spíritus * et minístros tuos ignem uréntem.
  Thou makest Thy angels winds, and Thy ministers a burning fire.
  Qui fundásti terram super stabilitátem suam, * non inclinábitur in sǽculum sǽculi.
  Thou hast founded the earth on its stable foundation, it will not be overthrown forevermore and ever.
  Abyssus sicut vestiméntum opéruit eam, * super montes stabant aquæ.
  The abyss envelops him like a garment; the waters rise above the mountains.
  Ab increpatióne tua fúgiunt, * a voce tonítrui tui formídant.
  But in the face of reprimand they will flee; the voice of Thy thunder will terrify them.
  Ascéndunt in montes et descéndunt in valles, * in locum, quem statuísti eis.
  The mountains rise, and the valleys descend unto the place that Thou hast appointed for them.
  Términum posuísti, quem non transgrediéntur, * neque converténtur operíre terram.
  Thou hast prescribed limits for them that they will not cross, and they will not return to cover the earth.
  Qui emíttis fontes in torréntes; * inter médium móntium pertransíbunt,
  Thou cause springs to gush forth in the valleys; the waters flow betwixt the mountains.
  potábunt omnes béstias agri, *exstínguent ónagri sitim suam.
  All the beasts of the field will drink from it; the wild asses will sigh for them in their thirst.
  Super ea vólucres cæli habitábunt, * de médio ramórum dabunt voces.
  Above them will dwell the birds of the air; they will make their voices heard from amongst the rocks.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Con(g)fes(gh)si(g)ó(g!hwi/jo)nem(i) () et(j) de(h)có(j)rem(i) in(h)du(i)í(h)sti,(g) (;) a(g)mí(hi)ctus(i) lú(h)mi(g)ne(hg) (,) si(e)cut(f) ve(g)sti(gf)mén(e)to.(e)
(::)
  Ant. Confessiónem et decórem índuit, amíctus lúmine sicut vestiménto.
  Ant.
annotation: 8g;
%%
(c4) DÓ(g)mi(fe)ne,(d) De(f)us(g) me(h)us,(g) *(,) ma(g)gni(h)fi(g)cá(h)tus(g) es(f) ve(hj)he(i)mén(g)ter.(g) (::)
E(j) u(j) o(i) u(j) a(h) e.(g) (::)
  Ant. 2. Dómine, Deus meus, magnificátus es veheménter.
  Ant. 2. Lord my God, thou hast shown yourself to be sovereignly great.
  II
II
  Rigas montes de cenáculis tuis, * de fructu óperum tuórum sátias terram.
  Thou watered the mountains with the waters that fall from above, and thou filled the earth with the fruit of thy works.
  Prodúcis fenum iuméntis * et herbam servitúti hóminum,
  Thou makest pasture grow for the beasts, and grass for the use of man.
  edúcens panem de terra * et vinum, quod lætíficat cor hóminis;
  Thou bring forth bread from the earth, and wine that gladdens the heart of man.
  exhílarans fáciem in óleo, * panis autem cor hóminis confírmat.
  Thou givest her oil, so that she may spread joy on her face; and bread, that he may strengthen his heart.
  Saturabúntur ligna Dómini * et cedri Líbani, quas plantávit.
  The trees of the countryside are satisfied, as well as the cedars of Lebanon, which he hath planted.
  Illic pásseres nidificábunt, * eródii domus in vértice eárum.
  This is where the birds make their nests. The heron's nest dominates the others.
  Montes excélsi cervis, * petræ refúgium hyrácibus.
  The high mountains are for deer, and the rocks for hedgehogs.
  Fecit lunam ad témpora signánda, * sol cognóvit occásum suum.
  He made the moon to mark the times; The sun knows the time of its setting.
  Posuísti ténebras, et facta est nox: * in ipsa reptábunt omnes béstiæ silvæ,
  Thou hast spread darkness, and night has come, and then all the beasts of the forest are set in motion.
  cátuli leónum rugiéntes, ut rápiant * et quærant a Deo escam sibi.
  The young of the lions roaring after their prey, and they ask God for their food.
  Oritur sol, et congregántur, * et in cubílibus suis recúmbunt.
  The sun rises, and they gather together, and go to bed in their dens.
  Exit homo ad opus suum * et ad operatiónem suam usque ad vésperum.
  The man goes out for his work and for his work until such time as evening.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Dó(g)mi(fe)ne,(d) De(f)us(g) me(h)us,(g) (,) ma(g)gni(h)fi(g)cá(h)tus(g) es(f) ve(hj)he(i)mén(g)ter.(g)
(::)
  Ant. Dómine, Deus meus, magnificátus es veheménter.
  Ant. Lord my God, thou hast shown yourself to be sovereignly great.
annotation: 8g;
%%
(c3) QUAM(h) ma(h)gni(g)fi(h)cá(f)ta(e) sunt(g) *() ó(f)pe(g)ra(h) tu(f)a,(e) Dó(f)mi(e)ne.(e) (::)
E(h) u(h) o(g) u(h) a(f) e.(e) (::)
  Ant. 3. Quam magnificáta sunt ópera tua, Dómine. (T.P allelúia.)
  Ant. 3. How magnificent are Thy works, O Lord (T.P. alleluia.)
  III
  Quam multiplicáta sunt ópera tua, Dómine! Omnia in sapiéntia fecísti, * impléta est terra creatúra tua.
  How great are Thy works, Lord! Thou hast done all things wisely; the earth is all filled with Thy goods.
  Hoc mare magnum et spatiósum et latum: illic reptília, quorum non est númerus, * animália pusílla cum magnis;
  Here is the vast sea, with immense arms (and spacious on both sides): there are the reptiles without number, the animals large and small.
  illic naves pertransíbunt, * Levíathan, quem formásti ad ludéndum cum eo.
  This is where the ships pass, this monster (dragon) that Thou hast trained to play in.
  Omnia a te exspéctant, * ut des illis escam in témpore suo.
  All of them expect Thou to give them their food in His (in) (willed) time.
  Dante te illis, cólligent, * aperiénte te manum tuam, implebúntur bonis.
  When Thou givest it unto them, they collect it; when Thou open Thy hand, they are all filled with Thy possessions.
  Averténte autem te fáciem, turbabúntur; áuferes spíritum eórum, et defícient * et in púlverem suum reverténtur.
  But if Thou turn away Thy face, they will be troubled; Thou takest away their breath, and they will faint (perish) and return to their dust.
  Emíttes spíritum tuum, et creabúntur, * et renovábis fáciem terræ.
  Thou shalt send forth Thy breath (spirit), and they will be created, and Thou shalt renew the face of the earth.
  Sit glória Dómini in sǽculum; * lætétur Dóminus in opéribus suis.
  May the glory of the Lord be celebrated forevermore; the Lord will rejoice in His works.
  Qui réspicit terram et facit eam trémere, * qui tangit montes, et fúmigant.
  He (who) looks at the earth and makes it tremble; he touches the mountains and they smoke.
  Cantábo Dómino in vita mea, * psallam Deo meo quámdiu sum.
  I will sing unto the Lord all my life; I will praise (play the psaltery in honor of) my God as long as I am.
  Iucúndum sit ei elóquium meum, * ego vere delectábor in Dómino.
  May my words be pleasing to Him; as for me, I will delight in the Lord.
  Defíciant peccatóres a terra et iníqui, ita ut non sint. * Bénedic, ánima mea, Dómino.
  Let sinners and ungodly men (unrighteous men) disappear from the earth, so that they may be no more. My soul, bless the Lord.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. Quam(h) ma(h)gni(g)fi(h)cá(f)ta(e) sunt(g) () ó(f)pe(g)ra(h) tu(f)a,(e) Dó(f)mi(e)ne.(e)
(::)
  Ant. Quam magnificáta sunt ópera tua, Dómine. (T.P allelúia.)
  Ant. How magnificent are Thy works, O Lord (T.P. alleluia.)
  v. Ausculta, fill mi, sermones meos. r. Et eloquia mea inclina aurem tuam.
  
  In primo nocturno, anno I
  De libro primo Regum
  Nuntiávit Achab Iézabel ómnia quæ fécerat Elías et quómodo occidísset univérsos prophétas gládio. Misítque Iézabel núntium ad Elíam dicens: "Hæc mihi fáciant dii et hæc addant, nisi hac hora cras posúero ánimam tuam sicut ánimam uníus ex illis." Tímuit ergo Elías et surgens ábiit, ut ánimam suam salváret, venítque in Bersábee Iudæ et dimísit ibi púerum suum.
  
  Et perréxit in desértum via uníus diéi; cumque venísset et sedéret subter unam iuníperum, petívit ánimæ suæ, ut morerétur, et ait: "Súfficit mihi, Dómine! Tolle ánimam meam; neque enim mélior sum quam patres mei." Proiecítque se et obdormívit in umbra iuníperi: et ecce ángelus tétigit eum et dixit illi: "Surge, cómede!" Respéxit, et ecce ad caput suum subcinerícius panis et vas aquæ; comédit ergo et bibit et rursum obdormívit. Reversúsque est ángelus Dómini secúndo et tétigit eum dixítque illi: "Surge, cómede! Grandis enim tibi restat via." Qui cum surrexísset, comédit et bibit et ambulávit in fortitúdine cibi illíus quadragínta diébus et quadragínta nóctibus usque ad montem Dei Horeb.
  
  Cumque venísset illuc, mansit in spelúnca. Et ecce sermo Dómini ad eum dixítque illi: "Egrédere et sta in monte coram Dómino." Et ecce Dóminus transit, et ventus grandis et fortis subvértens montes et cónterens petras ante Dóminum: non in vento Dóminus. Et post ventum, commótio: non in commotióne Dóminus. Et post commotiónem, ignis: non in igne Dóminus. Et post ignem, síbilus auræ ténuis. Quod cum audísset Elías, opéruit vultum suum pállio et egréssus stetit in óstio spelúncæ.
  
  Et ecce vox ad eum dicens: "Quid agis hic, Elía? " Et ille respóndit: "Zelo zelátus sum pro Dómino, Deo exercítuum, quia dereliquérunt pactum tuum fílii Israel, altária tua destruxérunt et prophétas tuos occidérunt gládio: et derelíctus sum ego solus, et quærunt ánimam meam, ut áuferant eam."
  
   
   
  In secundo nocturno, anno I
  Ex libris Morálium sancti Gregórii Magni papæ (Lib. 5, 66: CCL 143, 264-265)
  Vox Dei quasi auræ lenis audítur quia in hac adhuc vita pósitis contemplatóribus suis, nequáquam se Divínitas sicut est insínuat, sed lippiéntibus mentis nostræ óculis claritátem suam tenúiter demónstrat. Quod bene ipsa legis acceptióne signátur cum dícitur, quia Móyses ascéndit et Dóminus in monte descéndit. Mons quippe est ipsa nostra contemplátio in qua nos ascéndimus, ut ad ea quæ ultra infirmitátem nostram sunt vidénda sublevémur.
  
  Sed in hanc Dóminus descéndit quia nobis multum proficiéntibus parum de se áliquid nostris sénsibus áperit; si tamen dici in illo vel parum vel áliquid potest, qui unus semper et idem pérmanens, intéllegi partíliter non potest et tamen a suis fidélibus participári dícitur cum in eius substántia pars nullátenus admittátur. Sed quia hunc exprímere perfécto sermóne non póssumus, humanitátis nostræ módulo quasi infántiæ imbecillitáte præpedíti, eum aliquátenus balbutiéndo resonámus.
  
  Quia vero et in magna contemplatióne subleváti, subtíle quid de æternitátis cognitióne pertíngimus, sacræ históriæ verbis osténditur cum de cognitióne Dei prophéta nóbilis Elías edocétur. Spíritus quippe ante Dóminum evértit montes et petras cónterit; quia pavor qui ex advéntu eius írruit, et altitúdinem cordis nostri déicit et durítiam liquefácit. Sed spirítui commotiónis et igni non inésse Dóminus dícitur, esse vero in síbilum auræ ténuis non negátur; quia nimírum mens cum in contemplatiónis sublimitáte suspénditur, quidquid perfécte conspícere prævalet, Deus non est.
  
  Cum vero subtíle áliquid cónspicit, hoc est quod de incomprehensíbili substántia æternitátis audit. Quasi enim síbilum ténuis auræ percípimus cum sapórem incircumscríptæ veritátis contemplatióne súbita subtíliter degustámus. Tunc ergo verum est quod de Deo cognóscimus cum plene nos áliquid de illo cognóscere non posse sentímus. Post auræ ténuis síbilum, vultum suum prophéta pállio opéruit quia in ipsa subtilíssima contemplatióne veritátis, quanta ignorántia homo tegátur, agnóscit.
  
  r. Qui cælórum cóntines thronos, et abýssos intuéris, Dómine Rex regum, montes pónderas, terram palmo conclúdis; * Exáudi nos, Deus, in gemítibus nostris. v. Non in iustificatiónibus nostris prostérnimus preces ante fáciem tuam, sed in miseratiónibus tuis multis. * Exáudi nos. v. Glória Patri. * Exáudi nos.
  
  Hymnus
annotation: 3;
%%
(c4) TE(e) De(gh)um(h) lau(hg~)dá(hi)mus :(h.) *(;) te(e) Dó(g)mi(h)num(h) con(g)fi(hi)té(ivHG)mur.(g.) (::) Te(gi) æ(i)tér(j)num(i) Pa(hi)trem(h.) (;) o(e)mnis(g) ter(h)ra(h) ve(g)ne(hi)rá(ivHG)tur.(g.) (::) Ti(gi)bi(i) o(j)mnes(ih) An(i)ge(hg)li,(h.) (;) ti(e)bi(g) Cæ(h)li(h) et(h) u(h)ni(h)vér(h)sæ(h) Po(g)te(hi)stá(ivHG)tes :(g.) (::) Ti(gi)bi(i) Ché(j)ru(i)bim(h) et(h) Sé(i)ra(hg)phim(h.) (;) in(e)ces(gh)sá(h)bi(h)li(h) vo(h)ce(g) pro(hi)clá(ivHG)mant :(g.) (::) San(g_0hi)ctus :(h.) (::) San(g_0hi)ctus :(h.) (::) San(g_0hi)ctus(h.) (,) Dó(i)mi(h)nus(h) De(g)us(hi) Sá(i)ba(hg)oth.(g.) (::) Ple(gi)ni(i) sunt(i) cæ(j)li(i) et(h) ter(hi)ra(h.) (;) ma(e)ies(gh)tá(h)tis(h) gló(h)ri(g)æ(hi) tu(ivHG)æ.(g.) (::) Te(gi) glo(j)ri(i)ó(hi)sus(h.) (;) A(h)po(h)sto(h)ló(g)rum(hi) cho(ivHG)rus :(g.) (::) Te(gi) Pro(j)phe(i)tá(hi)rum(h.) (;) lau(h)dá(h)bi(g)lis(hi) nú(i)me(hg)rus :(g.) (::) Te(gi) Már(j)ty(i)rum(h) can(h)di(h)dá(hi)tus(h.) (;) lau(h)dat(g) ex(hi)ér(i)ci(hg)tus.(g.) (::) Te(gi) per(j) or(i)bem(h) ter(h)rá(hi)rum(h.) (;) san(e)cta(gh) con(h)fi(h)té(h)tur(g) Ec(hi)clé(i)si(hg)a :(g.) (::) Pa(g_0hi)trem(h.) (,) im(h)mén(h)sæ(h) ma(g)ies(hi)tá(ivHG)tis ;(g.) (::) Ve(gi)ne(i)rán(j)dum(i) tu(h)um(h) ve(hi)rum,(h.) (;) et(h) ú(h)ni(g)cum(hi) Fí(i)li(hg)um ;(g.) (::) San(g_0hi)ctum(h) quo(hi)que(h.) (,) Pa(h)rá(h)cli(g)tum(hi) Spí(i)ri(hg)tum.(g.) (::) Tu(gh) Rex(h) gló(hg)ri(h)æ,(hi) Chri(gg)ste.(e.) (::) Tu(e) Pa(gh)tris(h.) (,) sem(h)pi(h)tér(hg)nus(h) es(hi) Fí(g)li(g)us.(e.) (::) Tu(e) ad(gh) li(h)be(h)rán(h)dum(h) su(h)scep(h)tú(g)rus(h) hó(i)mi(hg)nem,(h.) (;) non(e) hor(g)ru(h)í(h)sti(h) Vír(hg)gi(h)nis(hi) ú(g)te(g)rum.(e.) (::) Tu(e) de(g)ví(h)cto(h) mor(h)tis(g) a(h)cú(i)le(hg)o,(h.) (;) a(e)pe(g)ru(h)í(h)sti(h) cre(h)dén(i)ti(h)bus(h.) (,) re(hg)gna(h) cæ(hi)ló(gg)rum.(e.) (::) Tu(e) ad(gh) déx(h)te(h)ram(h) De(g)i(h) se(i)des,(h.) (;) in(h) gló(hg)ri(h)a(hi) Pa(gg)tris.(e.) (::) Iu(gh)dex(h) cré(i)de(h)ris(h.) (;) es(hg)se(h) ven(hi)tú(gg)rus.(e.) (::) Te(e) er(g)go(h) quǽ(h)su(h)mus,(h'_) tu(h)is(h) fá(h)mu(g)lis(h) súb(i)ve(hg)ni,(h.) (;) quos(e) pre(g)ti(h)ó(h)so(h) sán(i)gui(h)ne(hg) re(h)de(hi)mí(gg)sti.(e.) (::) Æ(e)tér(fe)na(df) fac(evDC.) (;) cum(c) San(e)ctis(f) tu(g)is(g_') (,) in(g) gló(g)ri(g)a(g) nu(h)me(f)rá(gvFE)ri.(e.) (::) Sal(c)vum(de) fac(e) pó(e)pu(e)lum(e) tu(e)um(f) Dó(d)mi(f)ne,(evDC.) (;) et(c) bé(de)ne(e)dic(e) he(e)re(fe)di(d)tá(f)ti(gh) tu(gvFE)æ.(e.) (::) Et(e) re(fe)ge(d) e(f)os,(evDC.) (;) et(c) ex(de)tól(fe)le(d) il(g)los(g'_) (,) us(g)que(g) in(h) æ(f)tér(gvFE)num.(e.) (::) Per(e) sín(g)gu(h)los(h) di(hi)es,(h.) (;) be(h)ne(hg)dí(h)ci(hi)mus(gg) te.(e.) (::) Et(e) lau(g)dá(h)mus(h) no(h)men(h) tu(h)um(g) in(h) sǽ(i)cu(hg)lum,(h.) (;) et(h) in(h) sǽ(hg)cu(h)lum(hi) sǽ(g)cu(g)li.(e.) (::) Di(e)gná(gh)re(h) Dó(h)mi(h)ne(h) di(g)e(h) i(i)sto(h.) (;) si(e)ne(g) pec(h)cá(h)to(h) nos(hg) cu(h)sto(hi)dí(gg)re.(e.) (::) Mi(e)se(g)ré(h)re(h) no(g)stri(h) Dó(i)mi(hg)ne,(h.) (;) mi(h)se(hg)ré(h)re(hi) no(gg)stri.(e.) (::) Fi(e)at(g) mi(h)se(h)ri(h)cór(h)di(h)a(h) tu(h)a(h) Dó(h)mi(g)ne(h) su(i)per(hg) nos,(h.) (;) que(e)mád(g)mo(h)dum(h) spe(h)rá(hg)vi(h)mus(hi) in(gg) te.(e.) (::) In(c) te(de) Dó(fe)mi(d)ne(f) spe(gh)rá(gf/gf)vi :(ed..) (;) non(c) con(de)fún(fe)dar(d) in(f) æ(gh)tér(gfgvF~E~)num.(e.) (::)
  Te Deum laudámus : te Dóminum confitémur.
  Te ætérnum Patrem, omnis terra venerátur.
  Tibi omnes ángeli, tibi cæli et univérsæ potestátes :
  tibi chérubim et séraphim, incessábili voce proclámant: "Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth.
  Pleni sunt cæli et terra maiestátis glóriæ tuæ."
  Te gloriósus Apostolórum chorus, te prophetárum laudábilis númerus, te mártyrum candidátus laudat exércitus.
  Te per orbem terrárum sancta confitétur Ecclésia, Patrem imménsæ maiestátis;
  venerandum tuum verum et unicum Filium;
  Sanctum quoque Paráclitum Spíritum.
  Tu rex glóriæ, Christe.
  Tu Patris sempitérnus es Fílius. Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem,
  non horruísti Vírginis úterum.
  Tu, devícto mortis acúleo,
  aperuísti credéntibus regna cælórum.
  Tu ad déxteram Dei sedes, in glória Patris.
  Iudex créderis esse ventúrus.
  Te ergo quǽsumus, tuis fámulis subvéni, quos pretióso sánguine redemísti.
  Ætérna fac cum sanctis tuis in glória numerári.
  ¶ Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ.
  Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.
  Per síngulos dies benedícimus te; et laudámus nomen tuum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
  Dignáre, Dómine, die isto sine peccáto nos custodíre.
  Miserére nostri, Dómine, miserére nostri.
  Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, quemádmodum sperávimus in te.
  In te, Dómine, sperávi: non confúndar in ætérnum.
  ¶ Hæc ultima pars hymni ad libitum omitti potest.
   
  Orémus.
  
  Adésto, Dómine, fámulis tuis, et perpétuam benignitátem largíre poscéntibus, ut his, qui te auctórem et gubernatórem gloriántur habére, * et creáta restáures, et restauráta consérves. Per Dóminum.
  Make Thyself present, O Lord, to Thy servants who implore Thee, lavishing upon them Thy inexhaustible goodness; it is their pride to have Thou as their Creator and Providence, to restore (in them) what is pleasing to Thou, and then maintain what has been restored.
(c4) BE(ixhi)ne(h)di(g)cá(h)mus(d) (,) Dó(ixfgh!ivHGfvED)mi(cd)no.(d) (::)
~~~~~r/. De(ixhi)o(hg/hd) (,) grá(ixfgh!ivHGfvED)ti(cd)as.(d) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut