The world is waiting for the Church to become a society of praise once again

frendeesitar
  v. Deus, ✠ in adiutórium meum inténde.
  v. O God, come to my assistance;
  r. Dómine, ad adiuvándum me festína.
  r. O Lord, make haste to help me.
  Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. Sicut erat in princípio, et nunc et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit. As it was in the beginning, is now, and ever shall be, world without end. Amen.
  Allelúia.
  
  Hymnus
  Ipsum nunc nobis tempus est quo voce evangélica ventúrus sponsus créditur, regni cæléstis cónditor.
  Occúrrunt sanctæ vírgines óbviam tunc advéntui, gestántes claras lámpadas, magno lætántes gáudio.
  Stultæ vero quæ rémanent exstínctas habent lámpadas, frustra pulsántes iánuam, clausa iam regni régia.
  Nunc vigilémus sóbrii gestántes mentes spléndidas, ut veniénti Dómino digni currámus óbviam.
  Dignos nos fac, rex óptime, futúri regni glória,. ut mereámur láudibus ætérnis te concínere. Amen.
  Vel:
Or:
  Hymnus
  Vita sanctórum, via, spes salúsque, Christe, largítor probitátis atque cónditor pacis, tibi voce, sensu pángimus hymnum:
O Christ, the life of the Saints: the way and hope of salvation, the giver of uprightness and author of peace, to you with voice and mind we sing a hymn.
  Cuius est virtus manifésta totum quod pii possunt, quod habent, quod ore, corde vel factis cúpiunt, amóris igne flagrántes.
Your power has been revealed: all that the holy can do, possess, desire in word, heart or deed, burning with the fire of love.
  Témporum pacem, fídei tenórem, lánguidis curam veniámque lapsis, ómnibus præsta páriter beátæ múnera vitæ.
Grant peace in our day, faith preserved, health to the sick, and pardon for the fallen and to all together the gifts of a blessed life.
  Æqua laus summum célebret Paréntem teque, Salvátor, pie rex, per ævum; Spíritus Sancti résonet per omnem glória mundum. Amen.
May equal praise honor the Father supreme, and you, O Savior, holy King, through the ages and may the glory of the Holy Spirit resound throughout the world. Amen.
  Ant. 1. Quam bonus Israel Deus his, qui recto sunt corde.
  Ant. 1. How good God is to Israel, unto the upright in heart!
  Psalmus 72
Psalm 72
  Cur iustus vexetur
Reason why the righteous are harassed
  Beatus est, qui non fuerit scandalizatus in me (Mt 11,6).
Blessed is the one for whom I will not be an occasion for scandal.
  I
I
  Quam bonus rectis est Deus, * Deus his, qui mundo sunt corde!
  How good God is to those who are pure in heart!
  Mei autem pæne moti sunt pedes, * pæne effúsi sunt gressus mei,
  My feet were almost shaken, my steps almost reversed,
  quia zelávi super gloriántes, * pacem peccatórum videns.
  forasmuch as I have envied the wicked, when I behold the peace of sinners.
  Quia non sunt eis impediménta, * sanus et pinguis est venter eórum.
  For death seems to forget them, and their wounds do not last.
  In labóre mortálium non sunt * et cum homínibus non flagellántur.
  They have no share in the labor of mortals, and they are not smitten like other men.
  Ídeo quasi torques est eis supérbia, * et tamquam induméntum opéruit eos violéntia.
  Wherefore pride has seized them; they are covered with their iniquity and ungodliness.
  Prodit quasi ex ádipe iníquitas eórum, * erúmpunt cogitatiónes cordis.
  Iniquity comes out as from their fat; they have abandoned themselves unto the passions of their hearts.
  Subsannavérunt et locúti sunt nequítiam, * iniquitátem ab excélso locúti sunt.
  Their thoughts and words have been naught but malice; they have uttered iniquity loudly.
  Posuérunt in cælo os suum, * et lingua eórum transívit in terra.
  They opened their mouths against Heaven, and their tongues roamed the earth.
  Ídeo in alto sedent, * et aquæ plenæ non pervénient ad eos.
  
  Et dixérunt: “Quómodo scit Deus, * et si est sciéntia in Excélso?”
  And they said, How does God know? * And does the Most High know about it?
  Ecce ipsi peccatóres et abundántes in sǽculo * multiplicavérunt divítias.
  Behold at those sinners who abound in everything in this world: they have acquired new riches.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Quam bonus Israel Deus his, qui recto sunt corde.
  Ant. How good God is to Israel, unto the upright in heart!
  Ant. 2. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
  Ant. 2. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
  II
II
  Et dixi: “Ergo sine causa mundávi cor meum * et lavi in innocéntia manus meas;
  And I said, In vain did I purify my heart, and washed my hands amongst the innocent,
  et fui flagellátus tota die, * et castigátio mea in matutínis.”
  since I have been afflicted all day, and chastened in the morning.
  Si dixíssem: “Lóquar ut illi”, * ecce generatiónem filiórum tuórum prodidíssem.
  If I had said, "I will speak in this sense," I would have condemned the race of Thy children.
  Et cogitábam, ut cognóscerem hoc; * labor erat in óculis meis,
  I thought of penetrating this secret; the difficulty was great before me,
  donec intrávi in sanctuárium Dei * et intelléxi novíssima eórum.
  until such time as such time as I had entered the sanctuary of God, and understood what their end would be.
  Verúmtamen in lúbrico posuísti eos, * deiecísti eos in ruínas.
  Verily, these are snares that Thou hast set before them; Thou overthrew them just as they were rising.
  Quómodo facti sunt in desolatiónem! * Súbito defecérunt, periérunt præ horróre.
  How did they fall into desolation? They disappeared suddenly; they have perished forasmuch as of their iniquity.
  Velut sómnium evigilántis, Dómine, * surgens imáginem ipsórum contémnes.
  Like the dream of those who awaken, O Lord, Thou shalt reduce their image to naught in Thy city.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
  Ant. Risus eórum in luctum convertétur, et gáudium in mærórem.
  Ant. 3. Qui elóngant se a te, períbunt; mihi autem adhærére Deo bonum est.
  Ant. 3. Those who turn away from Thou shalt perish; but for me, clinging to God is my good.
  III
III
  Quia exacerbátum est cor meum, * et renes mei compúncti sunt;
  Forasmuch as my heart has been inflamed, and my loins have been altered,
  et ego insípiens factus sum et nescívi: * ut iuméntum factus sum apud te.
  I have been reduced to nothingness, and plunged into ignorance.
  Ego autem semper tecum; * tenuísti manum déxteram meam.
  I have become before Thou as a beast of burden, and yet I am evermore with Thou.
  In consílio tuo dedúces me * et póstea cum glória suscípies me.
  Thou held my right hand, and led me according to Thy will, and received me with glory.
  Quis enim mihi est in cælo? * Et tecum nihil vólui super terram.
  For what is there for me in Heaven? and what have I desired from Thou on earth?
  Defécit caro mea et cor meum; * Deus cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum.
  My flesh and my heart have failed, O God, who is the God of my heart, and my portion for eternity.
  Quia ecce, qui elóngant se a te, períbunt; * perdidísti omnes, qui fornicántur abs te.
  For behold, those who depart from thee will perish; Thou hast resolved to destroy all those who prostitute themselves by distancing themselves from Thou.
  Mihi autem adhærére Deo bonum est, * pónere in Dómino Deo spem meam,
  As for me, it is my happiness to cleave to God, to put my hope in the Lord God;
  ut annúntiem omnes operatiónes tuas * in portis fíliæ Sion.
  to publish all Thy praises at the gates of the daughter of Zion.
  Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
  Glory be to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit.
  Sicut erat in princípio, et nunc et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
  As it was in the beginning, is now and ever shall be, and ever shall be. Amen.
  Ant. Qui elóngant se a te, períbunt; mihi autem adhærére Deo bonum est.
  Ant. Those who turn away from Thou shalt perish; but for me, clinging to God is my good.
  In primo nocturno, anno II
  De libro Iob
  Respóndens Iob dixit: Ergo vos estis soli hómines, et vobíscum moriétur sapiéntia. Et mihi est cor sicut et vobis, nec inférior vestri sum; quis enim hæc, quæ nostis, ignórat? Qui deridétur ab amíco suo sicut ego, invocábit Deum, et exáudiet eum; deridétur enim iusti intégritas. Lampas contémpta apud cogitatiónes eórum qui secúri sunt, paráta iis qui vacíllant pede. Tranquílla sunt tabernácula prædónum et secúra iis qui próvocant Deum, iis qui Deum tenent manu sua.
  
  Nimírum intérroga iuménta, et docébunt te, et volatília cæli, et indicábunt tibi. Lóquere terræ, et docébit te; et narrábunt pisces maris. Quis ignórat in ómnibus his quod manus Dómini hoc fécerit? In cuius manu ánima omnis vivéntis et spíritus univérsæ carnis hóminis. Nonne auris verba diiúdicat, et palátum cibum sibi gustat? In sénibus est sapiéntia et in longvis prudéntia.
  
  Apud ipsum est sapiéntia et fortitúdo; ipse habet consílium et intellegéntiam. Si destrúxerit, nemo est qui ædíficet; si inclúserit hóminem, nullus est qui apériat. Si continúerit aquas, aréscent; et, si emíserit eas, subvértent terram. Apud ipsum est fortitúdo et sapiéntia; ipse novit et decipiéntem et eum qui decípitur.
  
  Indúcit consiliários spoliátos et iúdices in stupórem. Bálteum regum dissólvit et præcíngit fune renes eórum. Indúcit sacerdótes spoliátos et optimátes supplántat; commútans lábium verácium et doctrínam senum áuferens. Effúndit despectiónem super príncipes et cíngulum fórtium reláxat. Qui revélat profúnda de ténebris et prodúcit in lucem umbram mortis. Qui multíplicat gentes et perdit eas et subvérsas in íntegrum restítuit. Qui immútat cor príncipum pópuli terræ et décipit eos et erráre eos fáciet per ínvium desértum. Palpábunt quasi in ténebris et non in luce, et erráre eos fáciet quasi ébrios.
  
  r. Numquid Dóminus supplántat iudícium, aut Omnípotens subvértit quod iustum est? Líbera me, Dómine, et pone me iuxta te * Et cuiúsvis manus pugnet contra me. v. Apprehénde arma et scutum et exsúrge in adiutórium mihi. * Et. v. Glória Patri. * Et.
  
  In secundo nocturno, anno II
  Ex Tractátu sancti Augustíni epíscopi De Trinitáte (Lib. 8, 3: CCL 50, 271-272)
  Ecce íterum vide, si potes. Non amas certe nisi bonum, quia bona est terra atitúdine móntium et temperaménto cóllium et planítie campórum, et bonum prædium amnum ac fértile, et bona domus páribus membris dispósita et ampla et lúcida, et bona animália animáta córpora, et bonus ær modéstus et salúbris, et bonus cibus suávis atque aptus valetúdini, et bona valetúdo sine dolóribus et lassitúdine, et bona fácies hóminis diménsa paríliter et affécta hiláriter et luculénter coloráta, et bonus ánimus amíci consensiónis dulcédine et amóris fide, et bonus vir iustus, et bonæ divítiæ, quia fácile expédiunt, et bonum cælum cum sole et luna et stellis suis, et boni ángeli sancta obœdiéntia, et bona locútio suáviter docens et congruénter monens audiéntem, et bonum carmen canórum númeris et senténtiis grave.
  
  Quid plura et plura? Bonum hoc et bonum illud: tolle hoc et illud, et vide ipsum bonum, si potes; ita Deum vidébis, non álio bono bonum, sed bonum omnis boni. Neque enim in his ómnibus bonis, vel quæ commemorávi, vel quæ ália cernúntur sive cogitántur, dicerémus áliud álio mélius cum vere iudicámus, nisi esset nobis impréssa nótio ipsíus boni, secúndum quod et probarémus áliquid, et áliud álii præponerémus.
  
  Sic amándus est Deus, non hoc et illud bonum, sed ipsum bonum. Quæréndum enim bonum ánimæ, non cui supervólitet iudicándo, sed cui hreat amándo; et quid hoc, nisi Deus? Non bonus ánimus, aut bonus ángelus, aut bonum cælum; sed bonum bonum.
  
  r. Inclinans fáciem meam ingemísco, commovébor ómnibus membris meis; scio enim, Dómine, quia impunítum me non dimíttis; * Et si sum ímpius, quare non sum mórtuus sed labóro? v. Quæ est enim fortitúdo mea ut sustíneam, aut quis finis meus ut patiénter agam? * Et. v. Glória Patri. * Et.
  
  Postea dicitur immediate et sine orémus oratio propria, cum conclusione longiore.
After this the proper prayer is said straightway and without "Let us pray", with the long conclusion.
  Dóminus vobíscum.
  The Lord be with thee.
  r. Et cum spíritu tuo.
  r. And with thy spirit.
  Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, ✠ et Fílius, et Spíritus Sanctus.
  May God Almighty bless thee, the Father, ✠ and the Son and the Holy Spirit.
  r. Amen.
  r. Amen.
  Vel alia formula benedictionis, sicut in Missa.
Or another formula of blessing, as at Mass.
  Et si fit dimissio, sequitur invitatio:
And if we make a referral, we add the invitation:
  Absente sacerdote vel diacono, et in recitatione a solo, sic concluditur:
In the absence of a deacon or a priest, and in the recitation alone, it is concluded thus:
   Dóminus nos benedícat, et ab omni malo deféndat, et ad vitam perdúcat ætérnam. r. Amen.
  May the Lord bless us, forbid us from all evil, and bring us to eternal life. r. Amen.
The translations proposed here have the sole purpose of a better understanding of the Latin text. They are not to be used in place of the official translations in the liturgy in the vernacular.
Retour en haut