v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Læti coléntes fámulum
Christi fidélis ássecla,
Tibi se vovit súbditum
Tibi placére géstiit
His caritátis vínculis
Eius exémplis éxcitos
da gradi nos alácriter,
ut te cum Nato et Spíritu
laudémus hymnis cǽlicis. Amen.
liber ad astra iúgiter
triumphatúrus pródiit.
mentem, verba vel ópera
amóris fovens ígnibus.
Christi, carnis mundítie,
sponsi æmulátor vírginum.
Cuncta quæ mundus éxhibet
fugáces atque cópias.
tibi gratánter, Dómine,
amóris hymnum prómimus.
Ant. 1. Deus noster maniféste véniet, et non silébit.
Ant. 1. Our God will come to manifest Himself, and will not be silent.
Psalmus 49 (50)
Psalm 49 (50)
Vera in Dominum pietas
Non veni solvere legem, sed adimplere (Cf. Mt 5, 17).
I
I
Deus deórum Dóminus locútus est * et vocávit terram a solis ortu usque ad occásum.
The God of gods, the Lord has spoken, and He hath called the earth from sunrise to sunset.
Ex Sion speciósa decóre Deus illúxit, * Deus noster véniet et non silébit:
From Zion appears the radiance of His beauty. God will come visibly; * He, our God, and He shall not be silent.
ignis consúmens est in conspéctu eius * et in circúitu eius tempéstas válida.
Fire will be kindled in His presence, and a violent storm will surround Him.
Advocábit cælum desúrsum * et terram discérnere pópulum suum:
He shall call heaven and earth from on high, to discern His people.
«Congregáte mihi sanctos meos, * qui disposuérunt testaméntum meum in sacrifício».
Gather before Him His saints, who seal His covenant with sacrifices.
Et annuntiábunt cæli iustítiam eius, * quóniam Deus iudex est.
And the heavens will declare His righteousness, for God is the judge.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Deus noster maniféste véniet, et non silébit.
Ant. Our God will come to manifest Himself, and will not be silent.
Ant. 2. Immola Deo sacrifícium laudis.
Ant. 2. Immolate a sacrifice of praise to God.
II
II
«Audi, pópulus meus, et loquar; † Israel, et testificábor advérsum te: * Deus, Deus tuus ego sum.
Hearken, My people, and I will speak; Israel, and I will bear witness unto thee. I am God, thy God.
Non in sacrifíciis tuis árguam te; * holocáusta enim tua in conspéctu meo sunt semper.
It is not for thy sacrifices that I will rebuke thou, for thy burnt offerings are evermore before Me.
Non accípiam de domo tua vítulos, * neque de grégibus tuis hircos.
I will not take the calves of thy house, nor the goats of thy flocks;
Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * iumentórum mille in móntibus.
for all the beasts of the forest are mine, as well as the animals of the mountains, and the oxen.
Cognóvi ómnia volatília cæli, * et, quod movétur in agro, meum est.
I know all the birds of the air, and the beauty of the field is in My presence.
Si esuríero non dicam tibi; * meus est enim orbis terræ et plenitúdo eius.
If I am hungry, I will not tell thee; for the universe is mine, with all that is in it.
Numquid manducábo carnes taurórum * aut sánguinem hircórum potábo?
Will I eat the flesh of the bulls? or shall I drink the blood of the goats?
Immola Deo sacrifícium laudis * et redde Altíssimo vota tua;
Immolate to God a sacrifice of praise, and make thy vows unto the Most High.
et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me».
Then call upon Me in the day of tribulation; I will deliver thou, and thou shalt glorify Me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Immola Deo sacrifícium laudis.
Ant. Immolate a sacrifice of praise to God.
Ant. 3. Misericórdiam vólui, et non sacrifícium: et sciéntiam Dei plus quam holocáusta.
Ant. 3. For I want mercy, not sacrifice, and the knowledge of God is better than burnt offerings.
III
III
Peccatóri autem dixit Deus: † «Quare tu enárras præcépta mea * et assúmis testaméntum meum in os tuum?
But God said unto the sinner, Wherefore do thou list My statutes, and wherefore do thou hast My covenant constantly in thy mouth?
Tu vero odísti disciplínam * et proiecísti sermónes meos retrórsum.
Thou who hate discipline, and who have cast My words behind thou.
Si vidébas furem, currébas cum eo; * et cum adúlteris erat pórtio tua.
If thou sawest a thief, thou ranst with him, and thou put thy share with the adulterers.
Os tuum dimittébas ad malítiam, * et língua tua concinnábat dolos.
Thy mouth was filled with malice, and thy tongue plotted fraud.
Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris * et advérsus fílium matris tuæ proferébas oppróbrium.
Thou wouldst sit down to speak against thy brother, and thou wouldst set traps against thy mother's son.
Hæc fecísti, et tácui. † Existimásti quod eram tui símilis. * Arguam te et státuam illa contra fáciem tuam.
This is what thou didst, and I was silent. Thou ungodly believed that I would be like thou. I will rebuke thou, and I will put everything before thy eyes.
Intellégite hæc, qui obliviscímini Deum, * nequándo rápiam, et non sit qui erípiat.
Understand these things, thou who forget God; lest He tear apart, and no one can deliver.
Qui immolábit sacrifícium laudis, honorificábit me, † et, qui immaculátus est in via, * osténdam illi salutáre Dei».
The sacrifice of praise is that which will honor Me, and this is the way by which I will show man the salvation of God.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Misericórdiam vólui, et non sacrifícium: et sciéntiam Dei plus quam holocáusta.
Ant. For I want mercy, not sacrifice, and the knowledge of God is better than burnt offerings.
In primo nocturno, anno I)
De libro Ieremíæ prophétæ 37, 21; 38, 14-23
Præcépit rex Sedecías ut traderétur Ieremías in vestíbulo custódiæ (cárceris) et darétur ei torta panis cotídie ex vico Pistórum, donec consumeréntur omnes panes de civitáte. Et mansit Ieremías in vestíbulo custódiæ. Et misit rex Sedecías et tulit ad se Ieremíam prophétam ad óstium tértium quod erat in domo Dómini; et dixit rex ad Ieremíam: "Intérrogo ego te sermónem, ne abscóndas a me áliquid." Dixit autem Ieremías ad Sedecíam: "Si annuntiávero tibi, numquid non interfícies me? Et si consílium dédero tibi, non me áudies." Iurávit ergo rex Sedecías Ieremíæ clam dicens: "Vivit Dóminus, qui fecit nobis ánimam hanc, non óccidam te et non tradam te in manu virórum istórum qui quærunt ánimam tuam."
Et dixit Ieremías ad Sedecíam: "Hæc dicit Dóminus exercítuum, Deus Israel: Si proféctus exíeris ad príncipes regis Babylónis, vivet ánima tua, et cívitas hæc non succendétur igni, et salvus eris tu et domus tua; si autem non exíeris ad príncipes regis Babylónis, tradétur cívitas hæc in manu Chaldæórum, et succéndent eam igni, et tu non effúgies de manu eórum." Et dixit rex Sedecías ad Ieremíam: "Sollícitus sum propter Iudæos qui transfugérunt ad Chaldæos, ne forte tradar in manus eórum, et illúdant mihi."
Respóndit autem Ieremías: "Non te tradent; audi, quæso, vocem Dómini quam ego loquor ad te, et bene tibi erit, et vivet ánima tua. Quod si nolúeris égredi, iste est sermo quem osténdit mihi Dóminus: Ecce omnes mulíeres, quæ remansérunt in domo regis Iudæ, educéntur ad príncipes regis Babylónis et ipsæ dicent: "Seduxérunt te et prævaluérunt advérsum te viri pacífici tui; demérsi sunt in cæno pedes tui, illi autem recessérunt a te." Et omnes uxóres tuæ et fílii tui educéntur ad Chaldæos, et non effúgies manus eórum, sed in manu regis Babylónis capiéris; et civitátem hanc combúret igni."
r. Redémit Dóminus pópulum suum et liberávit eum. Et vénient et exsultábunt in montem Sion; et gaudébunt de bonis Dómini super fruménto, vino et óleo, * Et ultra non esúrient. v. A fructu fruménti, vini et ólei sui multiplicáti sunt. * Et ultra. v. Glória Patri. * Et ultra.
In secundo nocturno, anno I)
Ex Homilíis sancti Gregórii Magni papæ in Evangélia (Hom. 36, 1: PL 76, 1266)
Hoc distáre, fratres caríssimi, inter delícias córporis et cordis solet, quod corporáles delíciæ cum non habéntur grave in se desidérium accéndunt, cum vero hábitæ edúntur comedéntem prótinus in fastídium per satietátem vertunt. At contra spiritáles delíciæ cum non habéntur in fastídio sunt, cum vero habéntur in desidério; tantóque a comedénte ámplius esuriúntur, quanto et ab esuriénte ámplius comedúntur.
In illis appetítus placet, experiéntia dísplicet; in istis appetítus vilis est, et experiéntia magis placet. In illis appetítus saturitátem, satúritas fastídium génerat; in istis appetítus saturitátem, satúritas appetítum parit. Augent enim spiritáles delíciæ desidérium in mente, dum sátiant, quia quanto magis eárum sapor percípitur, eo ámplius cognóscitur quod avídius amétur. Et idcírco non hábitæ amári non possunt, quia eárum sapor ignorátur. Quis enim amáre váleat quod ignórat? Proínde psalmísta nos ádmonet, dicens: Gustáte et vidéte quóniam suávis est Dóminus. Ac si apérte dicat: "Suavitátem eius non cognóscitis, si hanc mínime gustátis. Sed cibum vitæ ex paláto cordis tángite, ut probántes eius dulcédinem amáre valeátis."
Has autem homo delícias tunc amísit, cum in paradíso peccávit; extra éxiit, cum os a cibo ætérnæ dulcédinis clausit. Unde nos quoque nati in huius peregrinatiónis ærúmna, huc fastidiósi iam vénimus, nec scimus quid desideráre debeámus; tantóque se ámplius fastídii nostri morbus exággerat, quanto magis ab esu illíus dulcédinis ánimus elóngat; et eo iam intérnas delícias non áppetit, quo eas comédere diu longéque desuévit. Fastídio ergo nostro tabéscimus, et longa inédiæ peste fatigámur. Et quia gustáre intus nólumus parátam dulcédinem, amámus foris míseri famem nostram. Sed supérna nos píetas nec deseréntes se déserit.
r. Noli esse mihi, Dómine, aliénus. Parce mihi in die mala; * Confundántur omnes qui me persequúntur, et non confúndar ego. v. Confundántur omnes inimíci mei qui quærunt ánimam meam ut áuferant eam. * Confundántur. v. Glória Patri. * Confundántur.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
