The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
Warning: the Roman antiphonary is under construction. There are still many errors and omissions. Be patient.
%%
(c3) DE(h)us,(h) (,)in(h) ad(h)iu(h)tó(hi)ri(h)um(h) me(h)um(h) in(h)tén(h)de.(h) r/.(::) Dó(h)mi(h)ne,(h) (,) ad(h) ad(h)iu(h)ván(h)dum(h) me(h) fes(h)tí(h)na.(h) (:) Gló(h)ri(h)a(h) Pa(h)tri,(h) et(h) Fí(h)li(h)o,(h) (,) et(h) Spi(h)rí(h)tu(h)i(h) Sanc(h)to.(h) (:)
Si(h)cut(h) e(h)rat(h) in(h) prin(h)cí(h)pi(h)o,(h) et(h) nunc,(h) et(h)
sem(h)per,(h) (,) et(h) in(h) sǽ(h)cu(h)la(h) sæ(h)cu(h)ló(h)rum.(h)
Am(h)en.(h:) Al(h)le(hi)lú(h)ia.(h) (::)
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde. r. Dómine, ad adiuvándum me festína. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúia.
  v. O God, come to my assistance. r. O Lord, make haste to help me. Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen. Alleluia.
  Hymnus
annotation: 4;
%%
(c4) Æ(f)tér(ffe)ne(d) sol,(f) qui(g) lú(gh)mi(f)ne(e'_) (,)
Cre(g)á(h)ta(g) com(h!iwji)ples(g) óm(g)ni(f)a,(h.) (;)
Su(h)pré(h)ma(g) lux(h!iwji) et(gf) mén(h)ti(h)um,(d!ewfe.) (,)
Te(e) cor(c)da(e) nos(gfh)tra(gf) cón(g)ci(fe)nunt.(e.) (::)

2. Tu(f)o(ffe) fo(d)vén(f)te(g) Spí(gh)ri(f)tu,(e'_) (,)
Hic(g) vi(h)va(g) lu(h!iwji)mi(g)ná(g)ri(f)a(h.) (;)
Ful(h)sé(h)re,(g) per(h!iwji) quæ(gf) sǽ(h)cu(h)lis(d!ewfe.) (,)
Pa(e)tent(c) sa(e)lú(gfh)tis(gf) sé(g)mi(fe)tæ.(e.) (::)

3. Quod(f) ver(ffe)ba(d) mis(f)sa(g) cǽ(gh)li(f)tus,(e'_) (,)
Na(g)tí(h)va(g) mens(h!iwji) quod(g) éx(g)hi(f)bet,(h.) (;)
Per(h) hos(h) mi(g)nís(h!iwji)tros(gf) grá(h)ti(h)æ(d!ewfe.) (,)
No(e)vo(c) ni(e)tó(gfh)re(gf) clá(g)ru(fe)it.(e.) (::)

4. Ho(f)rum(ffe) co(d)ró(f)næ(g) pár(gh)ti(f)ceps,(e'_) (,)
Doc(g)tri(h)n<i>a</i>() ho(g)nés(h!iwji)tus(g) lú(g)ci(f)da,(h.) (;)
Hic(h) vir(h) be(g)á(h!iwji)tus(gf) splén(h)du(h)it(d!ewfe.) (,)
Quem(e) præ(c)di(e)cá(gfh)mus(gf) láu(g)di(fe)bus.(e.) (::)

5. Ip(f)so(ffe) fa(d)vén(f)te,(g) quǽ(gh)su(f)mus,(e'_) (,)
No(g)bis,(h) De(g)us,(h!iwji) per(g)cúr(g)re(f)re(h.) (;)
Da(h) ve(h)ri(g)tá(h!iwji)tis(gf) trá(h)mi(h)tem,(d!ewfe.) (,)
Pos(e)sí(c)mus(e) ut(gfh) te(gf) cón(g)se(fe)qui.(e.) (::)

6. Præ(f)sta,(ffe) Pa(d)ter(f) pi(g)ís(gh)si(f)me,(e'_) (,)
Pa(g)trí(h)que(g) com(h!iwji)par(g) U(g)ni(f)ce,(h.) (;)
Cum(h) Spí(h)ri(g)tu(h!iwji) Pa(gf)rá(h)cli(h)to(d!ewfe.) (,)
Re(e)gnans(c) per(e) om(gfh)ne(gf) sǽ(g)cu(fe)lum.(e.) (::)
A(efe)men.(de..) (::)
  Ætérne sol, qui lúmine creáta comples ómnia, supréma lux et méntium, te corda nostra cóncinunt.
  Tuo fovénte Spíritu, hic viva luminária fulsére, per quæ sæculis patent salútis sémitæ.
  Quod verba missa cælitus, natíva mens quod éxhibet, per hos minístros grátiæ novo nitóre cláruit.
  Horum corónæ párticeps, doctrína honéstus lúcida, hic vir beátus splénduit quem prædicámus láudibus.
  Ipso favénte, quǽsumus, nobis, Deus, percúrrere da veritátis trámitem, possímus ut te cónsequi.
  Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
annotation: 7a;
%%
(c3) O(e)mnes(e') i(g)ni(h)mí(i)ci(j) me(i)i(h) *(,) au(j)di(k)é(j)runt(h) ma(j)lum(k) me(j)um,(ih~) Dó(jk)mi(j)ne:(i) (;) læ(i)tá(i)ti(hg) sunt,(e) (,) quó(e)ni(i)am(h) tu(g) fe(f)cí(e)sti.(e) (::) E(i) u(i) o(j) u(i) a(h) e.(gf) (::)
  Ant. 1. Omnes inimíci mei audiérunt malum meum, Dómine: lætáti sunt quóniam tu fecísti.
  Ant. 1.
  Psalmus 88 (89), 39-53
Psalm 88 (89), 39-53
  Lamentatio de ruina domus David
Lamentation over the ruin of the house of David
  Erexit cornu salutis nobis in domo David (Lc 1, 69).
He has raised up a savior from the house of David.
  IV
IV
  Tu vero reppulísti et reiecísti, * irátus es contra christum tuum;
  And yet Thou rejected and despised; Thou hast rejected Thy anointed one.
  evertísti testaméntum servi tui, * profanásti in terram diadéma eius.
  Thou hast destroyed the covenant made with Thy servant; Thou hast desecrated his sacred diadem by throwing him unto the ground.
  Destruxísti omnes muros eius, * posuísti munitiónes eius in ruínas.
  Thou hast pulled down all its fences; Thou hast filled his fortresses with fear.
  Diripuérunt eum omnes transeúntes viam, * factus est oppróbrium vicínis suis.
  All who passed by the road plundered him, and he became the reproach of his neighbors.
  Exaltásti déxteram depriméntium eum, * lætificásti omnes inimícos eius.
  Thou hast lifted up the right hand of his oppressors; Thou hast rejoiced all his enemies.
  Avertísti áciem gládii eius * et non es auxiliátus ei in bello.
  Thou hast taken all strength from his sword, and thou hast not helped him in war.
  Finem posuísti splendóri eius * et sedem eius in terram collisísti.
  Thou hast stripped it of its splendor, and thou hast broken its throne against the earth.
  Minorásti dies iuventútis eius, * perfudísti eum confusióne.
  Thou hast shortened the days of his reign; Thou hast covered him with ignominy.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c3) a/. O(e)mnes(e') i(g)ni(h)mí(i)ci(j) me(i)i(h) (,) au(j)di(k)é(j)runt(h) ma(j)lum(k) me(j)um,(ih~) Dó(jk)mi(j)ne:(i) (;) læ(i)tá(i)ti(hg) sunt,(e) (,) quó(e)ni(i)am(h) tu(g) fe(f)cí(e)sti.(e)
(::)
  Ant. Omnes inimíci mei audiérunt malum meum, Dómine: lætáti sunt quóniam tu fecísti.
  Ant.
annotation: 6f;
%%
(c4) BE(f)ne(g)dí(h)ctus(f) *() Dó(g)mi(fe)nus(d) in(f) æ(g)tér(g)num.(f) (::)
E(h) u(h) o(f) u(gh) a(g) e.(f) (::)
  Ant. 2. Benedíctus Dóminus in ætérnum.
  Ant. 2.
  V
V
  Usquequo, Dómine, abscondéris in finem, * exardéscet sicut ignis ira tua?
  How long, Lord, will Thou turn away forevermore? How long will Thy wrath burn like fire?
  Memoráre, quam brevis mea substántia. * Ad quam vanitátem creásti omnes fílios hóminum?
  Keep in remembrance what my life is; for is it for nothingness that Thou hast created all the children of men?
  Quis est homo, qui vivet et non vidébit mortem, * éruet ánimam suam de manu ínferi?
  What man can live without seeing death, and who will tear his soul from the power of hell?
  Ubi sunt misericórdiæ tuæ antíquæ, Dómine, * sicut iurásti David in veritáte tua?
  Where, Lord, are Thy ancient mercies, which Thou swore to David in the name of Thy truth?
  Memor esto, Dómine, oppróbrii servórum tuórum, * quod contínui in sinu meo, multárum géntium,
  Keep in remembrance, O Lord, the reproach of Thy servants; I have kept him hidden in my bosom; he came from many nations.
  quo exprobravérunt inimíci tui, Dómine, * quo exprobravérunt vestígia christi tui.
  Keep in remembrance the reproach of Thy enemies, Lord, the reproach they made about Thy change toward Thy anointed.
  Benedíctus Dóminus in ætérnum. * Fiat, fiat.
  Blessed be the Lord forevermore. So be it, so be it.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Be(f)ne(g)dí(h)ctus(f) () Dó(g)mi(fe)nus(d) in(f) æ(g)tér(g)num.(f)
(::)
  Ant. Benedíctus Dóminus in ætérnum.
  Ant.
annotation: 1g;
%%
(c4) CON(d)vér(e)te(f)re,(ge) Dó(f)mi(e)ne,(df/d/dc) *(,) et(dc~) de(f)pre(g)cá(h)bi(g)lis(f) e(g)sto(f) (,) su(e)per(f) ser(g)vos(fe) tu(d)os.(d) (::)
E(h) u(h) o(g) u(f) a(gh) e.(g) (::)
  Ant. 3. Convértere, Dómine et deprecábilis esto super servos tuos.
  Ant. 3.
  Psalmus 89 (90)
Psalm 89 (90)
  Sit splendor Domini super nos
May the splendor of the Lord be upon us.
  Unus dies apud Dominum sicut mille anni, et mille anni sicut dies unus (2 Petr 3, 8).
With the Lord, one day is like a thousand years, and a thousand years are like one day.
  Dómine, refúgium factus es nobis * a generatióne in generatiónem.
  Lord, thou hast been our refuge from generation to generation.
  Priúsquam montes nasceréntur aut gignerétur terra et orbis, * a sǽculo et usque in sǽculum tu es Deus.
  Before the mountains were made, or the earth and the world was formed; from eternity and to eternity thou art God.
  Redúcis hóminem in púlverem; * et dixísti: «Revertímini, fílii hóminum».
  Turn not man away to be brought low: and thou hast said: Be converted, O ye sons of men.
  Quóniam mille anni ante óculos tuos tamquam dies hestérna, quæ prætériit, * et custódia in nocte.
  For a thousand years in thy sight are as yesterday, which is past. And as a watch in the night,
  Auferes eos, sómnium erunt: * mane sicut herba succréscens,
  things that are counted nothing, shall their years be. In the morning man shall grow up like grass;
  mane floret et crescit, * véspere décidit et aréscit.
  in the morning he shall flourish and pass away: in the evening he shall fall, grow dry, and wither.
  Quia defécimus in ira tua * et in furóre tuo turbáti sumus.
  For in thy wrath we have fainted away: and are troubled in thy indignation.
  Posuísti iniquitátes nostras in conspéctu tuo, * occúlta nostra in illuminatióne vultus tui.
  Thou hast set our iniquities before thy eyes: our life in the light of thy countenance.
  Quóniam omnes dies nostri evanuérunt in ira tua, * consúmpsimus ut suspírium annos nostros.
  For all our days are spent; and in thy wrath we have fainted away. Our years shall be considered as a spider:
  Dies annórum nostrórum sunt septuagínta anni * aut in valéntibus octogínta anni,
  the days of our years in them are threescore and ten years. But if in the strong they be fourscore years:
  et maior pars eórum labor et dolor, * quóniam cito tránseunt, et avolámus.
  and what is more of them is labour and sorrow. For mildness is come upon us: and we shall be corrected.
  Quis novit potestátem iræ tuæ * et secúndum timórem tuum indignatiónem tuam?
  Who knoweth the power of thy anger, and for thy fear
  Dinumeráre dies nostros sic doce nos, * ut inducámus cor ad sapiéntiam.
  can number thy wrath? So make thy right hand known: and men learned in heart, in wisdom.
  Convértere, Dómine, úsquequo? * Et deprecábilis esto super servos tuos.
  Return, O Lord, how long? and be entreated in favour of thy servants.
  Reple nos mane misericórdia tua, * et exsultábimus et delectábimur ómnibus diébus nostris.
  We are filled in the morning with thy mercy: and we have rejoiced, and are delighted all our days.
  Lætífica nos pro diébus, quibus nos humiliásti, * pro annis, quibus vídimus mala.
  We have rejoiced for the days in which thou hast humbled us: for the years in which we have seen evils.
  Appáreat servis tuis opus tuum * et decor tuus fíliis eórum.
  Look upon thy servants and upon their works: and direct their children.
  Et sit splendor Dómini Dei nostri super nos, et ópera mánuum nostrárum confírma super nos * et opus mánuum nostrárum confírma.
  And let the brightness of the Lord our God be upon us: and direct thou the works of our hands over us; yea, the work of our hands do thou direct.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
annotation: ;
%%
(c4) a/. Con(d)vér(e)te(f)re,(ge) Dó(f)mi(e)ne,(df/d/dc) (,) et(dc~) de(f)pre(g)cá(h)bi(g)lis(f) e(g)sto(f) (,) su(e)per(f) ser(g)vos(fe) tu(d)os.(d)
(::)
  Ant. Convértere, Dómine et deprecábilis esto super servos tuos.
  Ant.
  v. Ego ipse requíram oves meas. r. Et indúcam eas in terram suam.
  
  In primo nocturno, anno I)
  De libro Isaíæ prophétæ 37, 21-35
  Misit Isaías fílius Amos ad Ezechíam dicens: "Hæc dicit Dóminus, Deus Israel: Pro quibus rogásti me de Sennácherib rege Assyriórum, hoc est verbum, quod locútus est Dóminus super eum: Despéxit te, subsannávit te virgo fília Sion; post te caput movit fília Ierúsalem. Cui exprobrásti et quem blasphemásti? Et super quem exaltásti vocem et levásti altitúdinem oculórum tuórum? Contra Sanctum Israel! In manu servórum tuórum exprobrásti Dómino et dixísti: "In multitúdine quadrigárum meárum ego ascéndi altitúdinem móntium, iuga Líbani; et succídi excélsa cedrórum eius et eléctas abíetes illíus et introívi altitúdinem summitátis eius, silvam condénsam. Ego fodi et bibi aquam aliénam et exsiccávi vestígio pedis mei omnes rivos Ægýpti.""
  
  "Numquid non audísti? A sæculo feci illud; a diébus antíquis ego plasmávi illud et nunc addúxi, ut fiat in eradicatiónem, in lápides evérsos civitátes munítæ. Habitatóres eárum breviáta manu contremuérunt et confúsi sunt; facti sunt sicut fenum agri et gramen víride et herba tectórum, quæ exáruit a fácie austri. Sessiónem tuam et egréssum tuum et intróitum tuum cognóvi et insániam tuam contra me. Cum fúreris advérsum me, et supérbia tua ascénderit in aures meas, ponam círculum in náribus tuis et frenum in lábiis tuis et redúcam te in viam, per quam venísti. Tibi autem hoc erit signum: Comedántur hoc anno, quæ cólligi póterunt, et in anno secúndo, quæ sponte nascúntur; in anno autem tértio semináte et métite et plantáte víneas et comédite fructum eárum."
  
  "Mittet id, quod salvátum fúerit de domo Iudæ, quod réliquum est, radícem deórsum et fáciet fructum sursum. Quia de Ierúsalem exíbit resíduum, et, quod salvum fúerit, de monte Sion. Zelus Dómini exercítuum fáciet istud. Proptérea hæc dicit Dóminus de rege Assyriórum: Non introíbit civitátem hanc et non iáciet ibi sagíttam et non oppónet ei clípeum et non mittet contra eam ággerem. In via, qua venit, per eam revertétur, et civitátem hanc non ingrediétur, dicit Dóminus. Et prótegam civitátem istam, ut salvem eam propter me et propter David servum meum."
  
  r. Sicut mater consolátur fílios suos, ita consolábor vos, dicit Dóminus; et de Ierúsalem, civitáte quam elégi, véniet vobis auxílium; * Et vidébitis, et gaudébit cor vestrum. v. Dabo in Sion salútem, et in Ierúsalem glóriam meam. * Et vidébitis. v. Glória Patri. * Et vidébitis.
  
  In II nocturno, utroque anno
  Ex Scriptis sancti Ioánnis Henríci Newman, presbýteri et Ecclésiæ doctóris
  (Apologia Pro Vita Sua, Chapter V: Position of My Mind since 1845, London 1864, pp. 238-239, 250-251)
  Tamquam fluctibus agitatum in portum me tandem venisse videbatur
  Ex illa die qua cathólicus factus sum et déinceps, nihil plane sententiárum de religióne narrándum plus hábeo. Mentem autem nequáquam pigram réliqui neque a ratiocinatiónibus theológicis abstínui, sed neve variatiónes in cogitatióne neve sollicitúdines in corde reférre váleo. Omnis dúbii expers, in pace perfécta atque tranquillitáte hucúsque vivo. De intelléctu vel móribus a die conversiónis meæ mutátis nihil cónscius sum. Etenim, nec fidem in veritátes Revelatiónis principáles firmiórem, nec mei compotiórem, nec meípsum ferventiórem sentiébam. At tamquam flúctibus agitátum in portum me tandem venísse videbátur; unde meípsum usque ad hodiérnam diem beátum iúgiter ǽstimo.
  
  Neque artículos ínsuper qui de sýmbolo anglicáno desunt diffíciles recéptu invéni. Nonnúllos enim iamdúdum accéperam; ómnibus autem absque periclitatióne consénsi. Quos in die receptiónis sine ulla disceptatióne proféssus sum, eósdem étiam nunc ita confíteor. Sunt enim difficultátes intellegéndi in ómnibus sýmboli christiáni artículis sive a cathólicis sive a protestántibus proféssis quas neque negáre neque simplíciter me sólvere posse assevéro. Ac tamétsi multi sunt qui difficultátes in Religióne séntiant, quorum ego unus sum, coniunctiónem tamen numquam vidére pótui inter apprehensiónem illárum difficultátum, quamvis acúte et quotquot sint, et dubitatiónem doctrinárum cum quibus coniúnctæ sunt. Decem mília enim difficultátum ne síngulum quidem dúbium gígnere posse mihi vidétur, eo quod difficultátes nequáquam dúbiis commetiúntur. Difficultátes enimvéro in arguméntis prorsus adésse possunt; hic autem de difficultátibus in ipsis doctrínis intrínsecis vel quoad earúndem doctrinárum relatiónes in altérutras loquor. Scílicet ut áliquis vexátur dum quæstiónem mathemáticam sólvere non potest, étiam cum solútio illi sive prǽstita sive reténta est, sed non dúbitat quin solútio admítti possit vel solútio quædam vera exsístat. Ex ómnibus fídei dogmátibus, mea senténtia valde difficíllimum est quod Deus exsístat, sed méntibus nostris quam potentíssime imprímitur.
  
  Sunt tamen qui doctrínam Transubstantiatiónis diffícilem créditu aiunt. Ego quidem, cum illi doctrínæ non credíderam donec cathólicus essem, nihilóminus simul ac Ecclésiam Románam Cathólicam esse oráculum Dei cognóveram, atque eam docuísse istam doctrínam ab orígine esse revelátam, facíllime crédidi. Quod hanc doctrínam mente concípere sit árduum, immo impossíbile, libénter concédo; sed quómodo sit diffícile huic crédere, quæso. Toto vero dógmati reveláto, ab Apóstolis docto et Ecclésiæ trádito et ab Ecclésia mihi declaráto, credo; atque ut nunc interpretátur et, implícite, sicut ab illa auctoritáte cui commíssum est prætérea símili modo interpretábitur usque ad consummatiónem sǽculi, idem accípio. Insuper illis traditiónibus semper et ubíque in Ecclésia recéptis, in quibus res continétur definitiónum dogmaticárum intérdum declaratárum, et quæ in ómnibus sǽculis dógmati Cathólico iam declaráto textum et exémplum præbent, adhǽreo. Aliis quoque Sanctæ Sedis senténtiis, sive theológicis sive non, per instruménta a se statúta procedéntibus, quæstióne utrum infallibilitáte sint prǽditæ prætermíssa, quibus saltem parére atque obtemperáre débeo, me submítto. Existimánda est porro, ut opínor, Cathólicæ fídei investigátio paulátim per sǽcula spécies certas et várias assumpsísse, in formam sciéntiæ se exstruxísse, ratióne et locutióne sibi própriis a doctíssimis sicut Athanásio, Augustíno atque Thoma de Aquíno evolútis, se ornásse; neque talem hereditátem intellectuálem nobis his posterióribus diébus legátam ullo modo dirúmpere vellem.
  
  r. Evangélii factus sum miníster secúndum donum grátiæ Dei, quæ data est mihi secúndum operatiónem virtútis eius, * Ut innotéscat per ecclésiam multifórmis sapiéntia Dei. v. Cum autem vénerit ille, Spíritus veritátis, dedúcet vos in omnem veritátem. * Ut innotéscat.
  
   
  Orémus.
  
  Deus, qui sanctum Ioánnem Henrícum, presbýterum, lumen benígnum tuum sequéntem pacem in Ecclésia tua inveníre contulísti, concéde propítius ut, eius intercessióne et exémplo, ex umbris et imagínibus in plenitúdinem veritátis tuæ perducámur. Per Dominum.
  O God, who allowed St. John Henry the priest to follow Thy merciful light and find peace in Thy Church, grant that we, through His intercession and example, may be guided out of darkness and images unto the fullness of Thy truth. By our Lord.
%%
(c3) BE(hij)ne(i)di(j)cá(ih)mus(gf) Dó(ghGF)mi(ef)no.(f) r/.(::) De(hijIH)o(gf) grá(ghGF)ti(ef)as.(f) (::)
  v. Benedicámus Dómino. r. Deo grátias.
  v. Let us bless the Lord. r. Thanks be to God.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut