The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Nox atra rerum cóntegit terræ colóres ómnium: nos confiténtes póscimus te, iuste iudex córdium,
The dusky veil of night hath laid The varied hues of earth in shade; Before Thee, righteous Judge of all, We contrite in confession fall.
  Ut áuferas piácula sordésque mentis ábluas, donésque, Christe, grátiam ut arceántur crímina.
Take far away our load of sin, Our soiled minds make clean within: Thy sov’reign grace, O Christ, impart, From all offence to guard our heart.
  Mens, ecce, torpet ímpia, quam culpa mordet nóxia; obscúra gestit tóllere et te, Redémptor, quǽrere.
For lo! our mind is dull and cold, Envenomed by sin’s baneful hold: Fain would it now the darkness flee, And seek, Redeemer, unto Thee.
  Repélle tu calíginem intrínsecus quam máxime, ut in beáto gáudeat se collocári lúmine.
Far from it drive the shades of night, Its inmost darkness put to flight; Till in the daylight of the Blest It joys to find itself at rest.
  Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sæcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Christe, precámur ádnuas orántibus servis tuis, iníquitas hæc sǽculi ne nostram captívet fidem.
  Non cogitémus ímpie, invideámus némini, læsi non reddámus vicem, vincámus in bono malum.
  Absit nostris e córdibus ira, dolus, supérbia; absístat avarítia, malórum radix ómnium.
  Consérvet pacis fœdera non simuláta cáritas; sit illibáta cástitas credulitáte pérpeti.
  Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
  Ant. 1. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
  Ant. 1. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
  Psalmus 17 (18), 31-51
Psalm 17:31-51
  Gratiarum actio
Thanksgiving
  Si Deus pro nobis, quis contra nos? (Rom 8, 31).
If God is for us, who will be against us?
  IV
IV
  Deus, impollúta via eius, elóquia Dómini igne examináta; * protéctor est ómnium sperántium in se.
  As for my God, his way is undefiled: the words of the Lord are fire tried: he is the protector of all that trust in him.
  Quóniam quis Deus præter Dóminum? * Aut quæ munítio præter Deum nostrum?
  For who is God but the Lord? or who is God but our God?
  Deus, qui præcínxit me virtúte * et pósuit immaculátam viam meam;
  God, who hath girt me with strength; and made my way blameless.
  qui perfécit pedes meos tamquam cervórum * et super excélsa státuit me;
  Who hath made my feet like the feet of harts: and who setteth me upon high places.
  qui docet manus meas ad prœlium, * et tendunt arcum æreum bráchia mea.
  Who teacheth my hands to war: and thou hast made my arms like a brazen bow.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Elóquium Dómini scutum est ómnium sperántium in eum.
  Ant. The word of the Lord is a shield for all who hope in Him.
  Ant. 2. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
  Ant. 2. May Thy right hand, Lord, seize me.
  V
V
  Et dedísti mihi scutum salútis tuæ, et déxtera tua suscépit me, * et exaudítio tua magnificávit me.
  And thou hast given me the protection of thy salvation: and thy right hand hath held me up: And thy discipline hath corrected me unto the end: and thy discipline, the same shall teach me.
  Dilatásti gressus meos subtus me, * et non sunt infirmáta vestígia mea.
  Thou hast enlarged my steps under me; and my feet are not weakened.
  Persequébar inimícos meos et comprehendébam illos * et non convertébar, donec defícerent.
  I will pursue after my enemies, and overtake them: and I will not turn again till they are consumed.
  Confringébam illos, nec póterant stare, * cadébant subtus pedes meos.
  I will break them, and they shall not be able to stand: they shall fall under my feet.
  Et præcinxísti me virtúte ad bellum * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
  And thou hast girded me with strength unto battle; and hast subdued under me them that rose up against me.
  Et inimícos meos dedísti mihi dorsum * et odiéntes me disperdidísti.
  And thou hast made my enemies turn their back upon me, and hast destroyed them that hated me.
  Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret, * ad Dóminum, nec exaudívit eos.
  They cried, but there was none to save them, to the Lord: but he heard them not.
  Et commínui eos ut púlverem ante fáciem venti, * ut lutum plateárum contrívi eos.
  And I shall beat them as small as the dust before the wind; I shall bring them to nought, like the dirt in the streets.
  Eripuísti me de contradictiónibus pópuli, * constituísti me in caput géntium.
  Thou wilt deliver me from the contradictions of the people: thou wilt make me head of the Gentiles.
  Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi, * in audítu auris obœdívit mihi.
  A people, which I knew not, hath served me: at the hearing of the ear they have obeyed me.
  Fílii aliéni blandíti sunt mihi, fílii aliéni inveteráti sunt, * contremuérunt in ábditis suis.
  The children that are strangers have lied to me, strange children have faded away, and have halted from their paths.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Déxtera tua, Dómine, suscépit me.
  Ant. May Thy right hand, Lord, seize me.
  Ant. 3. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
  Ant. 3. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
  VI
VI
  Vivit Dóminus et benedíctus Adiútor meus, * et exaltétur Deus salútis meæ.
  The Lord liveth, and blessed be my God, and let the God of my salvation be exalted:
  Deus qui das vindíctas mihi et subdis pópulos sub me, * liberátor meus de inimícis meis iracúndis;
  O God, who avengest me, and subduest the people under me, my deliverer from my enemies.
  et ab insurgéntibus in me exáltas me, * a viro iníquo éripis me.
  And thou wilt lift me up above them that rise up against me: from the unjust man thou wilt deliver me.
  Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine, * et nómini tuo psalmum dicam,
  Therefore will I give glory to thee, O Lord, among the nations, and I will sing a psalm to thy name.
  magníficans salútes regis sui et fáciens misericórdiam christo suo, * David et sémini eius usque in sæculum.
  Giving great deliverance to his king, and shewing mercy to David his anointed: and to his seed for ever.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Vivat Dóminus, et exaltétur Deus salútis meæ.
  Ant. Long live the Lord, and may the God of my salvation be exalted.
  In primo nocturno, anno II
  De libro Génesis
  Adam cognóvit Evam uxórem suam, quæ concépit et péperit Cain dicens: " Acquisívi virum per Dóminum. " Rursúsque péperit fratrem eius Abel. Et fuit Abel pastor óvium et Cain agrícola. Factum est autem post áliquot dies ut offérret Cain de frúctibus agri munus Dómino. Abel quoque óbtulit de primogénitis gregis sui et de adípibus eórum. Et respéxit Dóminus ad Abel et ad munus eius, ad Cain vero et ad munus illíus non respéxit. Iratúsque est Cain veheménter, et cóncidit vultus eius.
  
  Dixítque Dóminus ad eum: " Quare irátus es et cur cóncidit fácies tua? Nonne si bene égeris, vultum attólles? Sin autem male, in fóribus peccátum insidiábitur et ad te erit appetítus eius, tu autem domináberis illíus. " Dixítque Cain ad Abel fratrem suum: " Egrediámur foras. " Cumque essent in agro, consurréxit Cain advérsus Abel fratrem suum et interfécit eum.
  
  Et ait Dóminus ad Cain: " Ubi est Abel frater tuus? " Qui respóndit: " Néscio. Num custos fratris mei sum ego? " Dixítque ad eum: " Quid fecísti? Vox sánguinis fratris tui clamat ad me de agro. Nunc ígitur maledíctus eris procul ab agro, qui apéruit os suum et suscépit sánguinem fratris tui de manu tua! Cum operátus fúeris eum, ámplius non dabit tibi fructus suos; vagus et prófugus eris super terram. " Dixítque Cain ad Dóminum: " Maior est pœna mea quam ut portem eam. Ecce eícis me hódie a fácie agri, et a fácie tua abscóndar et ero vagus et prófugus in terra; omnis ígitur qui invénerit me, occídet me. " Dixítque ei Dóminus: " Nequáquam ita fiet, sed omnis qui occíderit Cain séptuplum puniétur! " Posuítque Dóminus Cain signum, ut non eum interfíceret omnis qui invenísset eum. Egressúsque Cain a fácie Dómini habitávit in terra Nod ad orientálem plagam Eden.
  
  r. In sudóre vultus tui vescéris panem, donec revertáris in terram de qua sumptus es, * Quia terra es et in terram revertéris. v. Cum operátus fúeris eam non dabit fructus suos, sed spinas et tríbulos germinábit tibi. * Quia. v. Glória Patri. * Quia.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Sermónibus sancti Chromátii Aquileiénsis epíscopi (Sermo 22, 2-3: SC 164, 64-66)
  Abel pastor óvium erat; præfigurábat enim in se exémplum illíus qui ait in evangélio: Ego sum pastor bonus. Bonus pastor ánimam suam ponit pro óvibus suis. In Abel imágo præcucúrrit, ut in Christo véritas manifestétur. Ille pastor de terra, iste pastor de cælo. Ille pastor pécudum, hic mártyrum. Ille pastor óvium irrationabílium, hic rationabílium. Sed advertámus magnum mystérium. Licet et Salvátor noster pastor dicátur, nuncupátur tamen et ovis vel agnus. Dénique non sine mystério domínicæ passiónis, in præsénti lectióne lectum est quod Abel de partu óvium suárum obtúlerit munus Dómino Deo.
  
  Sancti patriárchæ et prophétæ, mérito innocéntiæ, oves vel aríetes nuncupántur. De ipsis enim scriptum légimus: Indúti sunt aríetes óvium, et conválles abundábunt fruménto. Et íterum: Nos autem pópulus tuus, et oves gregis tui. De hoc ergo grege sanctórum immaculáta illa et intácta ovis procéssit, id est sancta María, quæ nobis contra natúram purpúreum illum agnum, id est regem Christum, generávit. Recte autem purpúreus agnus Christus Dóminus intellégitur, quia rex non factus sed natus est.
  
  Omnis rex non statim rex náscitur; sed postquam natus fúerit, rex effícitur, aut ipse induméntum súscipit regni purpúreum, aut régiam dignitátem. Dóminus autem et Salvátor noster de ipso útero virgináli cum régia auctoritáte procéssit, quia rex erat iam ántequam ex Vírgine nascerétur. De Deo enim Patre rex et Dei Fílius natus exstíterat. Quanto mélior fides in Abel qui de frúctibus óvium múnera Dómino óbtulit, tanto religiósior devótio pópuli christiáni, quod sumus nos, qui innocéntiæ et simplicitátis Dómino múnera offérimus.
  
  r. Ecce eícis me hódie a fácie terræ et a fácie tua, dixit Cain ad Dóminum; omnis, qui invénerit me, occídet me. * Non erit ita; sed omnis qui occíderit Cain, séptuplum puniétur, dicit Dóminus. v. Maior est iníquitas mea quam ut véniam mérear. * Non erit ita. v. Glória Patri. * Non erit ita.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut