v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Rex glorióse mártyrum, coróna confiténtium, qui respuéntes térrea perdúcis ad cæléstia,
Aurem benígnam prótinus appóne nostris vócibus; tropæa sacra pángimus, ignósce quod delíquimus.
Tu vincis in martyribus parcéndo confessóribus; tu vince nostra crímina donándo indulgéntiam.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Deus meus, ne despéxeris deprecatiónem meam, a tribulatióne peccatóris.
Ant. 1. My God, despise not my plea during the persecution of sinners.
Psalmus 54 (55)
Psalm 54 (55)
Contra perfidum amicum
Against a treacherous friend
Cœpit Iesus pavere et tædere (Mc 14, 33).
Jesus began to feel frightened and anxious (Mk 14:33).
I
I
Auribus pércipe, Deus, oratiónem meam † et ne abscondáris a deprecatióne mea; * inténde mihi et exáudi me.
O God, give ear to my prayer, do not shrink from my supplications. Hearken unto me and answer me!
Excússus sum in meditatióne mea et conturbátus sum * a voce inimíci et a tribulatióne peccatóris.
I wander here and there, plaintive and groaning, before the threats of the enemy, before the oppression of the wicked!
Quóniam devolvérunt in me iniquitátem * et in ira molésti erant mihi.
For they bring calamity upon me, and they pursue me with anger.
Cor meum torquétur intra me, * et formído mortis cécidit super me.
My heart trembles within me, and upon me the terrors of death descend.
Timor et tremor venérunt super me, * et contéxit me pavor.
Fear and terror assail me, and shudder envelops me.
Et dixi: «Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo et requiéscam?
And I said: Oh! if I had the wings of the dove, I would fly away and settle in repose;
Ecce elongábo fúgiens * et manébo in solitúdine.
behold, I shall flee far away, and I shall remain in solitude.
Exspectábo eum, qui salvum me fáciat * a spíritu procéllæ et tempestáte».
I would hasten to seek an asylum, far from the rushing wind, far from the hurricane.
Díssipa, Dómine, dívide línguas eórum, * quóniam vidi violéntiam et contentiónem in civitáte.
Destroy them, O Lord, divide their tongues! For I behold violence and discord in the city.
Die ac nocte circúmeunt eam super muros eius, † iníquitas et labor et insídiæ in médio eius; * et non defécit de platéis eius frauduléntia et dolus.
Day and night they go round its ramparts; iniquity and vexation are in her midst, perversity is in her bosom, oppression and cunning do not leave her places.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Deus meus, ne despéxeris deprecatiónem meam, a tribulatióne peccatóris.
Ant. My God, despise not my plea during the persecution of sinners.
Ant. 2. Liberábit nos Dóminus de manu inimíci et insidiatóris.
Ant. 2. The Lord has freed us from the hands of our enemies and those who lie in wait.
II
II
Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique;
For it is not an enemy that insults me: I would bear it;
et si is, qui óderat me, super me magnificátus fuísset, * abscondíssem me fórsitan ab eo.
it is not an adversary who rises up against me: I would hide myself before him.
Tu vero, homo coæquális meus, * familiáris meus et notus meus,
But thou wast another me, my confidant and my friend.
qui simul habúimus dulce consórtium: * in domo Dei ambulávimus in concúrsu.
We lived together in sweet intimacy, we went with the crowd unto the house of God.
[Véniat mors super illos, et descéndant in inférnum vivéntes,
[May death surprise them, let them descend alive to Sheol!
quóniam nequítiæ in habitáculis eórum, in médio eórum. ]
For wickedness is in their dwelling, in their midst.]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Liberábit nos Dóminus de manu inimíci et insidiatóris.
Ant. The Lord has freed us from the hands of our enemies and those who lie in wait.
Ant. 3. Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet.
Ant. 3. Surrender thy fate unto the Lord, and He shall sustain thou.
III
Ego autem ad Deum clamábo, * et Dóminus salvábit me.
As for me, I cry out to God, and the Lord will save me.
Véspere et mane et merídie meditábor et ingemíscam, * et exáudiet vocem meam.
In the evening, in the morning, in the middle of the day, I complain, I groan, and He shall hearken my voice.
Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui impúgnant me, * quóniam in multis sunt advérsum me.
He shall deliver my soul in peace from the battle that is being waged against me, for there are many who are waging war against me.
Exáudiet Deus et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.
God will hearken, and He shall humble them, He who is before the ages.
Non enim est illis commutátio, * et non timuérunt Deum.
For there is no change in them, and they have not the fear of God.
Exténdit manum suam in sócios; * contaminávit fœdus suum.
he lays his hand on those who were at peace with Him, he violates His covenant.
Lene super butyrum est os eius, * pugna autem cor illíus:
From his mouth come words sweet as milk, and war is in his heart.
mollíti sunt sermónes eius super óleum, * et ipsi sunt gládii destrícti.
His speeches are smoother than oil, but they are naked swords.
Iacta super Dóminum curam tuam, † et ipse te enútriet; * non dabit in ætérnum fluctuatiónem iusto.
Commit thy lot unto the Lord, and He shall sustain thou; He shall not let the righteous forevermore totter.
Tu vero, Deus, dedúces eos * in púteum intéritus.
And Thou, O God, will bring them down into the pit of perdition;
Viri sánguinum et dolósi non dimidiábunt dies suos; * ego autem sperábo in te, Dómine.
men of blood and cunning will not behold half their days; for my part, I put my trust in Thou.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet.
Ant. Surrender thy fate unto the Lord, and He shall sustain thou.
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Locútus est Deus ad Iacob: " Surge et ascénde Bethel et hábita ibi; facque altáre Deo qui appáruit tibi, quando fugiébas Esau fratrem tuum. " Iacob vero, convocáta omni domo sua, ait: " Abígite deos aliénos qui in médio vestri sunt, et mundámini ac mutáte vestiménta vestra. Surgámus et ascendámus in Bethel, ut faciámus ibi altáre Deo, qui exaudívit me in die tribulatiónis meæ et sócius fuit itíneris mei. " Dedérunt ergo ei omnes deos aliénos quos habébant, et ináures quæ erant in áuribus eórum; at ille infódit ea subter Quercum quæ est prope urbem Sichem. Cumque profécti essent, terror Dei invásit omnes per circúitum civitátes, et non sunt ausi pérsequi fílios Iacob.
Venit ígitur Iacob Luzam, quæ est in terra Chánaan, id est Bethel, ipse et omnis pópulus cum eo. Ædificavítque ibi altáre et appellávit nomen loci illíus Deus Bethel; ibi enim appáruit ei Deus, cum fúgeret fratrem suum. Eódem témpore mórtua est Debóra nutrix Rebéccæ et sepúlta est ad radíces Bethel subter quercum; vocatúmque est nomen loci illíus Quercus fletus.
Appáruit íterum Deus Iacob, postquam revérsus est de Paddánaram, benedixítque ei dicens: " Non vocáberis ultra Iacob, sed Israel erit nomen tuum ", et appellávit eum Israel. Dixítque ei: " Ego Deus omnípotens. Cresce et multiplicáre; gens et congregátio natiónum erunt ex te, reges de lumbis tuis egrediéntur. Terrámque, quam dedi Abraham et Isaac, dabo tibi; et sémini tuo post te dabo terram hanc. " Et ascéndit ab eo Deus. Ille vero eréxit títulum lapídeum in loco quo locútus ei fúerat Deus, libans super eum libámina et effúndens óleum vocánsque nomen loci illíus Bethel.
r. Appáruit Deus Iacob et benedíxit eum et dixit: * Ego sum Deus Bethel, ubi unxísti lápidem et votum vovísti mihi. Créscere te fáciam et multiplicábo te. v. Appáruit íterum Deus Iacob, postquam revérsus est de Mesopotámia Sýriæ, dixítque ad eum: * Ego sum. v. Glória Patri. * Ego sum.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Augustíni epíscopi (Sermo 31, 1.6:PL 38, 192-193.195)
Psalmus qui cantátur Dómino, vidétur sanctis martýribus conveníre: sed si membra Christi sumus, sicut esse debémus, ad omnes nos pertinére intellegámus: Qui séminant in lácrimis, in gáudio metent. Eúntes ibant et flebant, mitténtes sémina sua: veniéntes autem vénient cum exsultatióne portántes manípulos suos. Quo eúntes et unde veniéntes? Quid seminántes in lácrimis? Quæ sunt sémina? Qui manípuli? Eúntes in mortem, veniéntes a morte. Eúntes nascéndo, veniéntes resurgéndo. Seminántes ópera bona, meténtes mercédem ætérnam.
Semina ergo sunt nostra, quidquid boni fecérimus, manípuli nostri, quod in fine recipiémus. Si ergo bona sunt sémina, bona ópera; quare cum lácrimis, dum hílarem datórem díligat Deus? Sunt lácrimæ piórum, sunt lácrimæ sanctórum, quas índicant oratiónes eórum. Bene operátur, et hílaris est: et plorat ut bene operétur: plorat quia bene operátus est. Plorándo éxigit bonum opus, plorándo comméndat bonum opus quod fecit. Crebræ ergo sunt lácrimæ iustórum, sed in ista via; numquid in pátria? Quare non in pátria? Quia veniéntes vénient in exsultatióne, portántes manípulos suos. Felícitas venit, numquid lácrima redit?
Porro autem illi qui hic inániter plorant, inániter rident, cupiditátibus suis dissipáti, quando fraudántur gemunt, quando fraudant exsúltant: plorant et ipsi in via ista, plorant et ipsi; sed non in exsultatióne. Veniéntes autem vénient in exsultatióne, portántes manípulos suos. Quid cólligunt, qui nihil seminavérunt? Immo cólligunt, sed quod seminavérunt: quia spinas seminavérunt, ignem cólligunt; et eunt non de fletu ad risum, sicut sancti.
r. Tamquam aurum in fornáce probávit eléctos Dóminus, et quasi holocáusti hóstiam accépit illos; et in témpore erit respéctus illórum, * Quóniam donum et pax est eléctis Dei. v. Qui confídunt in illo intéllegent veritátem, et fidéles in dilectióne acquiéscent illi; * Quóniam. v. Glória Patri. * Quóniam.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
