v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Tu, Trinitátis Unitas, orbem poténter qui regis, atténde laudum cántica quæ excubántes psállimus.
O Three in One, and One in Three, Who rulest all things mightily: Bow down to hear the songs of praise Which, freed from bonds of sleep, we raise.
Quo, fraude quicquid dæmonum in nóctibus delíquimus, abstérgat illud cælitus tuæ potéstas glóriæ.
If, by the wiles of Satan caught, This night-time we have sinned in aught, That sin Thy glorious power to-day, From heaven descending, cleanse away.
Te corde fido quǽsumus, reple tuo nos lúmine, per quod diérum círculis nullis ruámus áctibus.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Vel:
Or:
Hymnus
Adésto, Christe, córdibus, celsa redémptis cáritas; infúnde nostris férvidos fletus, rogámus, vócibus.
Ad te preces, piíssime Iesu, fide profúndimus; dimítte, Christe, quǽsumus, factis malum quod fécimus.
Sanctæ crucis signáculo, tuo sacráto córpore, defénde nos ut fílios omnes, rogámus, úndique.
Sit, Christe, rex piíssime, tibi Patríque glória cum Spíritu Paráclito, in sempitérna sǽcula. Amen.
To thee, O Christ, our gracious king, And to thy Father, glory be, Who with the Spirit Paraclete Forever reign in majesty.
Præsta, Pater piíssime, Patríque compar Unice, cum Spíritu Paráclito regnans per omne sǽculum. Amen.
Almighty Father, hear our cry, Through Jesus Christ, our Lord most High, Who, with the Holy Ghost and Thee, Doth live and reign eternally.
Ant. 1. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. 1. Arise, O Lord, and help me.
Psalmus 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Psalm 34 (35), 1-2. 3c. 9-19. 22-23. 27-28
Dominus salvator in persecutione
Congregati sunt ... et consilium fecerunt, ut Iesum dolo tenerent et occiderent. (Mt 26, 3. 4)
I
I
Iúdica, Dómine, iudicántes me; * impúgna impugnántes me.
Judge, Lord, those who do me harm; fight those who fight me.
Apprehénde clípeum et scutum † et exsúrge in adiutórium mihi. * Dic ánimæ meæ: "Salus tua ego sum."
Take up Thy weapons and Thy shield, and arise to help me. Say to my soul, I am thy salvation.
Anima autem mea exsultábit in Dómino * et delectábitur super salutári suo.
But my soul will rejoice in the Lord, and delight in his Saviour.
Omnia ossa mea dicent: * "Dómine, quis símilis tibi?
All my bones will say: * Lord, who is like Thou,
Erípiens ínopem de manu fortiórum eius, * egénum et páuperem a diripiéntibus eum."
who snatch the poor from the hands of those who are stronger than him; the needy and the poor to those who despoil him?
Surgéntes testes iníqui, *quæ ignorábam, interrogábant me;
Iniquitous witnesses have risen; They asked me about what I didn't know.
retribuébant mihi mala pro bonis, * desolátio est ánimæ meæ.
They have not returned evil for good; it was sterility for my soul.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Exsúrge, Dómine, in adiutórium mihi.
Ant. Arise, O Lord, and help me.
Ant. 2. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. 2. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
II
II
Ego autem, cum infirmaréntur, * induébar cilício,
But when they tormented me, I put on a haircloth.
humiliábam in ieiúnio ánimam meam, * et orátio mea in sinu meo convertebátur.
I humbled my soul by fasting, and my prayer returned to my bosom.
Quasi pro próximo et quasi pro fratre meo ambulábam, * quasi lugens matrem contristátus incurvábar.
I had the same compassion for them as I did for a relative or a brother; I bent down as if in mourning and sadness.
Cum autem vacillárem, lætáti sunt et convenérunt; * convenérunt contra me percutiéntes, et ignorávi.
And they rejoiced, and gathered together against me; misfortunes have come upon me, without my knowing the reason.
Diripuérunt et non desistébant; † tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne, * frenduérunt super me déntibus suis.
They have been dispersed; but, without compunction, they have anon put me unto the test; they have overwhelmed me with insults; They gnashed their teeth at me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Iúdica causam meam; defénde, quia potens es, Dómine.
Ant. Judge my cause; defend me, for Thou art powerful, O Lord.
Ant. 3. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. 3. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
III
III
Dómine, quámdiu aspícies? † Restítue ánimam meam a malignitáte eórum, * a leónibus únicam meam.
Lord, when will Thou behold? Save my soul from their malignity; snatch my only from these lions.
Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo multo laudábo te.
I will praise Thou in a great assembly; I will praise Thee in the midst of a many people.
Non supergáudeant mihi inimíci mei mendáces, * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
Let not those who attack me unjustly, who hate me without reason, and who blink their eyes, not rejoice over me.
Vidísti, Dómine, ne síleas; * Dómine, ne discédas a me.
Thou hast seen, Lord; do not remain silent; * Lord, depart not from me.
Exsúrge et evígila ad iudícium meum, * Deus meus et Dóminus meus, ad causam meam.
Arise and take care of my right; my God and my Lord, defend my cause.
Exsúltent et læténtur, qui volunt iustítiam meam, * et dicant semper: «Magnificétur Dóminus, qui vult pacem servi sui».
Let them be glad and glad that they want my justification; and let them say without ceasing, Glory unto the Lord, those who desire the peace of His servant.
Et lingua mea meditábitur iustítiam tuam, * tota die laudem tuam.
And my tongue will praise Thy righteousness, and Thy praise all day long.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Lingua mea, tota die, meditábitur iustítiam tuam.
Ant. All day long my tongue has meditated on Thy justice.
In primo nocturno, anno II
De libro Génesis
Dedit Ioseph fíliis Israel plaustra secúndum pharaónis impérium et cibária in itínere. Síngulis quoque proférri iussit vestiméntum mutatórium; Béniamin vero dedit trecéntos argénteos cum quinque vestiméntis mutatóriis. Patri suo misit simíliter ásinos decem, qui subvéherent ex ómnibus divítiis Ægýpti, et tótidem ásinas tríticum et panem et cibum pro itínere portántes. Dimísit ergo fratres suos et proficiscéntibus ait: " Ne irascámini in via! "
Qui ascendéntes ex Ægýpto venérunt in terram Chánaan ad patrem suum Iacob et nuntiavérunt ei dicéntes: " Ioseph vivit et ipse dominátur in omni terra Ægýpti! " At cor eius frígidum mansit; non enim credébat eis. Tunc referébant ómnia verba Ioseph quæ díxerat eis. Cumque vidísset plaustra et univérsa quæ míserat ad adducéndum eum, revíxit spíritus eius et ait: " Súfficit mihi, si adhuc Ioseph fílius meus vivit. Vadam et vidébo illum, ántequam móriar. "
Profectúsque Israel cum ómnibus quæ habébat, venit Bersábee et, mactátis ibi víctimis Deo patris sui Isaac, audívit eum per visiónem noctis vocántem se: " Iacob, Iacob! " Cui respóndit: " Ecce adsum! " Ait illi: " Ego sum Deus, Deus patris tui. Noli timére descéndere in Ægýptum, quia in gentem magnam fáciam te ibi. Ego descéndam tecum illuc et ego inde addúcam te reverténtem; Ioseph quoque ponet manus suas super óculos tuos. " Surréxit ígitur Iacob a Bersábee, tulerúntque eum fílii cum párvulis et uxóribus suis in plaustris quæ míserat phárao ad portándum senem, sumpsérunt quoque ómnia quæ posséderant in terra Chánaan; venerúntque in Ægýptum Iacob et omne semen eius, fílii eius et nepótes, fíliæ et cuncta simul progénies.
r. Dixit Ioseph úndecim frátribus: Ego sum Ioseph, quem vendidístis in Ægýptum. Adhuc vivit pater noster sénior de quo dixerátis mihi? * Ite, addúcite eum ad me, ut possit vívere. v. Biénnium est quod cœpit esse fames in terra; adhuc restant álii quinque. * Ite. v. Glória Patri. * Ite.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Cæsárii Arelaténsis epíscopi (Sermo 94: CCL 103, 385-388)
Audívimus, fratres caríssimi, quod mórtuo Ioseph fílii Israel crevérunt et multiplicáti sunt nimis, et quasi herba germinavérunt. Quid est hoc, fratres? Donec víveret Ioseph, non referúntur crevísse fílii Israel, nec quod multiplicáti sunt nimis; sed póstea quam mórtuus est, sic germinásse dicúntur sicut herba; cum útique sub patrocínio vel defensióne Ioseph magis debúerant créscere et multiplicári. Sed hæc, fratres caríssimi, in illo Ioseph figuráta sunt; in nostro autem Ioseph, id est Dómino Christo, in veritáte compléta sunt.
Prius enim quam morerétur, id est quam crucifigerétur Ioseph noster, pauci in eum credidérunt: póstea quam vero mórtuus est et resurréxit, in univérso mundo multiplicáti sunt et crevérunt Israelítæ, id est pópuli christiáni. Sic et ipse Dóminus in evangélio dixit: Nisi granum fruménti cadens in terram mórtuum fúerit, ipsum solum manet; si autem mórtuum fúerit, multum fructum affert. Póstea enim quam per passiónem pretiósum granum fruménti mórtuum est et sepúltum, per univérsum mundum de illo uno grano messis Ecclésiæ pullulávit; non enim sicut ántea in Iudæa tantum notus est Deus, nec solum in Israel magnum nomen eius cólitur; sed a solis ortu usque ad occásum nomen illíus collaudátur.
Nos, fratres caríssimi, qui ante advéntum Dómini Salvatóris vasa et domus diáboli fúimus, et per grátiam Christi de potestáte ipsíus liberári merúimus, quantum póssumus ipso adiuvánte laboráre debémus ne a nobis malis áctibus nostris offénsus Christus abscédat, et diábolus illo recedénte succédat: ne forte cor nostrum vero lúmine effugáto tenebrósa nox óccupet.
r. Salus nostra in manu tua est, dómine; respíciat super nos misericórdia tua, * Ut secúri serviámus tibi. v. Vivat, dómine, ánima tua, ut non videámus mortem, neque párvulos nostros deficiéntes. * Ut secúri. v. Glória Patri. * Ut secúri.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
