v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Nunc, Sancte, nobis, Spíritus, unum Patri cum Fílio, dignáre promptus íngeri nostro refúsus péctori.
Come, Holy Ghost, who ever One Art with the Father and the Son, It is the hour, our souls possess With Thy full flood of holiness.
Os, lingua, mens, sensus, vigor confessiónem pérsonent, flamméscat igne cáritas, accéndat ardor próximos.
Let flesh and heart and lips and mind Sound forth our witness to mankind; And love light up our mortal frame, Till others catch the living flame.
Per te sciámus da Patrem, noscámus atque Fílium, te utriúsque Spíritum credámus omni témpore. Amen.
To us, through Thee, the grace be shown To know the Father and the Son; And Spirit of Them both, may we Forever rest our faith in Thee.
Ant. Vídimus eum despéctum, virum dolórum, et sciéntem infirmitátem.
Ant.
Psalmus 21 (22)
Psalm 21 (22)
Afflictio iusti et exauditio
Affliction of the righteous and exaucement
Clamavit Iesus voce magna: «Eli, Eli, lema sabacthani?» (Mt 27, 46).
Jesus cried out in a loud voice: "Eli, Eli, lema sabacthani?" (Mt 27:46).
I
I
Deus, Deus meus, quare me dereliquísti? * Longe a salúte mea verba rugítus mei.
Deus meus, clamo per diem, et non exáudis, * et nocte, et non est réquies mihi.
Tu autem sanctus es, * qui hábitas in láudibus Israel.
In te speravérunt patres nostri, * speravérunt et liberásti eos;
ad te clamavérunt et salvi facti sunt, * in te speravérunt et non sunt confúsi.
Ego autem sum vermis et non homo, * oppróbrium hóminum et abiéctio plebis.
Omnes vidéntes me derisérunt me; * torquéntes lábia movérunt caput:
«Sperávit in Dómino: erípiat eum, * salvum fáciat eum, quóniam vult eum».
Quóniam tu es qui extraxísti me de ventre, * spes mea ad úbera matris meæ.
In te proiéctus sum ex útero, * de ventre matris meæ Deus meus es tu.
Ne longe fias a me, † quóniam tribulátio próxima est, * quóniam non est qui ádiuvet.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
II
II
Circumdedérunt me vítuli multi, * tauri Basan obsedérunt me.
Aperuérunt super me os suum * sicut leo rápiens et rúgiens.
Sicut aqua effúsus sum, * et dissolúta sunt ómnia ossa mea.
Factum est cor meum tamquam cera * liquéscens in médio ventris mei.
Aruit tamquam testa palátum meum, † et língua mea adhæsit fáucibus meis, * et in púlverem mortis deduxísti me.
Quóniam circumdedérunt me canes multi, * concílium malignántium obsédit me.
Fodérunt manus meas et pedes meos, * et dinumerávi ómnia ossa mea.
Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me; † divisérunt sibi vestiménta mea * et super vestem meam misérunt sortem.
Tu autem, Dómine, ne elongáveris, * fortitúdo mea, ad adiuvándum me festína.
Erue a frámea ánimam meam * et de manu canis únicam meam.
Salva me ex ore leónis * et a córnibus unicórnium humilitátem meam.
Narrábo nomen tuum frátribus meis, * in médio ecclésiæ laudábo te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
III
III
Qui timétis Dóminum, laudáte eum, * univérsum semen Iacob, glorificáte eum.
Métuat eum omne semen Israel, * quóniam non sprevit neque despéxit afflictiónem páuperis,
nec avértit fáciem suam ab eo * et, cum clamáret ad eum, exaudívit.
Apud te laus mea in ecclésia magna; * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.
Edent páuperes et saturabúntur, † et laudábunt Dóminum, qui requírunt eum: * «Vivant corda eórum in sǽculum sǽculi!».
Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum univérsi fines terræ, * et adorábunt in conspéctu eius univérsæ famíliæ géntium.
Quóniam Dómini est regnum, * et ipse dominábitur géntium.
Ipsum solum adorábunt omnes, qui dórmiunt in terra; * in conspéctu eius prócident omnes, qui descéndunt in púlverem.
Anima autem mea illi vivet, * et semen meum sérviet ipsi.
Narrábitur de Dómino generatióni ventúræ, et annuntiábunt iustítiam eius pópulo, qui nascétur: * «Hæc fecit Dóminus!».
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Vídimus eum despéctum, virum dolórum, et sciéntem infirmitátem.
Ant.
Lectio brevis (Rom 1, 16b-17)
Virtus Dei est in salútem omni credénti. Iustítia enim Dei in eo revelátur ex fide in fidem, sicut scriptum est: Iustus autem ex fide vivet.
v. In Dómino lætábitur cor nostrum. r. Et in nómine sancto eius sperávimus.
Orémus.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
Concéde nos fámulos tuos, quǽsumus, Dómine Deus, perpétua mentis et córporis sanitáte gaudére, et, gloriósa beátæ Maríæ semper Vírginis intercessióne, a præsénti liberári tristítia, et ætérna pérfrui lætítia. Per Dóminum.
Dóminus vobíscum.
r. Et cum spíritu tuo.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
