v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Quem terra, pontus, ǽthera colunt, adórant, prǽdicant trinam regéntem máchinam, claustrum Maríæ báiulat.
Cui luna, sol et ómniadesérviunt per témpora,perfúsa cæli grátiagestant puéllæ víscera.
Beáta mater múnere,cuius, supérnus ártifex,mundum pugíllo cóntinens,ventris sub arca clausus est.
Beáta cæli núntio,fecúnda Sancto Spíritu,desiderátus géntibuscuius per alvum fusus est.
Iesu, tibi sit glória,qui natus es de Vírgine,cum Patre et almo Spíritu,in sempitérna sǽcula. Amen.
Jesus, to Thee be glory given, Whom erst the Virgin-Mother bore, With Father and with Holy Ghost, Through endless ages evermore.
Ant. 1. Dóminus facit mirabília magna solus, in ætérnum misericórdia eius.
Ant. 1. The Lord alone works great wonders; His mercy is eternal.
Psalmus 135 (136)
Psalm 135 (136)
Hymnus paschalis
Easter hymn
Domini res gestas narrare laudare est (Cassiodorus ).
To recount the deeds of the Lord is to praise Him (Cassiodorus ).
I
I
Confitémini Dómino, quóniam bonus, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Celebrate the Lord, for He is good, for His mercy is everlasting.
Confitémini Deo deórum, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Praise the God of gods, for His mercy is eternal.
Confitémini Dómino dominórum, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Praise the Lord of lords, for His mercy is eternal.
Qui facit mirabília magna solus, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
To Him Who alone works great wonders, for His mercy is eternal.
Qui fecit cælos in intelléctu, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Who made the heavens wisely, for His mercy is eternal.
Qui expándit terram super aquas, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Who spread the earth over the waters, for His mercy is eternal.
Qui fecit luminária magna, *quóniam in ætérnum misericórdia eius;
Who made the great lights, for His mercy is eternal.
solem, ut præésset diéi, *quóniam in ætérnum misericórdia eius;
The sun to rule over the day, for His mercy is eternal.
lunam et stellas, ut præéssent nocti, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
The moon and the stars to rule over the night, for His mercy is eternal.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Dóminus facit mirabília magna solus, in ætérnum misericórdia eius.
Ant. The Lord alone works great wonders; His mercy is eternal.
Ant. 2. Edúxit Israel de médio Ægýpti, in manu poténti et brácchio exténto.
Ant. 2. He brought Israel out of the midst of Egypt with a mighty hand and an outstretched arm.
II
II
Qui percússit Ægýptum in primogénitis eórum, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Unto him who smote the Egyptians in their firstborn, for His mercy is eternal.
Qui edúxit Israel de médio eórum, *quóniam in ætérnum misericórdia eius;
He brought Israel out of their midst, for His mercy is everlasting.
in manu poténti et bráchio exténto, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
With a strong hand and an outstretched arm, for His mercy is eternal.
Qui divísit mare Rubrum in divisiónes, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Unto him who divided the Red Sea in two, for His mercy is eternal.
Et tradúxit Israel per médium eius, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Who made Israel pass through, for His mercy is eternal.
Et excússit pharaónem et virtútem eius in mari Rubro, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
And he threw Pharaoh and his army into the Red Sea, for His mercy is everlasting.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Edúxit Israel de médio Ægýpti, in manu poténti et brácchio exténto.
Ant. He brought Israel out of the midst of Egypt with a mighty hand and an outstretched arm.
Ant. 3. Confitémini Deo cæli; ipse redémit nos ab inimícis nostris.
Ant. 3. O heavens, give glory to God; it is He who has redeemed us from our enemies.
III
III
Qui tradúxit pópulum suum per desértum, * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
He led His people through the wilderness, for His mercy is eternal.
Qui percússit reges magnos, *quóniam in ætérnum misericórdia eius;
He hath struck great kings, for His mercy is eternal.
et occídit reges poténtes, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
He hath put to death mighty kings, for His mercy is eternal:
Sehon regem Amorræórum, *quóniam in ætérnum misericórdia eius;
Sehon, king of the Amorites, for His mercy is eternal;
et Og regem Basan, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
and Og king of Bashan, for His mercy is everlasting.
Et dedit terram eórum hereditátem, * quóniam in ætérnum misericórdia eius,
And he hath given their land as an inheritance, for His mercy is everlasting,
hereditátem Ísrael servo suo *,quóniam in ætérnum misericórdia eius.
as an inheritance to Israel his servant, for His mercy is eternal.
Qui in humilitáte nostra memor fuit nostri, * quóniam in ætérnum misericórdia eius;
Forasmuch as He remembered us in our humiliation, for His mercy is eternal;
et redémit nos ab inimícis nostris, * quóniam in ætérnum misericórdia eius.
and He hath delivered us (redeemed) from our enemies, for His mercy is eternal.
Qui dat escam omni carni, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
He giveth food to all flesh, for His mercy is eternal.
Confitémini Deo cæli, *quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Glorify the God of heaven, for His mercy is eternal.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Confitémini Deo cæli; ipse redémit nos ab inimícis nostris.
Ant. O heavens, give glory to God; it is He who has redeemed us from our enemies.
In primo nocturno, anno II
De libro Isaíæ prophétæ
Væ Ariel, Ariel, cívitas quam circúmdedit David! Addite annum ad annum, sollemnitátes evolvántur; et circumvallábo Ariel, et erit mæror et mæstítia et erit mihi quasi Ariel. Et circúmdabo te quasi sphæram et iáciam contra te ággerem et muniménta ponam in obsidiónem tuam. Humiliáberis, de terra loquéris, et de púlvere vix audiétur elóquium tuum, et erit quasi pythónis de terra vox tua, et de humo elóquium tuum mussitábit.
Et erit sicut pulvis ténuis multitúdo superbórum tuórum, et sicut pálea volans multitúdo fórtium. Erítque repénte conféstim, a Dómino exercítuum visitáberis in tonítruo et commotióne terræ, magno fragóre, túrbine et tempestáte et flamma ignis devorántis. Et erit sicut sómnium visiónis noctúrnæ multitúdo ómnium géntium quæ dímicant contra Ariel, et omnes qui pugnant contra eam et contra muniménta eius et oppressóres eius.
Et sicut sómniat esúriens, et ecce cómedit, cum autem fúerit expergefáctus, vácua est ánima eius; et sicut sómniat sítiens et ecce bibit et, postquam fúerit expergefáctus, lassus adhuc sitit, et ánima eius vácua est, sic erit multitúdo ómnium géntium dimicántium contra montem Sion.
r. Ecce Dóminus véniet cum splendóre descéndens, et virtus eius cum eo, * Visitáre pópulum suum in pace, et constitúere super eum vitam sempitérnam. v. Ecce Dóminus noster cum virtúte véniet, * Visitáre. v. Glória Patri. * Visitáre pópulum.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Petri Chrysólogi epíscopi (Sermo 147, 4. 6-7: CCL 24A, 910-911. 912)
Videns Deus mundum labefactári timóre, contínuo agit ut cum amóre révocet, invítet grátia, caritáte téneat et constríngat afféctu. Hinc est quod inveterátam malis terram ábluit ulciscénte dilúvio, et Nœ novi sæculi vocat paréntem, blando sermóne compéllit, dat familiárem fidúciam, pie de præséntibus ínstruit, consolátur per grátiam de futúris; et iam non iussit, sed participáto labóre una in arca claudit totíus sæculi partum, ut societátis amor timórem servitútis auférret, et servarétur amóre commúni quod fúerat commúni labóre salvátum.
Hinc est quod Abraham vocat de géntibus, auget nómine, patrem fídei facit, comitátur via, inter éxteros servat, ditat rebus, honórat triúmphis, promíssis oppígnorat, éripit iniúriis, hospitalitáte blandítur, miríficat gérmine desperáto: ut tot replétus bonis, tanta divínæ illéctus dulcédine caritátis, Deum dilígere dísceret, non timére; amándo cólere, non pavéndo. Sed per hæc quæ memorávimus, ubi humána corda flamma divínæ caritátis accéndit, et humánis sénsibus amóris Dei tota se fundit ebríetas, sáucia mente cœpérunt Deum carnálibus velle óculis intuéri. Deum, quem mundus non capit, angústus quómodo cápere póterat humánus aspéctus? Quid erit, quid débeat, quid possit, non réspicit ius amóris. Amor ignórat iudícium, ratióne caret, modum nescit. Amor non áccipit de impossibilitáte solácium, non récipit de difficultáte remédium.
Amor, nisi ad desideráta perváserit, necat amántem; et ídeo vadit quo dúcitur, non quo débeat. Amor parit desidérium, gliscit ardóre, ardor ad inconcéssa perténdit. Et quid plura? Amor quod amat non potest non vidére: hinc est quod omnes sancti ómnia quæ merúerant parva duxérunt, si Dóminum non vidérent. Hinc est quod amor qui cupit vidére Deum, etsi non habet iudícium, habet tamen stúdium pietátis. Hinc est quod Móyses audet dícere: Si invéni grátiam coram te, osténde mihi fáciem tuam. Hinc est quod álius dicit: Osténde fáciem tuam. Dénique et ipsi gentíles ob hoc simulácra finxérunt, ut in ipsis erróribus óculis cérnerent quod colébant.
r. Salus nostra, Redémptor noster modo véniet, quem Gábriel nuntiávit et María Virgo concépit; * Ipse venit liberáre hóminem pérditum quem plasmávit in mundum. v. Princeps Gábriel magne, testis fidélis, iam véniet qui ventúrus est. * Ipse venit. v. Glória Patri. * Ipse venit.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Famulórum tuórum, quǽsumus, Dómine, delíctis ignósce, ut, qui tibi placére de áctibus nostris non valémus, Genetrícis Fílii tui Dómini nostri intercessióne salvémur. Per Dóminum.
Lord, we beseech Thou, forgive the transgressions of Thy servants, and since we cannot please Thou by our own deeds, grant that we may find safety in the prayers of the Mother of Thy Son and of our Lord.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.