v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Hymnus
Pange, lingua, gloriósi próélium certáminis et super crucis tropǽo dic triúmphum nóbilem, quáliter redémptor orbis immolátus vícerit.
Sing, my tongue, the glorious battle Sing the last, the dread affray; O’er the Cross, the victor’s trophy, Sound the high triumphal lay: Tell how Christ, the world’s Redeemer, As a victim won the day.
De paréntis protoplásti fraude factor cóndolens, quando pomi noxiális morte morsu córruit, ipse lignum tunc notávit, damna ligni ut sólveret.
God, His Maker, sorely grieving That the first-made Adam fell, When he ate the fruit of sorrow, Whose reward was death and hell, Noted then this Wood, the ruin Of the ancient wood to quell.
Hoc opus nostræ salútis ordo depopóscerat, multifórmis perditóris arte ut artem fálleret, et medélam ferret inde, hostis unde lǽserat.
For the work of our salvation Needs would have his order so, And the multiform deceiver’s Art by art would overthrow, And from thence would bring the med’cine Whence the insult of the foe.
Quando venit ergo sacri plenitúdo témporis, missus est ab arce Patris Natus, orbis cónditor, atque ventre virgináli carne factus pródiit.
Wherefore, when the sacred fulness Of the appointed time was come, This world’s Maker left His Father, Sent the heav’nly mansion from, And proceeded, God Incarnate, Of the Virgin’s holy womb.
Lustra sex qui iam perácta tempus implens córporis, se volénte, natus ad hoc, passióni déditus, agnus in crucis levátur immolándus stípite.
Æqua Patri Filióque, ínclito Paráclito, sempitérna sit beátæ Trinitáti glória, cuius alma nos redémit atque servat grátia. Amen.
Ant. 1. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
Ant. 1. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
Psalmus 30 (31), 2-17. 20-25
Psalm 30
Afflicti supplicatio cum fiducia
Supplication of the afflicted with confidence
Pater, in manus tuas commendo spiritum meum (Lc 23, 46).
Father, into Your hands I commend My spirit (Lk 23:46)
I
I
In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum; * in iustítia tua líbera me.
I have hoped in Thou, Lord; that I should never be confounded; in Thy righteousness, deliver me.
Inclína ad me aurem tuam, * accélera, ut éruas me.
Incline thy ear unto me; Make haste to deliver me. Be me a protective God and a house of refuge, * that Thou may save me.
Esto mihi in rupem præsídii et in domum munítam, * ut salvum me fácias.
For Thou art my strength and refuge, and for Thy Name's sake Thou shalt lead me and feed me.
Quóniam fortitúdo mea et refúgium meum es tu * et propter nomen tuum dedúces me et pasces me.
Thou shalt rescue me from this snare that they have hidden against me, for Thou art my protector.
Edúces me de láqueo, quem abscondérunt mihi, * quóniam tu es fortitúdo mea.
I commend my soul into Thy hands; Thou hast redeemed me, Lord, God of truth.
In manus tuas comméndo spíritum meum; * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.
Thou hate those who cling without any fruit to vain things.
Odísti observántes vanitátes supervácuas, * ego autem in Dómino sperávi.
As for me, I have put my hope in the Lord. I will leap for joy and gladness in Thy mercy.
Exsultábo et lætábor in misericórdia tua, * quóniam respexísti humilitátem meam;
For Thou hast looked upon my humbled state; Thou hast saved my soul from anguish.
agnovísti necessitátes ánimæ meæ, nec conclusísti me in mánibus inimíci; * statuísti in loco spatióso pedes meos.
And Thou didst not deliver me into the hands of the enemy; Thou put my feet out to sea.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Inclína ad me, Dómine, aurem tuam, ut éruas me.
Ant. Incline Thine ear unto me, O Lord, and deliver me.
Ant. 2. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Ant. 2. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
II
II
Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor; conturbátus est in mæróre óculus meus, * ánima mea et venter meus.
Have mercy on me, Lord, for I am very afflicted; my eye, my soul, and my bowels are troubled with anger.
Quóniam defécit in dolóre vita mea * et anni mei in gemítibus;
For my life is consumed in pain, and my years in groaning.
infirmáta est in paupertáte virtus mea, * et ossa mea contabuérunt.
My strength has been weakened by poverty, and my bones are shaken.
Apud omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde et timor notis meis: * qui vidébant me foras, fugiébant a me.
More than all my enemies, I have become an object of reproach, especially to my neighbors, and the terror of those who know me.
Oblivióni a corde datus sum tamquam mórtuus; * factus sum tamquam vas pérditum.
Those who saw me outside fled from me. I have been forgotten by hearts, like a dead man.
Quóniam audívi vituperatiónem multórum: * horror in circúitu;
I have been like a broken vessel; for I have heard the insulting words of those who live around.
in eo dum convenírent simul advérsum me, * auférre ánimam meam consiliáti sunt.
When they gathered together against me, they held a council to take my life.
Ego autem in te sperávi, Dómine; dixi: «Deus meus es tu, * in mánibus tuis sortes meæ».
But I have hoped in Thee, Lord. I said, "Thou art my God;
Eripe me de manu inimicórum meórum * et a persequéntibus me;
my destinies are in Thy hands. Snatch me from the hand of my enemies and persecutors.
illústra fáciem tuam super servum tuum, * salvum me fac in misericórdia tua.
Let Thy face shine on Thy servant; save me by Thy mercy.
[Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te; * erubéscant ímpii et obmutéscant in inférno.
[Lord, let me not be confounded, for I have called upon Thou. Let the ungodly be ashamed and led into hell; let deceitful lips become dumb,
Muta fiant lábia dolósa, † quæ loquúntur advérsus iústum protérva * in supérbia et in abusióne.]
they who pronounce iniquity against the righteous, with pride and insolence.]
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Illúmina fáciem tuam super servum tuum, Dómine.
Ant. Illumine, Lord, Thy face upon Thy servant.
Ant. 3. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Ant. 3. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
III
III
Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.
How great, O Lord, is the abundance of Thy meekness, which Thou hast set up for those who fear Thou!
Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.
Thou exercise it against those who hope in Thou, in the sight of the children of men.
Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum;
Thou shalt hide them in the secret of Thy face, safe from the tumult of men.
próteges eos in tabernáculo * a contradictióne linguárum.
Thou shalt protect them in Thy tabernacle from tongues that attack them.
Benedíctus Dóminus, * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.
Blessed be the Lord, for He hath shown His mercy unto me in a fortified city.
Ego autem dixi in trepidatióne mea: * «Præcísus sum a conspéctu oculórum tuórum».
As for me, I said in the transport of my spirit: I have been rejected from before Thy eyes.
Verúmtamen exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.
That is wherefore Thou heardest the voice of my prayer when I cried out to Thou.
Dilígite Dóminum, omnes sancti eius: fidéles consérvat Dóminus * et retríbuit abundánter faciéntibus supérbiam.
Love the Lord, all of thee His saints; for the Lord will seek the truth, and He shall punish widely those who give themselves up to pride.
Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.
Be courageous, and let thy hearts be strengthened, all thou who hope in the Lord.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Benedíctus Dóminus, quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi.
Ant. Blessed be the Lord, for He hath shown me His mercy.
In primo nocturno, anno II
De libro Ieremíæ prophétæ
In princípio regni Ióachim fílii Iosíæ regis Iudæ factum est verbum istud a Dómino dicens: " Hæc dicit Dóminus: Sta in átrio domus Dómini et loquéris ad omnes civitátes Iudæ de quibus véniunt, ut adórent in domo Dómini, univérsos sermónes quos ego mandávi tibi ut loquáris ad eos: noli subtráhere verbum, si forte áudiant et convertántur unusquísque a via sua mala, et pæníteat me mali quod cógito fácere eis propter malítiam óperum eórum. Et dices ad eos: Hæc dicit Dóminus: Si non audiéritis me, ut ambulétis in lege mea quam dedi vobis, ut audiátis sermónes servórum meórum prophetárum quos ego misi ad vos de nocte consúrgens et dírigens, et non audístis, dabo domum istam sicut Silo et urbem hanc dabo in maledictiónem cunctis géntibus terræ. "
Et audiérunt sacerdótes et prophétæ et omnis pópulus Ieremíam loquéntem verba hæc in domo Dómini. Cumque complésset Ieremías loquens ómnia quæ præcéperat ei Dóminus, ut loquerétur ad univérsum pópulum, apprehendérunt eum sacerdótes et prophétæ et omnis pópulus dicens: " Morte moriáris! Quare prophetásti in nómine Dómini dicens: "Sicut Silo erit domus hæc, et urbs ista desolábitur eo quod non sit habitátor"? "
Et congregátus est omnis pópulus advérsus Ieremíam in domo Dómini. Et audiérunt príncipes Iudæ verba hæc et ascendérunt de domo regis in domum Dómini et sedérunt in intróitu portæ domus Dómini Novæ. Et locúti sunt sacerdótes et prophétæ ad príncipes et ad omnem pópulum dicéntes: " Iudícium mortis est viro huic, quia prophetávit advérsus civitátem istam, sicut audístis áuribus vestris. " Et ait Ieremías ad omnes príncipes et ad univérsum pópulum dicens: " Dóminus misit me ut prophetárem ad domum istam et ad civitátem hanc ómnia verba quæ audístis. Nunc ergo bonas fácite vias vestras et ópera vestra et audíte vocem Dómini Dei vestri, et pænitébit Dóminum mali quod locútus est advérsum vos. Ego autem ecce in mánibus vestris sum, fácite mihi quod bonum et rectum est in óculis vestris; verúmtamen scitóte et cognóscite quod si occidéritis me, sánguinem innocéntem tradétis contra vosmetípsos et contra civitátem istam et habitatóres eius; in veritáte enim misit me Dóminus ad vos ut lóquerer in áuribus vestris ómnia verba hæc. "
r. Atténde, Dómine, ad me, et audi voces adversariórum meórum. * Numquid rédditur pro bono malum, quia fodérunt fóveam ánimæ meæ? v. Homo pacis meæ in quo sperábam ampliávit advérsum me supplantatiónem. * Numquid rédditur. v. Glória Patri. * Numquid rédditur.
In secundo nocturno, anno II
Ex Sermónibus sancti Bernárdi abbátis (Sermo in Fer. 4 Hebd. Sanctæ, 10-11: EC 5, 63-64)
Patet quia pássio hæc potentíssima est ad exhauriénda ómnium génera peccatórum. Sed quis scit si data est mihi? Mihi data est, quia álteri dari non pótuit. Numquid ángelo? Sed ille non éguit. Numquid diábolo? Sed ille non resúrgit. Dénique non in similitúdinem angelórum, absit autem ut in similitúdinem dæmonum, sed in similitúdinem hóminum factus et hábitu invéntus ut homo exinanívit enim semetípsum, formam servi accípiens. Fílius erat, et factus est tamquam servus. Nec solum formam servi accépit, ut subésset, sed étiam mali servi ut vapuláret, et servi peccáti, ut pœnam sólveret, cum culpam non habéret.
In similitúdinem, inquit, hóminum, non hóminis, quia primus homo nec in carne peccáti, nec in similitúdine carnis peccáti creátus est. Christus autem in universáli hóminum miséria préssius et profúndius se immérsit, ne súbtilis ille diáboli óculus magnum hoc pietátis deprehénderet sacraméntum. Ideo hábitu, et omni hábitu, invéntus est ut homo, nec in eo, quantum ad natúræ débitum, signum áliquod singularitátis appáruit. Quia enim ita invéntus est, ídeo crucifíxus. Paucis autem revelávit seípsum, ut essent qui créderent; réliquis autem abscónditus est, quia si cognovíssent, numquam Dóminum glóriæ crucifixíssent. Ad hoc étiam illi singulári peccáto ignorántiam copulávit, ut sub áliqua iustítiæ umbra ignorántibus posset ignósci.
Duo autem nobis in hereditátem relíquerat ille vetústus Adam qui fugit a fácie Dei, labórem vidélicet et dolórem: labórem in actióne, dolórem in passióne. Non hoc ipse audiérat in paradíso, quem accéperat ut operarétur et custodíret illum: operarétur delectabíliter, custodíret fidéliter, et sibi, et pósteris suis. Christus Dóminus labórem et dolórem considerávit, ut tráderet eos in manus suas, immo se magis in manus eórum, infíxus in limo profúndi, et intravérunt aquæ istæ usque ad ánimam eius. Vide, inquit ad Patrem, humilitátem meam et labórem meum, quia pauper sum ego et in labóribus a iuventúte mea. Laborávit sústinens, manus eius in labóribus serviérunt. De dolóre vide quid díxerit: O vos omnes qui transítis per viam, atténdite et vidéte si est dolor sicut dolor meus. Vere languóres nostros ipse tulit et dolóres nostros ipse portávit, vir dolórum, pauper et dolens, tentátus per ómnia absque peccáto. Et in vita passívam hábuit actiónem, et in morte passiónem actívam sustínuit, dum salútem operarétur in médio terræ.
r. Contumélias et terróres passus sum ab eis qui erant pacífici mei, et custodiéntes latus meum, * Dicéntes: Decipiámus eum et prævaleámus illi! Sed tu, Dómine, mecum es tamquam bellátor fortis. Cadent in oppróbrium sempitérnum. Et vídeam vindíctam in eis, quia tibi revelávi causam meam. v. Omnes inimíci mei advérsum me cogitábant mala mihi, verbum iníquuum mandavérunt advérsum me. * Dicéntes. v. Glória Patri. * Dicéntes.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Da, quǽsumus, omnípotens Deus, † ut, qui ex nostra infirmitáte defícimus, * intercedénte Unigéniti Fílii tui passióne, respirémus. Qui tecum.
Grant us, Almighty God, as our weakness overwhelms us, to catch our breath through the passion of Thy only Son.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
