v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Veni, redémptor géntium, osténde partum Vírginis; mirétur omne sæculum: talis decet partus Deum.
Non ex viríli sémine, sed mystico spirámine Verbum Dei factum est caro fructúsque ventris flóruit.
Alvus tuméscit Vírginis, claustrum pudóris pérmanet, vexílla virtútum micant, versátur in templo Deus.
Procédat e thálamo suo, pudóris aula régia, géminæ gigas substántiæ alácris ut currat viam.
Æquális ætérno Patri, carnis tropæo cíngere, infírma nostri córporis virtúte firmans pérpeti.
Præsépe iam fulget tuum luménque nox spirat novum, quod nulla nox intérpolet fidéque iugi lúceat.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Ant. 1. Clamor meus, Dómine, ad te pervéniat; non abscóndas fáciem tuam a me.
Ant. 1. Let my cry, O Lord, reach Thou; do not hide Thy face from me.
Psalmus 101
Psalm 101
Exsulis vota et preces
Vows and pleas from the exiles
Consolatur nos Deus in omni tribulatione nostra (2 Cor I,4).
God will comfort us in our tribulations
I
I
Dómine, exáudi oratiónem meam, * et clamor meus ad te véniat.
Lord, hearken my prayer, and let my cry go to Thou.
Non abscóndas fáciem tuam a me; † in quacúmque die tríbulor, * inclína ad me aurem tuam.
Do not turn thy face away from me; on whatever day I am in tribulation, incline thy ear unto me.
In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me.
On whatever day I call upon Thou, hearken unto me quickly.
Quia defecérunt sicut fumus dies mei, * et ossa mea sicut crémium aruérunt.
For my days have vanished like smoke, and my bones have dried up like a trifle.
Percússum est ut fenum et áruit cor meum, * étenim oblítus sum comédere panem meum.
I was smitten like grass, and my heart withered, forasmuch as I forgot to eat my bread.
A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.
By dint of my voice moaning, my bones have attached themselves to my skin.
Símilis factus sum pellicáno solitúdinis, * factus sum sicut nyctícorax in ruínis. Vigilávi * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.
I have become like the pelican of the desert; I became like the queen's owl. I have been watching, and I have become like the sparrow that stands alone on the roof.
Tota die exprobrábant mihi inimíci mei, * exardescéntes in me per me iurábant.
All day long my enemies insulted me, and those who praised me conspired against me.
Quia cínerem tamquam panem manducábam * et potum meum cum fletu miscébam,
Forasmuch as I ate ashes like bread, and mixed my drink with my tears;
a fácie iræ et increpatiónis tuæ, * quia élevans allisísti me.
The aspect of Thy anger and indignation, for after thee raised me thou crushed me.
Dies mei sicut umbra declinavérunt, * et ego sicut fenum árui.
My days have vanished like a shadow, and I have dried up like grass.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Clamor meus, Dómine, ad te pervéniat; non abscóndas fáciem tuam a me.
Ant. Let my cry, O Lord, reach Thou; do not hide Thy face from me.
Ant. 2. Réspice, Dómine, in oratiónem humílium.
Ant. 2. Behold, Lord, at the prayer of the humble.
II
II
Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes, * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
But Thou, Lord, stand forevermore, and the memory of Thy name extends from race to race.
Tu exsúrgens miseréberis Sion, † quia tempus miseréndi eíus, * quia venit tempus,
Thou shalt arise, and Thou shalt have mercy on Zion, for the time has come, the time to have mercy on her, and the time has come.
quóniam placuérunt servis tuis lápides eíus, * et púlveris eíus miseréntur.
For its stones are loved by Thy servants, and its dust softens them.
Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam,
And the nations will fear Thy name, O Lord, and all the kings of the earth Thy glory,
quia ædificávit Dóminus Sion * et appáruit in glória sua.
forasmuch as the Lord built Zion, and will be seen in His glory.
Respéxit in oratiónem ínopum * et non sprevit precem eórum.
He looked upon the prayer of the humble, and He did not despise their prayer.
Scribántur hæc pro generatióne áltera, * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum.
Let these things be written for the future generation, and the people that will be created will praise the Lord
Quia prospéxit de excélso sanctuário suo, * Dóminus de cælo in terram aspéxit,
forasmuch as He looked down from the height of His holy place. The Lord looked from heaven to earth,
ut audíret gémitus compeditórum, * ut sólveret fílios mortis;
to hearken the groans of the captives in chains, to deliver the sons of those who had been slain,
ut annúntient in Sion nomen Dómini * et laudem eíus in Ierusálem,
that they may preach the name of the Lord in Zion, and His praise in Jerusalem,
cum congregáti fúerint pópuli in unum * et regna, ut sérviant Dómino.
when the peoples and kings assemble to serve the Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Réspice, Dómine, in oratiónem humílium.
Ant. Behold, Lord, at the prayer of the humble.
Ant. 3. Tu, Dómine, terram fundásti, et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
Ant. 3. Thou, Lord, founded the earth, and the heavens are the work of Thy hands.
III
III
Humiliávit in via virtútem meam, * abbreviávit dies meos.
He said unto him in His strength, "Let me know the few of my days."
Dicam: “Deus meus, †ne áuferas me in dimídio diérum meórum; * in generatiónem et generatiónem sunt anni tui.
I said: my God, do not call me back in the middle of my days; Thy years last from age to age.
Inítio terram fundásti; * et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
From the beginning, Lord, Thou founded the earth, and the heavens are the work of Thy hands.
Ipsi períbunt, tu autem pérmanes; † et omnes sicut vestiméntum veteráscent, et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur.
They will perish, but Thou shalt remain; and they will all age like a garment. Thou shalt change them like a garment with which one covers oneself, and they will be changed;
Tu autem idem ipse es, * et anni tui non defícient.
but Thou art still the same, and Thy years will not pass away.
Fílii servórum tuórum habitábunt, * et semen eórum in conspéctu tuo firmábitur.”
The sons of Thy servants will have a permanent home, and their seed will be firm forevermore.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Tu, Dómine, terram fundásti, et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
Ant. Thou, Lord, founded the earth, and the heavens are the work of Thy hands.
v. Véniat super me misericórdia tua, Dómine. r. Salutáre tuum, secúndum elóquium tuum.
v. May Thy mercy come upon me, Lord. r. Thy salvation, according to Thy promise.
In primo nocturno, anno II
De libro Isaíæ prophétæ
Audíte me, qui sequímini iustítiam, qui quæritis Dóminum; atténdite ad petram, unde excísi estis, et ad cavérnam laci, de qua præcísi estis. Atténdite ad Abraham patrem vestrum et ad Saram quæ péperit vos; quia unum vocávi eum et benedíxi ei et multiplicávi eum. Consolátur enim Dóminus Sion, consolátur omnes ruínas eius; et ponit desértum eius quasi Eden et solitúdinem eius quasi hortum Dómini. Gáudium et lætítia inveniétur in ea, gratiárum áctio et vox laudis.
Atténdite ad me, pópule meus, et, natiónes, me audíte, quia lex a me éxiet, et iudícium meum in lucem populórum státuam. Prope est iustítia mea, egréssa est salus mea, et bráchia mea pópulos iudicábunt; in me ínsulæ sperábunt et ad bráchium meum atténdent. Leváte in cælum óculos vestros et inspícite in terram deórsum, quia cæli sicut fumus liquéscent, et terra sicut vestiméntum atterétur, et habitatóres eius sicut hæc interíbunt. Salus autem mea in sempitérnum erit, et iustítia mea non defíciet.
Audíte me, qui scitis iustítiam, pópule, in cuius corde est lex mea: nolíte timére oppróbrium hóminum, et blasphémias eórum ne metuátis. Sicut enim vestiméntum sic cómedet eos vermis, et sicut lanam sic devorábit eos tínea; iustítia autem mea in sempitérnum erit et salus mea in generatiónes generatiónum.
r. Modo véniet Dominátor Dóminus: * Et nomen eius Emmánuel vocábitur. v. Ecce dominátor Dóminus cum virtúte véniet. * Et. v. Glória Patri. * Et.
In secundo nocturno, anno II
Ex Tractátu sancti Hippólyti presbýteri Contra hæresim Noéti (Cc. 9-12: PG 10, 815-819)
Unus Deus est, quem non aliúnde, fratres, agnóscimus, quam ex sanctis Scriptúris. Quæcúmque ergo divínæ Scriptúræ prædicant, sciámus; et quæcúmque docent, cognoscámus: et sicut Pater vult credi, sic credámus; et sicut vult Fílium glorificári, sic glorificémus; et sicut vult donári Spíritum Sanctum, sic accipiámus. Non secúndum própriam voluntátem, neque secúndum próprium sensum, neque vim inferéntes iis quæ a Deo data sunt; sed quómodo ipse per sanctas Scriptúras docére vult, sic intellegámus.
Deus solus cum esset, nihílque sibi covum habéret, vóluit mundum effícere. Et mundum cógitans ac volens et dicens effécit; continuóque éxstitit ei factus sicut vóluit, et sicut vóluit, perfécit. Satis ígitur nobis est scire solum, nihil esse Deo coævum. Nihil erat præter ipsum; ipse solus, multus erat. Nec enim erat sine ratióne, sine sapiéntia, sine poténtia, sine consílio. Omnia erant in eo; ipse erat ómnia. Quando vóluit et quómodo vóluit, osténdit Verbum suum tempóribus apud eum definítis; per quod ómnia fecit. Quod Verbum cum in se habéret, essétque mundo creáto inaspectábile, fecit aspectábile, emíttens priórem vocem; et lumen ex lúmine génerans, deprómpsit ipsi creatúræ Dóminum, sensum suum; et qui prius ipsi tantum erat visíbilis, mundo autem invisíbilis, hunc visíbilem facit, ut mundus, cum eum qui appáruit vidéret, salvus fíeri posset.
Hoc vero mens est, quod pródiens in mundum, osténsum est puer Dei. Omnia ígitur per ipsum, ipse autem solus ex Patre. Hic autem dedit legem et prophétas; et dando coégit hos per Spíritum Sanctum loqui, ut, accipiéntes virtútis patérnæ inspiratiónem, consílium et voluntátem Patris nuntiárent. Factum est ígitur maniféstum Verbum, sicut ait beátus Ioánnes. Répetit enim summátim quæ a prophétis dicta sunt, demónstrans hoc esse Verbum per quod ómnia facta sunt. Sic enim ait: In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil. Et infra ait: Mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit et sui eum non recepérunt.
r. Radix Iesse, qui exsúrget iudicáre gentes, in eum gentes sperábunt; * Et erit nomen eius benedíctum in sæcula. v. Ex Sion spécies decóris eius, Deus noster maniféste véniet. * Et. v. Glória Patri. * Et.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Omnípotens sempitérne Deus, † nativitátem Fílii tui secúndum carnem propinquáre cernéntes, * quǽsumus, ut nobis indígnis fámulis tuis misericórdiam præstet Verbum, quod ex Vírgine María dignátum est caro fíeri, et habitáre in nobis. Qui tecum.
Eternal and almighty God, seeing the approach of the birth according unto the flesh of Thy Son, we ask that the Word have mercy on us, Thy unworthy servants, He who became flesh of the Virgin Mary and deigned to dwell amongst us.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
