v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Hymnus
Nunc tempus acceptábile fulget datum divínitus, ut sanet orbem lánguidum medéla parsimóniæ.
Christi decóro lúmine dies salútis émicat, dum corda culpis sáucia refórmat abstinéntia.
Hanc mente nos et córpore, Deus, tenére pérfice, ut appetámus próspero perénne pascha tránsitu.
Te rerum univérsitas, clemens, adóret, Trínitas, et nos novi per véniam novum canámus cánticum. Amen.
Ant. 1. Clamor meus, Dómine, ad te pervéniat; non abscóndas fáciem tuam a me.
Ant. 1. Let my cry, O Lord, reach Thou; do not hide Thy face from me.
Psalmus 101
Psalm 101
Exsulis vota et preces
Vows and pleas from the exiles
Consolatur nos Deus in omni tribulatione nostra (2 Cor I,4).
God will comfort us in our tribulations
I
I
Dómine, exáudi oratiónem meam, * et clamor meus ad te véniat.
Lord, hearken my prayer, and let my cry go to Thou.
Non abscóndas fáciem tuam a me; † in quacúmque die tríbulor, * inclína ad me aurem tuam.
Do not turn thy face away from me; on whatever day I am in tribulation, incline thy ear unto me.
In quacúmque die invocávero te, * velóciter exáudi me.
On whatever day I call upon Thou, hearken unto me quickly.
Quia defecérunt sicut fumus dies mei, * et ossa mea sicut crémium aruérunt.
For my days have vanished like smoke, and my bones have dried up like a trifle.
Percússum est ut fenum et áruit cor meum, * étenim oblítus sum comédere panem meum.
I was smitten like grass, and my heart withered, forasmuch as I forgot to eat my bread.
A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.
By dint of my voice moaning, my bones have attached themselves to my skin.
Símilis factus sum pellicáno solitúdinis, * factus sum sicut nyctícorax in ruínis. Vigilávi * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.
I have become like the pelican of the desert; I became like the queen's owl. I have been watching, and I have become like the sparrow that stands alone on the roof.
Tota die exprobrábant mihi inimíci mei, * exardescéntes in me per me iurábant.
All day long my enemies insulted me, and those who praised me conspired against me.
Quia cínerem tamquam panem manducábam * et potum meum cum fletu miscébam,
Forasmuch as I ate ashes like bread, and mixed my drink with my tears;
a fácie iræ et increpatiónis tuæ, * quia élevans allisísti me.
The aspect of Thy anger and indignation, for after thee raised me thou crushed me.
Dies mei sicut umbra declinavérunt, * et ego sicut fenum árui.
My days have vanished like a shadow, and I have dried up like grass.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Clamor meus, Dómine, ad te pervéniat; non abscóndas fáciem tuam a me.
Ant. Let my cry, O Lord, reach Thou; do not hide Thy face from me.
Ant. 2. Réspice, Dómine, in oratiónem humílium.
Ant. 2. Behold, Lord, at the prayer of the humble.
II
II
Tu autem, Dómine, in ætérnum pérmanes, * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
But Thou, Lord, stand forevermore, and the memory of Thy name extends from race to race.
Tu exsúrgens miseréberis Sion, † quia tempus miseréndi eíus, * quia venit tempus,
Thou shalt arise, and Thou shalt have mercy on Zion, for the time has come, the time to have mercy on her, and the time has come.
quóniam placuérunt servis tuis lápides eíus, * et púlveris eíus miseréntur.
For its stones are loved by Thy servants, and its dust softens them.
Et timébunt gentes nomen tuum, Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam,
And the nations will fear Thy name, O Lord, and all the kings of the earth Thy glory,
quia ædificávit Dóminus Sion * et appáruit in glória sua.
forasmuch as the Lord built Zion, and will be seen in His glory.
Respéxit in oratiónem ínopum * et non sprevit precem eórum.
He looked upon the prayer of the humble, and He did not despise their prayer.
Scribántur hæc pro generatióne áltera, * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum.
Let these things be written for the future generation, and the people that will be created will praise the Lord
Quia prospéxit de excélso sanctuário suo, * Dóminus de cælo in terram aspéxit,
forasmuch as He looked down from the height of His holy place. The Lord looked from heaven to earth,
ut audíret gémitus compeditórum, * ut sólveret fílios mortis;
to hearken the groans of the captives in chains, to deliver the sons of those who had been slain,
ut annúntient in Sion nomen Dómini * et laudem eíus in Ierusálem,
that they may preach the name of the Lord in Zion, and His praise in Jerusalem,
cum congregáti fúerint pópuli in unum * et regna, ut sérviant Dómino.
when the peoples and kings assemble to serve the Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Réspice, Dómine, in oratiónem humílium.
Ant. Behold, Lord, at the prayer of the humble.
Ant. 3. Tu, Dómine, terram fundásti, et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
Ant. 3. Thou, Lord, founded the earth, and the heavens are the work of Thy hands.
III
III
Humiliávit in via virtútem meam, * abbreviávit dies meos.
He said unto him in His strength, "Let me know the few of my days."
Dicam: “Deus meus, †ne áuferas me in dimídio diérum meórum; * in generatiónem et generatiónem sunt anni tui.
I said: my God, do not call me back in the middle of my days; Thy years last from age to age.
Inítio terram fundásti; * et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
From the beginning, Lord, Thou founded the earth, and the heavens are the work of Thy hands.
Ipsi períbunt, tu autem pérmanes; † et omnes sicut vestiméntum veteráscent, et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur.
They will perish, but Thou shalt remain; and they will all age like a garment. Thou shalt change them like a garment with which one covers oneself, and they will be changed;
Tu autem idem ipse es, * et anni tui non defícient.
but Thou art still the same, and Thy years will not pass away.
Fílii servórum tuórum habitábunt, * et semen eórum in conspéctu tuo firmábitur.”
The sons of Thy servants will have a permanent home, and their seed will be firm forevermore.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Tu, Dómine, terram fundásti, et ópera mánuum tuárum sunt cæli.
Ant. Thou, Lord, founded the earth, and the heavens are the work of Thy hands.
In primo nocturno, anno II
De libro Levítici
In diébus illis: Locútus est Dóminus ad Móysen dicens: " Lóquere ad omnem cœtum filiórum Israel et dices ad eos: Sancti estóte, quia sanctus sum ego, Dóminus Deus vester. Unusquísque matrem et patrem suum tímeat. Sábbata mea custodíte. Ego Dóminus Deus vester. Nolíte convérti ad idóla nec deos conflátiles faciátis vobis. Ego Dóminus Deus vester. "
Non faciétis furtum. Non mentiémini, nec decípiet unusquísque próximum suum. Non periurábis in nómine meo nec póllues nomen Dei tui. Ego Dóminus. Non fácies calúmniam próximo tuo, nec spoliábis eum. Non morábitur merces mercenárii apud te usque mane. Non maledíces surdo nec coram cæco pones offendículum; sed timébis Deum tuum. Ego Dóminus. Non faciétis quod iníquum est in iudício. Non consíderes persónam páuperis nec honóres vultum poténtis. Iuste iúdica próximo tuo. Non eris criminátor et susúrro in pópulo tuo. Non stabis contra sánguinem próximi tui. Ego Dóminus. Ne óderis fratrem tuum in corde tuo; árgue eum, ne hábeas super illo peccátum. Non quæres ultiónem nec irascéris cívibus tuis. Díliges próximum tuum sicut teípsum. Ego Dóminus. "
Non declinétis ad pythónes nec ab aríolis áliquid sciscitémini, ut polluámini per eos. Ego Dóminus Deus vester. Coram cano cápite consúrge et honóra persónam senis; et time Deum tuum. Ego Dóminus. Si habitáverit tecum ádvena in terra vestra, non opprimétis eum; sed sit inter vos quasi indígena, et díliges eum sicut teípsum: fuístis enim et vos ádvenæ in terra Ægýpti. Ego Dóminus Deus vester. Nolíte fácere iníquum áliquid in iudício, in régula, in póndere, in mensúra. Statéra iusta, æqua póndera, iustum ephi æquúmque hin sint vobis. Ego Dóminus Deus vester qui edúxi vos de terra Ægýpti. Custodíte ómnia præcépta mea et univérsa iudícia et fácite ea. Ego Dóminus. "
r. Derelínquat ímpius viam suam, et vir iníquus cogitatiónes suas, et revertátur ad Dóminum, et miserébitur eius; * Quia benígnus et miséricors est, præstábilis super malítiam Dóminus Deus noster. v. Non vult Dóminus mortem peccatóris, sed ut convertátur et vivat. * Quia benígnus. v. Glória Patri. * Quia benígnus.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus beáti Guerríci abbátis (Sermo 1 in Ramis palmarum, 1: SC 202, 164-166)
Hoc sentíte in vobis quod et in Christo Iesu. Audiat servus nequam et fugitívus. Hóminem dico, qui cum esset in natúra et conditióne servíli et necessitáte serviéndi, servíre detréctans, arrípere sibi conátus est libertátem et æqualitátem Dómini sui. Christus cum in forma Dei esset, non rapína sed natúra æquális, quia coomnípotens, coætérnus et consubstantiális, exinániens semetípsum non solum formam servi accépit in similitúdinem hóminum factus, sed étiam ministérium servi implévit humílians semetípsum et obdiens factus Patri usque ad mortem, mortem autem crucis.
Sed parum tibi videátur quod cum esset Fílius et coæquális tamquam servus servívit Patri, si non et servo suo plus quam servus servívit. Factus quidem erat homo ut servíret Creatóri. Et quid iústius quam ut sérvias illi a quo creátus es, sine quo nec esse potes; et quid beátius aut sublímius quam servíre illi cui servíre regnáre est? Non sérviam, inquit homo, Creatóri. " Ego ígitur sérviam tibi, inquit Creátor, hómini. Tu recúmbe, ego ministrábo, ego tibi pedes lavábo. Tu quiésce; ego languóres tuos feram, infirmitátes portábo. Utere me ut libet in omni necessitáte tua, non modo ut servo tuo sed étiam ut iuménto tuo et pecúlio tuo. "
Si fatigátus aut onerátus es, ego et te et onus tuum feram ut legem meam primus ímpleam. Alter, inquit, altérius ónera portáte et sic adimplébitis legem Christi. Si ésuris aut sitis et ad manum forte nihil mélius habes, nec alter tibi vítulus æque saginátus præsto est, ecce ego parátus immolári ut carnes meas cómedas et sánguinem bibas. Nec vereáris ex morte servi damna servítii eius pati; étiam coméstus et bíbitus manébo tibi ínteger et vivus serviámque ut prius. Si in captivitátem ductus aut venúmdatus es, ecce vende me teque prétio mei vel meípso prétio rédime. Si infirmáris et mori times, ego móriar pro te, ut de sánguine meo tibi confícias medicaménta vitæ. "
r. In ieiúnio et fletu orábant sacerdótes, dicéntes: * Parce, Dómine, parce pópulo tuo, et ne des hereditátem tuam in perditiónem. v. Inter vestíbulum et altáre plorábant sacerdótes, dicéntes: * Parce. v. Glória Patri. * Parce.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Exercitátio veneránda sanctæ devotiónis, Dómine, tuórum fidélium corda dispónat, † ut et dignis méntibus suscípiant paschále mystérium, * et salvatiónis tuæ núntient præcónium. Per Dóminum.
May the religious effort that Thy faithful must make to be wholly thine, Lord, dispose their hearts to welcome the Paschal Mystery worthily and to joyfully proclaim the salvation Thou hast given them.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
