v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
v. O God, come to my assistance;
r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
r. O Lord, make haste to help me.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
Allelúia.
Hymnus
Ætérne rex altíssime, redémptor et fidélium, quo mors solúta déperit, datur triúmphus grátiæ,
Scandis tribúnal déxteræ Patris tibíque cæ ́ litus fertur potéstas ómnium, quæ non erat humánitus,
Ut trina rerum máchina cæléstium, terréstrium et inferórum cóndita, flectat genu iam súbdita.
That so, in natures triple frame, Each heavenly and each earthly name, And things in hells abyss abhorred, May bend the knee and own Him Lord.
Tremunt vidéntes ángeli versam vicem mortálium; culpat caro, purgat caro, regnat caro Verbum Dei.
Tu, Christe, nostrum gáudium, manens perénne præ ́ mium, mundi regis qui fábricam, mundána vincens gáudia.
Hinc te precántes quæsumus, ignósce culpis ómnibus et corda sursum súbleva ad te supérna grátia,
To Thee we therefore humbly pray That Thou wouldst purge our sins away, And draw our hearts by cords of grace To Thy celestial dwelling-place.
Ut, cum rubénte cœperis clarére nube iúdicis, pœnas repéllas débitas, reddas corónas pérditas.
So when the Judgment day shall come, And all must rise to meet their doom, Thou wilt remit the debts we owe, And our lost crowns again bestow.
Iesu, tibi sit glória, qui scandis ad cæléstia, cum Patre et almo Spíritu, in sempitérna sæ ́ cula. Amen.
Ant. 1. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. 1. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
Psalmus 144 (145)
Psalm 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16, 5).
Thou art just, O Lord, Thou who art and wast (Rev 16:5).
I
I
Exaltábo te, Deus meus rex, † et benedícam nómini tuo * in sæculum et in sǽculum sǽculi.
I will exalt Thou, O God my King, and I will bless Thy Name forevermore and ever and ever.
Per síngulos dies benedícam tibi † et laudábo nomen tuum * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
Every day I will bless Thou, and I will praise Thy Name forevermore, and forevermore and ever.
Magnus Dóminus et laudábilis nimis, * et magnitúdinis eius non est investigátio.
The Lord is great and very praiseworthy, and His greatness knows no bounds.
Generátio generatióni laudábit ópera tua, * et poténtiam tuam pronuntiábunt.
Each generation will praise Thy works and proclaim Thy power.
Magnificéntiam glóriæ maiestátis tuæ loquéntur * et mirabília tua enarrábunt.
They will speak of the glorious magnificence of Thy holiness, and they will tell of Thy wonders.
Et virtútem terribílium tuórum dicent * et magnitúdinem tuam narrábunt.
They will tell what is the power of Thy terrible works, and they will tell of Thy greatness.
Memóriam abundántiæ suavitátis tuæ eructábunt * et iustítia tua exsultábunt.
The memory of Thy great goodness will be proclaimed, and Thy righteousness will rejoice.
Miserátor et miséricors Dóminus, * longánimis et multæ misericórdiæ.
The Lord is merciful and merciful, patient and utterly merciful.
Suávis Dóminus univérsis, * et miseratiónes eius super ómnia ópera eius.
The Lord is kind to all, and His mercies extend over all His works.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Per síngulos dies benedícam te, Dómine, allelúia.
Ant. Every day, I will bless Thou, Lord, alleluia.
Ant. 2. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant. 2. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
II
II
Confiteántur tibi, Dómine, ómnia ópera tua; * et sancti tui benedícant tibi.
May all Thy works praise Thou, Lord, and may Thy saints bless Thou.
Glóriam regni tui dicant * et poténtiam tuam loquántur,
They will speak of the glory of Thy kingdom, and they will speak of Thy power;
ut notas fáciant fíliis hóminum poténtias tuas * et glóriam magnificéntiæ regni tui.
that thou may make known unto the children of men Thy power, and the glorious magnificence of Thy kingdom.
Regnum tuum regnum ómnium sæculórum, * et dominátio tua in omnem generatiónem et generatiónem.
Thy kingdom is a kingdom of all ages, and Thy empire extends from generation to generation.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Regnum tuum, Dómine, regnum ómnium sæculórum.
Ant. Thy kingdom, O Lord, is a kingdom for all ages.
Ant. 3. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. 3. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
Psalmus 144 (145)
Psalmus 144 (145)
Laus divinæ maiestatis
Praise to the divine majesty
Iustus es, qui es et qui eras, Sanctus (Ap 16,5)
You are righteous and holy, you who are and who were (Rev 16:5).
III
III
Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
The Lord is faithful in all His words, and holy in all His works.
Allevat Dóminus omnes qui córruunt * et érigit omnes depréssos.
The Lord sustains all who fall, and He raises up all those who are broken.
Oculi ómnium in te sperant, * et tu das illis escam in témpore opportúno.
The eyes of all, Lord, are waiting to Thou, and Thou givest them their food in due season.
Aperis tu manum tuam * et imples omne ánimal in beneplácito.
Thou open Thy hand, and Thou fill with blessings all that has life.
Iustus Dóminus in ómnibus viis suis * et sanctus in ómnibus opéribus suis.
The Lord is righteous in all His ways, and holy in all His works.
Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum, * ómnibus invocántibus eum in veritáte.
The Lord is close to all those who call on Him, to all those who call on Him with sincerity.
Voluntátem timéntium se fáciet † et deprecatiónem eórum exáudiet * et salvos fáciet eos.
He shall do the will of those who fear Him; He shall hearken their prayers, and He shall save them.
Custódit Dóminus omnes diligéntes se * et omnes peccatóres dispérdet.
The Lord keeps all who love Him, and He shall destroy all sinners.
Laudatiónem Dómini loquétur os meum, et benedícat omnis caro nómini sancto eius * in sǽculum et in sǽculum sǽculi.
My mouth will declare the praise of the Lord. And let all flesh bless His holy name forevermore, and forevermore and ever.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
Ant. Fidélis Dóminus in ómnibus verbis suis et sanctus in ómnibus opéribus suis, allelúia.
Ant. The Lord is faithful in all His words and holy in all His works, hallelujah.
In primo nocturno, anno II )
De Actibus Apostolórum 24, 1-27
Post quinque autem dies descéndit princeps sacerdótum Ananías cum senióribus quibúsdam et Tertúllo quodam oratóre, qui adiérunt præsidem advérsum Paulum. Et citáto eo cœpit accusáre Tertúllus dicens: «Cum in multa pace agámus per te, et multa corrigántur genti huic per tuam providéntiam, semper et ubíque suscípimus, óptime Felix, cum omni gratiárum actióne. Ne diútius autem te prótraham, oro bréviter áudias nos pro tua cleméntia. Invénimus enim hunc hóminem pestíferum et concitántem seditiónes ómnibus Iudæis qui sunt in univérso orbe, et auctórem seditiónis sectæ Nazarenórum, qui étiam templum violáre conátus est, quem et apprehéndimus, a quo póteris ipse diiúdicans de ómnibus istis cognóscere, de quibus nos accusámus eum.» Adiecérunt autem et Iudæi dicéntes hæc ita se habére.
Respóndit autem Paulus, annuénte sibi præside dícere: «Ex multis annis esse te iúdicem genti huic sciens bono ánimo de causa mea ratiónem reddam, cum possis cognóscere quia non plus sunt dies mihi quam duódecim, ex quo ascéndi adoráre in Ierúsalem, et neque in templo invenérunt me cum áliquo disputántem aut concúrsum faciéntem turbæ neque in synagógis neque in civitáte, neque probáre possunt tibi, de quibus nunc accúsant me.»
«Confíteor autem hoc tibi quod secúndum viam, quam dicunt hæresim, sic desérvio pátrio Deo credens ómnibus, quæ secúndum Legem sunt et in Prophétis scripta, spem habens in Deum, quam et hi ipsi exspéctant, resurrectiónem futúram iustórum et iniquórum. In hoc et ipse stúdeo sine offendículo consciéntiam habére ad Deum et ad hómines semper. Post annos autem plures eleemósynas factúrus in gentem meam veni et oblatiónes, in quibus invenérunt me purificátum in templo, non cum turba neque cum tumúltu; quidam autem ex Asia Iudæi, quos oportébat apud te præsto esse et accusáre si quid habérent advérsum me aut hi ipsi dicant quid invénerint iniquitátis, cum starem in concílio, nisi de una hac voce qua clamávi inter eos stans: De resurrectióne mortuórum ego iúdicor hódie apud vos!»
Distulit autem illos Felix certíssime sciens ea quæ de hac via sunt, dicens: «Cum tribúnus Lýsias descénderit, cognóscam causam vestram», iubens centurióni custodíri eum et habére mitigatiónem, nec quemquam prohibére de suis ministráre ei. Post áliquot autem dies advéniens Felix cum Drusílla uxóre sua, quæ erat Iudæa, vocávit Paulum et audívit ab eo de fide quæ est in Christum Iesum. Disputánte autem illo de iustítia et continéntia et de iudício futúro, timefáctus Felix respóndit: «Quod nunc áttinet, vade; témpore autem opportúno accérsiam te», simul et sperans quia pecúnia darétur sibi a Paulo; propter quod et frequénter accérsiens eum loquebátur cum eo. Biénnio autem expléto, accépit successórem Felix Pórcium Festum; volénsque grátiam præstáre Iudæis, Felix relíquit Paulum vinctum.
r. Omnis pulchritúdo Dómini exaltáta est super sídera, spécies eius in núbibus cæli, * Et nomen eius in ætérnum pérmanet, allelúia. v. Nisi ego abíero, Paráclitus non véniet; dum assúmptus fúero, mittam vobis eum. * Et nomen eius. v. Glória Patri. * Et nomen eius.
In secundo nocturno, anno II )
Ex Catechésibus sancti Cyrílli Hierosolymitáni epíscopi (Cat. 16, 11-12.16: PG 33, 931-935.942)
Aqua quam dabo ei fiet in eo fons aquæ vivæ saliéntis in vitam ætérnam. Novum aquæ genus, quæ vivit et salit; salit vero super dignos. Quid autem causæ est quod Spíritus grátiam aquæ vocábulo nuncupávit? Quod vidélicet per aquam ómnia consístunt; quod herbárum et animántium efféctrix est aqua; quod ex cælis ímbrium aqua descéndit; quod uníus modi et formæ ipsa lábitur, multifórmes vero parit efféctus: álius quidem exsístit in palma, álius rursum in vite, inque ómnibus ómnia; cum sit uníus modi, nec álius a seípso exsístat; non enim seípsum commútans imber, álius atque álius descéndit; sed, suscipiéntium se structúræ accómmodans, unicuíque id quod ei cómpetens est effícitur.
Ad eúmdem modum et Spíritus Sanctus, cum unus sit, et uníus modi, et indivisíbilis, unicuíque grátiam prout vult dívidit. Et quemádmodum lignum áridum aquam concípiens, gérmina emíttit; sic et ánima peccátrix, per pæniténtiam Spíritus Sancti dono dignáta, iustítiæ racémos portat. Cumque ille uníus et eiúsdem modi sit, multíplices tamen, Dei nutu et in Christi nómine, virtútes operátur.
Nam altérius quidem útitur lingua ad sapiéntiam; altérius mentem prophetía illústrat; huic fugandórum dæmonum potestátem impértit; illi divínas Scriptúras interpretándi donum largítur. Altérius temperántiam corróborat, álium quæ ad misericórdiam pértinent docet; álium ieiunáre et ascéticæ vitæ exercitatiónes toleráre docet; álium res córporis contémnere; álium ad martýrium præparat; álius in áliis, ipse vero a se numquam álius, sicut scriptum est: Unicuíque vero datur manifestátio Spíritus ad id quod éxpedit.
Et quemádmodum is qui in ténebris prius versabátur, sole póstea derepénte conspécto, lucem in córporis óculo récipit, quæque ántea non vidébat perspícue cernit; ita et qui Spíritus Sancti dono dignus hábitus est, ánimo illuminátur et supra hóminem evéctus videt quæ nesciébat.
r. Non conturbétur cor vestrum: ego vado ad Patrem; et, dum assúmptus fúero a vobis, mittam vobis, allelúia, * Spíritum veritátis, et gaudébit cor vestrum, allelúia. v. Ego rogábo Patrem, et álium Paráclitum dabit vobis. * Spíritum. v. Glória Patri. * Spíritum.
Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
Dóminus vobíscum.
The Lord be with thee.
r. Et cum spíritu tuo.
r. And with thy spirit.
Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
r. Amen.
r. Amen.
Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
